Γλυκό βύσσινο, βυσσινάδα, λικέρ… Με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια

Πιστεύω, φίλες μου,  πως η βυσσινάδα, μαζί με τη λεμονάδα, είναι τα καλύτερα σπιτικά αναψυκτικά!  Και το γλυκό βύσσινο, με το βελούδινο σιροπάκι του, ένα από τα πιο εύγευστα γλυκά κουταλιού. Λεμόνια βρίσκουμε σχεδόν όλο το χρόνο, βύσσινα όμως μπορούμε να βρούμε μόνο τώρα, Ιούνιο-Ιούλιο, γι αυτό πρέπει να βιαστείτε.  Εαρινό ηλιοστάσιο,  σήμερα, αρχή καλοκαιριού λέγανε οι παλιοί. Αυτό το γλυκό το έφτιαχνε ανέκαθεν, η γιαγιά Αθηνά, τέτοια εποχή μιας και τα βύσσινα περίσσευαν στο χωριό, τότε που σχεδόν κάθε σπίτι είχε και τη δική του βυσσινιά.

Όταν ωρίμαζαν τα βύσσινα και κρέμονταν ανάμεσα στα καταπράσινα φύλλα,  ώριμα, ώριμα, βαθυκόκκινα προκλητικά, η γιαγιά, έδινε το σύνθημα και   εμείς , παιδιά τότε, σκαρφαλώναμε, σαν αίλουροι  στα κλαδιά,  και  αφού γευόμασταν λαίμαργα τον ξινόγλυκο καρπό και πασαλείβαμε το πρόσωπό μας με τους χυμούς του, γεμίζαμε την ποδιά μας και την αδειάζαμε στη μεγάλη μπακιρένια κατσαρόλα,  που η γιαγιά τη χρησιμοποιούσε μόνο για να φτιάχνει γλυκά κουταλιού. Μετά,  άρχιζε η ιεροτελεστία του καθαρίσματος των κουκουτσιών με την ….παραμάνα.

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 3

Από τότε, δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο ξύπνημα, τώρα το καλοκαίρι, μετά το γλυκό μεσημεριανό ύπνο, από ένα ποτήρι παγωμένη βυσσινάδα.  Ούτε καλύτερο τονωτικό  από ένα ποτηράκι μυρωδάτο λικέρ. Αλλά και η ώρα του καφέ, άλλαζε διάσταση όταν συνοδευόταν από ένα πιατάκι με αυτό το εκθαμβωτικό σε χρώμα και  ανεπανάληπτη γεύση, γλυκό. Επίσης δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα πιο μεγαλοπρεπές,  από ένα  παγωτό κρέμα,  περιχυμένο με γλυκό βύσσινο. Απίστευτη χρωματική αντίθεση του βαθυκόκκινου, πάνω στην χρυσοκίτρινη κρέμα, στολισμένη εδώ κι εκεί με τραγανά βυσσινάκια!

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 30

Το μεγάλο μυστικό  για ένα πετυχημένο γλυκό βύσσινο και κατά συνέπεια της βυσσινάδας, αλλά και του λικέρ  είναι,  πώς θα καταφέρεις να πετύχεις  να παραμείνει  το χρώμα  έτσι όπως το πετύχαινε πάντα η γιαγιά Αθηνά, λαμπερό  και κρυστάλλινο και  να μην περάσει σε πιο καφέ αποχρώσεις. Συνήθως το γλυκό σκουραίνει όταν παραβράσει και καραμελώσουν τα σάκχαρά του. Όταν  πάλι,  το σταματήσετε νωρίτερα απ’ ότι πρέπει , το χρώμα του είναι ξεπλυμένα φωτεινό και το σιρόπι υδαρές. Αν όμως το κατεβάσετε από τη φωτιά τη σωστή στιγμή, τότε ακριβώς που  η σταγόνα από το σιρόπι δεν θα απλώνει στο πιάτο θα έχετε ένα γλυκό απόλυτα πετυχημένο. Σας προτείνω λοιπόν να κάνετε το  τεστ  του «δεσίματος».

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 40

 Αφού ξαφρίσετε προσεχτικά το γλυκό, φροντίστε να έχετε  δίπλα σας ένα λευκό πιάτο όπου επάνω θα στάξετε την τελευταία σταγόνα σιροπιού που θα στάξει  από την ξύλινη κουτάλα.  Ελέγξτε το χρώμα του σιροπιού αλλά και το πόσο απλώνει. Σε τακτά διαστήματα κάντε το ίδιο τεστ παρατηρώντας  τον κόμπο του σιροπιού, που σιγά σιγά  αρχίζει και αποκτά ύψος. Όταν το δέσιμο φτάσει στην πυκνότητα της τέταρτης σταγόνας, όπως  στη φωτογραφία, βγάλτε το γλυκό από τη φωτιά και βάλτε το στα βαζάκια.

