Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Αυτό το λικεράκι με το εκθαμβωτικό χρυσαφένιο χρώμα, το χρώμα του ήλιου του καλοκαιριού κουβαλάει πολλούς αιώνες ιστορίας και είναι γνωστό σαν «αμαρέτο», λέξη ιταλική που παραφρασμένη σημαίνει, ….λίγο πικρό ή καλύτερα πικρούτσικο. Έχει όντως μια μοναδική ιδιάζουσα υπόπικρη γεύση και ένα χαρακτηριστικό άρωμα που το κάνει ξεχωριστό και ακαταμάχητο. Αμαρέτο οι Ιταλοί λένε κάθε γλυκό παρασκεύασμα λικέρ ή μπισκότο το οποίο έχει το χαρακτηριστικό άρωμα πικραμύγδαλου. Το αμαρέτο που αγοράζετε από το σούπερ μάρκετ είναι βιομηχανικό λικέρ και παρασκευάζεται από άγρια αμύγδαλα που είναι πικρά και από κουκούτσια βερίκοκου επίσης. Δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακό τρόπο που φτιάχνουμε το σπιτικό λικέρ.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 2

Ίσως να μην το έχετε ξανακούσει, αλλά όλα τα πικρά αμύγδαλα και γενικά η πικρή ψίχα των κουκουτσιών περιέχουν μια κυανιούχο ουσία (cyanide), σε μεγαλύτερη ή μικρότερη συγκέντρωση το καθένα και όταν τα τρως ωμά, νοιώθεις τη γλώσσα σου να μουδιάζει. Σε μικρή ποσότητα αυτή η ουσία είναι ακίνδυνη και μάλιστα είναι ένα και ένα κατά του καρκίνου.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 3

Υπάρχει και μια ρομαντική ιστορία γραμμένη με … λικέρ αμαρέτο που αξίζει τον κόπο να σας την διηγηθώ. Μια φορά και ένα καιρό, εκεί γύρω στα 1500 μ.χ. στο Σορόννο, μια κωμόπολη της γειτονικής μας Ιταλίας, βρέθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής, ο Μπερναντίνο Λουίνι, για να ζωγραφίσει την προσκύνηση των μάγων σε μια τοπική εκκλησία. Στο πανδοχείο όπου έμενε εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της νεαρής ξενοδόχου και της πρότεινε να γίνει τα μοντέλο του για το πρόσωπο της Παναγίας στο έργο του. Εκείνη δέχτηκε και κατά τη διάρκεια των εργασιών ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον με πάθος. Λένε πως αυτή η νεαρή ξενοδόχος επινόησε το λικέρ αμαρέτο και… πότιζε με αυτό τον ερωτευμένο καλλιτέχνη.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 6

Το λικέρ διαδόθηκε πάρα πολύ γρήγορα και διατήρησε από τότε τον συμβολισμό του πάθους, της φιλίας και της συμπάθειας. Το όνομά του παραμένει «αμαρέτο» , δεν μεταφράζεται και είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και καταξιωμένα ιταλικά προϊόντα σε ολόκληρο τον κόσμο… Αν σας αρέσουν τα λικέρ δείτε και τις συνταγές για λικέρ καρύδι, λικέρ μανταρίνι, λικέρ ρόδι, λικέρ φράουλα και λικέρ αρμπαρόριζα

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 8

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 λίτρο βότκα 40%
– 100 γρ. κονιάκ
– 100 γρ. κουκούτσια από βερίκοκα
– 3 ολόκληρα βερίκοκα
– 1 κούπα ζάχαρη
– ½ κούπα νερό

Πώς θα το ετοιμάσετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Λικέρ Καρύδι, το Ιαματικό…

Δεν φέρθηκε καλά ετούτη η Άνοιξη στις καρυδιές μας. Τις πέτυχε η ανοιξιάτικη παγωνιά επάνω στη ανθοφορία τους και τις τσάκισε. Για ένα διάστημα στέκονταν εκεί με τα γυμνά κλαδιά τους, υψωμένα προς τον ουρανό, χωρίς ίχνος ζωής, σαν μάνες που θρηνούσαν τα παιδιά τους. Με το που ζέστανε όμως ο καιρός, ω του θαύματος, μικρά πράσινα φυλλαράκια άρχισαν να ξεπετιούνται, εδώ κι εκεί στην αρχή, και σιγά, σιγά φούντωσαν και γέμισαν ζωή και ομορφιά. Εντάξει, μπορεί εφέτος να μην έχουμε τη σοδειά που περιμέναμε αλλά λιγοστά καρυδάκια βρήκα προστατευμένα κάτω από το πυκνό φύλλωμα και τα μάζεψα ίσα, ίσα για να φτιάξω υπέροχο λικέρ.

