Το παγωτό του δεκάλεπτου

Μπορεί, φίλες μου, τούτο το καλοκαιράκι να μας ταλαιπωρεί λιγάκι με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του μια ζέστη μια κρύο αλλά εδώ και δυο τρεις μέρες ο καιρός έστρωσε και οι ζέστες που ήρθαν είναι καλοδεχούμενες. Με το που σφίγγουν, λοιπόν, οι ζέστες, δύο πράγματα σκεφτόμαστε οι νεοέλληνες: παγωτά και μπάνια σε μια από τις εκατοντάδες ελληνικές καταγάλανες ακρογιαλιές. Και επειδή οι ελληνικές ακρογιαλές δεν είναι πιa προσιτές στον καθένα ας ασχοληθούμε με το παγωτό.

Παγωτό δεκάλεπτου - 25

Νομίζω, λοιπόν ότι είναι η κατάλληλη εποχή να ξανασυστηθούμε με αυτήν την λαχταριστή παγωμένη κρέμα, που κάνει μικρούς και μεγάλους να… λιώνουν στην σκέψη και στη θέα της. Για την καταγωγή και την ιστορία του παγωτού… σφάζονται παλληκάρια. Η αλήθεια είναι ότι το παγωτό δεν ήταν ένα γλύκισμα που το εφεύρε κάποιος μονομιάς αλλά ακολούθησε εξελικτική πορεία, αντίστοιχη με αυτήν της ψύξης. Όσο πιο πολύ εξελίσσονταν οι τεχνικές ψύξης τόσο περισσότερο τελειοποιούνταν το παγωτό.

Παγωτό δεκάλεπτου - 26

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Πηγές από το 3000 π.Χ. αναφέρουν ότι οι Κινέζοι ανακάτευαν χιόνι με χυμούς φρούτων για να δροσιστούν. Υπάρχουν αναφορές για παρασκευή ενός γλυκίσματος με γάλα, βρασμένο ρύζι και χιόνι, που μοιάζει πολύ με αυτό που ονομάζουμε σήμερα παγωτό και φυλάσσονταν στην κινέζικη αυτοκρατορική αυλή, σε μεγάλες τετράγωνες δεξαμενές πάγου, κάτω από το έδαφος. Μαρτυρίες υπάρχουν επίσης από τον 5ο αι. π.Χ. οι οποίες αναφέρουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες σέρβιραν αντίστοιχα επιδόρπια με χιόνι, μέλι και φρούτα στα συμπόσια τους. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πώς διαδόθηκε το παγωτό στην Ευρώπη αφού οι μύθοι και οι θρύλοι μπλέκονται με την πραγματικότητα.

Παγωτό δεκάλεπτου - 29

Μια εκδοχή λέει ότι ο Μάρκο Πόλο πήρε την συνταγή για παγωμένο γάλα από τους Κινέζους και την έφερε στην Ιταλία, το 1295. Ως τότε οι συμπατριώτες του ήξεραν μόνο την γρανίτα, που προήλθε από τα αραβικά σερμπέτια και είχε γίνει εμμονή στους Σικελούς, αλλά δεν είχαν σκεφτεί ποτέ την ιδέα του παγωτού με γάλα. Διάσημη όμως είναι και η ιστορία για τον Νέρωνα, ο οποίος λέγεται ότι έστελνε τους σκλάβους του στα Απένινα Όρη, να συλλέγουν χιόνι, για να του φτιάχνουν οι μάγειρες του το παγωτό που τόσο επιθυμούσε. Ένας ακόμη μύθος, μας λέει ότι μια ιταλίδα πριγκίπισσα, η Αικατερίνη των Μεδίκων, εισήγαγε το παγωτό στην Γαλλία όταν παντρεύτηκε τον Γάλλο βασιλιά και μετακόμισε στην χώρα του.

Παγωτό δεκάλεπτου - 20

Το παγωτό, γενικά, ήταν ένα γλύκισμα της υψηλής κοινωνίας, καθώς η παρασκευή του κόστιζε πολύ.. Η ευρεία κατανάλωση ξεκίνησε από την Αμερική. Το 1843 μια αμερικανίδα νοικοκυρά ανακάλυψε την παγωτομηχανή. Η υστερία των αμερικανών για το παγωτό ξεκίνησε περίπου το 1919, όταν λόγω της ποτοαπαγόρευσης έκλεισαν πολλά μπαρ και ανοιξαν χιλιάδες παγωτατζίδικα. Στην Ελλάδα η πρώτη γαλακτοβιομηχανία άνοιξε το 1934, στον Βοτανικό και βρίσκεται ακόμα και σήμερα στην ίδια θέση. Λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε και στην Β. Ελλάδα μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, με έδρα τις Σέρρες. Τότε κυκλοφόρησε το πρώτο τυποποιημένο παγωτό αλλά και διάφορες καινοτομίες όπως ο «πύραυλος», το παγωτό ξυλάκι κτλ.