Γλυκό Φράουλα - 14Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 42

Θυμάμαι ότι η γιαγιά Αθηνά  χρησιμοποιούσε πάντα μια  ξύλινη κουτάλα στα γλυκά κουταλιού, που την ονόμαζε  «μαρμελαδοκουτάλα». Κανείς  δεν τολμούσε να   χρησιμοποιήσει  αυτήν την κουτάλα για άλλη χρήση. «Το ξύλο» έλεγε, «απορροφά μυρωδιές». Επίσης, η ξύλινη κουτάλα ήταν για τη γιαγιά Αθηνά, δείκτης για το σωστό δέσιμο του γλυκού, γιατί  το ξύλο απορροφά το ζεστό υγρό και όταν το σιρόπι είναι ακόμα υδαρές, βγάζοντας την κουτάλα, το ξύλο δείχνει σχεδόν στεγνό. Όταν το σιρόπι έχει δέσει, το ξύλο της κουτάλας έχει αποκτήσει ένα λούστρο, το οποίο δεν απορροφάται, ακόμα κι αν είναι καυτό το σιρόπι…

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 27

Αν σας αρέσουν τα γλυκά από φρούτα η διαδικασία είναι πάνω κάτη η ίδια. Δειτε και τις συνταγές για γλυκό βερίκοκο, γλυκό κυδώνι, γλυκό φράουλα, γλυκό σύκο, γλυκό πορτοκάλι ή γλυκό ακτινίδιο

Υλικά:

– 2 κιλά βύσσινα
– 1 κιλό ζάχαρη (δύο κιλά αν το θέλετε πιο γλυκό)
– Χυμός δύο λεμονιών
– 1 βανίλα (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό βύσσινο, βυσσινάδα, λικέρ… Με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια

Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Αγόρασα από τον μανάβη τα πρώτα βερίκοκα της χρονιάς· Δηλώνω φανατική της ζουμερής πορτοκαλοχρυσοκίτρινης σάρκας τους και εφ όσον τα παράγει άφθονα τούτος ο ευλογημένος τόπος τα απολαμβάνω, χωρίς μέτρο ομολογώ, Ιούνιο και Ιούλιο που είναι ο καιρός τους. Τα βερίκοκα είναι ένα φρούτο με αμέτρητες χρήσεις στην μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική. Φρέσκα, αποξηραμένα, νωπά, μαγειρεμένα, λιωμένα, ολόκληρα, κομματιασμένα, όπως και να τα χρησιμοποιήσουμε νοστιμίζουν και στολίζουν ταυτόχρονα μ’ αυτό το υπέροχο χρώμα τους τα πιάτα μας και το τραπέζι μας. «Καίσια» τα έλεγε η γιαγιά μου η Αθηνά αλλά και οι περισσότεροι στο χωριό, έτσι τα λέγανε, λέξη που μάλλον είναι δάνειο από τα τουρκικά. Έλεγε και κάτι άλλο η γιαγιά Αθηνά όταν δοκιμάζαμε με τις αταξίες μας την υπομονή της : «Ελάτε εδώ και θα σας μάθω εγώ τι εστί βερίκοκο.»

Γλυκό Βερίκοκο - 38

Ποια είναι η αρχή της φράσης «τι εστί βερίκοκο», δεν θα σας το πω γιατί απλούστατα δεν το ξέρω. Η δική μου εικασία τότε ήταν ότι την πρωτοείπε κάποιος νοικοκύρης που έπιασε κάποιον να του κλέβει τα βερίκοκα. Αργότερα όταν μεγάλωσα και διάβασα το 10 του Καραγάτση συνειδητοποίησα ότι το βερίκοκο, κύριος είδε γιατί, έχει και σεξουαλικό υπονοούμενο. Πριν 50 χρόνια, λοιπόν, στο 10 του Καραγάτση, υπάρχει το απόσπασμα, σε μια σκηνή όπου εργατοκόριτσα έχουν πιάσει κουβέντα για το σεξ: «Οι πιο μικρές σώπαιναν τάχα ντροπιασμένες· με την έκφρασή τους όμως άφηναν να εννοηθεί ότι κάτι ήξεραν από βερίκοκο, κι ας προσποιούνταν την πάπια.»

