Φέτα Σαγανάκι με Φύλλο Κρούστας & Μέλι

Αν αναζητάτε ένα ορεκτικό πρωτότυπο που να μπορεί  να συνοδέψει με την ίδια άνεση  οποιοδήποτε κρασί, λευκό , ροζέ, κόκκινο  αλλά και τη μπύρα, και το τσίπουρο και το ούζο,  όλες τις εποχές του χρόνου και  σερβίρεται πριν από σχεδόν κάθε είδους γεύμα, δοκιμάστε αυτό  το υπέροχο  σαγανάκι με φέτα. Και  μη βιαστείτε να πείτε, «έλα μωρέ τώρα, σαγανάκι; σιγά την πρόταση», γιατί αυτό εδώ δεν είναι ένα οποιοδήποτε σαγανάκι. Εδώ  έχουμε υπερπαραγωγή με τραγανό φύλλο, τέλεια τηγανισμένο, με τη φέτα μέσα να στέκει όσο πρέπει, και  από πάνω το μέλι σε συνδυασμό με το καβουρντισμένο σουσάμι  να απογειώνουν τη γεύση. Γίνεται εύκολα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες  μαγειρικές ικανότητες  και -μα την αλήθεια, σας λέω-  δεν μένει ψίχουλο!

Υλικά:

– 2 κομμάτια φέτας κομμένα ορθογώνια πάχους μισού εκατοστού περίπου
– 1 φύλλο κρούστας
– 1 ασπράδι αυγού ελαφρά χτυπημένο
– 2 κουτ. γλυκ. σουσάμι
– 3-4 κουτ. γλυκ. καλό  μέλι
– 100 ml. ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Φέτα Σαγανάκι με Φύλλο Κρούστας & Μέλι

Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Τι είναι αυτό που στις Σέρρες καταναλώνεται όλες τις ώρες της ημέρας και πουλιέται με το κιλό, στη Θεσσαλονίκη έχει κατοχυρωθεί ως το πιο πλήρες και λαχταριστό πρωινό, ενώ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας θεωρείται τοπικό έδεσμα; Ο λόγος για τη μπουγάτσα, μια μοναδική λιχουδιά με μεγάλη παράδοση. Το όνομά της προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική λέξη πογάτσα (POĞAÇA) (πίτα με κρέμα ή τυρί). Στον τόπο μας  την έφεραν μικρασιάτες πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, και την έκαναν  ιδιαίτερα δημοφιλή στη Βόρεια Ελλάδα, ειδικά στη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, που θεωρούνται φημισμένες για τη μπουγάτσα τους.

Και  τώρα μη μου πείτε  μου ότι στο όνομα και μόνο της μπουγάτσας δεν τρέχουν τα σάλια σας; Γιατί αυτή η κυρία, με το φύλλο το ροδοψημένο και το τραγανό  και τη  λαχταριστή γέμιση  τυριού ή κρέμας ή κιμά… μμμμμμ αληθινός πειρασμός. Μόνο που για να φτιάξεις μπουγάτσα με τον τρόπο που τη φτιάχνουν οι μερακλήδες Θεσσαλονικείς ή Σερραίοι μπουγατσοποιοί, χρειάζεται εμπειρία τέχνη, μυϊκή δύναμη, χρόνο  και πολλά, πολλά μικρά μυστικά, που ο καθένας από αυτούς τα κρατάει κρυμμένα και τα προσέχει «Ως κόρην οφθαλμού»  και τα παραδίδει στην επόμενη  γενιά.

Και εδώ έρχομαι εγώ που σας το δηλώνω με το χέρι στη καρδιά: Μυστικά δεν κρατάω και επί πλέον, ότι σας προτείνω είναι δοκιμασμένο, εύκολο, γίνεται γρήγορα, έχει σίγουρη επιτυχία. Μου αρέσει να ασχολούμαι με την κουζίνα και να  πειραματίζομαι. Βάζω τη φαντασία μου, κάνω τις παρεμβάσεις μου και σας καταθέτω όλες τις λεπτομέρειες που κάνουν τις  συνταγές μου πετυχημένες.  Η μπουγάτσα που σας προτείνω μπορεί να μην είναι σαν της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει ούτε σε εμφάνιση ούτε σε  νοστιμιά από αυτήν.. Γίνεται γρήγορα και επί πλέον είναι  πολύ- πολύ εύκολη, τόσο, που μπορεί να τη φτιάξει και κάποιος που δεν πολυασχολείται με την κουζίνα. Κάθε φορά λοιπόν που σας πιάνει λιγούρα ή εμφανίζεται απρόσμενος επισκέπτης φτιάξτε την. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εισπράξετε εκτός από γεύση και πολλά κοπλιμέντα…

