Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Αυτό το λικεράκι με το εκθαμβωτικό χρυσαφένιο χρώμα, το χρώμα του ήλιου του καλοκαιριού κουβαλάει πολλούς αιώνες ιστορίας και είναι γνωστό σαν «αμαρέτο», λέξη ιταλική που παραφρασμένη σημαίνει, ….λίγο πικρό ή καλύτερα πικρούτσικο. Έχει όντως μια μοναδική ιδιάζουσα υπόπικρη γεύση και ένα χαρακτηριστικό άρωμα που το κάνει ξεχωριστό και ακαταμάχητο. Αμαρέτο οι Ιταλοί λένε κάθε γλυκό παρασκεύασμα λικέρ ή μπισκότο το οποίο έχει το χαρακτηριστικό άρωμα πικραμύγδαλου. Το αμαρέτο που αγοράζετε από το σούπερ μάρκετ είναι βιομηχανικό λικέρ και παρασκευάζεται από άγρια αμύγδαλα που είναι πικρά και από κουκούτσια βερίκοκου επίσης. Δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακό τρόπο που φτιάχνουμε το σπιτικό λικέρ.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 2

Ίσως να μην το έχετε ξανακούσει, αλλά όλα τα πικρά αμύγδαλα και γενικά η πικρή ψίχα των κουκουτσιών περιέχουν μια κυανιούχο ουσία (cyanide), σε μεγαλύτερη ή μικρότερη συγκέντρωση το καθένα και όταν τα τρως ωμά, νοιώθεις τη γλώσσα σου να μουδιάζει. Σε μικρή ποσότητα αυτή η ουσία είναι ακίνδυνη και μάλιστα είναι ένα και ένα κατά του καρκίνου.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 3

Υπάρχει και μια ρομαντική ιστορία γραμμένη με … λικέρ αμαρέτο που αξίζει τον κόπο να σας την διηγηθώ. Μια φορά και ένα καιρό, εκεί γύρω στα 1500 μ.χ. στο Σορόννο, μια κωμόπολη της γειτονικής μας Ιταλίας, βρέθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής, ο Μπερναντίνο Λουίνι, για να ζωγραφίσει την προσκύνηση των μάγων σε μια τοπική εκκλησία. Στο πανδοχείο όπου έμενε εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της νεαρής ξενοδόχου και της πρότεινε να γίνει τα μοντέλο του για το πρόσωπο της Παναγίας στο έργο του. Εκείνη δέχτηκε και κατά τη διάρκεια των εργασιών ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον με πάθος. Λένε πως αυτή η νεαρή ξενοδόχος επινόησε το λικέρ αμαρέτο και… πότιζε με αυτό τον ερωτευμένο καλλιτέχνη.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 6

Το λικέρ διαδόθηκε πάρα πολύ γρήγορα και διατήρησε από τότε τον συμβολισμό του πάθους, της φιλίας και της συμπάθειας. Το όνομά του παραμένει «αμαρέτο» , δεν μεταφράζεται και είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και καταξιωμένα ιταλικά προϊόντα σε ολόκληρο τον κόσμο… Αν σας αρέσουν τα λικέρ δείτε και τις συνταγές για λικέρ καρύδι, λικέρ μανταρίνι, λικέρ ρόδι, λικέρ φράουλα και λικέρ αρμπαρόριζα

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 8

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 λίτρο βότκα 40%
– 100 γρ. κονιάκ
– 100 γρ. κουκούτσια από βερίκοκα
– 3 ολόκληρα βερίκοκα
– 1 κούπα ζάχαρη
– ½ κούπα νερό

