Μπατσίνα η… ξεβράκωτη ή αλλιώς κολοκυθόπιτα καλοκαιρινή χωρίς φύλλο

Η Μπατσίνα, φίλες μου είναι μια ιδιαίτερη πίτα που φτιάχνεται στη Θεσσαλία. Μερικοί  τη λένε και… ξεβράκωτη γιατί είναι μια… γυμνή πίτα, μια πίτα χωρίς φύλλο. Βεβαιώνω όμως με το χέρι στην καρδιά πως αυτή  η γύμνια δεν της στερεί  τίποτα από εμφάνιση και  νοστιμιά. Ίσα – ίσα που την κάνει πιο ελκυστική και πάνω από όλα εύκολη.  Η μόνη δυσκολία είναι το τρίψιμο  των κολοκυθακίων αλλά και πάλι, πέντε δέκα λεπτάκια για να φτιάξετε αυτή τη νοστιμιά, δεν είναι και τίποτα.Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 31

Αυτήν τη γυμνή πίτα,  μου την εκθείαζε κατά καιρούς η  Στεφανία, η οποία είναι ερωτική μετανάστης στη Φλώρινα, προερχόμενη εκ Θεσσαλίας. Εκεί η μπατσίνα είναι κάτι σαν τοπική σπεσιαλιτέ. Την φτιάχνει η μαμά της συχνά και αρέσει πολύ στα παιδιά της. Μου είχε πει, πάνω κάτω, πως γίνεται αλλά δεν είχα συγκρατήσει ακριβώς τα υλικά.

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 5

Εφέτος, λοιπόν που οι  προκομμένες μου κολοκυθιές δε σταμάτησαν να γεννοβολάνε τρυφερά, δροσερά κολοκυθάκια, θυμήθηκα τη μπατσίνα της Στεφανίας. Έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα πολλές συνταγές. Διάλεξα μία, έκανα κάποιες μικροαλλαγές και τη προσάρμοσα στα δικά μου γούστα. Πρέπει να σας πω πως τα βασικά υλικά σε όλες τις συνταγές, είναι πάνω κάτω τα ίδια με μικρές παραλλαγές. Εγώ έφτιαξα τη δική μου και σας την παρουσιάζω με μεγάλη υπερηφάνεια . Αυτό που διαπίστωσα μετά από αρκετούς πειραματισμούς  είναι ότι ψήνεται καλύτερα όταν είναι λεπτή.

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 1

Πρέπει επίσης να σας εξομολογηθώ ότι την πρώτη φορά που την έφτιαξα (πριν προσαρμόσω τη δόση των υλικών στα μέτρα μου) το μείγμα μου βγήκε κάτι παραπάνω από αρκετό αλλά πιστέψτε με, δεν πήγε χαμένο. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.  Έστρωσα  το χυλό που περίσσεψε σε ένα άλλο μικρότερο ταψάκι και το έβαλα στην κατάψυξη. Το έψησα μια βδομάδα αργότερα και ήταν μια χαρά. Επίσης έφτιαξα τη μπατσίνα και με κολοκύθα μεγάλη, κίτρινη και είναι εξίσου νόστιμη. Τα υλικά που σας δίνω είναι για ένα ταψάκι 25 επί 25 εκατοστά…

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 32

Τι θα χρειαστείτε:

– 4 αυγά
– ½ κούπας ελαιόλαδο
– 1 κούπα αλεύρι
– 1 κουταλιά σούπας μπέικιν πάουντερ
– 4 μεγάλα κολοκυθάκια
– 1 κούπα και λίγο ακόμα κασέρια κίτρινα διάφορα
– 1 κουταλιά σούπας δυόσμο ξερό ή φρέσκο
– 1 καρότο
– 1 κρεμμύδι
– 1 σκελίδα σκόρδο
– Αλάτι πιπέρι

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μπατσίνα η… ξεβράκωτη ή αλλιώς κολοκυθόπιτα καλοκαιρινή χωρίς φύλλο

Κολοκυθόριζο το… απλόν

Σύμφωνα με… έγκυρες πηγές, από προχθές το βραδάκι στις 19.38 ώρα Ελλάδος έχουμε περάσει και επισήμως στην εποχή του χρόνου που λέγεται καλοκαίρι. Θερινό ηλιοστάσιο γαρ που σημαίνει ότι βιώσαμε ήδη την μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Το καλοκαίρι είναι λέξη μεσαιωνική και την ετυμολογία της την καταλαβαίνουμε αμέσως. Πράγματι, προέκυψε «εκ συναρπαγής» που λένε και οι φιλόλογοι, δηλαδή από συγχώνευση σε μια λέξη της φράσης «καλός καιρός». Ήδη σε κάποιο ελληνολατινικό γλωσσάρι της ύστερης αρχαιότητας παραδίδεται ο τύπος «καλόκαιρος», ενώ σε κείμενο του 9ου αιώνα απαντά ο τύπος «καλοκαίριον» -από εκεί είναι εύκολο, καλοκαίριν, καλοκαίρι. Το πιάσαμε το υπονοούμενο, το καλοκαίρι κάνει καλό καιρό!