ΥΛΙΚΑ:

– 600 γραμ. φύλλο κρούστας
– 3 αυγά
– 1 κούπα ζάχαρη
– 2-3 βανίλιες
– 1 ποτήρι γάλα εβαπορέ
– 1 ποτήρι νερό
– 1 πακέτο μαργαρίνη των 250 γραμ.
– Άχνη ζάχαρη για το πασπάλισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Ο μπακλαβάς είναι  υπέροχο παραδοσιακό γλυκό που έχει την τιμητική του  τα Χριστούγεννα. Τον έχουμε συνδέσει με τη λατρεμένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, το χιόνι, το δέντρο, τα κάλαντα. Τότε κυρίως τον φτιάχνουμε, όσες τον φτιάχνουμε. Λέω «όσες το φτιάχνουμε» γιατί δεν είναι και από τα ευκολότερα γλυκά, οπότε οι περισσότερες προτιμούν αντί να μπλέξουν, να κάνουν μια βόλτα μέχρι το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς και τον  προμηθευτούν έτοιμο.

Η αλήθεια είναι πως  δεν πετυχαίνει πάντα. Έχει τα μυστικά και τις παραξενιές του. Εγώ όμως, έχω μια θεωρία: Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο! Γι αυτό λέω,  ώσπου να χτυπήσουν την πόρτα μας τα Χριστούγεννα (οπότε επιφυλάσσομαι να σας δώσω μια συνταγή για παραδοσιακό μπακλαβά, μούρλια, σίγουρη εύκολη και γρήγορη), θα σας βάλω να κάνετε μια μικρή εξάσκηση φτιάχνοντας, ας  πούμε…  έναν ψευτομαπακλαβά ή  «μπακλαβά της τεμπέλας» όπως τον λέω εγώ, γιατί γίνεται ώσπου να πεις κύμινο.

Αυτόν τον μπακλαβά- σας το εγγυώμαι – μπορούν να τον φτιάξουν ακόμα και όσες δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με την κουζίνα ή φοβούνται να καταπιαστούν με τέτοιου είδους «δύσκολα γλυκά». Η γεύση του δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει αυτήν του κλασικού μπακλαβά και επί πλέον δεν χρειάζεται να ξοδέψετε και πολύ χρόνο στην κουζίνα για να τον ετοιμάσετε.  Το μόνο που φοβάμαι είναι πως, αν το φτιάξετε και το δοκιμάσετε θα σας αρέσει τόσο, που δεν πρόκειται  να καθίσετε να φτιάξετε παραδοσιακό μπακλαβά και κάτι τέτοιο δε θα το ήθελα. Συνεχίστε την ανάγνωση Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Σαραγλί

Μπορεί ο καιρός φίλες μου, να μη θέλει να συμβαδίσει με το ημερολόγιο, αλλά όπως και να το κάνουμε, μπήκαμε πια στο Δεκέμβρη και Δεκέμβρης σημαίνει γιορτές, σημαίνει Χριστούγεννα! Δεν ξέρω αν κι εσείς νιώθετε κάπως… Πώς να το πω, κάπως διαφορετικά εφέτος. Λίγο μουδιασμένη, λίγο  σαν να λείπει ο παλιός ενθουσιασμός που με συνέπαιρνε άλλες χρονιές τέτοιες μέρες. Σαν το πνεύμα των Χριστουγέννων να μην θέλει να ξεμυτίσει, σαν  να φοβάται να κατέβει, από εκεί ψηλά  και να τ’ αλλάξει όλα με μιας!  Να τα κάνει χαρούμενα, όμορφα, αισιόδοξα και μαγικά.

