Λαμπερή, γλυκόξινη μαρμελάδα κορόμπουλο

«Έχει πλούτο μεγάλο η φύση και σου τον προσφέρει χωρίς να σου ζητάει τίποτα. Δε θα σ’ αφήσει ποτέ να πεινάσεις. Πώς νομίζεις ότι επιζήσαμε στα μαύρα χρόνια της κατοχής; Μα μια τσουκνίδα από εδώ, μα ένα αγριόχορτο από εκεί, μα ένα βολβό από παραπέρα, όλο και κάτι θα βρίσκαμε να βάλουμε στο τσουκάλι. Δόξα σοι κύριε το μεγαλείο σου και τη σοφία σου! Άσε τα φρούτα… γεμάτος ο τόπος… αρκεί να απλώσεις το χέρι σου και να τα μαζέψεις…».

Μαρμελάδα κορόμπουλο - 34

Αυτά μας έλεγε συχνά πυκνά και με κάθε ευκαιρία η γιαγιά Αθηνά και αυτά σκεφτόμουν καθώς γέμιζα το καλάθι με ώριμα ζουμερά χρυσοκίτρινα αγριοκορόμπουλα. Παραδίπλα μου έγνεφε μια άλλη κορομπουλιά και με προέτρεπε να μην αγνοήσω και τα δικά της τα κατακκοκινα στο χρώμα του ρουμπινιού. Τα δέντρα είχαν τα κλαδιά τους χαμηλωμένα από το βάρος των καρπών, και έτσι καθώς αργοσάλευαν από το φύσημα του αγέρα ήταν σαν να με προέτρεπαν να τα απαλλάξω από το βαρύ αλλά πολύτιμο φορτίο που κουβαλούσαν.

Μαρμελάδα κορόμπουλο - 4Μαρμελάδα κορόμπουλο - 1Μαρμελάδα κορόμπουλο - 3

Είναι να απορεί κανείς πώς αυτά τα αγριόδεντρα επιβιώνουν χωρίς καμιά φροντίδα και φυτρώνουν και μεγαλώνουν και ανθίζουν και σου προσφέρουν τους καρπούς, πολύτιμους και αγνούς, χωρίς καμιά ανταμοιβή. Θυμάμαι τέτοια εποχή τη γιαγιά που εξορμούσε στις εξοχές με έναν υφαντό τορβά στον ώμο, προς άγραν αγριοκορόμπουλων. Ξωπίσω της κι εμείς σαν τα μανάρια και αυτή να μας δείχνει και να μας μιλά, πότε για το ένα και πότε για το άλλο, και να μας διδάσκει σαν έμπειρη δασκάλα. Και όταν ο τορβάς ξεχείλιζε, γυρίζαμε χορτάτες με τις κοιλιές πρησμένες και τη γιαγιά να ξεκαρδίζεται: «Σας το είπα, δε σας το είπα, να τα τρώτε με ρέγουλα;».

Μαρμελάδα κορόμπουλο - 2

Μετά τα χάραζε σταυρωτά, τα άπλωνε σε μεγάλα ταψιά και τα παρέδιδε στον καυτό αυγουστιάτικο ήλιο, να τα στεγνώσει καλά-καλά. Το ίδιο έκανε και με τα αγριόγκορτσα, τα μήλα και τα αγριοδαμάσκηνα. Και όταν πλάκωνε βαρύς ο χειμώνας και η φύση γύρω έπεφτε σε λήθαργο βαθύ, αυτά τα πολύτιμα ξερά φρούτα ήταν το κολατσιό μας για το σχολείο. Με αυτά έφτιαχνε υπέροχες κομπόστες και μερικές φορές τα πρόσθετε και στα λαδερά φαγητά. Το πράσο για παράδειγμα της γιαγιάς Αθηνάς ήταν ονομαστό και νομίζω ότι την ιδιαίτερη γεύση του την όφειλε στα κορόμπουλα που πρόσθετε.

Μαρμελάδα κορόμπουλο - 21

Τούτη την εποχή, αν απομακρυνθείτε λίγο έξω από την πόλη, όλο και κάποια αγριοκορομπουλιά θα συναντήσετε να σας κάνει σινιάλο για να δοκιμάσετε τους καρπούς της. Άλλοτε κατακόκκινοι, άλλοτε χρυσοκίτρινοι, άλλοτε σε βαθύ μπορντώ, οι καρποί της κορομπουλιάς είναι ένα πολύτιμο δώρο της φύσης. Ενδώστε στο κάλεσμά της (ιδίως όσοι έχετε προβληματάκια με το εντεράκι σας) και δε θα μετανιώσετε… Σήμερα θα φτιάξουμε λαμπερή, γλυκόξινη μαρμελάδα κορόμπουλο σε δυο εκδοχές. Χρυσοκίτρινη και Κατακόκκινη. Αν σας αρέσουν οι μαρμελάδες δείτε και τις συνταγές για μαρμελάδα βερίκοκο, μαρμελάδα φράουλα και μαρμελάδα ροδάκινο. Συνεχίστε την ανάγνωση Λαμπερή, γλυκόξινη μαρμελάδα κορόμπουλο