Πώς θα το ετοιμάσετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Αγόρασα από τον μανάβη τα πρώτα βερίκοκα της χρονιάς· Δηλώνω φανατική της ζουμερής πορτοκαλοχρυσοκίτρινης σάρκας τους και εφ όσον τα παράγει άφθονα τούτος ο ευλογημένος τόπος τα απολαμβάνω, χωρίς μέτρο ομολογώ, Ιούνιο και Ιούλιο που είναι ο καιρός τους. Τα βερίκοκα είναι ένα φρούτο με αμέτρητες χρήσεις στην μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική. Φρέσκα, αποξηραμένα, νωπά, μαγειρεμένα, λιωμένα, ολόκληρα, κομματιασμένα, όπως και να τα χρησιμοποιήσουμε νοστιμίζουν και στολίζουν ταυτόχρονα μ’ αυτό το υπέροχο χρώμα τους τα πιάτα μας και το τραπέζι μας. «Καίσια» τα έλεγε η γιαγιά μου η Αθηνά αλλά και οι περισσότεροι στο χωριό, έτσι τα λέγανε, λέξη που μάλλον είναι δάνειο από τα τουρκικά. Έλεγε και κάτι άλλο η γιαγιά Αθηνά όταν δοκιμάζαμε με τις αταξίες μας την υπομονή της : «Ελάτε εδώ και θα σας μάθω εγώ τι εστί βερίκοκο.»

Γλυκό Βερίκοκο - 38

Ποια είναι η αρχή της φράσης «τι εστί βερίκοκο», δεν θα σας το πω γιατί απλούστατα δεν το ξέρω. Η δική μου εικασία τότε ήταν ότι την πρωτοείπε κάποιος νοικοκύρης που έπιασε κάποιον να του κλέβει τα βερίκοκα. Αργότερα όταν μεγάλωσα και διάβασα το 10 του Καραγάτση συνειδητοποίησα ότι το βερίκοκο, κύριος είδε γιατί, έχει και σεξουαλικό υπονοούμενο. Πριν 50 χρόνια, λοιπόν, στο 10 του Καραγάτση, υπάρχει το απόσπασμα, σε μια σκηνή όπου εργατοκόριτσα έχουν πιάσει κουβέντα για το σεξ: «Οι πιο μικρές σώπαιναν τάχα ντροπιασμένες· με την έκφρασή τους όμως άφηναν να εννοηθεί ότι κάτι ήξεραν από βερίκοκο, κι ας προσποιούνταν την πάπια.»

Γλυκό Βερίκοκο - 41

Παλιότερα «το τι εστί βερίκοκο» λεγόταν σαν απειλή σε κάποιον που κοκορεύεται ή που μας περιφρονεί: «Θα σου δείξω εγώ τι εστί βερίκοκο ή θα σε μάθω τι εστί βερίκοκο!» και έτσι την καταγράφει στο γύρισμα του 20ού αιώνα ο Νικόλαος Πολίτης στη συλλογή του και λέει ότι πιθανόν στην αρχή της φράσης να κρύβεται μύθος λησμονημένος. Σήμερα, η σημασία ίσως έχει κάπως μετατοπιστεί, μια και ο Μπαμπινιώτης πλάι στην απειλή δίνει και τη σημασία της «επισήμανσης της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος».

