Υπέροχο Γιουβέτσι

Είναι κάποια φαγητά που στο άκουσμά τους και μόνο ανακαλείς εικόνες από παλιές αγαπημένες Κυριακές όπως αυτό εδώ το γιουβετσάκι, αυτό το παραδοσιακό μαμαδίστικο φαγητό με το καλοβρασμένο κρέας, το σπυρωτό κριθαράκι και τη μελωμένη σάλτσα. Κυριακές με φαγητό ιδιαίτερο, ξεχωριστό, φροντισμένο, διαφορετικό. Κυριακές με χαλαρές στιγμές στον καναπέ, με μεγάλα τραπέζια και την οικογένεια γύρω από αχνιστές πιατέλες και καράφες με ροζέ κρασί και τσουγκρίσματα και γέλια. Μιλάγαμε, λέγαμε, φωνάζαμε, τσακωνόμασταν και βέβαια στο τέλος δίκιο είχε πάντα η μαμά! Και έτσι έμπαιναν τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις για να ξέρουμε και ποιός κάνει κουμάντο δηλαδή. Να, γιατί αυτές οι Κυριακές μένουν ανεξίτηλες στο μυαλό και την καρδιά γιατί ήταν η αφορμή  για τρυφερά μοιράσματα. Και το φαγητό, το σπιτικό φαγητό,  για μένα ήταν και πάντα θα είναι  μια καλή ευκαιρία για μοίρασμα, αγάπη και επικοινωνία.

Υλικά:

– 1.200 γρ. μοσχάρι κομμένο σε μερίδες (κατά προτίμηση ελιά  ή σπάλα)
– 500 γρ. κριθαράκι χοντρό (2 κούπες)
– 1/2 φλ. ελαιόλαδο
– 1  κρεμμύδι
– 3 σκελ. σκόρδο
– 1 καρότο
– 1 πιπεριά
– 2 -3 κλωνάρια μαϊντανό
– 1 κουτ.σουπ. τοματοπελτέ
– 1/2 κρασοπότηρο κόκκινο ξηρό κρασί
– 2 συσκευασίες ντοματάκια ολόκληρα αποφλειωμένα (ή τριμμένη ντομάτα)
– 1 πρέζα ζάχαρη
– 1 δαφνόφυλλο
– Αλάτι,  πιπέρι κόκκινο και μαύρο
– Κεφαλοτύρι τριμμένο (προαιρετικά)
– 6 κούπες νερό

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Υπέροχο Γιουβέτσι

Σουπιές με κοφτό μακαρονάκι

Ένας λαός, φίλοι μου, που κατοικεί, περπατάει και αναπνέει διαρκώς δίπλα στην θάλασσα δεν θα μπορούσε παρά να είναι άμεσα συνδεδεμένος με αυτήν με ποικίλους τρόπους. Έτσι όλοι οι έλληνες ακόμα και εμείς που ήμαστε βουνίσιοι και βλέπουμε τη θάλασσα με το… κιάλι ή κάθε καλοκαίρι στις διακοπές, έχουμε αναπτύξει ένα «θαλασσινό λεξιλόγιο» που έχει μπει στην καθημερινότητά μας. Και ο αριθμός των θαλασσινών εκφράσεων και παροιμιών είναι πραγματικά εντυπωσιακός. Έκανα μια μικρή έρευνα και δείτε ένα μικρό μόνο δείγμα από όσα  … «ψάρεψα»…

Ο θυμωμένος άνθρωπος «γίνεται βαπόρι». Οι στριμωγμένοι επιβάτες ενός λεωφορείου «στοιβάζονται σαν τις σαρδέλες». Ο πάνοπλος άνδρας είναι «σαν αστακός». Ο ενοχλητικός που δεν λέει να φύγει από δίπλα μας κολλάει «σαν το στρείδι».  Τα γένια του αξύριστου τσιμπάνε «σαν αχινοί». Του εξαπατημένου του «πουλήσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας «τραβάμε κουπί». Στις δύσκολες στιγμές «ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται». Στην πληθωρική γυναίκα λέμε «τι φρεγάτα είσαι εσύ;» Όποιος φοβάται ή κρυώνει «σπαρταρά σαν το ψάρι». Ενώ όποιος μας παιδεύει «μας ψήνει το ψάρι στα χείλη».

