Κολοκυθόριζο το… απλόν

Σύμφωνα με… έγκυρες πηγές, από προχθές το βραδάκι στις 19.38 ώρα Ελλάδος έχουμε περάσει και επισήμως στην εποχή του χρόνου που λέγεται καλοκαίρι. Θερινό ηλιοστάσιο γαρ που σημαίνει ότι βιώσαμε ήδη την μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Το καλοκαίρι είναι λέξη μεσαιωνική και την ετυμολογία της την καταλαβαίνουμε αμέσως. Πράγματι, προέκυψε «εκ συναρπαγής» που λένε και οι φιλόλογοι, δηλαδή από συγχώνευση σε μια λέξη της φράσης «καλός καιρός». Ήδη σε κάποιο ελληνολατινικό γλωσσάρι της ύστερης αρχαιότητας παραδίδεται ο τύπος «καλόκαιρος», ενώ σε κείμενο του 9ου αιώνα απαντά ο τύπος «καλοκαίριον» -από εκεί είναι εύκολο, καλοκαίριν, καλοκαίρι. Το πιάσαμε το υπονοούμενο, το καλοκαίρι κάνει καλό καιρό!

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 15

Η αρχαία λέξη έχει διατηρηθεί κι αυτή, θέρος. Είναι ήδη ομηρική. Διαβάζουμε στην Οδύσσεια : « ουτ’ εν θέρει, ουδ’ εν οπώρη» όπου οπώρα σημαίνει το φθινόπωρο. Η λέξη θέρος προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα που δηλώνει τη ζέστη και τη θερμότητα -από την οποία άλλωστε προέρχεται και η λέξη «θερμός». Θέρος όμως είναι και ο θερισμός: «θέρος-τρύγος-πόλεμος» λέει η παροιμία για τις τρεις μεγάλες αναστατώσεις της παλιάς εποχής…

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 19

Άραγε να ονομάστηκε το καλοκαίρι από τον θερισμό, να σημαίνει «εποχή του θερισμού»; Όχι, το αντίστροφο συνέβη. Η αρχική σημασία του ρήματος «θερίζω» ήταν «περνώ το καλοκαίρι» και μετά πήρε τη σημασία «δρέπω». Σας ζάλισα; Τι να κάνω; Παρασύρομαι και δεν έχω και κανένα δίπλα μου να με διακόψει. Καλοκαιράκι λοιπόν παντού, στη φύση, στην καρδιά, στο μυαλό και κατά συνέπεια και στην κουζίνα μας. Διότι ετούτη η εποχή η ευλογημένη με τη αφόρητη ζέστη, που δεν ήρθε ακόμα αλλά είναι προ των πυλών, καλεί για ελαφριές συνταγές. Και μιας και τα κολοκυθάκια είναι στα καλύτερά τους αυτήν την εποχή (μόλις μάζεψα τα πρώτα από το κηπάκι μας, τρυφερά , τρυφερά, με επιδερμίδα βελούδινη) και έφτιαξα αυτό το καθημερινό, εύκολο, ελαφρύ, νόστιμο καλοκαιρινό φαγητό! Κολοκυθόρυζο. Βγήκε τέλειο! Το τιμήσαμε δεόντως. Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους για να μαγειρέψετε τα κολοκυθάκια ίσως ο πιο ελαφρύς.

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 17

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό κολοκυθάκια μικρά
– 1 φλυτζ. τσαγ. ρύζι καρολίνα ή νυχάκι για πιο σπυρωτό αποτέλεσμα
– 1/2 κούπα ελαιόλαδο
– 2 και 1/2 κούπες ζεστό νερό
– 1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
– 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 1 πιπεριά κέρατο
– δυόσμο ή άνιθο
– μαϊντανό (ένα φλυτζ. τσαγιού)
– Αλάτι, πιπέρι

Για το σερβίρισμα:

– Φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
– Γιαούρτι

Πώς θα το φτιάξετε:

