Κολοκυθόριζο το… απλόν

Σύμφωνα με… έγκυρες πηγές, από προχθές το βραδάκι στις 19.38 ώρα Ελλάδος έχουμε περάσει και επισήμως στην εποχή του χρόνου που λέγεται καλοκαίρι. Θερινό ηλιοστάσιο γαρ που σημαίνει ότι βιώσαμε ήδη την μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Το καλοκαίρι είναι λέξη μεσαιωνική και την ετυμολογία της την καταλαβαίνουμε αμέσως. Πράγματι, προέκυψε «εκ συναρπαγής» που λένε και οι φιλόλογοι, δηλαδή από συγχώνευση σε μια λέξη της φράσης «καλός καιρός». Ήδη σε κάποιο ελληνολατινικό γλωσσάρι της ύστερης αρχαιότητας παραδίδεται ο τύπος «καλόκαιρος», ενώ σε κείμενο του 9ου αιώνα απαντά ο τύπος «καλοκαίριον» -από εκεί είναι εύκολο, καλοκαίριν, καλοκαίρι. Το πιάσαμε το υπονοούμενο, το καλοκαίρι κάνει καλό καιρό!

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 15

Η αρχαία λέξη έχει διατηρηθεί κι αυτή, θέρος. Είναι ήδη ομηρική. Διαβάζουμε στην Οδύσσεια : « ουτ’ εν θέρει, ουδ’ εν οπώρη» όπου οπώρα σημαίνει το φθινόπωρο. Η λέξη θέρος προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα που δηλώνει τη ζέστη και τη θερμότητα -από την οποία άλλωστε προέρχεται και η λέξη «θερμός». Θέρος όμως είναι και ο θερισμός: «θέρος-τρύγος-πόλεμος» λέει η παροιμία για τις τρεις μεγάλες αναστατώσεις της παλιάς εποχής…

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 19

Άραγε να ονομάστηκε το καλοκαίρι από τον θερισμό, να σημαίνει «εποχή του θερισμού»; Όχι, το αντίστροφο συνέβη. Η αρχική σημασία του ρήματος «θερίζω» ήταν «περνώ το καλοκαίρι» και μετά πήρε τη σημασία «δρέπω». Σας ζάλισα; Τι να κάνω; Παρασύρομαι και δεν έχω και κανένα δίπλα μου να με διακόψει. Καλοκαιράκι λοιπόν παντού, στη φύση, στην καρδιά, στο μυαλό και κατά συνέπεια και στην κουζίνα μας. Διότι ετούτη η εποχή η ευλογημένη με τη αφόρητη ζέστη, που δεν ήρθε ακόμα αλλά είναι προ των πυλών, καλεί για ελαφριές συνταγές. Και μιας και τα κολοκυθάκια είναι στα καλύτερά τους αυτήν την εποχή (μόλις μάζεψα τα πρώτα από το κηπάκι μας, τρυφερά , τρυφερά, με επιδερμίδα βελούδινη) και έφτιαξα αυτό το καθημερινό, εύκολο, ελαφρύ, νόστιμο καλοκαιρινό φαγητό! Κολοκυθόρυζο. Βγήκε τέλειο! Το τιμήσαμε δεόντως. Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους για να μαγειρέψετε τα κολοκυθάκια ίσως ο πιο ελαφρύς.

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 17

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό κολοκυθάκια μικρά
– 1 φλυτζ. τσαγ. ρύζι καρολίνα ή νυχάκι για πιο σπυρωτό αποτέλεσμα
– 1/2 κούπα ελαιόλαδο
– 2 και 1/2 κούπες ζεστό νερό
– 1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
– 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 1 πιπεριά κέρατο
– δυόσμο ή άνιθο
– μαϊντανό (ένα φλυτζ. τσαγιού)
– Αλάτι, πιπέρι

Για το σερβίρισμα:

– Φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
– Γιαούρτι

Πώς θα το φτιάξετε:

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθόριζο το… απλόν

Πίτσα της Αυγής

Αν υπάρχει, φίλες μου, ένα φαγητό που δεν μπορεί να του αντισταθεί κανείς, αυτό είναι η πίτσα.  Γιατί η πίτσα δε είναι απλά φαγητό, είναι μια πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και γεύσεων. Ένας πίνακας ζωγραφικής. Η φύση διαθέτει τα υλικά και την παλέτα και εμείς, τα πινέλα την έμπνευση και την τέχνη. Δε χορταίνεις να τη βλέπεις αλλά και να την… τρως.

Μια τέτοια πίτσα θα φτιάξουμε σήμερα, υπέροχα απλή, όσο πρέπει τραγανή, αφράτη εκεί που χρειάζεται, πλούσια αφού θα βάλουμε ότι δια θέτει το ψυγείο μας, πολύχρωμη, λαχταριστή, χάρμα των οφθαλμών και μαγεία του ουρανίσκου.

Καταγράψτε τη συνταγή που σας δίνω για μια τέλεια ζύμη πίτσας στα μαγειρικά σας κατάστιχα και σημειώστε επάνω ένα μεγάλο S.O.S. Σαν εκείνο που σημειώναμε όταν ήμασταν μαθήτριες επάνω στα κεφάλαια που θεωρούσαμε ότι ήταν S.O.S για τις εξετάσεις.