Γλυκό Βερίκοκο - 41

Παλιότερα «το τι εστί βερίκοκο» λεγόταν σαν απειλή σε κάποιον που κοκορεύεται ή που μας περιφρονεί: «Θα σου δείξω εγώ τι εστί βερίκοκο ή θα σε μάθω τι εστί βερίκοκο!» και έτσι την καταγράφει στο γύρισμα του 20ού αιώνα ο Νικόλαος Πολίτης στη συλλογή του και λέει ότι πιθανόν στην αρχή της φράσης να κρύβεται μύθος λησμονημένος. Σήμερα, η σημασία ίσως έχει κάπως μετατοπιστεί, μια και ο Μπαμπινιώτης πλάι στην απειλή δίνει και τη σημασία της «επισήμανσης της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος».

Στο χωριό, θυμάμαι, δυο ήταν όλες κι όλες οι καισιές και αυτές προστατευμένες μέσα σε καγκελόφραχτη αυλή. Δέντρα θεόρατα, φορτωμένα με χρυσοκίτρινα φρούτα περίμεναν χέρια πολλά για να τα δρέψουν. Όμως η βαριά σιδερένια πόρτα ήταν μονίμως κλειστή και ένας πυκνός συρματόπλεχτος φράχτης κρατούσε μακριά όποιον κοίταζε με λαιμαργία τον απαγορευμένο καρπό. Δυο γριούλες, αδερφές, αν θυμάμαι καλά ήταν οι ιδιοκτήτριες οι οποίες δεν νοιάζονταν για τις καισιές που στέναζαν από το πολύτιμο φορτίο. Μάλλον προτιμούσαν την ασφάλεια του σπιτιού τους γιατί πολύ σπάνια βλέπαμε δυο μαντιλόδετες, μαυροντυμένε φιγούρες να εμφανίζονται στο μικρό μπαλκόνι στηριγμένες στα μπαστούνια τους και αυτό έκανε τη φαντασία μας να καλπάζει . Δημιουργούσαμε ιστορίες με δράκους και μάγισσες. που μας γέμιζαν φόβο . Και καθώς περνούσε ο καιρός, τα καίσια, αφού δεν τα μάζευε κανείς, παραωρίμαζαν και έπεφταν σαν χρυσή βροχή. . Και εμείς μια σταλιά παιδιά κολλούσαμε το πρόσωπό μας στο κάγκελο και παρακολουθούσαμε με θλίψη το θρήνο της βερικοκιάς. Έτσι φάνταζε στο παιδικό μου μυαλό τότε. Είχα γράψει και μια έκθεση στην Πέμπτη τάξη δημοτικού για μια καισιά που κλαίει γιατί κανείς δεν πάει να μαζέψει τα παιδιά της και σαπίζουν….. ιστορίες που δεν έχουν τελειωμό…. Ας είναι περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα….

Γλυκό Βερίκοκο - 42

Θέλω να σας πω ακόμα πως οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο παράγουν πολλά βερίκοκα –σε μια βικιπαίδεια βρίσκω πρώτη σε παραγωγή την Τουρκία και την Ελλάδα πέμπτη στον κόσμο. Λέγανε παλιά πως τα καλύτερα βερίκοκα είναι της Συρίας. Εγώ πάντως τα βερίκοκα που αγόρασα είναι ωραιότατα. αρωματικότατα, γευστικότατα και ελληνικότατα. Έφαγα κάμποσα και τα υπόλοιπα τα έκανα μαρμελάδα βερίκοκο, λικέρ βερίκοκο και αυτό το υπέροχο τραγανό γλυκό.

Το γλυκό βερίκοκο πρέπει να ομολογήσω πως έχει κάποιους …κινδύνους
στην προετοιμασία του. Εύκολα μπορεί να λιώσει και να μετατραπεί σε μαρμελάδα!
Γι αυτό πρέπει να διαλέξετε φρούτα ώριμα μεν, αλλά καθόλου μαλακά. Επίσης πρέπει να χρησιμοποιήσετε ασβέστη για να γίνει τραγανό και νόστιμο. Συνεχίστε την ανάγνωση Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Χρυσαφένια Μαρμελάδα Βερίκοκο στα Χρώματα του Καλοκαιριού

