Φασκιωμένες Τσιπούρες

Μετά την αρνο-κατσικο-φαγία των ημερών, είναι, θαρρώ καιρός, φίλες μου να επιστρέψουμε σε αυτό που λένε «χρυσή καθημερινότητα». Να φάμε κάτι πιο ελαφρύ βρε αδερφέ, να κάτσει λιγουλάκι και η κοιλίτσα που άρχισε να φουσκώνει επικίνδυνα μετά την πασχαλινή και μεταπασχαλινή κραιπάλη, να στρώσει και το στομαχάκι που -μεταξύ μας- το παραζορίσαμε, και μας εκδικείται με ξινίλες, καούρες, δυσπεψίες και άλλα παρεμφερή δυσάρεστα συμπτώματα. Ψαράκι, λοιπόν, τράβηξε η όρεξή μου και διάλεξα τσιπούρα γιατί και θρεπτική είναι «η μεγαλειοτάτη της θάλασσας» όπως την αποκαλούν και θρεπτική είναι γιατί έχει άφθονα ωμέγα 3 λιπαρά  (όπως όλα τα ψάρια βέβαια) και χορταστική είναι και  μαγειρεύεται με πολλούς τρόπους, πολύπλοκους αλλά και απλούς.

Ένας πολύ απλός τρόπος είναι  αυτός που σας προτείνω. Να τις μαγειρέψετε… φασκιωμένες! Για τις μεγαλύτερες φίλες ο όρος «φασκιώνω – φασκιές» σίγουρα κάτι θα θυμίζει. Για τις νεότερες όμως οι οποίες σίγουρα θα ζητήσουν τη βοήθεια… ερμηνευτικού λεξικού, θέλω να πω δυο πραγματάκια . Φάσκιωμα είναι το σπαργάνωμα των μωρών. Το σφιχτό τύλιγμα του βρέφους με τις πάνες και το δέσιμο με τα τις φασκιές (μαλακά σχοινιά) που το κρατούσαν ακίνητο, κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Πολλοί πολιτισμοί έχουν χρησιμοποιήσει την πρακτική αυτή στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, γιατί πίστευαν ότι το αίσθημα να «περικλείεσαι» ή να βρίσκεσαι σφιχτά μέσα σε μια κουβέρτα (συνήθως μάλλινη) βοηθούσε τα μωρά να ηρεμήσουν ή να είναι λιγότερο ανήσυχα και επίσης τα βοηθούσε να κοιμηθούν. Πίστευαν  ότι το φάσκιωμα έχει αυτή την δράση γιατί μιμείται με κάποιο τρόπο τον περιορισμένο χώρο της μήτρας και για το λόγο αυτό σταματά το μωρό να έχει το αντανακλαστικό του ξαφνιάσματος.

Στις τσιπούρες μας τώρα, τις οποίες δεν θέλουμε να… τις κοιμίσουμε αλλά να τις μαγειρέψουμε «φασκιωμένες» μέσα στη λαδόκολλα και δεμένες με γερό σπάγκο. Όπως καταλαβαίνετε το τύλιγμα στις λαδόκολλες λειτουργεί σαν «γάστρα». «Η μεγαλειότατη» τσιπούρα  ψήνεται με τα υγρά της και παραμένει ζουμερή, και πολύ ελαφριά. Εννοείται, ότι την ίδια τεχνική μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε και με άλλα συναφή μεγαλούτσικα ψάρια… Συνεχίστε την ανάγνωση Φασκιωμένες Τσιπούρες

Φουντουκο-βουτηματάκια

Λεφτόκαρα στο χωριό μου ονομάζαμε τους καρπούς της  Λεφτοκαριάς. Λεφτοκαριά είναι η γνωστή σε όλους μας φουντουκιά που  μας χαρίζει τα φουντούκια, αυτόν το υπέροχο θρεπτικό και χορταστικό καρπό. Εκείνη την εποχή οι άνθρωποι στην ύπαιθρο κατανάλωναν ότι καλλιεργούσαν και ότι η  φύση τους έδινε απλόχερα και στην ώρα τους. Στα μέσα Αυγούστου λοιπόν, μαζεύαμε τα λεφτόκαρα από τις λεφτοκαριές που φύτρωναν αντικριστά -ένας θεός ξέρει από πότε- στις δυο όχθες του ποταμού. Ήταν τόσο ψηλές που τα κλαδιά τους αγκαλιάζονταν και  σχημάτιζαν έναν θόλο πυκνό τόσο , που ούτε οι αχτίνες του ήλιου δεν μπορούσαν να το διαπεράσουν.

Κάτω από αυτόν το θόλο κυλούσαν  ορμητικά  και απειλητικά τα νερά του ποταμού. Τον Αύγουστο τα νερά υποχωρούσαν και το ποτάμι μας …επέτρεπε να περπατήσουμε στις άκρες της κοίτης του,  να σκαρφαλώσουμε στους χοντρούς κορμούς των δέντρων και να μαζέψουμε τους πολύτιμους καρπούς τους. Τρώγαμε πρώτα όσα λεφτόκαρα χωρούσε το στομάχι μας σπάζοντας το τρυφερό τους κέλυφος με τα δόντια μας και μετά μαζεύαμε όσα χωρούσε η ποδιά μας και τα απλώναμε στο ήλιο  να ξεραθούν.