Στο χωριό, θυμάμαι, δυο ήταν όλες κι όλες οι καισιές και αυτές προστατευμένες μέσα σε καγκελόφραχτη αυλή. Δέντρα θεόρατα, φορτωμένα με χρυσοκίτρινα φρούτα περίμεναν χέρια πολλά για να τα δρέψουν. Όμως η βαριά σιδερένια πόρτα ήταν μονίμως κλειστή και ένας πυκνός συρματόπλεχτος φράχτης κρατούσε μακριά όποιον κοίταζε με λαιμαργία τον απαγορευμένο καρπό. Δυο γριούλες, αδερφές, αν θυμάμαι καλά ήταν οι ιδιοκτήτριες οι οποίες δεν νοιάζονταν για τις καισιές που στέναζαν από το πολύτιμο φορτίο. Μάλλον προτιμούσαν την ασφάλεια του σπιτιού τους γιατί πολύ σπάνια βλέπαμε δυο μαντιλόδετες, μαυροντυμένε φιγούρες να εμφανίζονται στο μικρό μπαλκόνι στηριγμένες στα μπαστούνια τους και αυτό έκανε τη φαντασία μας να καλπάζει . Δημιουργούσαμε ιστορίες με δράκους και μάγισσες. που μας γέμιζαν φόβο . Και καθώς περνούσε ο καιρός, τα καίσια, αφού δεν τα μάζευε κανείς, παραωρίμαζαν και έπεφταν σαν χρυσή βροχή. . Και εμείς μια σταλιά παιδιά κολλούσαμε το πρόσωπό μας στο κάγκελο και παρακολουθούσαμε με θλίψη το θρήνο της βερικοκιάς. Έτσι φάνταζε στο παιδικό μου μυαλό τότε. Είχα γράψει και μια έκθεση στην Πέμπτη τάξη δημοτικού για μια καισιά που κλαίει γιατί κανείς δεν πάει να μαζέψει τα παιδιά της και σαπίζουν….. ιστορίες που δεν έχουν τελειωμό…. Ας είναι περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα….

Γλυκό Βερίκοκο - 42

Θέλω να σας πω ακόμα πως οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο παράγουν πολλά βερίκοκα –σε μια βικιπαίδεια βρίσκω πρώτη σε παραγωγή την Τουρκία και την Ελλάδα πέμπτη στον κόσμο. Λέγανε παλιά πως τα καλύτερα βερίκοκα είναι της Συρίας. Εγώ πάντως τα βερίκοκα που αγόρασα είναι ωραιότατα. αρωματικότατα, γευστικότατα και ελληνικότατα. Έφαγα κάμποσα και τα υπόλοιπα τα έκανα μαρμελάδα βερίκοκο, λικέρ βερίκοκο και αυτό το υπέροχο τραγανό γλυκό.

Το γλυκό βερίκοκο πρέπει να ομολογήσω πως έχει κάποιους …κινδύνους
στην προετοιμασία του. Εύκολα μπορεί να λιώσει και να μετατραπεί σε μαρμελάδα!
Γι αυτό πρέπει να διαλέξετε φρούτα ώριμα μεν, αλλά καθόλου μαλακά. Επίσης πρέπει να χρησιμοποιήσετε ασβέστη για να γίνει τραγανό και νόστιμο. Συνεχίστε την ανάγνωση Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Λικέρ Φράουλα

Κλείστε την άνοιξη σε ένα μπουκάλι με ένα εύκολο, υπέροχο , αρωματικό λικέρ φράουλα!

Λικέρ Φράουλα - 7β

«Ένα λικεράκι θα το πάρετε δεν μπορεί». Με αυτή τη φράση η γιαγιά Αθηνά ξεκίναγε να περιποιείται του επισκέπτες της και δε δεχόταν αντίρρηση.  Παλαιότερα θυμάμαι  στις ονομαστικές γιορτές , στις τυπικές επισκέψεις, σε κάθε εκδήλωση χαράς,αρραβώνες, γάμους βαφτίσεις, το πρώτο κέρασμα ήταν πάντα λικέρ σερβιρισμένο σε δίσκο ασημένιο, στο μικρό κρυστάλλινο ποτηράκι,  με το  σοκολατάκι πάντα δίπλα , απαραίτητη συνοδεία.

Θυμάμαι δεκάδες μπουκάλια με λικέρ κάθε χρώματος που στόλιζαν παλιά τους μπουφέδες. Εμείς μπουφέ δεν είχαμε. Είχαμε όμως ένα μεγάλο εντοιχισμένο ντουλάπι με τζαμωτές πορτούλες και κουρτινάκια πλεχτά με έρωτες και νύμφες, που ήταν πάντα κλειδωμένο γιατί η μαμά μου εκεί μέσα έκρυβε τους θησαυρούς της, τα λικέρ τα γλυκά κουταλιού τα σοκολατάκια και κάθε λιχουδιά που κινδύνευε να πέσει θύμα των δικών μας ορέξεων. «Σου έρχεται κάποιος άξαφνα. Να μην έχουμε να κεράσουμε τίποτα; Ντροπή!». Αυτή ήταν η φιλοσοφία της γιαγιάς Αθηνάς, της μαμάς και τώρα πια είναι και  η δική μου.