Αγαπημένο φρούτα, τα βερίκοκα φίλες μου. Δύο γεμάτους καλοκαιρινούς μήνες, Ιούνιο και Ιούλιο, έχουμε στη διάθεσή μας για να τα απολαύσουμε Πέρα από τη μεταξωτή πορτοκαλοκίτρινη σάρκα τους, το άρωμά και τη γλυκιά και ελαφρώς όξινη γεύση τους, τα βερίκοκα έχουν σοβαρή προσφορά από διατροφική άποψη: περιέχουν βιταμίνες Α, C και Β, το περίφημο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο και πάμπολλα άλλα καροτονοειδή (β–καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη),  Όλα αυτά τα συστατικά, εκτός από το όμορφο χρώμα του βερίκοκου, είναι υπεύθυνα και για τις σοβαρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φρούτου, που προστατεύουν τα μάτια και την καρδιά και προλαμβάνουν διάφορες μορφές καρκίνου.

Μαρμελάδα Βερίκοκο - 1α

Με σχετικά λίγες θερμίδες (51 θερμίδες στα 3 μέτρια βερίκοκα) και πολλές ίνες, κερδίζουν άνετα μια γερή θέση στο καλοκαιρινό διαιτολόγιο. Να φανταστείτε ότι στην Κίνα, φτιάχνουν ένα φάρμακο  από το πυρήνα του βερίκοκου, παγκοσμίως γνωστό με την ονομασία  «χρυσός του βερίκοκου». Είναι πανάκριβο και  θεωρείται ελιξίριο  μακροζωίας, νεότητας  και ομορφιάς.  Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστη είναι αυτή η πληροφορία. Εκείνο που μπορώ να βεβαιώσω με σιγουριά είναι πως το ζουμί από τα βρασμένα κουκούτσια του βερίκοκου είναι ένα και ένα για την ευκοίλια λόγω της πηκτίνης που περιέχουν, ότι είναι ισάξιο του συκωτιού ως προς την παραγωγή αιμοσφαιρίνης και ότι ο φρέσκος χυμός των φύλλων της βερικοκιάς,  θεραπεύει  τις  δερματικές παθήσεις και δρα ευεργετικά  στην ψώρα, στο  έκζεμα και  στα ηλιακά εγκαύματα . (Αυτά όλα από τις περίφημο τετράδιο της σοφής γιαγιάς  Αθηνάς).

Μαρμελάδα Βερίκοκο - 6α

Μιας και έκαναν την εμφάνισή τους στις αγορές θα ήταν κρίμα να μην εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία  για να φτιάξουμε ωραιότατη μαρμελάδα ή γλυκό, ή και γιατί όχι να τα αποξηράνουμε κιόλας για να τα απολαμβάνουμε σκέτα ή σε κομπόστα τις κρύες μέρες του χειμώνα. Αν σας αρέσουν οι σπιτικές μαρμελάδες δείτε και τις συνταγές για μαρμελάδα φράουλα ή για μαρμελάδα ροδάκινο. Συνεχίστε την ανάγνωση Χρυσαφένια Μαρμελάδα Βερίκοκο στα Χρώματα του Καλοκαιριού

Γλυκό Φράουλα

Εμφανίστηκαν οι πρώτες! Τις είδα στην αγορά αραδιασμένες στα καφάσια, κατακόκκινες, πανέμορφες, προκλητικές και δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Νωρίς ξενωρίς τις αγόρασα. Μικρές, σφικτές, τραγανές, ζουμερές φραουλιτσες. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες στη βρύση .Με τις υπόλοιπες έφτιαξα ωραιότατο γλυκό και μαρμελάδα φράουλα μούρλια και λικεράκι να το… πιείς στο ποτήρι!

Γλυκό Φράουλα - 1Γλυκό Φράουλα - 1β

Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο γλυκό αν και απλό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή . Οι φράουλες είναι φρούτο ντελικάτο, ευαίσθητο και πρέπει να τις χειριστούμε με λεπτότητα. Το περιθώριο λάθους είναι πολύ μικρό, γιατί αν βράσουν λίγο παραπάνω λιώνουν, ενώ αν τις βγάλουμε νωρίς, δε θα σιροπιαστούν αρκετά και θα ξινίζουν. Όμως μη μου ανησυχείτε έχω κάνει πολλές δοκιμές και μπορώ με σιγουριά να σας εγγυηθώ την επιτυχία.