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθόριζο το… απλόν

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα

Εδώ που τα λέμε τα σπιτικά ντολμαδάκια είναι άλλο πράγμα. Η γεύση τους, όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεται με κανένα ετοιματζίδικο. Για να είμαι ειλικρινής δεν τα μαγειρεύαμε στο σπίτι μας. Ίσως γιατί δεν είχαμε ποτέ κληματαριά στην αυλή. Τα είχα δοκιμάσει μόνο από κονσέρβα, είχα απογοητευτεί και τα είχα απορρίψει.  Ώσπου η…. μοίρα με έφερε μπροστά  στα ονειρεμένα ντολμαδάκια της Φρόσως. Η Φρόσω είχε καταγωγή από την πόλη.  Μέναμε στην ίδια πολυκατοικία, τα διαμερίσματά μας δίπλα, δίπλα.  Ήταν μια  πανέμορφη και άξια  γυναίκα η Φρόσω, θεός σχωρέστην . Έμαθα πολλά από αυτήν. «Φαρδυκάπουλη και μαρμαροστηθούσα» ξετρέλαινε  τον άντρα της με τα τσαλίμια  και με τη μαγειρική της. Ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια ο κυρ Σωτήρης, γινόταν χαλί να την πατήσει. Χατίρι δεν της χάλαγε.  Τον θυμάμαι να βάζει στο κασετόφωνο  το τραγούδι του Βαμβακάρη και να της το τραγουδάει : «πολίτισσα μου έμορφη, γλυκιά μελαχρινή μου, μονάκριβό πουλί μου, είσαι για μένα ο θησαυρός, για μένα είσαι η ζωή μου…»

Αυτή ήταν που μου έμαθε να τα μαγειρεύω  και επέμενε πως «τα κληματόφυλλα  τα μαζεύεις ώρα  πολύ πρωινή, για να κρατάνε τη δροσιά της νύχτας» και  «και μη ξεχάσεις πως τα γιαλαντζί  θέλουν πολύ κρεμμύδι και ζαχαρίτσα για να γλυκάνει το ρύζι τους… και το ρύζι θέλει μούλιασμα να φύγει η κόλλα για να μη λασπώνουν».

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί - 23

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να τα τυλίξω, πάντα με τη Φρόσω πάνω από το κεφάλι μου τα έκανα μαντάρα. Τελικά σας το βεβαιώνω πως  δεν είναι  δα και πυρηνική φυσική το τύλιγμα. «Αν πάρεις τη ρέγουλα» , είναι απλή υπόθεση. Απλή και χαλαρωτική. Μάλιστα αποφάσισα πως  κάνει πάρα πολύ καλό στην ψυχική μου ηρεμία. Αυτή η επαναλαμβανόμενη χειρονακτική εργασία με ηρεμεί, με βοηθά να συγκεντρωθώ, να σκεφτώ, να πάρω αποφάσεις, να ξεφορτωθώ άγχος, να συνεχίσω με καλύτερη διάθεση την ημέρα μου. Τι λέτε; Σας έπεισα να δοκιμάσετε να φτιάξετε τα ντολμαδάκια γιαλαντζί  με τη συνταγή της Φρόσως της πολίτισσας;

Τι θα χρειαστείτε:

– 250 γρ. τρυφερά αμπελόφυλλα, (γύρω στα 40-50)
– 1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
– 4-5  ξερά κρεμμύδια
– 1 δοντάκι σκόρδο
– 2-3  πράσινα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
– 1 ματσάκι μαϊντανό
– 10 κλαράκια δυόσμο (μόνο τα φύλλα, ψιλοκομμένα)
– 1 κουτ. σουπ. ζάχαρη
– Αλάτι και πιπέρι
– Χυμός από 1 λεμόνι
– 1 φλιτζάνι του τσαγιού εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα

Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Όταν ακούτε τη λέξη γεμιστά, ποιο λαχανικό σας έρχεται στο νου; Φυσικά οι πιπεριές και μάλιστα οι κοντούλες και χοντρούλες με τη  μεγάλη άδεια κοιλίτσα, οι «μπούφκες όπως τις λέμε στο χωριό μου. Βέβαια δεν γεμίζουμε μόνο πιπεριές αλλά και ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, κρεμμύδια, κολοκυθανθούς, αγκινάρες, πατάτες, κλπ.  Όμως, σε αυτήν την περίπτωση δεν λέμε απλά «γεμιστά» αλλά «ντομάτες γεμιστές» «κρεμμύδια γεμιστά», «μελιτζάνες γεμιστές», «αγκινάρες γεμιστές».

Τα γεμιστά, πιπεριές με κανά δυο ντομάτες ανάμεσα, είναι ένα πιάτο που «φωνάζει» ελληνικό καλοκαίρι.  Οι ντομάτες, κατ΄ εξοχήν καλοκαιρινή άφιξη, συν τις πιπεριές δικαιολογούν την αύρα θερινού φαγητού που συνοδεύει  αυτό το έξοχο φαγητό,  ενώ το ρύζι, το ελαιόλαδο, ο δυόσμος και ο μαϊντανός είναι τα τελείως απαραίτητα συστατικά τους. Τα γεμιστά, και εδώ δεν θέλω διαμαρτυρίες, δεν  είναι ελληνική πατέντα.  Θα τα συναντήσει κανείς σε όλες τις κουζίνες των χωρών της Μεσογείου και βέβαια, η γέμιση μαγειρεύεται  με πολλούς τρόπους και πολλά και διαφορετικά υλικά. Εκτός από το ρύζι, ο τραχανάς, το πληγούρι, η φέτα, η γαλέτα, ο κιμάς, ακόμα και θαλασσινά και μανιτάρια κ.λ.π. είναι υλικά με τα οποία μπορεί κανείς να γεμίσει τις πιπεριές και τις ντομάτες.

Τα γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς είναι  υπέροχα και εύκολα ακόμα και για τις πιο αρχάριες γιατί η σοφή γιαγιάκα μου απέφευγε τα πολύπλοκα, τα τσιγαριστά και τα βαριά γι αυτό και έζησε μέχρι τα 97, ακμαιότατη και υγιής.  Γίνονται ωραιότατα με τον κιμά αλλά είναι εξ’ ίσου νόστιμα και «ορφανά» με  σκέτο ρύζι.

Τι θα χρειαστείτε:

Για 12-14 πιπεριές μετρίου μεγέθους:

– Ρύζι καρολίνα  (υπολογίστε μια γεμάτη κουταλιά της σούπας  για κάθε πιπεριά)
– Περίπου 3οο γρ.  κιμάς μοσχαρίσιος
– 2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
– 1 σκελίδα σκόρδο
– 1 κούπα ελαιόλαδο
– 4-5  ώριμες ντομάτες μεγάλες
– 1 κουτ. σουπ. ρίγανη
– 1 φλυτζ. τσαγ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
– 2-3   κλαδάκια φρέσκο δυόσμο ή 1 κουταλάκι ξερό
– Αλάτι
– Κόκκινο και μαύρο πιπέρι
– Προαιρετικά 2-3 πατάτες

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε μαζί μου αλλά πιστεύω πως υπάρχουν γεύσεις που σε ηρεμούν και σε ανακουφίζουν. Μια από αυτές είναι η γεύση του ρυζόγαλου. Δεν νομίζω  να υπάρχει άνθρωπος, από τη δικιά μας γενιά τουλάχιστον που να μπορεί να πει όχι σε ένα μπολ ρυζόγαλο πασπαλισμένο με μπόλικη μυρωδάτη κανελίτσα.