Λικέρ φράουλα - 7

Ένα λικεράκι  σερβιρισμένο στο σκαλιστό κρυστάλλινο ποτηράκι με το σοκολατάκι είναι ένας παραδοσιακός τρόπος και κλασικός συνάμα για να περιποιηθείς τον επισκέπτη σου και σήμερα. Και αν σκοντάφτετε στη σκέψη πως είναι δύσκολο να φτιαχτεί ένα λικέρ και ακόμα δυσκολότερο να πετύχει, φτιάξτε αυτό εδώ. Είναι εύκολο, αρωματικό, υπέροχο στη γεύση, κρυστάλλινο στην εμφάνιση  και κουβαλάει  μνήμες ανοιξιάτικες. Δείτε και τις συνταγές για μαρμελάδα φράουλα και γλυκό φράουλα. Επίσης για άλλες γεύσεις λικέρ δείτε τις συνταγές για λικέρ ρόδι, λικέρ μανταρίνι, λικέρ αρμπαρόριζα Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Φράουλα

Γλυκό Φράουλα

Εμφανίστηκαν οι πρώτες! Τις είδα στην αγορά αραδιασμένες στα καφάσια, κατακόκκινες, πανέμορφες, προκλητικές και δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Νωρίς ξενωρίς τις αγόρασα. Μικρές, σφικτές, τραγανές, ζουμερές φραουλιτσες. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες στη βρύση .Με τις υπόλοιπες έφτιαξα ωραιότατο γλυκό και μαρμελάδα φράουλα μούρλια και λικεράκι να το… πιείς στο ποτήρι!

Γλυκό Φράουλα - 1Γλυκό Φράουλα - 1β

Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο γλυκό αν και απλό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή . Οι φράουλες είναι φρούτο ντελικάτο, ευαίσθητο και πρέπει να τις χειριστούμε με λεπτότητα. Το περιθώριο λάθους είναι πολύ μικρό, γιατί αν βράσουν λίγο παραπάνω λιώνουν, ενώ αν τις βγάλουμε νωρίς, δε θα σιροπιαστούν αρκετά και θα ξινίζουν. Όμως μη μου ανησυχείτε έχω κάνει πολλές δοκιμές και μπορώ με σιγουριά να σας εγγυηθώ την επιτυχία.

Μη διστάσετε να το φτιάξετε αυτό το γλυκό κουταλιού. Στο πατρικό μου τα γλυκά του κουταλιού ήταν ανέκαθεν το κέρασμά μας και εγώ συνεχίζω την παράδοση. Τα απολαμβάνουμε σκέτα με ένα ποτήρι δροσερό νερό ή δίνουμε επί πλέον γεύση στο γιαούρτι, στις τάρτες και τα κέικ. Κάθε εποχή, η φύση φροντίζει να μας προσφέρει φρούτα και λαχανικά που μπορούμε να τα κάνουμε γλυκό ή μαρμελάδα απλά με τη προσθήκη ζάχαρης και ενός μυρωδικού της αρεσκείας μας.