«Κάθε πέρσι και καλύτερα» έλεγε η γιαγιά Αθηνά αλλά εγώ λέω να μη αφήσω τα γεγονότα που μαίνονται γύρω μου να με καταβάλλουν και  προτείνω  να κάνουμε  κάτι για να το προκαλέσουμε το πνεύμα το γιορτινό. Να ερεθίσουμε τις αισθήσεις του με μυρουδιές κανέλας βανίλιας και γαρύφαλλου, με τη γλύκα του μελιού και της άχνης, τη βελουδένια υφή της λιωμένης σοκολάτας. Να το ποτίσουμε μυρωδάτα λικέρ ροδιού και μανταρινιού . Είμαι σίγουρη πως στο τέλος θα καταφέρουμε να το συγκινήσουμε. Ας στρωθούμε στη δουλειά λοιπόν. Ας ξεκινήσουμε φτιάχνοντας  ένα  υπέροχο σιροπιαστό, μοσχομυριστό γλύκισμα . Ας φτιάξουμε παραδοσιακό σαραγλί. Τι λέτε; Θαρρώ πως είναι εύκολη  και ωραία ιδέα για αρχή… Συνεχίστε την ανάγνωση Σαραγλί

Γιαουρτόπιτα με έτοιμο φύλλο

Μπορεί, σαν άνθρωποι να διαφωνούμε σε πολλά φίλες μου και αυτό είναι φυσικό όμως ένα είναι σχεδόν βέβαιο… Κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια αχνιστή πίτα την ώρα που βγαίνει από το φούρνο. Στη θέα μιας οποιασδήποτε ροδοψημένης και ευωδιαστής πίτας, κανείς δεν σκέφτεται τίποτα πια. Το μοναδικό μέλημα του είναι να βρει ένα μαχαίρι για να κόψει το κομμάτι που ονειρευόταν όση ώρα του έσπαγε τη μύτη αυτή η γαργαλιστική μυρωδιά που δραπέτευε από τη ζεστή αγκαλιά του φούρνου και πλημμύριζε το χώρο.

Ναι, θα μου πείτε, ωραία και καλά τα λες, αλλά για να φτάσουμε στο σημείο όπου μια πίτα βγαίνει από το φούρνο, έχει προηγηθεί μια διαδικασία πολύπλοκη και χρονοβόρα. Έχετε όλου του κόσμου τα δίκια. Δεν είναι και το πιο απλό πράγμα να φτιάξει κανείς μια πίτα. Απαιτείται τεχνική και εμπειρία. Να ετοιμάσεις το ζυμάρι, να το πλάσεις, να ανοίξεις φύλλο, να ασχοληθείς με τη γέμιση και στο τέλος τέλος μπορεί και να μην καταφέρεις να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οπότε ας είναι καλά ο φούρνος της γειτονιάς.

Ο φούρνος της γειτονιάς δε λέω, είναι μια λύση εύκολη. Μια λύση του τύπου στην «αναβροχιά καλό και το χαλάζι». Για όσες φίλες αδυνατούν να ανοίξουν φύλλο ή για χίλιους δυο λόγους δεν είναι διατεθειμένες να μπουν σ’ αυτήν την απαιτητική διαδικασία, η λύση είναι το έτοιμο φύλλο. Μπορεί να μην είναι σαν της μαμάς ή της γιαγιάς αλλά ένα νόστιμο, γρήγορο και αξιοπρεπές αποτέλεσμα το προσφέρει όπως και να΄χει. Απόδειξη η ευωδιαστή γιαουρτόπιτα με έτοιμο φύλλο που σας προτείνω. Δεν απαιτεί καμία δεξιοτεχνία, ούτε πολύ από τον πολύτιμο χρόνο σας και το αποτέλεσμα σας αποζημιώνει στα σίγουρα. Συνεχίστε την ανάγνωση Γιαουρτόπιτα με έτοιμο φύλλο

Μπακλαβάς της Αυγής

Η έκφραση «καβγάς για το πάπλωμα» είναι σε όλους γνωστή. Τον «καβγά για την εθνικότητα του μπακλαβά », ένα ακόμα θέμα που έχει διχάσει  δύο λαούς (τούρκους και Έλληνες) λίγοι το γνωρίζουν.  Σε πρωτοσέλιδό της η Τούρκικη εφημερίδα «Hurriyet» έγραφε: « Μαίνεται ο καβγάς του μπακλαβά» ενώ η «Μilliyet» είχε σαν τίτλο « Ο ισχυρισμός ότι ο μπακλαβάς είναι Ελληνικός, εξαγρίωσε πολύ τους τούρκους μπακλαβατζήδες».