Είναι ένα γλυκό παραδοσιακό, μαμαδίστικο, λιτό και απέριττο που κουβαλάει μνήμες από χρόνια παιδικά και ανέμελα και μπορώ να βεβαιώσω με το χέρι στην καρδιά πως έχει κατευνάσει άπειρες φορές το στομάχι μας από πείνα ή από απλή επιθυμία για κάτι γλυκό.  Απλά πράματα, σπιτίσια, λίγο γαλατάκι λίγη ζαχαρίτσα ρυζάκι  και το γλυκάκι είναι έτοιμο. Οι  νεότεροι δεν το πολυσυνηθίζουν  γιατί εν τω μεταξύ μπήκαν ένα σωρό άλλα μοντέρνα και πολύπλοκα και πιο φανταχτερά εδέσματα στη ζωή μας και το ταπεινό ρυζόγαλο όπως και άλλα πολλά παραδοσιακά μπήκαν στο περιθώριο.

Να λοιπόν, είναι ευκαιρία να το γνωρίσουν και να το εντάξουν στη διατροφή τους γιατί εκτός από γεύση προσφέρει και ποιότητα. Έχω δοκιμάσει άπειρα ρυζόγαλα εδώ και αλλού, με κορν φλάουρ, σοκολάτα κ.τ.λ. αλλά τολμώ να πω πως σαν αυτό της γιαγιάς Αθηνάς δεν υπάρχει . Φτιάξτε το. Τέσσερα υλικά και λίγη υπομονή αρκούν για να συνθέσουν αυτό το τέλειο  ρυζόγαλο!

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 ½  λίτρο γάλα
– 3/4 φλιτζ. τσαγ. (165 γραμμάρια) κρυσταλλική ζάχαρη
– 220 γραμ. μικρόκοκκο ρύζι
– 1 κουτ. γλυκ. εκχύλισμα βανίλιας
– Κανέλα και φλούδα από 1 λεμόνι (προαιρετικά)

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Καλαμαράκια Γεμιστά

Τα καλαμαράκια είναι από τα αγαπημένα μας φαγητά. Τη Σαρακοστή, τρώμε βέβαια  όσπρια και λαχανικά τις καθημερινές, αλλά τις Κυριακές θέλουμε να τρώμε κάτι διαφορετικό και  ιδιαίτερο. Τώρα βέβαια η Σαρακοστή έχει περάσει. Για όσους όμως έχουν μπουχτίσει από την κρεατοφαγία του Πάσχα και της Πρωτομαγιάς προτείνω τη σημερινή συνταγή.

Τα τηγανητά καλαμαράκια, σίγουρα είναι τα πιο δημοφιλή και εννοείται όχι μόνο τις μέρες της νηστείας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αντισταθεί στα  τραγανά,  ροδοτηγανισμένα «δαχτυλιδάκια». Το  μυστικό για να γίνουν μαλακά και τραγανά, το έμαθα από τον γαμπρό μου, που είχε δικό του εστιατόριο στο Μαρμαρά της Χαλκιδικής. Τα καλαμάρια αφού πλυθούν, πρέπει  να στραγγίξουν πάρα πολύ καλά. Το καλύτερο είναι να τα καθαρίσουμε το πρωί και να τα τηγανίσουμε μετά από 4-5 ώρες.  Τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε σε μπόλικο καυτό λάδι, το πολύ 3 λεπτά. Εάν τα αφήσουμε περισσότερο χρόνο, θα γίνουν σαν λάστιχο. Χρησιμοποιούμε σπορέλαιο ή ελαιόλαδο.  Εγώ προτιμώ το ελαιόλαδο, γιατί  ευωδιάζει και αναδεικνύει τις γεύσεις και παράλληλα είναι πιο υγιεινό, γιατί αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες. Είναι ακριβότερο αλλά  αξίζει.