Αυτά τα υπέροχα «βουτήματα» τα φτιάχναμε παλιά στο σπίτι μας  με την είσοδο του Φθινοπώρου, γιατί αυτήν την εποχή είχαμε μπόλικά ξερά φουντούκια.  Βέβαια τότε δεν τα λέγαμε «βουτήματα» γιατί δεν τα βουτούσαμε πουθενά. Εμείς τα είχαμε βαφτίσει «Τα πεταλάκια της γιαγιάς» και  απλά τα… βουτούσαμε από το ταψί  και τα τραγανίζαμε μόλις η γιαγιά μου τα έβγαζε ζεστά-ζεστά  από το φούρνο.  Η συνταγή είναι παρόμοια με αυτήν του χριστουγεννιάτικου κουραμπιέ αλλά περιέχει  χοντροκοπανισμένο ψημένο φουντούκι και φρέσκο βούτυρο κατσικίσιο  και αυτό αλλάζει  τη γεύση και την κάνει ιδιαίτερη. Συνεχίστε την ανάγνωση Φουντουκο-βουτηματάκια

Χταποδάκι στο αλουμινόχαρτο

Διανύουμε περίοδο Μεγάλης Σαρακοστής, φίλες μου και λόγω των ημερών τα διάφορα νηστίσιμα δίνουν και παίρνουν. Μέχρι να φτάσουμε στο αρνί του Πάσχα, τα θαλασσινά παίζουν και αυτά  πρωταγωνιστικό ρόλο στο τραπέζι και τα απολαμβάνουν όλοι ανεξαιρέτως, νηστεύοντες και μη. Λόγω των ημερών λοιπόν τα χταπόδια έχουν την τιμητική τους.

Το λαχταριστό χταποδάκι, μέχρι να φτάσει στο πιάτο μας περνάει  των παθών του τον τάραχο.  Προηγείται μια προετοιμασία οδυνηρή η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και ανελέητο χτύπημα στα βράχια. Πάνω από εβδομήντα χτυπήματα απαιτούνται, για να μαλακώσει η σάρκα  τους και να φύγει η μελανίνη. Αυτό, τουλάχιστον, λένε οι ειδήμονες. Από εδώ βγήκε και η γνωστή φράση « Θα σε χτυπήσω σαν χταπόδι»  κοινώς, αν  σε πιάσω στα χέρια μου θα σε «γουλίσω», θα σε σε χτυπήσω αλύπητα. . Αυτή είναι μια από τις εμβληματικές τιμωρίες που αφήνουν κάποιοι θερμόαιμοι  να αιωρείται σαν απειλή κρεμασμένη στον αέρα.

Τώρα το βασικό ερώτημα είναι «τι αξιόπιστο μπορεί να ξέρει μια ορεσίβια σαν εμένα για τα χταπόδια;». Η απάντηση: ό,τι έμαθα για τα χταπόδια προέρχεται από τον γαμπρό μου δεινό μάγειρα και από τους συχνούς πειραματισμούς μου, καθ’ ότι και όπως έχω δηλώσει επανειλημμένα, έχω μια τρέλα με την μαγειρική. Το χταπόδι, λοιπόν μπορεί να σερβιριστεί μόνο του σαν μεζές ή να γίνει κανονικό φαγητό. Συνοδεύεται άριστα με λαχανικά, ρύζι, πατάτες ή ζυμαρικά. Ανάλογα με τα υλικά που θα προσθέσει κανείς και την αναλογία κρασιού – ξυδιού, μπορεί να το κάνει ξυδάτο ή κρασάτο, να προσθέσει ντομάτα για να βγει κοκκινιστό ή να το κάνει στιφάδο κ.α.

Ένας ευκολότατος τρόπος  να μαγειρευτεί είναι στο φούρνο τυλιγμένο στο αλουμινόχαρτο.  Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα γιατί δε θα σας πάρει πάνω δέκα λεπτάκια για το ετοιμάσετε και μιάμιση ώρα για να ψηθεί στο φούρνο. Γενικά το χταπόδι είναι νοστιμότατο έδεσμα, αρκεί να έχει μαγειρευτεί όπως πρέπει τουτέστιν να  του δοθεί ο χρόνος να ψηθεί αργά, αργά  και καρτερικά στα υγρά του, με τη συνοδεία βέβαια και των κατάλληλων μπαχαρικών.

Όπως στα περισσότερα θαλασσινά, δεν προσθέτουμε αλάτι εκτός κι αν είμαστε πολύ του αλμυρού αλλά και πάλι καλό είναι να το δοκιμάσουμε, όπως κάνουμε άλλωστε και με όλα τα φαγητά. Αν θέλετε να του  δώσετε μια πιο έντονη γεύση, μπορείτε να το ετοιμάσετε από την προηγούμενη και να το αφήσετε στο λαδολέμονο η το λαδόξιδο και τα μπαχαρικά όλο το βράδυ… Συνεχίστε την ανάγνωση Χταποδάκι στο αλουμινόχαρτο