Μη διστάσετε να το φτιάξετε αυτό το γλυκό κουταλιού. Στο πατρικό μου τα γλυκά του κουταλιού ήταν ανέκαθεν το κέρασμά μας και εγώ συνεχίζω την παράδοση. Τα απολαμβάνουμε σκέτα με ένα ποτήρι δροσερό νερό ή δίνουμε επί πλέον γεύση στο γιαούρτι, στις τάρτες και τα κέικ. Κάθε εποχή, η φύση φροντίζει να μας προσφέρει φρούτα και λαχανικά που μπορούμε να τα κάνουμε γλυκό ή μαρμελάδα απλά με τη προσθήκη ζάχαρης και ενός μυρωδικού της αρεσκείας μας.

Απλά συστατικά που χαρίζουν αυθεντικές γεύσεις επειδή το βασικό τους άρωμα προέρχεται από τη φύση. Με «σύμμαχο» έναν λοβό βανίλιας που, κατά τη γνώμη μου, ταιριάζει πολύ με τη μυρωδιά και τη γεύση της φράουλας , το έφτιαξα και σας το παρουσιάζω με χαρά…

Γλυκό Φράουλα - 18

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό φράουλες
– 700 γρ. ζάχαρη
– Χυμός από δύο λεμόνια
– Βανίλια προαιρετικά

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Φράουλα

Μαρμελάδα Φράουλα

Δεν το θέλω αλλά θα το παινευτώ φίλες μου. Ετούτη εδώ η μαρμελάδα φράουλα είναι η καλύτερη μαρμελάδα που έχετε ποτέ δοκιμάσει. Δεμένη όσο πρέπει, με χρώμα λαμπερό, ευωδιά ανεπανάληπτη και γεύση …μμμμμ δεν σας λέω τίποτα.  Και είναι εύκολη όσο δεν πάει. Τώρα που οι φράουλες, οι δικές μας φράουλες, οι Φλωρινιώτισσες, με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα, την ευωδιά που τους χαρίζει η γη και ο αέρας του Βιτσίου είναι στην πιο καλή τους ώρα, εκμεταλλευτείτε το και φτιάξτε την. Και φτιάξτε μπόλικη. Θα με θυμηθείτε όταν θα την απολαμβάνετε μέσα στο καταχείμωνο αλειμμένη επάνω στο ψωμί σας. Θα είναι σαν να φέρνετε μια μικρή ανοιξιάτικη ανάσα  μέσα στη μουντάδα του χειμώνα. (Δείτε και τη συνταγή για γλυκό φράουλα, απο εκεί μπορείτε να κρατήσετε το μισό σιρόπι για να φτιάξετε και λικέρ φράουλα)

Μαρμελάδα Φράουλα - 18

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό φράουλες
– 700 γρ. ζάχαρη
– χυμός από δύο  λεμόνια
– Άρωμα βανίλιας προαιρετικά

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρμελάδα Φράουλα

Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Τι είναι αυτό που στις Σέρρες καταναλώνεται όλες τις ώρες της ημέρας και πουλιέται με το κιλό, στη Θεσσαλονίκη έχει κατοχυρωθεί ως το πιο πλήρες και λαχταριστό πρωινό, ενώ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας θεωρείται τοπικό έδεσμα; Ο λόγος για τη μπουγάτσα, μια μοναδική λιχουδιά με μεγάλη παράδοση. Το όνομά της προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική λέξη πογάτσα (POĞAÇA) (πίτα με κρέμα ή τυρί). Στον τόπο μας  την έφεραν μικρασιάτες πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, και την έκαναν  ιδιαίτερα δημοφιλή στη Βόρεια Ελλάδα, ειδικά στη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, που θεωρούνται φημισμένες για τη μπουγάτσα τους.

Και  τώρα μη μου πείτε  μου ότι στο όνομα και μόνο της μπουγάτσας δεν τρέχουν τα σάλια σας; Γιατί αυτή η κυρία, με το φύλλο το ροδοψημένο και το τραγανό  και τη  λαχταριστή γέμιση  τυριού ή κρέμας ή κιμά… μμμμμμ αληθινός πειρασμός. Μόνο που για να φτιάξεις μπουγάτσα με τον τρόπο που τη φτιάχνουν οι μερακλήδες Θεσσαλονικείς ή Σερραίοι μπουγατσοποιοί, χρειάζεται εμπειρία τέχνη, μυϊκή δύναμη, χρόνο  και πολλά, πολλά μικρά μυστικά, που ο καθένας από αυτούς τα κρατάει κρυμμένα και τα προσέχει «Ως κόρην οφθαλμού»  και τα παραδίδει στην επόμενη  γενιά.