Απλά συστατικά που χαρίζουν αυθεντικές γεύσεις επειδή το βασικό τους άρωμα προέρχεται από τη φύση. Με «σύμμαχο» έναν λοβό βανίλιας που, κατά τη γνώμη μου, ταιριάζει πολύ με τη μυρωδιά και τη γεύση της φράουλας , το έφτιαξα και σας το παρουσιάζω με χαρά…

Γλυκό Φράουλα - 18

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό φράουλες
– 700 γρ. ζάχαρη
– Χυμός από δύο λεμόνια
– Βανίλια προαιρετικά

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Φράουλα

Εκμέκ Κανταϊφι

Καλά, δε σας λέω τίποτα φίλες μου. Το σημερινό γλυκό, το Εκμέκ Κανταίφι δεν είναι ένα απλό γλυκό, είναι ένα γλυκό γλυκό, ένα… πως το περιγράψω, ένα γλυκό που κλείνει μέσα του  όλο το μυστήριο, όλα τα αρώματα, όλες τις γεύσεις της ανατολής. Γιατί θα το γνωρίζετε ήδη ότι πατρίδα του είναι η γειτονική μας Τουρκία. Εκμέκ στην τουρκική γλώσσα σημαίνει ψωμί. Όχι όμως το κοινό ψωμί, αυτό που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας. Το Εκμέκ είναι ένα είδος ψωμιού, εμπλουτισμένο με αυγά, γάλα και βούτυρο. Αυτό το ψωμί  αποτελεί  και τη βάση του αυθεντικού Εκμέκ, γιατί το δικό μας, το ελληνικό είναι ένα Εκμέκ, γιαλαντζί (λέξη κατάλοιπο που σημαίνει μη αυθεντικό, ψεύτικο).

Το αυθεντικό λοιπόν Εκμέκ,  αποτελείται από μια στρώση του ειδικού αυτού ψωμιού, καϊμάκι (βουβαλίσια κρέμα ή ανθόγαλα) και σιρόπι. Επειδή όμως το ψωμί που χρειάζεται για την κατασκευή της βάσης του γλυκού σπανίζει στην Ελλάδα, όπως και το βουβαλίσιο γάλα άλλωστε, στον τόπο μας διαμορφώθηκαν διάφορες παραλλαγές μεταξύ των οποίων και η εκδοχή με κανταΐφι, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το τούρκικο. Δοκιμάστε το και δεν θα χάσετε… Συνεχίστε την ανάγνωση Εκμέκ Κανταϊφι

Γλυκό Πορτοκάλι

Θα σας φτιάξω την κρύα χειμωνιάτικη μέρα σας, σήμερα, φίλες μου, είμαι σίγουρη! Και να πως: Θα  ξεκινήσω πρώτα- πρώτα με ένα παραμυθάκι. Το διάβαζα στα παιδάκια μου της πρώτης Δήμοτικού, όταν ήθελα να τους μιλήσω για το πορτοκάλι. Μετά θα φτιάξουμε γλυκό πορτοκάλι μυρωδάτο και πεντανόστιμο και μετά… θα καθίσουμε να το απολαύσουμε με παρεούλα, ή και μόνες, γιατί όχι; Καμιά φορά η καλύτερη παρέα είναι ο εαυτός μας.

Μια φορά και ένα καιρό, που λέτε, ήταν  μια  μικρή ηλιαχτίδα. Μικρή, μα πολυταξιδεμένη. Και  πού δεν είχε πάει! Είχε ταξιδέψει μέχρι τα πιο μακρινά αστέρια. Είχε διασχίσει το  διάστημα, σκαρφαλωμένη πάνω σε βιαστικούς γαλαξίες. Μα πάντα γυρνούσε πίσω. Στη ζεστή αγκαλιά του ήλιου. Ώσπου μια μέρα αποφάσισε να έρθει στη Γη. Και  ήρθε! Έπαιξε με τα κύματα! Κρύφτηκε μέσα στα σκοτεινά φυλλώματα των δέντρων. Δροσίστηκε στα νερά των ποταμών. Κουβέντιασε καθισμένη πάνω στα πέταλα μιας μαργαρίτας, με τις μέλισσες και τις πεταλούδες. Ακούμπησε πάνω στις φτερούγες ενός αηδονιού και τραγούδησε μαζί του.

