Μπακλαβάς της Αυγής

Η έκφραση «καβγάς για το πάπλωμα» είναι σε όλους γνωστή. Τον «καβγά για την εθνικότητα του μπακλαβά », ένα ακόμα θέμα που έχει διχάσει  δύο λαούς (τούρκους και Έλληνες) λίγοι το γνωρίζουν.  Σε πρωτοσέλιδό της η Τούρκικη εφημερίδα «Hurriyet» έγραφε: « Μαίνεται ο καβγάς του μπακλαβά» ενώ η «Μilliyet» είχε σαν τίτλο « Ο ισχυρισμός ότι ο μπακλαβάς είναι Ελληνικός, εξαγρίωσε πολύ τους τούρκους μπακλαβατζήδες».

Όλα ξεκίνησαν όταν σε ημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε στην Κύπρο για την «Ημέρα της Ευρώπης» , διανεμήθηκαν μαζί με κομμάτια  μπακλαβά και φυλλάδια της Ε.Ε. όπου ο μπακλαβάς αναγνωρίζεται στο εξής, ως εθνικό κυπριακό γλυκό. Έγινε λοιπόν ο χαμός. Ο Τούρκικος τηλεοπτικός σταθμός TGR το πήρε πατριωτικά το θέμα. Σκάλισε, βρήκε και επιστράτευσε παλιό ρεπορτάζ που είχε προβάλει πριν από κάμποσα χρόνια, όπου ένας Δημοσιογράφος  πρόσφερε στη Μαργαρίτα Παπανδρέου, μπακλαβά, όταν αυτή είχε επισκεφτεί, τη γειτονική  μας χώρα.

Ο δε πρόεδρος της τουρκικής ένωσης παραγωγών μπακλαβά ( έχουν συνδικαλιστεί οι μπακλαβατζήδες στην Τουρκία δεν είναι παίξε γέλασε ) τόνισε ότι « Είναι παράλογη και αστεία η αναγνώριση του μπακλαβά σαν εθνικό γλυκό των ελληνοκυπρίων. Η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τους εθνικούς της θησαυρούς» Έκανε μάλιστα και ένα μικρό μάθημα ιστορίας λέγοντας  «οι Τούρκοι έφεραν το μπακλαβά από την κεντρική Ασία και υπάρχουν ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν. Θα πάμε στις Βρυξέλλες και θα πούμε στους ηγέτες της Ε.Ε να δοκιμάσουν πραγματικό μπακλαβά και όχι αυτές τις άνοστες απομιμήσεις που σερβίρουν οι Έλληνες».

Η απάντηση των ελλήνων έρχεται δια στόματος καθηγητή Βρυώνη ο οποίος  πληροφορεί ότι ο μπακλαβάς είναι πέρα για πέρα … Έλληνας. Ήταν το αγαπημένο γλυκό των Βυζαντινών και είχε την ονομασία «κοπή» ή «κοπτοπλόκους». Την «κοπή», το σημερινό δηλαδή μπακλαβά, το γνώριζε και ο Αθήναιος ο οποίος δίνει και  μια συνταγή στο έργο του «Δειπνοσοφισταί» που χρονολογείται από το 100 μ.χ και μας πληροφορεί ότι « η «κοπή» φτιάχνεται με φύλλα ζύμης μεταξύ των οποίων βάζουν κοπανισμένους ξηρούς καρπούς με μέλι, σουσάμι, πιπέρι, και παπαρουνόσπορο».

Ποια είναι η αλήθεια δεν τη γνωρίζουμε και για να είμαι ειλικρινής, πολύ λίγο με νοιάζει. Τη μόνη και αδιάψευστη αλήθεια που γνωρίζω είναι ότι ο μπακλαβάς, τούρκικος ή ελληνικός είναι ένα γλυκό κόλαση!!! Ένα γλυκό …. «Μμμμ παναγιά μου σχώρα με» που έλεγε και η γιαγιά Αθηνά και τον έφτιαχνε με χειροποίητα φύλλα αραχνοΰφαντα -40 παρακαλώ- τέτοιες μέρες και γλείφαμε όλοι τα δάχτυλά μας.  Φύλλο βέβαια  σαν της γιαγιάς Αθηνάς, λίγες μπορούν ν’ ανοίξουν αλλά μη μου χολοσκάτε! Εγώ είμαι εδώ για  σας. Μπορεί τα φύλλα να μην τα ανοίξουμε με το χέρι, αλλά θα βάλουμε το μεράκι και την αγάπη μας. Ακολουθείστε τη συνταγή που θα σας δώσω βήμα- βήμα και σας εγγυώμαι ένα  γρήγορο, πεντανόστιμο και προ πάντων σίγουρο  αποτέλεσμα. Μπορείτε ακόμα να δείτε και τη συνταγή για τον μπακλαβά της τεμπέλαςΣυνεχίστε την ανάγνωση Μπακλαβάς της Αυγής