Υλικά: για τη ζύμη:

– 50 γρ μαγιά νωπή
– 1 κούπα  ( 250 γρ ) νερό χλιαρό και λίγο για να διαλύσετε την μαγιά
– 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού ζάχαρη και
– 1 κουταλιά του γλυκού  αλάτι.
– 2-3 κουταλιές ελαιόλαδο
– 3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Για τη γέμιση:

– Σάλτσα ντομάτας
– 2 πιπεριές κόκκινες ή πράσινες κομμένες σε λεπτές ροδέλες
– 250 γρ. πάριζα κομμένη σε λεπτές φέτες
– 400 γρ. διάφορα  τριμμένα τυριά που λιώνουν
– Μπούκοβο γλυκό ή καυτερό (προαιρετικά)
– Μανιτάρια

Για τη σάλτσα:

Για τη σάλτσα-βάση της πίτσας χρησιμοποίησα τη σάλτσα από τα κανελόνια σπέσιαλ

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Πίτσα της Αυγής

Τηγανιά με Λάχανο

Το λάχανο φίλες μου, αυτό το τραγανό λευκόσαρκο λαχανικό, έχει συνδεθεί με την… απαξίωση και την ευτέλεια. Έρχεται ο άλλος και σου λέει «Σιγά τα λάχανα»! Ε, δε σε απαξιώνει; Δε σε κάνει να νιώθεις ταπεινός και καταφρονεμένος; Παρεξηγημένα  λοιπόν αυτά τα λαχανικά που μοιάζουν με μπάλες, γιατί  δεν είναι διόλου ευτελή και ασήμαντα και ας είναι από τα πιο φτηνά  της αγοράς. Μέσα στη σφιχτή… φυλλένια τους δομή κρύβουν εκτός από πολύτιμα για την υγεία μας συστατικά -βιταμίνες  A, B, E, C, β καροτίνη, φολικό οξύ και μυρουδιές και γεύσεις τέτοιες, που δε σ’ αφήνουν  ασυγκίνητο.

Προσωπικά έμαθα να τρώω το λάχανο ωμό από πολύ μικρή. Θυμάμαι, το χειμώνα που έλειπαν τα φρέσκα λαχανικά και τα φρούτα, έκοβα ένα μεγάλο κομμάτι λάχανο και χράτσα-χρούτσα το καταβρόχθιζα. Γέμιζε το στόμα μου χυμούς γλυκούς,  με χαρακτηριστικά πιπεράτη, ελαφρά πικάντικη, και δροσερή  γεύση. Το λάχανο  έλεγε η γιαγιά μου πρέπει «να  το… χτυπήσει η παγωνιά» για να γλυκάνουν τα μεταξένια φύλλα του και να ολοκληρωθεί  η  γεύση του. Εκείνη η χαρακτηριστική γεύση που δε φοβάται μήπως… χαθεί, αν μαγειρευτεί με άλλα υλικά που έχουν δυνατό χαρακτήρα.

Το μαγείρευε με χίλιους δυο τρόπους: Απλά βραστό με λαδολέμονο σαν σαλάτα,  νόστιμο λαχανόρυζο με λιαστή ντομάτα, με χοιρινό ή μοσχάρι, ζουμερούς λαχανοντολμάδες, το έβαζε στην άρμη ή έφτιαχνε υπέροχα τουρσιά με κόκκινες πιπεριές «μπούφκες», ψιλοκομμένο καρότο και μυρωδικά.  Εκείνο που πρέπει να έχετε υπ’ όψιν σας είναι ότι το λάχανο ανέκαθεν είχε ερωτική σχέση με το λιπαρό κρέας. Εδώ η σοφία της γιαγιάς μου έρχεται να ισορροπήσει τα πράγματα. «Το κρέας στο φαγητό» έλεγε η γιαγιά «δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ. Λίγο όσο για τη νοστιμιά είναι αρκετό».

Γι αυτό κι εμείς σήμερα θα μαγειρέψουμε λάχανο  με μικρά κομματάκια χοιρινού, όπως ακριβώς το έφτιαχνε η γιαγιά μου . Το κρέας είναι λιγοστό αλλά αρκετό για να απογειώσει τη γεύση του λάχανου. Συνεχίστε την ανάγνωση Τηγανιά με Λάχανο

Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί

Έκανα τη συνηθισμένη μου βολτίτσα στην λαϊκή την προηγούμενη Τετάρτη φίλες μου και διαπίστωσα ότι πρωτεύουσα θέση ανάμεσα στα άλλα λαχανικά έχουν ακόμα, οι κόκκινες πιπεριές. Και ξέρετε τι παθαίνω κάθε φορά που αντικρίζω κόκκινες πιπεριές; Το μυαλό μου γεμίζει εικόνες. Τις βλέπω πότε κρεμασμένες στα χαγιάτια σε αρμαθιές να φλερτάρουν με τον ήλιο, πότε ξαπλωμένες στις ταράτσες, να ξεραίνονται υπομονετικά για να καταναλωθούν τις βαριές χειμωνιάτικες μέρες που λείπουν τα φρέσκα λαχανικά, πότε λουσμένες στο λαδόξυδο (μεταξύ μας δεν υπάρχει πιο γευστική σαλάτα), πότε γεμιστές με ρύζι και μυρωδικά στον ταβά (Θεέ μου τι γεύση!!), πότε σαν συμπληρωματικό συστατικό σε άλλες συνταγές, πότε αλεσμένες με σκόρδο και λάδι, υπέροχο άλειμμα πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί.

Οι κόκκινες πιπεριές, οι πιπεριές Φλωρίνης, είναι το σήμα κατατεθέν της ακριτικής μας  Φλώρινας και με αυτό το όνομα είναι γνωστές σε ολόκληρη την επικράτεια. Πιπεριές κόκκινες, λοιπόν, πιπεριές Φλωρίνης τουρσί και μάλιστα γεμιστές με λάχανο, καρότο και μυρωδικά έχει το μενού για σήμερα φίλες μου. Αν σας ενδιαφέρει το τουρσί δείτε και την άλλη μου συνταγή για τουρσί πολύχρωμο. Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα τουρσάκι εύκολο, γρήγορο και ονειρεμένο… Συνεχίστε την ανάγνωση Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί