Φέτα Σαγανάκι με Φύλλο Κρούστας & Μέλι

Αν αναζητάτε ένα ορεκτικό πρωτότυπο που να μπορεί  να συνοδέψει με την ίδια άνεση  οποιοδήποτε κρασί, λευκό , ροζέ, κόκκινο  αλλά και τη μπύρα, και το τσίπουρο και το ούζο,  όλες τις εποχές του χρόνου και  σερβίρεται πριν από σχεδόν κάθε είδους γεύμα, δοκιμάστε αυτό  το υπέροχο  σαγανάκι με φέτα. Και  μη βιαστείτε να πείτε, «έλα μωρέ τώρα, σαγανάκι; σιγά την πρόταση», γιατί αυτό εδώ δεν είναι ένα οποιοδήποτε σαγανάκι. Εδώ  έχουμε υπερπαραγωγή με τραγανό φύλλο, τέλεια τηγανισμένο, με τη φέτα μέσα να στέκει όσο πρέπει, και  από πάνω το μέλι σε συνδυασμό με το καβουρντισμένο σουσάμι  να απογειώνουν τη γεύση. Γίνεται εύκολα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες  μαγειρικές ικανότητες  και -μα την αλήθεια, σας λέω-  δεν μένει ψίχουλο!

Υλικά:

– 2 κομμάτια φέτας κομμένα ορθογώνια πάχους μισού εκατοστού περίπου
– 1 φύλλο κρούστας
– 1 ασπράδι αυγού ελαφρά χτυπημένο
– 2 κουτ. γλυκ. σουσάμι
– 3-4 κουτ. γλυκ. καλό  μέλι
– 100 ml. ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Φέτα Σαγανάκι με Φύλλο Κρούστας & Μέλι

Παραδοσιακή Λαγάνα

‘Όπου να’ ναι φίλες μου οι εκδηλώσεις της αποκριάς κορυφώνονται και έρχεται η «Καθαρά Δευτέρα», η οποία σηματοδοτεί τη λήξη του γλεντιού και του ξεφαντώματος και την αφετηρία της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Για το χριστιανικό κόσμο η Καθαρά Δευτέρα είναι μια ιδιαίτερη μέρα και γιορτάζεται, με εκδρομές σε κοντινούς εξοχικούς προορισμούς, γλέντι και φαγοπότι με διάφορα νηστίσιμα, «σαρακοστιανά», εδέσματα.

Σε αυτό το Σαρακοστιανό τσιμπούσι, πρωταγωνιστεί η παραδοσιακή λαγάνα με τη συνοδεία του χαλβά, της ταραμοσαλάτας και της ελιάς. Στο xωριό μου –και σε όλα τα χωριά της Φλώρινας-, η  Καθαρή Δευτέρα όνομάζονταν καθαρή γιατί οι νοικοκυρές καθάριζαν τα σκεύη τους, τρίβοντάς τα με αλυσίβα, ένα μείγμα νερού και στάχτης, για να μην έχουν επάνω τους κανένα ίχνος λαδιού έτσι ώστε η νηστεία να είναι απόλυτη. Είπαμε, Καθαρά Δευτέρα είναι η αρχή για πνευματική και σωματική  κάθαρση.

Οι εκδρομές στις εξοχές καθώς και το πέταγμα του χαρταετού είναι έθιμα δανεικά νοτιοελλαδίτικα που μας ήρθαν μαζί με πολλά άλλα μετά τη  απελευθέρωση.  Μια χαρακτηριστική λέξη που χρησιμοποιούμε για την Καθαρά Δευτέρα -δανεικιά κι αυτή- είναι τα «Κούλουμα». Σύμφωνα με όσα λέει ο Νικόλαος Πολίτης, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, τα κούλουμα προέρχονται από τη λατινική λέξη Culumus που σημαίνει αφθονία αλλά και  τέλος. Το τέλος της αποκριάς.

Ότι κι αν σημαίνει όμως η λέξη αυτή, στις μέρες μας η Καθαρά Δευτέρα, είναι ημέρα διασκέδασης και φαγητού, γι’ αυτό, ανασκουμπωθείτε για να φτιάξουμε νοστιμότατες λαγάνες. Δοκίμασα τρεις συνταγές και σας προτείνω την καλύτερη… Συνεχίστε την ανάγνωση Παραδοσιακή Λαγάνα