Παγωτό δεκάλεπτου - 28

Οι πλανόδιοι παγωτατζήδες έγιναν σύμβολο μιας μεταπολεμικής Ελλάδας που εκσυγχρονίζονταν. Με το καρότσι τους γεμάτο παγωμένη κρέμα και παγωτά κασάτα περιφέρονταν στις γειτονιές και πούλαγαν την γλυκιά πραμάτια τους. Στη Φλώρινα οι παλαιότεροι θα θυμούνται τον γνωστό παγωτατζή Ματσκαλούλε και το απαράμιλλης γεύσης παγωτό κρέμα που όμοιό του, εγώ που το έχω γευτεί, δεν έχει ξαναυπάρξει. Αν σας αρέσει η παρασκευή παγωτού δείτε και το εύκολο παγωτό

Παγωτό δεκάλεπτου - 30

Υλικά:

– 1 κουτί ζαχαρούχο
– 1 κουτί εβαπορέ
– 1 κρέμα γάλακτος (φυτική)
– Βανίλιες
– Μπισκότα ή φρούτα της αρεσκείας σας, ξηροί καρποί (όλα προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Χτυπήστε την κρέμα με το ζαχαρούχο γάλα ώσπου να γίνει ένας σφιχτός αφρός.

Παγωτό δεκάλεπτου - 1Παγωτό δεκάλεπτου - 2Παγωτό δεκάλεπτου - 6Παγωτό δεκάλεπτου - 7

Προσθέστε το γάλα εβαπορέ και τις βανίλιες και συνεχίστε το χτύπημα για λίγο ακόμα να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Παγωτό δεκάλεπτου - 9Παγωτό δεκάλεπτου - 10Παγωτό δεκάλεπτου - 12

Θρυμματίστε τα μπισκότα και κόψτε τα φρούτα σε κομματάκια αν επιλέξετε να προσθέσετε μπισκότα ή/και φρούτα. Βάλτε το παγωτό για μισή ωρίτσα στην κατάψυξη και μετά ρίξτε τα μπισκότα και τα φρούτα.

Παγωτό δεκάλεπτου - 16

Ξαναβάλτε το στην κατάψυξη, αφήστε το να παγώσει καλά και μετά… ζήστε την απόλαυση.

Παγωτό δεκάλεπτου - 18Παγωτό δεκάλεπτου - 22Παγωτό δεκάλεπτου - 19Παγωτό δεκάλεπτου - 21 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Καλή επιτυχία φίλες μου. Μέχρι το επόμενο ραντεβού μας, απολαύστε τις πρώτες μέρες του καλοκαιριού, χαλαρώστε και μη βιάζετε τα πράγματα γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: « Κάθε πράγμα στο καιρό του. Κοιτάξτε τη φύση. Δεν βιάζεται ποτέ, κι όμως τα πάντα γίνονται στην ώρα τους.

Σας φιλώ, αυγή.

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Σοκολατένιες Αυγόφετες

Το πρωινό, λένε οι επαΐοντες, αποτελεί το πιο σημαντικό γεύμα της μέρας και χαρίζει στον ανθρώπινο οργανισμό την απαραίτητη ενέργεια και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει σωστά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η γιαγιά Αθηνά πάλι το έλεγε αλλιώς : «Το πρωί τρώγε σαν βασιλιάς, το μεσημέρι σαν άρχοντας και το βράδυ σαν ζητιάνος». Πού να τον βρούμε το χρόνο θα μου πείτε για να καθίσουμε σαν άνθρωποι στο τραπέζι και να φάμε ένα πρωινό της προκοπής; Τα πρωινά όλοι τρέχουμε. Το πολύ, πολύ ένας καφές  και κανένα κουλουράκι στα γρήγορα, συνήθως από τον πλησιέστερο φούρνο, είναι τα μόνα που προλαβαίνεις.

Έχετε όλα τα δίκια του κόσμου. Για τις καθημερινές το καταλαβαίνω τα σαββατοκύριακα όμως;  Αφού δεν τα καταφέρνετε τις καθημερινές κάντε το πρωινό γεύμα υπόθεση του σαββατοκύριακου. Από τη μία το αργό ξένοιαστο  ξύπνημα  από την άλλη η προοπτική μια χαλαρής μέρας χωρίς υποχρεώσεις,  ανοίγουν την όρεξη και φτιάχνουν τα κέφια για κάτι παραπάνω.

Να αυτό το κάτι παραπάνω θέλω να σας προτείνω που δεν θέλει κόπο ούτε χρόνο, που θα σας χορτάσει, θα σας γεμίσει ενέργεια  και θα δώσει στο σαββατιάτικο ή κυριακάτικο πρωινό σας άλλη διάσταση:  Απλές, κλασσικές, ροδοτηγανισμένες αυγόφετες, σκέτες ή γεμιστές με πραλίνα φουντουκιού ότι πρέπει για ένα πλούσιο πρωινό ξεκίνημα που δεν θα σας κουράσει και σίγουρα  θα το απολαύσει όλη η οικογένεια.