Και εδώ έρχομαι εγώ που σας το δηλώνω με το χέρι στη καρδιά: Μυστικά δεν κρατάω και επί πλέον, ότι σας προτείνω είναι δοκιμασμένο, εύκολο, γίνεται γρήγορα, έχει σίγουρη επιτυχία. Μου αρέσει να ασχολούμαι με την κουζίνα και να  πειραματίζομαι. Βάζω τη φαντασία μου, κάνω τις παρεμβάσεις μου και σας καταθέτω όλες τις λεπτομέρειες που κάνουν τις  συνταγές μου πετυχημένες.  Η μπουγάτσα που σας προτείνω μπορεί να μην είναι σαν της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει ούτε σε εμφάνιση ούτε σε  νοστιμιά από αυτήν.. Γίνεται γρήγορα και επί πλέον είναι  πολύ- πολύ εύκολη, τόσο, που μπορεί να τη φτιάξει και κάποιος που δεν πολυασχολείται με την κουζίνα. Κάθε φορά λοιπόν που σας πιάνει λιγούρα ή εμφανίζεται απρόσμενος επισκέπτης φτιάξτε την. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εισπράξετε εκτός από γεύση και πολλά κοπλιμέντα…

ΥΛΙΚΑ:

– 600 γραμ. φύλλο κρούστας
– 3 αυγά
– 1 κούπα ζάχαρη
– 2-3 βανίλιες
– 1 ποτήρι γάλα εβαπορέ
– 1 ποτήρι νερό
– 1 πακέτο μαργαρίνη των 250 γραμ.
– Άχνη ζάχαρη για το πασπάλισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Γλυκό Σύκο (Συκαλάκι)

Η συκιά της οποίας τα σύκα έγιναν το ωραιότατο γλυκό συκαλάκι, φύτρωσε από μόνη της σε μια γωνιά του δρόμου, ακριβώς κάτω από το σπίτι μου στο χωριό, σαν να την έσπειρε ένα αόρατο χέρι. Διόλου παράξενο γιατί έτσι, σαν σπαρμένα από το χέρι του Θεού, φυτρώνουν στην παρθένα Δροσοπηγιώτικη φύση ένα σωρό οπωροφόρα, αγριοκαστανιές, κορομπουλιές, μουριζιές, γκορτσιές και άλλα αγριόδεντρα που δίνουν ωραιότατους, μοσχομυριστούς καρπούς, χάρμα γεύσης και χρωμάτων, τους οποίους καρπούς οι μερακλίτισσες νοικοκυρές απλά τους μαζεύουν και κάνουν γλυκά, κομπόστες και μαρμελάδες που όμοιές τους δε συναντάς ούτε στα ζαχαροπλαστεία πολυτελείας.

Η συκιά μας που λέτε, φύτρωσε και μεγάλωνε και ψήλωνε και «άπλωνε φύλλα και κλαδιά και σκέπαζε τη γειτονιά». Μόνο φύλλα και κλαδιά όμως, συκαλάκι ούτε ένα για δείγμα. Ώσπου πριν από τρία χρόνια παρατηρήσαμε, εκεί στις αρχές του Ιούλη ανάμεσα στα πλατιά φύλλα, κάτι μικρά ολοστρόγγυλα καταπράσινα συκαλάκια, σα μικρά σφιχτά μπαλάκια. Η συκιά μας αποφάσισε να καρπίσει. Μα Ιούλη μήνα κάρπισε η ευλογημένη, θα αναρωτηθείτε, και με το δίκιο σας. Τα σύκα Ιούνιο, βία βία Ιούλιο, είναι ήδη ώριμα και μελωμένα και πλημμυρίζουν τις αγορές. Ε, τι να σας πω; Η δική μας η συκιά, δεν ήταν σαν τις άλλες, έκανε του κεφαλιού της, δε βιαζόταν καθόλου. Δεν την ενδιέφεραν οι ημερομηνίες. «Προχωρούσε με το πάσο της» που λένε και στο χωριό μου.