Πασχαλιάτικα Τσουρέκια της Αυγής

Είναι κάποιες μυρουδιές, φίλες μου κάποιες γεύσεις που είτε το θέλουμε είτε όχι είναι ταυτίσμένες με συγκεκριμένες γιορτές. Η μυρουδιά και η ντελικάτη γεύση του τσουρεκιού για παράδειγμα, ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο ή το καταχείμωνο, ανακαλεί Πασχαλιάτικους συνειρμούς. Πασχαλιά, τσουρέκια και κόκκινα αυγά, πάνε μαζί. Δε νομίζω να υπάρχει νοικοκυρά που θα στρώσει πασχαλιάτικο τραπέζι, χωρίς να υπάρχει επάνω σ’ αυτό, σε  θέση περίοπτη η  μυρωδάτη, χρυσοκίτρινη, αφράτη, γλυκιά πλεξούδα, να σε προκαλεί να  γευτείς τη γλύκα της και να απολαύσεις τα αρώματα της. Και δε νομίζω να υπάρχει κανείς, μικρός ή μεγάλος που μπορεί να αντισταθεί σ’ αυτήν την πρόκληση.

Αυτός, λοιπόν, ο πασχαλιάτικος πειρασμός , προκαλεί δέος και φόβο στις νοικοκυρές γιατί δύσκολα «πετυχαίνει» και γι’ αυτό οι περισσότερες  αποφεύγουν να τα φτιάξουν στο σπίτι.  Προτιμούν να τα αγοράσουν έτοιμα, από το φούρνο της γειτονιάς ή από του ράφια του σούπερ μάρκετ. Όμως, τί να σας λέω τώρα, το γνωρίζετε καλά πως η γεύση  και η μυρουδιά του σπιτικού τσουρεκιού δε συγκρίνεται με αυτήν του ετοιματζίδικου, χώρια που η αγορά του στοιχίζει και ένα σωρό λεφτά. Οι καιροί που διανύουμε δεν  επιτρέπουν άσκοπες σπατάλες.

Λέω λοιπόν, όσες δε έχετε επιχειρήσει να φτιάξετε ποτέ τσουρέκια γιατί φοβάστε την αποτυχία, να κάνετε μαζί μου την αρχή. Πρέπει να ξέρετε ότι  τα τσουρέκια  είναι το γλυκό της ζεστασιάς και της υπομονής. Για να «πετύχουν»  είναι απαραίτητο να  τους εξασφαλίσετε ένα ζεστό περιβάλλον, να τα κανακέψετε, να τα περιποιηθείτε, να τους συμπεριφερθείτε ανάλογα, γιατί  άλλοτε απαιτούν την σκληράδα και άλλοτε την τρυφερότητά μας. Όσες αποφασίσετε να ασχοληθείτε με το φτιάξιμο των τσουρεκιών πρέπει να οπλιστείτε με  την απαραίτητη υπομονή. Να τα περιμένετε να φουσκώσουν, αργά, αργά και  όσο πρέπει.

Αν ακολουθήσετε με προσοχή τις λεπτομερεΙς οδηγίες μου, σας υπόσχομαι πως ακόμα και αν δεν έχετε ξαναφτιάξει ποτέ τσουρέκια στη ζωή σας, το αποτέλεσμα θα σας κάνει νιώσετε περήφανες. Ανασκουμπωθείτε φίλες μου, πάρτε βαθιές ανάσες . Η επιχείρηση τσουρέκια ξεκινάει…! Αν σας αρέσουν οι πασχαλιάτικες συνταγές δείτε και την παραδοσιακή Μαγειρίτσα από την θεία μου την Μέλπω… Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχαλιάτικα Τσουρέκια της Αυγής

Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Ο μπακλαβάς είναι  υπέροχο παραδοσιακό γλυκό που έχει την τιμητική του  τα Χριστούγεννα. Τον έχουμε συνδέσει με τη λατρεμένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, το χιόνι, το δέντρο, τα κάλαντα. Τότε κυρίως τον φτιάχνουμε, όσες τον φτιάχνουμε. Λέω «όσες το φτιάχνουμε» γιατί δεν είναι και από τα ευκολότερα γλυκά, οπότε οι περισσότερες προτιμούν αντί να μπλέξουν, να κάνουν μια βόλτα μέχρι το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς και τον  προμηθευτούν έτοιμο.

Η αλήθεια είναι πως  δεν πετυχαίνει πάντα. Έχει τα μυστικά και τις παραξενιές του. Εγώ όμως, έχω μια θεωρία: Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο! Γι αυτό λέω,  ώσπου να χτυπήσουν την πόρτα μας τα Χριστούγεννα (οπότε επιφυλάσσομαι να σας δώσω μια συνταγή για παραδοσιακό μπακλαβά, μούρλια, σίγουρη εύκολη και γρήγορη), θα σας βάλω να κάνετε μια μικρή εξάσκηση φτιάχνοντας, ας  πούμε…  έναν ψευτομαπακλαβά ή  «μπακλαβά της τεμπέλας» όπως τον λέω εγώ, γιατί γίνεται ώσπου να πεις κύμινο.

