Εκμέκ Κανταϊφι

Καλά, δε σας λέω τίποτα φίλες μου. Το σημερινό γλυκό, το Εκμέκ Κανταίφι δεν είναι ένα απλό γλυκό, είναι ένα γλυκό γλυκό, ένα… πως το περιγράψω, ένα γλυκό που κλείνει μέσα του  όλο το μυστήριο, όλα τα αρώματα, όλες τις γεύσεις της ανατολής. Γιατί θα το γνωρίζετε ήδη ότι πατρίδα του είναι η γειτονική μας Τουρκία. Εκμέκ στην τουρκική γλώσσα σημαίνει ψωμί. Όχι όμως το κοινό ψωμί, αυτό που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας. Το Εκμέκ είναι ένα είδος ψωμιού, εμπλουτισμένο με αυγά, γάλα και βούτυρο. Αυτό το ψωμί  αποτελεί  και τη βάση του αυθεντικού Εκμέκ, γιατί το δικό μας, το ελληνικό είναι ένα Εκμέκ, γιαλαντζί (λέξη κατάλοιπο που σημαίνει μη αυθεντικό, ψεύτικο).

Το αυθεντικό λοιπόν Εκμέκ,  αποτελείται από μια στρώση του ειδικού αυτού ψωμιού, καϊμάκι (βουβαλίσια κρέμα ή ανθόγαλα) και σιρόπι. Επειδή όμως το ψωμί που χρειάζεται για την κατασκευή της βάσης του γλυκού σπανίζει στην Ελλάδα, όπως και το βουβαλίσιο γάλα άλλωστε, στον τόπο μας διαμορφώθηκαν διάφορες παραλλαγές μεταξύ των οποίων και η εκδοχή με κανταΐφι, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το τούρκικο. Δοκιμάστε το και δεν θα χάσετε… Συνεχίστε την ανάγνωση Εκμέκ Κανταϊφι

Λαχταριστός Μπαμπάς

Το θυμάστε φίλες μου, (στις Φλωρινιώτισες της ηλικίας μου αναφέρομαι) δε μπορεί να μην το θυμάστε εκείνον το γλυκό πειρασμό που σέρβιρε, ανάμεσα στους άλλους γλυκούς πειρασμούς, το πάλαι ποτέ ζαχαροπλαστείο «ΟΛΥΜΠΙΟΝ». Εκείνη την αφράτη, ζουμερή αμαρτία, που πρώτα τη τρώγαμε γιατί δεν μπορούσαμε να της αντισταθούμε και μετά άρχιζαν να μας.τρώνε οι  τύψεις και αισθανόμασταν την ανάγκη να εξομολογηθούμε και να νηστέψουμε για να χάσουμε τις θερμίδες που είχαμε πάρει.

Για το «Μπαμπά» μιλάω που τον τρώγαμε παρέα με μια μπάλα παγωτό κρέμα και ευφραίνονταν οι αισθήσεις μας. Για μας τους παλαιότερους, «ο μπαμπάς» εκτός από νοστιμιά και θερμίδες, κουβαλάει και  αναμνήσεις. Γλυκές αναμνήσεις, σαν το σιρόπι που έσταζε από την άκρη των εφηβικών μας χειλιών όταν τον «τσακίζαμε» με βουλιμία, καθισμένες εκεί στα σιδερένια τραπεζάκια του «ΟΛΥΜΠΙΟΝ»  με τη μαρμάρινη επιφάνεια. «Σιγά κορίτσια, σιγά, θα πνιγείτε. Το γλυκό τρώγεται αργά, αργά. αλλιώς πώς θα απολαύσετε τη γλύκα του;» μας έλεγε  ο συμπαθέστατος κ. Μάκης- θεός σχωρέστον- που παρακολουθούσε μισοκρυμμένος πίσω από το ψυγείο. Δεν του ξέφευγε τίποτα. «Θα μας πεις  το μυστικό σου κ. Μάκη; Τι βάζεις στα γλυκά σου και είναι τόσο νόστιμα;» «Αν μου πείτε κι εσείς τα δικά σας μυστικά, τότε ευχαρίστως!» απαντούσε και τα γαλανά του μάτια σπίθιζαν γεμάτα πονηριά και υπονοούμενα.

Η συνταγή που σας δίνω σήμερα, σίγουρα δεν θα έχει τη νοστιμιά της παλιάς συνταγής . Άλλωστε εκείνη την εποχή εκτός  τα υλικά και το μεράκι του κ Μάκη, ήταν και άλλα πράγματα που αναμειγνύονταν  μαζί με αυτά και έκαναν τα πάντα να μοιάζουν μοναδικά.  Όμως είναι μια συνταγή γρήγορη, πολύ νόστιμη, εύκολη, και πετυχαίνει πάντα. Μη ξεχνάτε όμως: Ο «μπαμπάς» τρώγεται πάντα  συνοδευμένος από  μια μπάλα παγωτό, φτιαγμένο με την παλια Φλωρινιώτικη συνταγή, την οποία επιφυλάσσομαι να σας την παρουσιάσω σύντομα. Προς το παρόν πάμε για τον. «μπαμπά»! Συνεχίστε την ανάγνωση Λαχταριστός Μπαμπάς