Το λικέρ καρύδι είναι ένα λικέρ ξεχωριστό, φίνο, αριστοκρατικό, με πολύ ιδιαίτερη γεύση και χαρακτήρα μοναδικό, όχι πολύ συνηθισμένο τα τελευταία χρόνια. Όμως πρέπει να γνωρίζετε πως είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Ένα ποτό από καρύδια το χρησιμοποιούσαν σαν αντίδοτο κατά των δηλητηριάσεων. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα Ιταλοί μοναχοί εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τις θεραπευτικές ιδιότητες των καρυδιών και δημιούργησαν ένα απολαυστικό γλυκό ποτό που θεωρείται πρόγονος του σημερινού λικέρ. Θυμάμαι πως όταν είχαμε κοιλόπονο η γιαγιά Αθηνά μας έδινε να πιούμε μονοκοπανιά ένα σφηνάκι καρυδάτο λικεράκι και ο πόνος έκανε φτερά . Η μαμά μου το έφτιαχνε κάθε χρόνο με τσίπουρο αλλά εγώ το δοκίμασα με βότκα και πρόσθεσα και λίγο κονιάκ. Κατά την άποψή μου βγήκε καλύτερο . Το τσίπουρο έχει έντονη μυρωδιά και γεύση και καπελώνει αυτήν του καρυδιού σε αντίθεση με την βότκα που είναι άοσμη.

Προλαβαίνετε να το φτιάξετε. Δεν χρειάζονται ειδικές ικανότητες. Γίνεται πολύ εύκολα, και γρήγορα αρκεί να βρείτε καρυδάκια. Επιβάλλεται να είναι τρυφερά και μικρά στο μέγεθος μεγάλης ελιάς. Και με λίγο μεγαλύτερα όμως θα γίνει η δουλειά, μόνο που το αποτέλεσμα γευστικά θα έχει μεγαλύτερη ένταση. Δείτε και τις συνταγές για λικέρ μανταρίνι, λικέρ φράουλα, λικέρ ρόδι, λικέρ αρμπαρόριζαΣυνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Καρύδι, το Ιαματικό…

Λικέρ Φράουλα

Κλείστε την άνοιξη σε ένα μπουκάλι με ένα εύκολο, υπέροχο , αρωματικό λικέρ φράουλα!

Λικέρ Φράουλα - 7β

«Ένα λικεράκι θα το πάρετε δεν μπορεί». Με αυτή τη φράση η γιαγιά Αθηνά ξεκίναγε να περιποιείται του επισκέπτες της και δε δεχόταν αντίρρηση.  Παλαιότερα θυμάμαι  στις ονομαστικές γιορτές , στις τυπικές επισκέψεις, σε κάθε εκδήλωση χαράς,αρραβώνες, γάμους βαφτίσεις, το πρώτο κέρασμα ήταν πάντα λικέρ σερβιρισμένο σε δίσκο ασημένιο, στο μικρό κρυστάλλινο ποτηράκι,  με το  σοκολατάκι πάντα δίπλα , απαραίτητη συνοδεία.

Θυμάμαι δεκάδες μπουκάλια με λικέρ κάθε χρώματος που στόλιζαν παλιά τους μπουφέδες. Εμείς μπουφέ δεν είχαμε. Είχαμε όμως ένα μεγάλο εντοιχισμένο ντουλάπι με τζαμωτές πορτούλες και κουρτινάκια πλεχτά με έρωτες και νύμφες, που ήταν πάντα κλειδωμένο γιατί η μαμά μου εκεί μέσα έκρυβε τους θησαυρούς της, τα λικέρ τα γλυκά κουταλιού τα σοκολατάκια και κάθε λιχουδιά που κινδύνευε να πέσει θύμα των δικών μας ορέξεων. «Σου έρχεται κάποιος άξαφνα. Να μην έχουμε να κεράσουμε τίποτα; Ντροπή!». Αυτή ήταν η φιλοσοφία της γιαγιάς Αθηνάς, της μαμάς και τώρα πια είναι και  η δική μου.

Λικέρ φράουλα - 7

Ένα λικεράκι  σερβιρισμένο στο σκαλιστό κρυστάλλινο ποτηράκι με το σοκολατάκι είναι ένας παραδοσιακός τρόπος και κλασικός συνάμα για να περιποιηθείς τον επισκέπτη σου και σήμερα. Και αν σκοντάφτετε στη σκέψη πως είναι δύσκολο να φτιαχτεί ένα λικέρ και ακόμα δυσκολότερο να πετύχει, φτιάξτε αυτό εδώ. Είναι εύκολο, αρωματικό, υπέροχο στη γεύση, κρυστάλλινο στην εμφάνιση  και κουβαλάει  μνήμες ανοιξιάτικες. Δείτε και τις συνταγές για μαρμελάδα φράουλα και γλυκό φράουλα. Επίσης για άλλες γεύσεις λικέρ δείτε τις συνταγές για λικέρ ρόδι, λικέρ μανταρίνι, λικέρ αρμπαρόριζα Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Φράουλα

Λικέρ Μανταρίνι

Πάντα την περιμένω αυτή την ημέρα του φθινοπώρου. Εκεί στο τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, όπου τα καφάσια με τα μανταρίνια κάνουν την εμφάνισή τους στη λαική. Τα διαλέγω ένα ένα και μετά αρχίζει το γλέντι: Το ξεφλουδίζω αργά και μεθοδικά και μετά κρατάω ακέραιο τον ζουμερό καρπό στο χέρι μου.
Τα χέρια μου έχουν ήδη πάρει ένα πορτοκαλοκίτρινο  χρώμα από τα «ζουμιά» της φλούδας, ενώ αιθέρια έλαια έχουν ψιχαλίσει το πρόσωπο μου, εισβάλλοντας ερεθιστικά στα ρουθούνια μου.

Α, όλα κιόλα, το πρώτο μανταρίνι της χρονιάς τρώγεται αργά-αργά, φέτα-φέτα, ποτέ δεν δαγκώνω ολόκληρο τον καρπό. Δεν κατασπαράζεις ένα θεσπέσιο φρούτο σαν κι αυτό, δροσιστικό, χυμώδες αλλά και ψωμωμένο, που σε πλημμυρίζει από διπλά αρώματα, τα μυστηριώδη διαπεραστικά της φλούδας που επιτίθενται κατά κύματα και τα γλυκά, ήπια, στρογγυλά της σάρκας του. Αλλιώς μυρίζουν οι κλημεντίνες, αλλιώς τα κοινά μανταρίνια και διαφορετικά τα  άλλα τα «χιώτικα» που λένε.

Υπέροχο φρούτο το μανταρίνι και για τούτο φίλες μου σας έχω σήμερα υπέροχη μανταρινοδημιουργία δύο σε ένα. Εμ, λικεράκι, εμ γλυκάκι . Για το  φανταστικό λικεράκι μανταρίνι,  είχα υποσχεθεί να σας δώσω  τη συνταγή μέσα στις γιορτές, αλλά δεν τα κατάφερα. Εδώ που τα λέμε καλύτερα που θα το φτιάξουμε μεθεόρτια γιατί σκέφτομαι πως  μ’ ένα ποτηράκι λικέρ μανταρινάκι  και μια καλή παρέα, μπορούμε να δώσουμε χρώμα και γεύση στις καθημερινές μας μέρες και να τις κάνουμε να μοιάζουν γιορτινές. Κάντε λοιπόν μια εξόρμηση στη λαική και  διαλέξτε μανταρίνια ώριμα και σφιχτά, χωρίς χτυπήματα. Αυτήν την εποχή θα βρείτε στην ολόφρεσκα με τα κοτσάνια τους  και τα  καταπράσινα φύλλα τους. Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Μανταρίνι

Κυδώνια Ψητά

Ανάμεσα στα φρούτα του Φθινοπώρου ξεχωρίζουν τα  κυδώνια με το χρυσοκίτρινο χρώμα και το λεπτό  τους άρωμα. Είναι το φρούτο της Αφροδίτης, το φρούτο του έρωτα και της νεότητας και της  γονιμότητας. Παλιά το έτρωγαν οι νεόνυμφοι λίγο πριν την πρώτη τους συνάντηση  για να γεμίσει το σώμα τους χυμούς και  αρώματα και να είναι η πρώτη τους νύχτα πολύ ευχάριστη και γόνιμη και να κάνουν αρσενικά παιδιά.