Όλα ξεκίνησαν όταν σε ημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε στην Κύπρο για την «Ημέρα της Ευρώπης» , διανεμήθηκαν μαζί με κομμάτια  μπακλαβά και φυλλάδια της Ε.Ε. όπου ο μπακλαβάς αναγνωρίζεται στο εξής, ως εθνικό κυπριακό γλυκό. Έγινε λοιπόν ο χαμός. Ο Τούρκικος τηλεοπτικός σταθμός TGR το πήρε πατριωτικά το θέμα. Σκάλισε, βρήκε και επιστράτευσε παλιό ρεπορτάζ που είχε προβάλει πριν από κάμποσα χρόνια, όπου ένας Δημοσιογράφος  πρόσφερε στη Μαργαρίτα Παπανδρέου, μπακλαβά, όταν αυτή είχε επισκεφτεί, τη γειτονική  μας χώρα.

Ο δε πρόεδρος της τουρκικής ένωσης παραγωγών μπακλαβά ( έχουν συνδικαλιστεί οι μπακλαβατζήδες στην Τουρκία δεν είναι παίξε γέλασε ) τόνισε ότι « Είναι παράλογη και αστεία η αναγνώριση του μπακλαβά σαν εθνικό γλυκό των ελληνοκυπρίων. Η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τους εθνικούς της θησαυρούς» Έκανε μάλιστα και ένα μικρό μάθημα ιστορίας λέγοντας  «οι Τούρκοι έφεραν το μπακλαβά από την κεντρική Ασία και υπάρχουν ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν. Θα πάμε στις Βρυξέλλες και θα πούμε στους ηγέτες της Ε.Ε να δοκιμάσουν πραγματικό μπακλαβά και όχι αυτές τις άνοστες απομιμήσεις που σερβίρουν οι Έλληνες».

Η απάντηση των ελλήνων έρχεται δια στόματος καθηγητή Βρυώνη ο οποίος  πληροφορεί ότι ο μπακλαβάς είναι πέρα για πέρα … Έλληνας. Ήταν το αγαπημένο γλυκό των Βυζαντινών και είχε την ονομασία «κοπή» ή «κοπτοπλόκους». Την «κοπή», το σημερινό δηλαδή μπακλαβά, το γνώριζε και ο Αθήναιος ο οποίος δίνει και  μια συνταγή στο έργο του «Δειπνοσοφισταί» που χρονολογείται από το 100 μ.χ και μας πληροφορεί ότι « η «κοπή» φτιάχνεται με φύλλα ζύμης μεταξύ των οποίων βάζουν κοπανισμένους ξηρούς καρπούς με μέλι, σουσάμι, πιπέρι, και παπαρουνόσπορο».

Ποια είναι η αλήθεια δεν τη γνωρίζουμε και για να είμαι ειλικρινής, πολύ λίγο με νοιάζει. Τη μόνη και αδιάψευστη αλήθεια που γνωρίζω είναι ότι ο μπακλαβάς, τούρκικος ή ελληνικός είναι ένα γλυκό κόλαση!!! Ένα γλυκό …. «Μμμμ παναγιά μου σχώρα με» που έλεγε και η γιαγιά Αθηνά και τον έφτιαχνε με χειροποίητα φύλλα αραχνοΰφαντα -40 παρακαλώ- τέτοιες μέρες και γλείφαμε όλοι τα δάχτυλά μας.  Φύλλο βέβαια  σαν της γιαγιάς Αθηνάς, λίγες μπορούν ν’ ανοίξουν αλλά μη μου χολοσκάτε! Εγώ είμαι εδώ για  σας. Μπορεί τα φύλλα να μην τα ανοίξουμε με το χέρι, αλλά θα βάλουμε το μεράκι και την αγάπη μας. Ακολουθείστε τη συνταγή που θα σας δώσω βήμα- βήμα και σας εγγυώμαι ένα  γρήγορο, πεντανόστιμο και προ πάντων σίγουρο  αποτέλεσμα. Μπορείτε ακόμα να δείτε και τη συνταγή για τον μπακλαβά της τεμπέλαςΣυνεχίστε την ανάγνωση Μπακλαβάς της Αυγής