Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Όταν ακούτε τη λέξη γεμιστά, ποιο λαχανικό σας έρχεται στο νου; Φυσικά οι πιπεριές και μάλιστα οι κοντούλες και χοντρούλες με τη  μεγάλη άδεια κοιλίτσα, οι «μπούφκες όπως τις λέμε στο χωριό μου. Βέβαια δεν γεμίζουμε μόνο πιπεριές αλλά και ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, κρεμμύδια, κολοκυθανθούς, αγκινάρες, πατάτες, κλπ.  Όμως, σε αυτήν την περίπτωση δεν λέμε απλά «γεμιστά» αλλά «ντομάτες γεμιστές» «κρεμμύδια γεμιστά», «μελιτζάνες γεμιστές», «αγκινάρες γεμιστές».

Τα γεμιστά, πιπεριές με κανά δυο ντομάτες ανάμεσα, είναι ένα πιάτο που «φωνάζει» ελληνικό καλοκαίρι.  Οι ντομάτες, κατ΄ εξοχήν καλοκαιρινή άφιξη, συν τις πιπεριές δικαιολογούν την αύρα θερινού φαγητού που συνοδεύει  αυτό το έξοχο φαγητό,  ενώ το ρύζι, το ελαιόλαδο, ο δυόσμος και ο μαϊντανός είναι τα τελείως απαραίτητα συστατικά τους. Τα γεμιστά, και εδώ δεν θέλω διαμαρτυρίες, δεν  είναι ελληνική πατέντα.  Θα τα συναντήσει κανείς σε όλες τις κουζίνες των χωρών της Μεσογείου και βέβαια, η γέμιση μαγειρεύεται  με πολλούς τρόπους και πολλά και διαφορετικά υλικά. Εκτός από το ρύζι, ο τραχανάς, το πληγούρι, η φέτα, η γαλέτα, ο κιμάς, ακόμα και θαλασσινά και μανιτάρια κ.λ.π. είναι υλικά με τα οποία μπορεί κανείς να γεμίσει τις πιπεριές και τις ντομάτες.

Τα γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς είναι  υπέροχα και εύκολα ακόμα και για τις πιο αρχάριες γιατί η σοφή γιαγιάκα μου απέφευγε τα πολύπλοκα, τα τσιγαριστά και τα βαριά γι αυτό και έζησε μέχρι τα 97, ακμαιότατη και υγιής.  Γίνονται ωραιότατα με τον κιμά αλλά είναι εξ’ ίσου νόστιμα και «ορφανά» με  σκέτο ρύζι.

Τι θα χρειαστείτε:

Για 12-14 πιπεριές μετρίου μεγέθους:

– Ρύζι καρολίνα  (υπολογίστε μια γεμάτη κουταλιά της σούπας  για κάθε πιπεριά)
– Περίπου 3οο γρ.  κιμάς μοσχαρίσιος
– 2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
– 1 σκελίδα σκόρδο
– 1 κούπα ελαιόλαδο
– 4-5  ώριμες ντομάτες μεγάλες
– 1 κουτ. σουπ. ρίγανη
– 1 φλυτζ. τσαγ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
– 2-3   κλαδάκια φρέσκο δυόσμο ή 1 κουταλάκι ξερό
– Αλάτι
– Κόκκινο και μαύρο πιπέρι
– Προαιρετικά 2-3 πατάτες

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Καλαμαράκια Γεμιστά

Τα καλαμαράκια είναι από τα αγαπημένα μας φαγητά. Τη Σαρακοστή, τρώμε βέβαια  όσπρια και λαχανικά τις καθημερινές, αλλά τις Κυριακές θέλουμε να τρώμε κάτι διαφορετικό και  ιδιαίτερο. Τώρα βέβαια η Σαρακοστή έχει περάσει. Για όσους όμως έχουν μπουχτίσει από την κρεατοφαγία του Πάσχα και της Πρωτομαγιάς προτείνω τη σημερινή συνταγή.

Τα τηγανητά καλαμαράκια, σίγουρα είναι τα πιο δημοφιλή και εννοείται όχι μόνο τις μέρες της νηστείας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αντισταθεί στα  τραγανά,  ροδοτηγανισμένα «δαχτυλιδάκια». Το  μυστικό για να γίνουν μαλακά και τραγανά, το έμαθα από τον γαμπρό μου, που είχε δικό του εστιατόριο στο Μαρμαρά της Χαλκιδικής. Τα καλαμάρια αφού πλυθούν, πρέπει  να στραγγίξουν πάρα πολύ καλά. Το καλύτερο είναι να τα καθαρίσουμε το πρωί και να τα τηγανίσουμε μετά από 4-5 ώρες.  Τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε σε μπόλικο καυτό λάδι, το πολύ 3 λεπτά. Εάν τα αφήσουμε περισσότερο χρόνο, θα γίνουν σαν λάστιχο. Χρησιμοποιούμε σπορέλαιο ή ελαιόλαδο.  Εγώ προτιμώ το ελαιόλαδο, γιατί  ευωδιάζει και αναδεικνύει τις γεύσεις και παράλληλα είναι πιο υγιεινό, γιατί αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες. Είναι ακριβότερο αλλά  αξίζει.

