Μπακαλιάρος με πατάτες στη κατσαρόλα

Για τον μπακαλιάρο και τη θρεπτική του αξία έχουμε ξαναμιλήσει στο παρελθόν αγαπημένοι φίλοι και φίλες… Αναφέρομαι στον παστό μπακαλιάρο αυτόν που το βάζουμε στο νερό και τον ξαρμυρίζουμε και η ξερή του σάρκα γίνεται τρυφερή έτοιμη να μαγειρευτεί με χίλιους δυο τρόπους.

Ο μπακαλιάρος βέβαια έχει συνδεθεί με συγκεκριμένες ημέρες του χρόνου την όπως την 25η  Μαρτίου και την ημέρα των «Βαΐων», ημέρες νηστειών όπου και μαγειρεύεται με συγκεκριμένο επίσης τρόπο, τηγανιτός, βουτηγμένος στο κουρκούτι  με τη συνοδεία της πικάντικης και ευωδιαστής σκορδαλιάς. (Δείτε και τον Μπακαλιάρο Σκορδαλιά)

Η γιαγιά μου όμως, εκτός από τηγανητό, έφτιαχνε υπέροχες θρεπτικές σούπες με μπακαλιάρο και διάφορα λαχανικά. Το μαγείρευε επίσης με ρύζι στο ταψί, αλλά και πλακί στο φούρνο, ή στην κατσαρόλα με πατάτες και μπόλικο λεμόνι. Δεν ξέρω πώς αλλά κάθε φορά κατάφερνε να αναδείξει με διαφορετικό τρόπο τη νοστιμιά του. Η γιαγιά εκτός του ότι ήταν καλοφαγού, πρόσεχε πάρα πολύ τη δίαιτά της, γι’ αυτό  ήταν πάντα λεπτή και έζησε μέχρι τα 97 της χρόνια χωρίς να πάρει ούτε ασπιρίνη.

Κάποιες συμβουλές και μικρά μυστικά της μαγειρικής της τα έχω συγκρατήσει και λέω να τα μοιραστώ μαζί σας  . Έτσι σήμερα λέω να μαγειρέψουμε μπακαλιάρο με πατατούλες στην κατσαρόλα, φαγάκι ελαφρύ θρεπτικό, διαιτητικό εύκολο και νόστιμο όπως ακριβώς το έφτιαχνε η γιαγιά μου… Συνεχίστε την ανάγνωση Μπακαλιάρος με πατάτες στη κατσαρόλα

Μπακαλιάρος Σκορδαλιά

Η ιστορία του μπακαλιάρου, φίλοι μου,  χάνεται βαθιά στο χρόνο. Ο θρύλος λέει ότι οι Βίκινγκς, κυνηγώντας τους μπακαλιάρους, έφτασαν ως την άκρη της θάλασσας και έτσι ανακάλυψαν κατά λάθος το Νέο Κόσμο. Αυτοί που πρωτοπάστωσαν τον μπακαλιάρο ήταν οι Βάσκοι ψαράδες, οι οποίοι ήθελαν να εξασφαλίσουν τροφή για τα μακρινά τους ταξίδια στον άγριο Βόρειο Ατλαντικό. Τον μπακαλιάρο στην Ελληνική αγορά τον έφεραν οι Άγγλοι. Έστελναν τεράστιες ποσότητες μπακαλιάρου και τον αντάλλασσαν με κορινθιακή σταφίδα.

Παραδοσιακά  ο μπακαλιάρος  ή  το «ψάρι του φτωχού», συνδέεται με τη γιορτή του Ευαγγελισμού και την εθνική μας επέτειο. Τούτη τη μέρα  τρώμε ψάρι  μιας και οι αυστηροί κανόνες της σαρακοστιανής νηστείας το επιτρέπουν. Προσωπικά όμως τον έχω συνδέσει με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου και τη θεία Μάχη.  Πριν από αρκετά χρόνια,  κάθε Δροσοπηγιώτικη οικογένεια  είχε τον προστάτη άγιο της.

Ανήμερα  της γιορτής του αγίου, το σπίτι είχε γιορτή μεγάλη. Η νοικοκυρά μαγείρευε τα καλύτερα και καλούσε φίλους και συγγενείς σε γιορταστικό τραπέζι. Η οικογένεια  της θείας Μάχης, είχε προστάτη τον άγιο Νικόλαο η γιορτή του οποίου  έπεφτε μέσα στη νηστεία των Χριστουγέννων. Το τραπέζι της  λοιπόν δεν περιλάμβανε κρέας αλλά μπακαλιάρο, μαγειρεμένο με διάφορους τρόπους, στο φούρνο της μεγάλης σιδερένιας ξυλόσομπας.

Καταπληκτική μαγείρισσα η θεία Μάχη! Είτε μαγείρευε τον μπακαλιάρο στον ταβά με ρύζι και μυρωδικά, είτε ροδοτηγανισμένο με αλεύρι ή πηχτό χυλό, συνοδευμένο με σκορδαλιά, ήταν πάντα πεντανόστιμος και τα πιάτα άδειαζαν στο πι και φι. Δεν έμενε ψίχουλο!.

Ο βακαλάος είναι ένα ψάρι πολύτιμο μιας και  προμηθεύει τον οργανισμό μας με τα Ω-3 λιπαρά. Είναι επίσης και πολύ καλή πηγή βιταμίνης Β6, η οποία  δημιουργεί  τη μεγαλύτερη ασπίδα εναντίον της αθηροσκλήρωσης και κατά συνέπεια των καρδιακών παθήσεων. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σε κοινωνίες οι οποίες καταναλώνουν σημαντικές ποσότητες βακαλάου, τα ποσοστά οστεοαρθρίτιδας και ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι πολύ μικρότερα από άλλες, που το ψάρι δεν βρίσκεται συχνά στο τραπέζι τους.

Σήμερα σας προτείνω τη συνταγή της θείας Μάχης, για μπακαλιάρο τηγανητό με κουρκούτι και σκορδαλιά. Για τον μπακαλιάρο στον ταβά με ρύζι, σας υπόσχομαι ότι θα γράψω μια άλλη φορά. Συνεχίστε την ανάγνωση Μπακαλιάρος Σκορδαλιά