Τα κυδώνια είναι δώρο της φύσης για την επιδερμίδα  μια και καταπολεμούν τις ρυτίδες. Οι παλιές μούλιαζαν για 2 εβδομάδες φλούδες ή κομμάτια από κυδώνι μέσα σε λίγο οινόπνευμα φρούτων. Μετά πρόσθεταν βραστό νερό και το μείγμα αυτό το άπλωναν συχνά στο πρόσωπο τους. Έτσι χωρίς πολλά πολλά κατάφερναν να παραμένουν κούκλες

Τα κυδώνια όμως πάνω από όλα  πρωταγωνιστούν στην βορειοελλαδίτικη φθινοπωρινή  κουζίνα. Η γιαγιά μου έφτιαχνε αυτήν την εποχή, από  γλυκό κουταλιού, μαρμελάδα και κομπόστα, μέχρι  κυδωνόπαστο και πελτέ. Τα έψηνε επίσης στο φούρνο με κρασί και κανελογαρύφαλα. Τα μαγείρευε κιόλας με χοιρινό ή μοσχάρι στην κατσαρόλα. Τα  έφτιαχνε ακόμα και γεμιστά! Ναι, ναι, μη ξαφνιάζεστε. Τα κυδώνια  γεμιστά  με κιμά έτσι όπως τα έφτιαχνε η γιαγιά  ήταν… μμμμ,  να γλύφεις τα δάχτυλά σου… Τι άλλο να θυμηθώ; Α, ναι! Όσα περίσσευαν τα κρεμάγαμε στο ταβάνι του κελαριού  και γέμιζε ο τόπος αρώματα και χρώματα.

Προσωπικά  όπως και να το έχω φάει το κυδώνι, μου αρέσει… Τρελαίνομαι κυρίως για ψητά κυδώνια για αυτό και σας προτείνω μια  δική μου συνταγή λίγο ιδιαίτερη. Δοκιμάστε την και τα λέμε! Συνεχίστε την ανάγνωση Κυδώνια Ψητά

Γιορτινά Αμυγδαλοτρουφοσοκολατάκια

Το ξέρω πως τούτες τις μέρες το έχουμε όλοι μας παρακάνει με τα γλυκά, όμως ειλικρινά θέλω να δοκιμάσετε να φτιάξετε αυτά τα γιορτινά αμυδαλοτρουφοσοκολατάκια φίλες γιατί  νομίζω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο. Και μην σκεφτείτε ότι μέσα στη φούρια των ημερών δεν σας περισσεύει χρόνος γιατί είναι, πανεύκολα, γίνονται γρήγορα, και είναι μμμμμ πεντανόστιμα  με το καβουρντισμένο αμύγδαλο να απογειώνει τη γεύση τους. Σας βεβαιώνω πως όταν τα κέρασα κανείς, μα κανείς δεν περιορίστηκε μόνο σε ένα. Η ζήτηση τους ήταν πολύ μεγάλη. Αν πάλι δεν ευκαιρείτε να τα φτιάξετε αυτές τις μέρες των γιορτών μπορείτε άνετα να τα φτιάξετε  με την ευκαιρία μιας ονομαστικής εορτής, να τα προσφέρετε για δωράκι σε μια επέτειο, μια γέννηση, μια βάπτιση γιατί όχι  και σε ένα γάμο. Όπως και όποτε, φτιάξτε τα και απολαυστε τα!

ΥΛΙΚΑ (για περίπου 56 κομμάτια):

– 250 γρ. βιτάμ  σε θερμοκρασία δωματίου
– 397 γρ. ζαχαρούχο γάλα (1 κουτι)
– 3 πακέτα μπισκότα πτι μπερ
– 330 γρ. αμύγδαλα χοντροκομμένα και  καβουρντισμένα
– 1 σφηνάκι κονιάκ ή άλλο ποτό της αρεσκείας σας
– 600 γρ. κουβερτούρα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνεχίστε την ανάγνωση Γιορτινά Αμυγδαλοτρουφοσοκολατάκια

Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)