Τα γεμιστά τα καλαμάρια είναι επίσης αγαπημένο φαγητό. Μαγειρεύεται με πολλούς και  διαφορετικούς τρόπους. Σας προτείνω τη δική μου συνταγή η οποία είναι δοκιμασμένη, ενθύμιο από κάποιες διακοπές μου στη Σκύρο. Μπορείτε να τη φτιάξετε με κατεψυγμένα ή φρέσκα καλαμάρια. Τα  κατεψυγμένα είναι καθαρισμένα και έτοιμα για μαγείρεμα. Εάν βρείτε φρέσκα, για να τα καθαρίσετε, θα τραβήξετε το κεφάλι και μαζί μ’ αυτό θα βγουν τα πλοκάμια και τα περισσότερα εντόσθια.

Όταν μαγειρεύω καλαμάρια γεμιστά, κάθε φορά μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω και  διαφορετικά υλικά, όπως μανιτάρια, φρέσκα αρωματικά βότανα, τυρί, σπανάκι, σταφίδες, κουκουνάρι και το αποτέλεσμα είναι πάντα καταπληκτικό! Πειραματιστείτε, φίλες μου!  Η κουζίνα θέλει μεράκι και φαντασία. Όπως ακριβώς και η τέχνη… Συνεχίστε την ανάγνωση Καλαμαράκια Γεμιστά

Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα

Το καλοκαίρι φίλες μου έχει τις δικές του γεύσεις, τις δικές του μυρουδιές. Ερεθίζει τα πιο αρχέγονα αισθητήρια. Σ’ εμάς τους μεγαλωμένους στην ύπαιθρο, που σκαλίσαμε κάποτε το χώμα, που βυθίσαμε σ’ αυτό σπόρους γόνιμους, που το μυρίσαμε και το  ποτίσαμε, ανακαλεί ολοζώντανους κήπους παιδικής ηλικίας, ξεχασμένους -θαρρείς- παραδείσους, και όλα τα φέρνει πάλι μπροστά. Σαν αστραπή, σαν πυροτέχνημα, σαν φως. Φως αναλυμένο, όμοιο μ’  αυτό που περνάει μέσα από μια σταγόνα βροχής, και ξεχύνεται  στα εκτυφλωτικά χρώματα του ουράνιου τόξου.

Σκέφτομαι λοιπόν , μια και σήμερα θα  μαγειρέψουμε κολοκυθάκια, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλάω γι’ αυτά,  αν δεν είχα ζήσει εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια, να τα βλέπω, να παίζουν κρυφτό με το φλογερό ήλιο, κάτω από τα πλατιά φύλλα της μάνας τους, να τα παίρνει η ζέστη , να τα μεγαλώνει από τη μια στιγμή στην άλλη και μετά  να τα μαζεύω, με δέρμα ανοιχτοπράσινο, δέρμα στιλπνό. Να τα μαζεύω στο πανέρι μωρά κι ολάνθιστα, γιατί όπως έλεγε η γιαγιά μου: « Μάζεψέ τα ζωντανά, με τον ανθό. Το κολοκυθάκι χωρίς ανθό δε λέει!».

Η αλήθεια είναι πως, ο όποιος μύθος, φήμη ή γοητεία των κολοκυθιών, σ’ αυτόν τον κιτρινοπορτοκαλί ανθό οφείλεται. Σ’ αυτόν το λαμπερό και αυθάδη ανθό, που σε κοιτάει ολάνοιχτος, σαν κάτι μυστικό να έχει εκραγεί μέσα του και του χάρισε σχήμα, και χρώματα και μυρουδιές. Σ’ αυτόν τον ανθό, η γιαγιά μου, γνωστή για τις μαγειρικές της ικανότητες, φέρονταν τρυφερά, καθώς ξεδίπλωνε με ευγένεια περισσή, τα βελουδένια πέταλα, ξερίζωνε του στήμονες και το παραγέμιζε με ρύζια κιμάδες, μυρωδάτους δυόσμους, άνηθους  και μπαχαρικά.

Δεν πιστεύω όμως να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει λιγουρευτεί, μια τηγανιά ροδοτηγανισμένα,  κολοκυθένια μπαστουνάκια, περασμένα πρώτα από το αλεύρι. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην υπέκυψε στον πειρασμό να δοκιμάσει  χρυσές κολοκυθένιες ροδέλες, με τη συνοδεία γιαουρτιού, αρωματισμένου με  σκόρδο και ψιλοκομμένο δυόσμο ή  γεμιστά κολοκυθάκια περιχυμένα με βελούδινη σάλτσα αυγολέμονου.  Όμως μια και τα τηγανιτά δεν θέλουν και πολλά- πολλά για να τα καταφέρει κανείς σήμερα ετοιμαστείτε για γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο στην κατσαρόλα… Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθάκια Γεμιστά στη Κατσαρόλα