Όλοι εμείς στη γειτονιά, με αγωνία σχεδόν, παρατηρούσαμε τα συκαλάκια κάθε τόσο και περιμέναμε να ωριμάσουν για να δοκιμάσουμε τους πρώτους της καρπούς. Η τρελή συκιά, όμως, μας αγνοούσε. Είχε το δικό της πρόγραμμα. Πέρασε ο Ιούλης, ήρθε ο Αύγουστος, πέρασε κι αυτός, ήρθε το Φθινόπωρο, έπεσε και το πρώτο χιόνι, τα συκαλάκια εκεί, σφιχτά-σφιχτά, αρνούνταν να ωριμάσουν. Τελικά έγιναν θυσία στον παγωμένο βωμό του Δροσοπηγιώτικου χειμώνα που ενέσκυψε βαρύς ως συνήθως. Την επόμενη χρονιά, δεν περίμενα καθόλου. Τα μάζεψα μόλις άρχισαν να φουσκώνουν, άγουρα και σφιχτά, και έφτιαξα ένα γλυκό συκαλάκι, μμμμ μούρλια. Άλλο να σας το λέω και άλλο να το τρώτε.

Από τότε το φτιάχνω κάθε χρόνο και το γευόμαστε όλοι στη γειτονιά. Άλλωστε, η περίεργη συκιά που μια μέρα καλή την έσπειρε το χέρι του Θεού, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, ανήκει σε όλους. Η συνταγή για το γλυκό συκαλάκι είναι δοκιμασμένη και πετυχαίνει πάντα. Την πήρα από την αδερφούλα μου τη μικρή, (είμαστε τρεις ζωή να ’χουμε), που έχει και το όνομα της γιαγιάς Αθηνάς. Μόνο που η γιαγιά Αθηνά που τα ήξερε όλα από γλυκό συκαλάκι μάλλον δε σκάμπαζε γρι, γιατί στο χωριό συκιές δεν υπήρχαν και τα μόνα σύκα που ξέραμε παλιά, ήταν τα ξερά, αυτά που της έφερναν οι κόρες, τα εγγόνια, τα δισέγγονα, τα ανίψια και τα παρανίψια όταν έρχονταν να την επισκεφτούν, να της φιλήσουν το χέρι και να πάρουν την ευχή της…

Υλικά:

– 50 σύκα μέτρια
– 1 κιλό ζάχαρη
– 3 ποτήρια νερό
– Χυμός ενός λεμονιού
– 1-2 βανίλιες

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Σύκο (Συκαλάκι)

Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε μαζί μου αλλά πιστεύω πως υπάρχουν γεύσεις που σε ηρεμούν και σε ανακουφίζουν. Μια από αυτές είναι η γεύση του ρυζόγαλου. Δεν νομίζω  να υπάρχει άνθρωπος, από τη δικιά μας γενιά τουλάχιστον που να μπορεί να πει όχι σε ένα μπολ ρυζόγαλο πασπαλισμένο με μπόλικη μυρωδάτη κανελίτσα.

Είναι ένα γλυκό παραδοσιακό, μαμαδίστικο, λιτό και απέριττο που κουβαλάει μνήμες από χρόνια παιδικά και ανέμελα και μπορώ να βεβαιώσω με το χέρι στην καρδιά πως έχει κατευνάσει άπειρες φορές το στομάχι μας από πείνα ή από απλή επιθυμία για κάτι γλυκό.  Απλά πράματα, σπιτίσια, λίγο γαλατάκι λίγη ζαχαρίτσα ρυζάκι  και το γλυκάκι είναι έτοιμο. Οι  νεότεροι δεν το πολυσυνηθίζουν  γιατί εν τω μεταξύ μπήκαν ένα σωρό άλλα μοντέρνα και πολύπλοκα και πιο φανταχτερά εδέσματα στη ζωή μας και το ταπεινό ρυζόγαλο όπως και άλλα πολλά παραδοσιακά μπήκαν στο περιθώριο.

Να λοιπόν, είναι ευκαιρία να το γνωρίσουν και να το εντάξουν στη διατροφή τους γιατί εκτός από γεύση προσφέρει και ποιότητα. Έχω δοκιμάσει άπειρα ρυζόγαλα εδώ και αλλού, με κορν φλάουρ, σοκολάτα κ.τ.λ. αλλά τολμώ να πω πως σαν αυτό της γιαγιάς Αθηνάς δεν υπάρχει . Φτιάξτε το. Τέσσερα υλικά και λίγη υπομονή αρκούν για να συνθέσουν αυτό το τέλειο  ρυζόγαλο!