Για να είμαι ειλικρινής φίλες μου τη νηστίσιμη συνταγή που σας προτείνω σήμερα, την  ονόμασα «Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο» γιατί μόνον έτσι  πιστεύω ότι θα κατάφερνα να σας πείσω να δοκιμάσετε να τα φτιάξετε. Και αφού τα φτιάξετε και τα γευτείτε τότε δώστε τους η κάθε μία από εσάς, σαν ονομασία, την πρώτη λέξη που θα σας έρθει στο νου όταν θα γευτείτε την πρώτη μπουκιά. Γιατί είμαι σίγουρη ότι αν τα φτιάξετε μια φορά , θα ξαναφτιάξετε και θα συνεχίσετε να τα φτιάχνετε, πρώτον γιατί γίνονται στο πι και φι. Δεύτερον γιατί όπως θα διαπιστώσετε δεν χρειάζονται πολλά υλικά και τρίτον γιατί η τρυφερή τους υφή, η θεσπέσια γεύση τους, θα σας κατακτήσουν…

Υλικά για τη ζύμη:

– 2 κούπες ελαιόλαδο ή μία ελαιόλαδο και μια σπορέλαιο
– ¾ κούπας χυμό πορτοκαλιού
– 1 σφηνάκι κονιάκ ή ουίσκι
– 3-4 βανίλιες
– 2 πακέτα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ίσως και λίγο λιγότερο)

Για το σιρόπι:

– 1 ½ κουπα ζάχαρη
– 1 ½  κούπας νερό
– Πορτοκαλόφλουδα
– Χυμός μισού λεμονιού
– 1 βανίλια

Για τη γέμιση:

– ¼ κιλού καρύδια ψιλοκοπανισμένα
– 1 κουταλιά ζάχαρη
– 1 κοφτή κουταλιά κανέλα
– 1 βανίλια
– Ξύσμα ενός λεμονιού

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)

Λικέρ Ρόδι

Το ρόδι φίλες μου αυτήν την εποχή έχει την τιμητική του. Ποιος δεν έχει σπάσει πρωτοχρονιάτικα ρόδι στην πόρτα του για γούρι; Για να «γεμίσει το σπίτι όπως γεμίζει το ρόδι»…; Το έθιμο αυτό κρατάει από τα ομηρικά χρόνια. Τότε οι νεόνυμφοι για να πάει καλά το ξεκίνημα της καινούριας τους ζωής, έσπαζαν ένα ρόδι στο κατώφλι του σπιτιού τους, μιας και το ρόδι ήταν το αγαπημένο φρούτο της θεάς του γάμου, της Ήρας.  Η ροδιά, ήταν  το πρώτο φυτό που φύτεψε η Αφροδίτη, στον κήπο της στην Πάφο της Κύπρου και με τους χυμούς των ρουμπινένιων σπόρων, έφτιαχνε διάφορα ελιξίρια ομορφιάς. Ο μύθος λέει πως ο Πλούτωνας, έδωσε στην Περσεφόνη να φάει σπόρους ροδιού και έτσι την ανάγκασε να επιστρέφει στα Τάρταρα κάθε χρόνο. Έτσι εξηγείται και η προσθήκη σπόρων ροδιού στα κόλλυβα που γίνεται σε κάποιες περιοχές της χώρας, για να υπάρξει, λένε, δροσιά στη ψυχή του νεκρού.

Το «στέμμα» που έχει το ρόδι στην κορφή του, ερέθισε τη φαντασία πολλών ηγεμόνων και  έτσι σε πολλά οικόσημα  απεικονίζεται ο καρπός της ροδιάς, στρουμπουλός και ολοπόρφυρος. Με ρόδια στόλιζαν τους κίονες στον περίφημο ναό του Σολομώντα, ενώ το ένδυμα του ιερέα είχε πάνω του κεντημένα  ρόδια. Στην εποχή μας χρησιμοποιούμε το ρόδι περισσότερο σαν διακοσμητικό. Τα γιατρικά που μας χαρίζει απλόχερα η ροδιά, όπως το μυκητοκτόνο  αφέψημα από τη ρίζα και το τονωτικό έγχυμα των φύλλων της, ξεχάστηκαν, όπως ξεχάστηκαν και οι αποτοξινωτικές ιδιότητες του χυμού του ροδιού . Ας το θυμηθούμε τουλάχιστον τώρα,  την περίοδο των γιορτών που πλησιάζουν όπου να ‘ναι και ας στολίσουμε με ρόδια τις πιατέλες μας. Θα  χαρίσουν χαρμόσυνες πινελιές αφθονίας στο γιορταστικό τραπέζι.

Και επίσης προλαβαίνουμε μέχρι τις γιορτές να φτιάξουμε λικέρ ονειρεμένο, με τους ολοπόρφυρους  ροδόσπορους ακολουθώντας την παλιά παραδοσιακή συνταγή της γιαγιάς. Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Ρόδι