Η ζωή είναι σκληρή και επικρατεί πάντα ο πιο ισχυρός, «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Η σαγηνευτική γυναίκα «τυλίγει τους άνδρες στα δίχτυα της». Κάποιοι  «ψαρεύουμε σε θολά νερά». Ο τσιγγούνης «έχει καβούρια στην τσέπη». Για την διεφθαρμένη ηγεσία είναι γνωστό «πως το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».  Ενώ όταν βαδίζεις αργά «πας σαν τον κάβουρα». Όταν όλα δεν πάνε όπως θέλουμε «ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε». Όταν αποτύχαμε «την κάτσαμε την βάρκα». Όταν κάτι είναι λίγο και δεν φτάνει «τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του». Όταν όλα πάνε καλά «στην ήρεμη θάλασσα όλοι είναι καπεταναίοι». Ενώ όταν βλέπουμε το φεγγάρι όρθιο λέμε «όρθιο το φεγγάρι ξαπλωτός ο βαρκάρης». Ότι είναι άνευ θεμελίων, το πρόχειρο, είναι σαν το «κάστρο στην άμμο». Και επειδή τα λόγια της θάλασσας δεν τελειώνουν εύκολα λέμε ακόμα: «Το μεγάλο καράβι θέλει και βαθιά νερά. Ή μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες» και τόσα ακόμα που δεν θα μπορούσαν να εξαντληθούν σε ένα άρθρο. Αφήνω για το τέλος το η πονηρή γυναίκα είναι «σουπιά», όπως κι εκείνος που ξεφεύγει σαν την «σουπιά» ή «θολώνει τα νερά» ή «αμολάει μελάνι»  γιατί σήμερα σας έχω συνταγούλα θαλασσινή, νηστίσιμη, πεντανόστιμη: Σουπιές με κοφτό μακαρονάκι! Συνεχίστε την ανάγνωση Σουπιές με κοφτό μακαρονάκι

Λικέρ Αρμπαρόριζα

Η Αρμπαρόριζα, φίλες μου, είναι ένα καλλωπιστικό  έντονα αρωματικό φυτό  με μικρά ροζ ανθάκια που προβάλλουν σαν μικρές πεταλουδίτσες ανάμεσα από τα σγουρά πλατιά φύλλα. Ομορφαίνει τον κήπο ή το μπαλκόνι  σκορπίζοντας  γύρω το μεθυστικό του άρωμα. Λόγω του έντονου αυτού αρώματος την ονομάζουν και  μοσχόφυλλο, αλλά και λουκουμόχορτο, επειδή την χρησιμοποιούν οι λουκομοπαραγωγοί για να αρωματίζουν τα λουκούμια.

Είναι  ανθεκτικό φυτό και δεν έχει πολλές απαιτήσεις. Δώσε της μια ηλιόλουστη γωνιά και λίγο νεράκι και θα τη δείτε να φουντώνει μέρα με τη μέρα.  Πολλαπλασιάζεται, επίσης πολύ  εύκολα, την άνοιξη,  με μοσχεύματα.  Παλιά στο χωριό δεν έλειπε από κανένα σπίτι. Το κλίμα όμως εκεί ψηλά στις πλαγιές του Βιτσίου είναι σχεδόν πολικό το χειμώνα και  δεν αστειεύεται. Θυμάμαι λοιπόν τη γιαγιά, Αθηνά να μεταφέρει με τα πρώτα φθινοπωρινά κρύα τις αρμπαρόριζες, φυτεμένες σε μεγάλους λαδοτενεκέδες, μαζί με άλλα ευαίσθητα φυτά, σε ασφαλές μέρος για να μην τα «ξεπαστρέψει» η παγωνιά.

Και μεγάλωνε και φούντωνε τα σγουρά της φύλλα η αρμπαρόριζα της γιαγιάς και άνθιζε την άνοιξη τα μωβ ανθάκια και ζάλιζε με τη μοσχοβολιά  της τη γειτονιά. Η γιαγιά αρωμάτιζε το γλυκό κυδώνι, τις μαρμελάδες  και τις κομπόστες, με τα φύλλα της αρμπαρόριζας  και μερικές φορές τα  στέγνωνε  κιόλας και  έφτιαχνε ένα αρωματικό χαλαρωτικό αφέψημα που το νοστίμιζε με μέλι και λεμόνι. Το έπινε ζεστό- ζεστό και μουρμούριζε: «Αχ, κορίτσι μου, τι βάλσαμο, τι ευλογία είναι αυτό το τσαγάκι,  για τα κοκαλάκια μου!».