Τα γεμιστά τα καλαμάρια είναι επίσης αγαπημένο φαγητό. Μαγειρεύεται με πολλούς και  διαφορετικούς τρόπους. Σας προτείνω τη δική μου συνταγή η οποία είναι δοκιμασμένη, ενθύμιο από κάποιες διακοπές μου στη Σκύρο. Μπορείτε να τη φτιάξετε με κατεψυγμένα ή φρέσκα καλαμάρια. Τα  κατεψυγμένα είναι καθαρισμένα και έτοιμα για μαγείρεμα. Εάν βρείτε φρέσκα, για να τα καθαρίσετε, θα τραβήξετε το κεφάλι και μαζί μ’ αυτό θα βγουν τα πλοκάμια και τα περισσότερα εντόσθια.

Όταν μαγειρεύω καλαμάρια γεμιστά, κάθε φορά μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω και  διαφορετικά υλικά, όπως μανιτάρια, φρέσκα αρωματικά βότανα, τυρί, σπανάκι, σταφίδες, κουκουνάρι και το αποτέλεσμα είναι πάντα καταπληκτικό! Πειραματιστείτε, φίλες μου!  Η κουζίνα θέλει μεράκι και φαντασία. Όπως ακριβώς και η τέχνη… Συνεχίστε την ανάγνωση Καλαμαράκια Γεμιστά

Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα

Το καλοκαίρι φίλες μου έχει τις δικές του γεύσεις, τις δικές του μυρουδιές. Ερεθίζει τα πιο αρχέγονα αισθητήρια. Σ’ εμάς τους μεγαλωμένους στην ύπαιθρο, που σκαλίσαμε κάποτε το χώμα, που βυθίσαμε σ’ αυτό σπόρους γόνιμους, που το μυρίσαμε και το  ποτίσαμε, ανακαλεί ολοζώντανους κήπους παιδικής ηλικίας, ξεχασμένους -θαρρείς- παραδείσους, και όλα τα φέρνει πάλι μπροστά. Σαν αστραπή, σαν πυροτέχνημα, σαν φως. Φως αναλυμένο, όμοιο μ’  αυτό που περνάει μέσα από μια σταγόνα βροχής, και ξεχύνεται  στα εκτυφλωτικά χρώματα του ουράνιου τόξου.

Σκέφτομαι λοιπόν , μια και σήμερα θα  μαγειρέψουμε κολοκυθάκια, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλάω γι’ αυτά,  αν δεν είχα ζήσει εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια, να τα βλέπω, να παίζουν κρυφτό με το φλογερό ήλιο, κάτω από τα πλατιά φύλλα της μάνας τους, να τα παίρνει η ζέστη , να τα μεγαλώνει από τη μια στιγμή στην άλλη και μετά  να τα μαζεύω, με δέρμα ανοιχτοπράσινο, δέρμα στιλπνό. Να τα μαζεύω στο πανέρι μωρά κι ολάνθιστα, γιατί όπως έλεγε η γιαγιά μου: « Μάζεψέ τα ζωντανά, με τον ανθό. Το κολοκυθάκι χωρίς ανθό δε λέει!».

Η αλήθεια είναι πως, ο όποιος μύθος, φήμη ή γοητεία των κολοκυθιών, σ’ αυτόν τον κιτρινοπορτοκαλί ανθό οφείλεται. Σ’ αυτόν το λαμπερό και αυθάδη ανθό, που σε κοιτάει ολάνοιχτος, σαν κάτι μυστικό να έχει εκραγεί μέσα του και του χάρισε σχήμα, και χρώματα και μυρουδιές. Σ’ αυτόν τον ανθό, η γιαγιά μου, γνωστή για τις μαγειρικές της ικανότητες, φέρονταν τρυφερά, καθώς ξεδίπλωνε με ευγένεια περισσή, τα βελουδένια πέταλα, ξερίζωνε του στήμονες και το παραγέμιζε με ρύζια κιμάδες, μυρωδάτους δυόσμους, άνηθους  και μπαχαρικά.