Αυτόν τον μπακλαβά- σας το εγγυώμαι – μπορούν να τον φτιάξουν ακόμα και όσες δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με την κουζίνα ή φοβούνται να καταπιαστούν με τέτοιου είδους «δύσκολα γλυκά». Η γεύση του δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει αυτήν του κλασικού μπακλαβά και επί πλέον δεν χρειάζεται να ξοδέψετε και πολύ χρόνο στην κουζίνα για να τον ετοιμάσετε.  Το μόνο που φοβάμαι είναι πως, αν το φτιάξετε και το δοκιμάσετε θα σας αρέσει τόσο, που δεν πρόκειται  να καθίσετε να φτιάξετε παραδοσιακό μπακλαβά και κάτι τέτοιο δε θα το ήθελα. Συνεχίστε την ανάγνωση Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Τραγανά κουλουράκια της παρέας

«Πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια, κου- λου- ράκια- κουλουρά-ά- κια », Δεν υπάρχει νομίζω Έλληνας που να μην έχει  σιγοτραγουδήσει στα μικράτα του αυτό το τραγουδάκι. Η δημοφιλία αυτού του παραδοσιακού τραγουδιού, είναι μια τρανή απόδειξη ότι τα τραγανά κουλουράκια είναι το πολυαγαπημένο, γλυκάκι μικρών και μεγάλων. Είναι ένα γλυκάκι που πάει με όλα γι αυτό δεν λείπει σχεδόν ποτέ από το ντουλάπι μας. Καστανό, μελαχρινό, με σοκολάτα, βανίλια, πορτοκάλι, λάδι ή βούτυρο  συνοδεύει τον καφέ, νοστιμίζει το τσάι, «κόβει» την απογευματινή λιγούρα  και είναι άριστο κολατσιό για τα παιδιά στο σπίτι αλλά και  στο σχολείο.

Όπως είπα και παραπάνω υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι για να φτιάξει κανείς τα κουλουράκια, με γάλα ή χωρίς, με βούτυρο ή λάδι,  με διάφορα μυρωδικά ή ξηρούς καρπούς και σοκολάτα και  πάντα το αποτέλεσμα είναι  απολαυστικό. Εγώ διάλεξα για σήμερα  μια συνταγή με ελαιόλαδο και κόκκινο κρασί. Ευλογημένα υλικά! Εκτός από  θρεπτικά, μας κρατάνε όμορφες και υγιείς γιατί περιέχουν ουσίες αντιοξειδωτικές οι οποίες πολεμάνε- κατά πως λένε οι ειδικοί  – τις ελεύθερες ρίζες που είναι  υπεύθυνες για τα γηρατειά.

Αυτά τα κουλουράκια τα έφτιαχνε η μαμά μου τις μέρες των νηστειών και καταλαβαίνετε τι γινόταν… δεν έμενε ψίχουλο. «Κατά μάνα κατά κόρη», λέει η παροιμία, οπότε τα φτιάχνω και εγώ συχνά και οποιαδήποτε εποχή γιατί μας αρέσουν πολύ και γιατί  με βγάζουν ασπροπρόσωπη όταν έρχονται ξαφνικά για καφέ φίλοι και γνωστοί. «Το σπίτι πρέπει πάντα να έχει  κάτι να  τρατάρεις τον ξένο που έρχεται…» έλεγε η γιαγιά Αθηνά και καταχώνιαζε κάμποσα, (κύριο είδε που) για να μην τα βρούμε . Με την ποσότητα των υλικών που θα σας δώσω  θα φτιάξετε περίπου 65 με 70 κουλουράκια τραγανά και μυρωδάτα και κυρίως πεντανόστιμα.

Συμβουλή: Φροντίστε να τα τρώτε πάντα με παρέα γιατί έχουν ένα… ελάττωμα : Είναι τόσο  νόστιμα που δεν σταματάς στο ένα, συνεχίζεις και συνεχίζεις και αν δεν βρεθεί κάποιος να σου πει «στοπ»,  μπορεί  να φας και ολόκληρο ταψί. Πάντα με  παρέα λοιπόν γιατί  ένα  κουλουράκι με ένα καφεδάκι  πάντα μας φέρνει πιο κοντά. Συνεχίστε την ανάγνωση Τραγανά κουλουράκια της παρέας