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 ½  λίτρο γάλα
– 3/4 φλιτζ. τσαγ. (165 γραμμάρια) κρυσταλλική ζάχαρη
– 220 γραμ. μικρόκοκκο ρύζι
– 1 κουτ. γλυκ. εκχύλισμα βανίλιας
– Κανέλα και φλούδα από 1 λεμόνι (προαιρετικά)

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Εύκολο Παγωτό

Για σήμερα φίλες μου σας έχω τη  συνταγή για παγωτό που σας υποσχέθηκα . Ταιριάζει απόλυτα με το «ρεβανί Μαίρης»  – ελπίζω να το φτιάξατε . Ταιριάζει επίσης και  με πολλά σιροπιαστά, μπακλαβά, κανταΐφι, λουκουμάδες. Και μόνο του όμως, περιχυμένο με γλυκό κουταλιού, σιρόπι φράουλας, βύσσινου ή σοκολάτας, είναι μ μμμ, υπέροχο!

Το παγωτό, σε κυπελάκι,  σε  χωνάκι, σε ξυλάκι, πύραυλος, ή απλή μπαλίτσα σ’ ένα μπωλ,  έχει πάντοτε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Είναι σημείο αναφοράς στην παιδική μας ηλικία. Είναι δεμένο με τις αναμνήσεις μας, τα ζεστά καλοκαίρια, τις παραλίες, τη ξενοιασιά. Έχει την ικανότητα να κάνει παιχνίδια με τις αισθήσεις μας, να χαϊδεύει προκλητικά τον ουρανίσκο μας, να μας αιχμαλωτίζει με τη βελούδινη υφή του και τη δροσιστική γλύκα του. Πολλοί λίγοι μπορούν να μείνουν ασυγκίνητοι  μπροστά σ’ αυτόν το γλυκό πειρασμό  και να μην υποκύψουν σε κάποια από τις τόσες και τόσες  γεύσεις του.

Το παγωτό, έχει πλέον γίνει αγαπημένη συνήθεια χειμώνα καλοκαίρι. Μπορεί να χάθηκε ολοκληρωτικά η αγαπημένη φιγούρα του ασπροντυμένου πλανόδιου παγωτατζή Μαστκαλούλε, με το καρότσι του, αλλά αντικαταστάθηκε από τα ψυγεία, όπου κανείς βρίσκει ότι γεύση, μέγεθος, χρώμα η σχήμα ,επιθυμεί. Αν ψάξουμε δε  για τη ιστορία του, θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω.  Όπως αναφέρουν  τα αρχαία κείμενα, ο Μέγας Αλέξανδρος  είχε την ευτυχία να δοκιμάσει μια πρώιμη μορφή παγωτού. Εκείνη την εποχή,το έφτιαχναν από φρούτα ανακατεμένα με μέλι,  παγωμένα στο χιόνι που το έφερναν οι σκλάβοι  από τις πλαγιές του Ολύμπου.

Στην Κίνα ανακάτευαν το χιόνι με γάλα και ρύζι και έφτιαχναν ένα είδος παγωτού…ρυζόγαλο, για το οποίο υπάρχουν γραπτές αναφορές. Εκεί στις αρχές του 17ου αιώνα , πρώτοι οι Ιταλοί, έφτιαξαν ένα παγωτό , κράμα γάλακτος και ζάχαρης, ανακατεμένο με πολτούς φρούτων που το  χτυπούσαν σε κάδους βυθισμένους μέσα σε θρυμματισμένο πάγο και αλάτι. Τα παγωτά αυτά έφταναν μέχρι το παλάτι των Βερσαλλιών, σε αστρονομικές τιμές. Στην Αμερική το ταξίδεψαν οι Ιταλοί μετανάστες, που το πουλούσαν στους δρόμους, όπως ο δικός μας αγαπημένος παγωτατζής,  ο Μάτσκας στη Φλώρινα.

Το 1864 μια αμερικανίδα νοικοκυρά ανακάλυψε τη χειροκίνητη παγωτομηχνή και έκανε τη κατασκευή του εύκολη και τη διάδοση του στο ευρύ κοινό, ευκολότερη. Από τότε οδηγηθήκαμε με βήματα γοργά στη σημερινή πραγματικότητα, με τον «πόλεμο» να έχει ξεσπάσει ανάμεσα στις εταιρίες, με τις απίστευτες διαφημίσεις . Εμείς όμως, εδώ  στα ηχωμαγειρέματα επιμένουμε παραδοσιακά, και φτιάχνουμε στο σπίτι παγωτό νόστιμο, υγιεινό με υλικά αγνά και μάλιστα χωρίς πολύ κόπο. Η δόση που σας προτείνω είναι μικρή  για να το δοκιμάσετε. Αν σας αρέσει -που θα σας αρέσει σίγουρα- διπλασιάστε τα υλικά… Συνεχίστε την ανάγνωση Εύκολο Παγωτό