Σίγουρα κάτι θα ήξερε η σοφή μου γιαγιούλα, γιατί απ’ ότι διαβάζω το αφέψημα της αρμπαρόριζας  θεωρείται από τα πλέον αποτελεσματικά κατά της αρθρίτιδας και της  ναυτίας, ανακουφίζει από τις ημικρανίες και μειώνει την χοληστερόλη. Λικέρ όμως δε θυμάμαι να είχε φτιάξει ποτέ, η γιαγιά. Και λέω δε θυμάμαι γιατί το λικέρ αρμπαρόριζας αν το δοκιμάσεις είναι τόσο αρωματικό, τόσο φίνο και ντελικάτο, τόσο υπέροχο, που  σκαλώνει στα γρανάζια της μνήμης και δεν ξεχνιέται ποτέ.

Η συνταγή  για το λικέρ αρμπαρόριζας  που σας  προτείνω ήρθε στα χέρια μου, μαζί με ένα μικρό μπουκαλάκι καταπληκτικό λικέρ,  από την Κοζανίτικη ομάδα «Πελίτι». Το έφτιαξα και ομολογώ ότι πιο εύκολο και πιο γρήγορο λικέρ δεν έχω ξαναφτιάξει ποτέ μου. Και επειδή όπου νά ‘ναι  θα αρχίσουν τα κρύα και τα φύλλα της αρμπαρόριζας θα αρχίσουν να κιτρινίζουν,  φτιάξτε το! Προλαβαίνετε ακόμα. Διαφορετικά θα πρέπει να περιμένετε ως την άνοιξη. Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Αρμπαρόριζα

Μοσχαράκι Στιφάδο Μούρλια

Φίλες μου, η αλήθεια είναι ότι ενώ τρελαίνομαι για τη γεύση του, δεν το μαγειρεύω πολύ συχνά γιατί είναι λίγο μπελαλίδικο, ένα φαγητό  που κατά την  γιαγιά Αθηνά «πρώτα το τρως και μετά το καταλαβαίνεις» . Της έπεφτε, βλέπετε, κομματάκι βαρύ και το έτρωγε με «ρέγουλα και πάντα μεσημέρι»… Για το μοσχαράκι στιφάδο σας μιλάω, που το μαγείρεψα, κατά παραγγελία φίλων, την προηγούμενη  Κυριακή  και μοσχομύρισε το σπίτι. «Το θέλουμε με ολόκληρα κρεμμύδια, και μπόλικο μπούκοβο, ξέρεις εσύ».

Μπορεί  τα κρεμμύδια να φέρνουν δάκρυα στα μάτια, να μην είναι και ο καλύτερος σύμμαχος για δροσερή αναπνοή, σίγουρα όμως τέρπουν τον ουρανίσκο γι αυτό και χρησιμοποιούνται πολύ και με πολλούς τρόπους στην κουζίνα με κορυφαίο το στιφάδο. Το στιφάδο είναι  ένα φαγητό …. Φαγητό, με όλη τη σημασία τη ς λέξης, αρωματικό, παραδοσιακό, μαμαδίσιο, χορταστικό, χειμωνιάτικο.