Μηλόπιτα τριφτή

Το μήλο είναι  το  δημοφιλέστερο των  φρούτων. Υπήρξε για τους πρωτόπλαστους «ο  απαγορευμένος καρπός», το φρούτο της γνώσεως του «καλού και του κακού». Χάρη σ’ αυτό ο Πάρις ερωτεύτηκε την Ελένη και ο έρωτάς τους έγινε η  αφορμή για  έναν αιματηρό και μακροχρόνιο πόλεμο.  Από ένα μήλο που έπεσε στο κεφάλι του, ο Νεύτωνας,  ανακάλυψε το νόμο της βαρύτητας. Τα χρυσά μήλα των εσπερίδων ήταν ένας από τους άθλους του Ηρακλή. Οι παγανιστές Δρυίδες στις υπαίθριες τελετές τους, στόλιζαν τα δέντρα με μήλα και άναβαν κεριά.  Η Σαπφώ έγραψε στίχους για το ζουμερό και νόστιμο  καρπό, αφού στην Ελλάδα τα μήλα καλλιεργούνται ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα τουλάχιστον.

Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν καρπό πλούτου και γονιμότητας. Κυριαρχούσε στις  αθηναϊκές γαμήλιες τελετές.  Αν κάποιος έριχνε ένα μήλο προς τη μεριά μιας κοπέλας, αυτό ισοδυναμούσε με πρόταση γάμου. Αν αυτή το έπιανε σήμαινε ότι αποδεχόταν την πρόταση. Παρ’ όλο που τα μήλα  έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη γαμήλια τελετή, επειδή εκείνη την εποχή  ήταν σπάνια και δυσεύρετα, ο νομοθέτης Σόλων όρισε ότι το νεόνυμφο ζεύγος μπορούσε να φάει από κοινού μόνο ένα μήλο, πριν πάει στο κρεβάτι.

Στα χωριά της Φλώρινας Δροσοπηγή. Φλάμπουρο και Λέχοβο,  το γαμήλιο λάβαρο (φλάμπουρο ) το στολίζουν με μήλα. Επίσης μετά τη στέψη, οι νεόνυμφοι μοιράζουν στα πρωτότοκα παιδιά μήλα με ένα κέρμα βυθισμένο μέσα στη ζουμερή τους σάρκα, για πλούτο και γονιμότητα, η δε νύμφη αντί της κλασσικής ανθοδέσμης πετάει ένα μεγάλο μήλο. Λένε πως όποια ή όποιος το πιάσει θα παντρευτεί γρήγορα.

Όπως και να έχει, « ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα» και αυτό γιατί  ένα μήλο περιέχει μόνο 60 θερμίδες και  σύμφωνα με νεώτερες μελέτες  δρα αποτρεπτικά κατά του αλτσχάιμερ,  δεν περιέχει καθόλου λιπαρά, περιέχει ασβέστιο, μηλικό  οξύ, φώσφορο, σίδηρο, μηλικό οξύ, βιταμίνη C και Α, φολικό οξύ. Ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα και  μειώνει την κακή χοληστερίνη. Παλιά το τρώγαμε   με τη φλούδα του σήμερα όμως με τόσα ραντίσματα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Τα μήλα μπαίνουν άνετα και στη μαγειρική. Προσδίδουν ιδιαίτερη γεύση στο χοιρινό, γίνονται γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα. Ψητά είναι νοστιμότατα και κατάλληλα για περιόδους δίαιτας. Σήμερα προτείνω  να  φτιάξουμε μαζί εύκολα και γρήγορα, τριφτή μηλόπιτα. Διαλέξτε την ποικιλία μήλων που σας αρέσει, γλυκά, γλυκόξινα, ξινά,  δεν έχει σημασία. Το αποτέλεσμα είναι σίγουρο. (Δες και τη συνταγή για αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα). Συνεχίστε την ανάγνωση Μηλόπιτα τριφτή