Οι μέρες περνούσαν. «Πότε θα γυρίσεις πίσω;» τη ρωτούσε ο ήλιος. «Αχ , είναι όμορφη η γη, άσε με να μείνω για πάντα!», του απαντούσε εκείνη. Ο ήλιος δεν της χάλασε το χατίρι. « Μείνε!» της είπε. Κι η ηλιαχτίδα, χαρούμενη, άρχισε να ψάχνει να βρει, πού θα έστηνε το νέο σπιτικό της. Έψαξε εκεί που φυτρώνουν τα λουλούδια. Έψαξε κι εκεί που υψώνονται τα πεύκα. Εκεί που κοιμούνται τα ελάφια. Εκεί που ξεδιψούνε τα πουλιά. Παντού ήταν όμορφα! Ποιο μέρος να πρωτοδιαλέξει; Ώσπου μια μέρα συνάντησε ένα δέντρο. Μικρό ήταν. Μα είχε καταπράσινα φύλλα, με όμορφη μυρωδιά. Είχε και  κάτι ολοστρόγγυλους, πράσινους καρπούς, που κρεμόντουσαν από τα κλαδιά του. Κάτω από τη φλούδα τους – κι αυτή μυρωδάτη ήταν –η ηλιαχτίδα άκουσε τους χυμούς να την προσκαλούνε: «Σ’ εμάς μείνε!», της έλεγαν. «Πώς σας λένε;» ρώτησε η ηλιαχτίδα. «Μας λένε  πορτοκάλια» της ααπάντησαν. Κι έτσι έκανε.

Από τότε είναι που τα πορτοκάλια έχουν αυτό το λαμπερό χρυσαφένιο χρώμα. Όταν τα πιάνεις στα χέρια σου, λες και κρατάς τον ήλιο. Ίδια μ’ αυτόν λάμπουν. Σας άρεσε; Πάμε τώρα να κλείσουμε τον ήλιο μέσα σε βαζάκια φτιάχνοντας ένα λαχταριστό γλυκό πορτοκάλι…! Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Πορτοκάλι

Παραδοσιακό Σπιτικό Ρεβανί

«Ρεβανί της Μαίρης» θα φτιάξουμε σήμερα φίλες. Πώς λέμε « ρεβανί Βεροίας»; Κάτι τέτοιο, αλλά κατά πολύ ευκολότερο, κατά πολύ νοστιμότερο και με σίγουρη επιτυχία. Το έχω βαφτίσει «ρεβανί της Μαίρης», γιατί τη συνταγή μου την έδωσε προ αμνημονεύτων ετών η φίλη μου η Μαίρη που είναι καλονοικοκυρά και φτιάχνει με τα χεράκια της θαύματα. Συνηθίζω λοιπόν να δίνω στις συνταγές μου τα ονόματα των φιλενάδων και των γνωστών, που έχουν την καλοσύνη και μου τις εμπιστεύονται.

Η συνταγή για το «ρεβανί της Μαίρης», γίνεται γρήγορα και αρέσει πολύ. Τη φτιάχνω χρόνια και πολύ συχνά μάλιστα  γι αυτό  μπορώ  με βεβαιότητα να σας εγγυηθώ τη «σίγουρη επιτυχία» που σας ανέφερα προηγουμένως. Το ρεβανί είναι γλυκό που αρέσει πολύ. Το συναντάμε σε όλη την Ελλάδα και  σε όλη σχεδόν τη Μεσόγειο με διάφορα ονόματα. Η προέλευσή του είναι τούρκικη και έχει και εκεί την ίδια ονομασία. Στις Αραβικές χώρες  το αποκαλούν «μπάσμπουσα» .  Συνοδεύει άριστα τον καφέ ή το τσάι, αλλά  και σκέτο, ή  με μια μπαλίτσα παγωτό στο πλάι,  είναι μούρλια. Αν σας αρέσει το ρεβανί ή τα γλυκά γενικότερα δείτε και τη συνταγή για ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι… γάλακτος. Συνεχίστε την ανάγνωση Παραδοσιακό Σπιτικό Ρεβανί