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 15

Η αρχαία λέξη έχει διατηρηθεί κι αυτή, θέρος. Είναι ήδη ομηρική. Διαβάζουμε στην Οδύσσεια : « ουτ’ εν θέρει, ουδ’ εν οπώρη» όπου οπώρα σημαίνει το φθινόπωρο. Η λέξη θέρος προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα που δηλώνει τη ζέστη και τη θερμότητα -από την οποία άλλωστε προέρχεται και η λέξη «θερμός». Θέρος όμως είναι και ο θερισμός: «θέρος-τρύγος-πόλεμος» λέει η παροιμία για τις τρεις μεγάλες αναστατώσεις της παλιάς εποχής…

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 19

Άραγε να ονομάστηκε το καλοκαίρι από τον θερισμό, να σημαίνει «εποχή του θερισμού»; Όχι, το αντίστροφο συνέβη. Η αρχική σημασία του ρήματος «θερίζω» ήταν «περνώ το καλοκαίρι» και μετά πήρε τη σημασία «δρέπω». Σας ζάλισα; Τι να κάνω; Παρασύρομαι και δεν έχω και κανένα δίπλα μου να με διακόψει. Καλοκαιράκι λοιπόν παντού, στη φύση, στην καρδιά, στο μυαλό και κατά συνέπεια και στην κουζίνα μας. Διότι ετούτη η εποχή η ευλογημένη με τη αφόρητη ζέστη, που δεν ήρθε ακόμα αλλά είναι προ των πυλών, καλεί για ελαφριές συνταγές. Και μιας και τα κολοκυθάκια είναι στα καλύτερά τους αυτήν την εποχή (μόλις μάζεψα τα πρώτα από το κηπάκι μας, τρυφερά , τρυφερά, με επιδερμίδα βελούδινη) και έφτιαξα αυτό το καθημερινό, εύκολο, ελαφρύ, νόστιμο καλοκαιρινό φαγητό! Κολοκυθόρυζο. Βγήκε τέλειο! Το τιμήσαμε δεόντως. Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους για να μαγειρέψετε τα κολοκυθάκια ίσως ο πιο ελαφρύς.

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 17

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό κολοκυθάκια μικρά
– 1 φλυτζ. τσαγ. ρύζι καρολίνα ή νυχάκι για πιο σπυρωτό αποτέλεσμα
– 1/2 κούπα ελαιόλαδο
– 2 και 1/2 κούπες ζεστό νερό
– 1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
– 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 1 πιπεριά κέρατο
– δυόσμο ή άνιθο
– μαϊντανό (ένα φλυτζ. τσαγιού)
– Αλάτι, πιπέρι

Για το σερβίρισμα:

– Φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
– Γιαούρτι

Πώς θα το φτιάξετε:

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθόριζο το… απλόν

Κολοκυθοκεφτέδες στο φούρνο

Είμαι σίγουρη φίλες μου ότι καμιά  μας  δεν μπορεί να πει όχι σε έναν ροδοτηγανισμένο πικάντικο κεφτέ. Οι παντός είδους κεφτέδες κολοκυθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες, μελιτζανοκεφτέδες, είναι από τα πιο αγαπημένα μεζεδάκια και έχουν σημαντική θέση στο καλοκαιρινό τραπέζι. Μια και το θέμα μας είναι οι κολοκυθοκεφτέδες, τώρα που τα κολοκυθάκια τα βρίσκω σε αφθονία τους φτιάχνω πολύ συχνά. Το πρόβλημα είναι, πως τα τηγανητά είναι μεν νόστιμα άλλα, λίγο πολύ, τις  θερμιδούλες τους τις έχουν και εμείς πρέπει και να προσέχουμε. Ξέρετε χολιστερίνες, πίεση,  περιτά κιλά κτλ.

Προσπαθώντας να βρω τρόπο να αποφύγω το τηγάνισμα, σκέφτηκα: «Γιατί να μην δοκιμάσω να τους κάνω… φουρνιστούς;». Τους έφτιαξα λοιπόν και τους έψησα στο φούρνο, στο ταψί με τις υποδοχές. Εκεί που κάνω τα μικρά ατομικά κέικ, σε σχήμα καρδιάς. Το αποτέλεσμα,  ήταν εκπληκτικό.  Οι κολοκυθοκεφτέδες έγιναν χάρμα στην εμφάνιση και μμμμμμ στη γεύση. Δεν πρόλαβα να τους βγάλω από το ταψί.  Εξαφανίστηκαν πριν ακόμη κρυώσουν! Έτσι τώρα αναγκάζομαι και φτιάχνω διπλή δόση για να μας φτάσουν! Επίσης έτσι ομορφούληδες που βγαίνουν  είναι ότι πρέπει για μπουφέ… Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθοκεφτέδες στο φούρνο

Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα

Το καλοκαίρι φίλες μου έχει τις δικές του γεύσεις, τις δικές του μυρουδιές. Ερεθίζει τα πιο αρχέγονα αισθητήρια. Σ’ εμάς τους μεγαλωμένους στην ύπαιθρο, που σκαλίσαμε κάποτε το χώμα, που βυθίσαμε σ’ αυτό σπόρους γόνιμους, που το μυρίσαμε και το  ποτίσαμε, ανακαλεί ολοζώντανους κήπους παιδικής ηλικίας, ξεχασμένους -θαρρείς- παραδείσους, και όλα τα φέρνει πάλι μπροστά. Σαν αστραπή, σαν πυροτέχνημα, σαν φως. Φως αναλυμένο, όμοιο μ’  αυτό που περνάει μέσα από μια σταγόνα βροχής, και ξεχύνεται  στα εκτυφλωτικά χρώματα του ουράνιου τόξου.

Σκέφτομαι λοιπόν , μια και σήμερα θα  μαγειρέψουμε κολοκυθάκια, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλάω γι’ αυτά,  αν δεν είχα ζήσει εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια, να τα βλέπω, να παίζουν κρυφτό με το φλογερό ήλιο, κάτω από τα πλατιά φύλλα της μάνας τους, να τα παίρνει η ζέστη , να τα μεγαλώνει από τη μια στιγμή στην άλλη και μετά  να τα μαζεύω, με δέρμα ανοιχτοπράσινο, δέρμα στιλπνό. Να τα μαζεύω στο πανέρι μωρά κι ολάνθιστα, γιατί όπως έλεγε η γιαγιά μου: « Μάζεψέ τα ζωντανά, με τον ανθό. Το κολοκυθάκι χωρίς ανθό δε λέει!».

Η αλήθεια είναι πως, ο όποιος μύθος, φήμη ή γοητεία των κολοκυθιών, σ’ αυτόν τον κιτρινοπορτοκαλί ανθό οφείλεται. Σ’ αυτόν το λαμπερό και αυθάδη ανθό, που σε κοιτάει ολάνοιχτος, σαν κάτι μυστικό να έχει εκραγεί μέσα του και του χάρισε σχήμα, και χρώματα και μυρουδιές. Σ’ αυτόν τον ανθό, η γιαγιά μου, γνωστή για τις μαγειρικές της ικανότητες, φέρονταν τρυφερά, καθώς ξεδίπλωνε με ευγένεια περισσή, τα βελουδένια πέταλα, ξερίζωνε του στήμονες και το παραγέμιζε με ρύζια κιμάδες, μυρωδάτους δυόσμους, άνηθους  και μπαχαρικά.

Δεν πιστεύω όμως να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει λιγουρευτεί, μια τηγανιά ροδοτηγανισμένα,  κολοκυθένια μπαστουνάκια, περασμένα πρώτα από το αλεύρι. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην υπέκυψε στον πειρασμό να δοκιμάσει  χρυσές κολοκυθένιες ροδέλες, με τη συνοδεία γιαουρτιού, αρωματισμένου με  σκόρδο και ψιλοκομμένο δυόσμο ή  γεμιστά κολοκυθάκια περιχυμένα με βελούδινη σάλτσα αυγολέμονου.  Όμως μια και τα τηγανιτά δεν θέλουν και πολλά- πολλά για να τα καταφέρει κανείς σήμερα ετοιμαστείτε για γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο στην κατσαρόλα… Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα

Θεϊκό Τουρλού (Μπριάμ)

Τη λέξη Τουρλού, μας την άφησαν μαζί με άλλα πολλά… αμανάτι οι Τούρκοι. Ετυμολογείται από την λέξη «Turlu» και σημαίνει, επιμειξία, ποικιλία,  συνωστισμός, ανακατωσιά, αυτό που λέμε  «μάλε-βράσε», «φύρδην μίγδην», «χαμός και πανικός». Υπάρχει  και η φράση «Βαλκανικό τουρλού», λόγω του γνωστού ανακατέματος των γλωσσών και τον εθνοτήτων στη Βαλκανική. Σημαίνει όμως και το γνωστό λαδερό φαγητό, αφού για το μαγείρεμα του μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε «φύρδην μίγδην» και ατάκτως ερριμένα ότι λαχανικά έχουμε και δεν έχουμε στο καλάθι μας. Αυτό το φαγητό  είναι απλά υπέροχο. Μπορεί να γίνει τέλεια γαρνιτούρα  για το κρέας ή το ψάρι  αλλά και μόνο του είναι απολαυστικό, είναι  χορταστικό, είναι  θρεπτικό, είναι  πεντανόστιμο, είναι απλά …. Θεϊκό!

Υλικά:

– 2 μελιτζάνες
– 2 κολοκυθάκια
– 2 μεγάλα κρεμμύδια
– 2  μεγάλες πατάτες
– 3 ντομάτες ώριμες ψιλοκομμένες
– 2-3 πιπεριές
– 1-2 καρότα
– 3-4 σκελίδες σκόρδο
– Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
– 1/2 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
– Αλάτι και  πιπέρι

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Θεϊκό Τουρλού (Μπριάμ)