Το τιμήσαμε όλοι είναι η αλήθεια και δεν μας έπεσε καθόλου βαρύ γιατί φρόντισα να καθαρίσω τα κρεμμύδια από βραδύς και να τα αφήσω να κολυμπάνε στο νερό όλη νύχτα.  Μυστικό  της κουμπάρας μου της Βούλας καλονοικοκυράς και άριστης μαγείρισσας.  Με αυτόν τον τρόπο  δεν έχουν τις γνωστές παρενέργειες και  γίνονται  ελαφριά και εύπεπτα.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή γιατί αυτό το φαγητό εκτός από νόστιμο είναι και θρεπτικό, και αντιφλεγμονώδες και αντικαρκινικό, και φίλος της καρδιάς και των οστών, λόγω των κρεμμυδιών που είναι και το κύριο συστατικό του. Βέβαια οι περισσότεροι όταν ακούμε τη λέξη στιφάδο ο νους μας πάει σε «λαγό στιφάδο» ή «κουνέλι στιφάδο». Μπορεί όμως να μαγειρευτεί με όλα σχεδόν τα κρέατα,  με γριβάδι  και άλλα μεγάλα ψάρια, θαλασσινα σουπιές, καλαμάρια, αλλά και  χορτοφαγικό  στιφάδο με μανιτάρια για όσους απέχουν από την κατανάλωση κρέατος. Συνεχίστε την ανάγνωση Μοσχαράκι Στιφάδο Μούρλια

Τραγανά κουλουράκια της παρέας

«Πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια, κου- λου- ράκια- κουλουρά-ά- κια », Δεν υπάρχει νομίζω Έλληνας που να μην έχει  σιγοτραγουδήσει στα μικράτα του αυτό το τραγουδάκι. Η δημοφιλία αυτού του παραδοσιακού τραγουδιού, είναι μια τρανή απόδειξη ότι τα τραγανά κουλουράκια είναι το πολυαγαπημένο, γλυκάκι μικρών και μεγάλων. Είναι ένα γλυκάκι που πάει με όλα γι αυτό δεν λείπει σχεδόν ποτέ από το ντουλάπι μας. Καστανό, μελαχρινό, με σοκολάτα, βανίλια, πορτοκάλι, λάδι ή βούτυρο  συνοδεύει τον καφέ, νοστιμίζει το τσάι, «κόβει» την απογευματινή λιγούρα  και είναι άριστο κολατσιό για τα παιδιά στο σπίτι αλλά και  στο σχολείο.

Όπως είπα και παραπάνω υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι για να φτιάξει κανείς τα κουλουράκια, με γάλα ή χωρίς, με βούτυρο ή λάδι,  με διάφορα μυρωδικά ή ξηρούς καρπούς και σοκολάτα και  πάντα το αποτέλεσμα είναι  απολαυστικό. Εγώ διάλεξα για σήμερα  μια συνταγή με ελαιόλαδο και κόκκινο κρασί. Ευλογημένα υλικά! Εκτός από  θρεπτικά, μας κρατάνε όμορφες και υγιείς γιατί περιέχουν ουσίες αντιοξειδωτικές οι οποίες πολεμάνε- κατά πως λένε οι ειδικοί  – τις ελεύθερες ρίζες που είναι  υπεύθυνες για τα γηρατειά.

Αυτά τα κουλουράκια τα έφτιαχνε η μαμά μου τις μέρες των νηστειών και καταλαβαίνετε τι γινόταν… δεν έμενε ψίχουλο. «Κατά μάνα κατά κόρη», λέει η παροιμία, οπότε τα φτιάχνω και εγώ συχνά και οποιαδήποτε εποχή γιατί μας αρέσουν πολύ και γιατί  με βγάζουν ασπροπρόσωπη όταν έρχονται ξαφνικά για καφέ φίλοι και γνωστοί. «Το σπίτι πρέπει πάντα να έχει  κάτι να  τρατάρεις τον ξένο που έρχεται…» έλεγε η γιαγιά Αθηνά και καταχώνιαζε κάμποσα, (κύριο είδε που) για να μην τα βρούμε . Με την ποσότητα των υλικών που θα σας δώσω  θα φτιάξετε περίπου 65 με 70 κουλουράκια τραγανά και μυρωδάτα και κυρίως πεντανόστιμα.

Συμβουλή: Φροντίστε να τα τρώτε πάντα με παρέα γιατί έχουν ένα… ελάττωμα : Είναι τόσο  νόστιμα που δεν σταματάς στο ένα, συνεχίζεις και συνεχίζεις και αν δεν βρεθεί κάποιος να σου πει «στοπ»,  μπορεί  να φας και ολόκληρο ταψί. Πάντα με  παρέα λοιπόν γιατί  ένα  κουλουράκι με ένα καφεδάκι  πάντα μας φέρνει πιο κοντά. Συνεχίστε την ανάγνωση Τραγανά κουλουράκια της παρέας