Δεν πιστεύω όμως να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει λιγουρευτεί, μια τηγανιά ροδοτηγανισμένα,  κολοκυθένια μπαστουνάκια, περασμένα πρώτα από το αλεύρι. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην υπέκυψε στον πειρασμό να δοκιμάσει  χρυσές κολοκυθένιες ροδέλες, με τη συνοδεία γιαουρτιού, αρωματισμένου με  σκόρδο και ψιλοκομμένο δυόσμο ή  γεμιστά κολοκυθάκια περιχυμένα με βελούδινη σάλτσα αυγολέμονου.  Όμως μια και τα τηγανιτά δεν θέλουν και πολλά- πολλά για να τα καταφέρει κανείς σήμερα ετοιμαστείτε για γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο στην κατσαρόλα… Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα

Πεντανόστιμο Πρασόρυζο

Οι περισσότεροι θεωρούν το  πρασόρυζο  ένα από τα πλέον ταπεινά φαγητά της ελληνικής κουζίνας, αλλά για μένα είναι ένα γαστρονομικά κορυφαίο πιάτο. Για να είμαι ειλικρινής είναι απ’ τα φαγητά που δεν μαγειρεύω και πολύ συχνά αλλά μια δυο φορές το μήνα σίγουρα θα υπάρχει στο τραπέζι. Το αστείο είναι πως  κάθε φορά που ΄σερβίρω πρασόρυζο θα το σχολιάσουν θετικά και πάντα με την ίδια  έκπληξη, για  το πώς ένα τόσο απλό φαγητό καταφέρνει να είναι τόσο νόστιμο.

Ομολογώ  ότι είχα ένα προβληματισμό για το αν αξίζει τον κόπο να σας δώσω την συνταγή μου. Αλλά τελικά το αποφάσισα για τον εξής λόγο. Ψάχνοντας  στο διαδίκτύο για  συνταγές πρασόρυζου, διαπίστωσα  ότι οι περισσότερες είχαν μακρινή σχέση με τη δική μου. Με λίγα λόγια είδα πολλά υλικά, όπως σέλινο, ντομάτα, καρότα, τυρί, αλλαντικά, και κάθε λογής εξωτικά ή βαριά καρυκεύματα όπως κάρδαμο, μπαχάρι και δάφνη και άλλα.

Το δικό μου πρασόρυζο,  είναι συνταγή της γιαγιάς Αθηνάς. Μια συνταγή απλή και απέριττη,  σοφή και κομψή, παραδοσιακή και είναι γνωστό πως η παραδοσιακή κουζίνα διέπρεψε γιατί έδειχνε μεγάλο σεβασμό στα υλικά και στους συνδυασμούς τους. Έτσι, τίποτα δεν έμπαινε τυχαία και ποτέ δεν προστίθεντο στοιχεία και γεύσεις σε ένα πιάτο, αν δεν υπήρχε λόγος. Κάθε παραδοσιακό πιάτο είναι η γιορτή ενός ή δύο κεντρικών υλικών και ό,τι άλλο μπει στη συνταγή, στόχο έχει μόνον να αναδείξει ή να συμπληρώσει αυτά τα κεντρικά υλικά.

Για αυτήν την απλότητα αποφάσισα  να σας κάνω γνωστή τη συνταγή. Έτσι σας προκαλώ και σας προσκαλώ, αν δεν το ξέρετε έτσι το πιάτο ή αν ποτέ ως σήμερα δεν σας ήρθε η όρεξη για πρασόρυζο, να δοκιμάσετε την απλή αυτή συνταγή . Εύκολη και απλή παραδοσιακή ελληνική συνταγή με την ετοιμασία να παίρνει περί τα 15 λεπτά και το μαγείρεμα περί τη μισή ώρα. Αποτελεί ιδανική συνταγή για όλες τις εποχές του χρόνου. Ελπίζω να σας εκπλήξει ευχάριστα! Συνεχίστε την ανάγνωση Πεντανόστιμο Πρασόρυζο