Τι θα χρειαστείτε:

(Ποσότητες ακριβώς δεν θα σας δώσω. Θα πρέπει να ξέρετε όμως πως με ένα αυγό και δυο τρεις  κουταλιές της σούπας γάλα θα φτιάξετε μια γεμιστή αυγόφετα, οπότε κάντε τους υπολογισμούς σας και πράξτε αναλόγως με τα άτομα και την όρεξή σας)

– Αυγά
– Γάλα
– Πραλίνα (Μερέντα)
– Ελάχιστο αλάτι
– Λάδι ελαφρύ για το τηγάνισμα

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Σοκολατένιες Αυγόφετες

Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε μαζί μου αλλά πιστεύω πως υπάρχουν γεύσεις που σε ηρεμούν και σε ανακουφίζουν. Μια από αυτές είναι η γεύση του ρυζόγαλου. Δεν νομίζω  να υπάρχει άνθρωπος, από τη δικιά μας γενιά τουλάχιστον που να μπορεί να πει όχι σε ένα μπολ ρυζόγαλο πασπαλισμένο με μπόλικη μυρωδάτη κανελίτσα.

Είναι ένα γλυκό παραδοσιακό, μαμαδίστικο, λιτό και απέριττο που κουβαλάει μνήμες από χρόνια παιδικά και ανέμελα και μπορώ να βεβαιώσω με το χέρι στην καρδιά πως έχει κατευνάσει άπειρες φορές το στομάχι μας από πείνα ή από απλή επιθυμία για κάτι γλυκό.  Απλά πράματα, σπιτίσια, λίγο γαλατάκι λίγη ζαχαρίτσα ρυζάκι  και το γλυκάκι είναι έτοιμο. Οι  νεότεροι δεν το πολυσυνηθίζουν  γιατί εν τω μεταξύ μπήκαν ένα σωρό άλλα μοντέρνα και πολύπλοκα και πιο φανταχτερά εδέσματα στη ζωή μας και το ταπεινό ρυζόγαλο όπως και άλλα πολλά παραδοσιακά μπήκαν στο περιθώριο.

Να λοιπόν, είναι ευκαιρία να το γνωρίσουν και να το εντάξουν στη διατροφή τους γιατί εκτός από γεύση προσφέρει και ποιότητα. Έχω δοκιμάσει άπειρα ρυζόγαλα εδώ και αλλού, με κορν φλάουρ, σοκολάτα κ.τ.λ. αλλά τολμώ να πω πως σαν αυτό της γιαγιάς Αθηνάς δεν υπάρχει . Φτιάξτε το. Τέσσερα υλικά και λίγη υπομονή αρκούν για να συνθέσουν αυτό το τέλειο  ρυζόγαλο!

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 ½  λίτρο γάλα
– 3/4 φλιτζ. τσαγ. (165 γραμμάρια) κρυσταλλική ζάχαρη
– 220 γραμ. μικρόκοκκο ρύζι
– 1 κουτ. γλυκ. εκχύλισμα βανίλιας
– Κανέλα και φλούδα από 1 λεμόνι (προαιρετικά)

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Εύκολο Παγωτό

Για σήμερα φίλες μου σας έχω τη  συνταγή για παγωτό που σας υποσχέθηκα . Ταιριάζει απόλυτα με το «ρεβανί Μαίρης»  – ελπίζω να το φτιάξατε . Ταιριάζει επίσης και  με πολλά σιροπιαστά, μπακλαβά, κανταΐφι, λουκουμάδες. Και μόνο του όμως, περιχυμένο με γλυκό κουταλιού, σιρόπι φράουλας, βύσσινου ή σοκολάτας, είναι μ μμμ, υπέροχο!

Το παγωτό, σε κυπελάκι,  σε  χωνάκι, σε ξυλάκι, πύραυλος, ή απλή μπαλίτσα σ’ ένα μπωλ,  έχει πάντοτε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Είναι σημείο αναφοράς στην παιδική μας ηλικία. Είναι δεμένο με τις αναμνήσεις μας, τα ζεστά καλοκαίρια, τις παραλίες, τη ξενοιασιά. Έχει την ικανότητα να κάνει παιχνίδια με τις αισθήσεις μας, να χαϊδεύει προκλητικά τον ουρανίσκο μας, να μας αιχμαλωτίζει με τη βελούδινη υφή του και τη δροσιστική γλύκα του. Πολλοί λίγοι μπορούν να μείνουν ασυγκίνητοι  μπροστά σ’ αυτόν το γλυκό πειρασμό  και να μην υποκύψουν σε κάποια από τις τόσες και τόσες  γεύσεις του.

Το παγωτό, έχει πλέον γίνει αγαπημένη συνήθεια χειμώνα καλοκαίρι. Μπορεί να χάθηκε ολοκληρωτικά η αγαπημένη φιγούρα του ασπροντυμένου πλανόδιου παγωτατζή Μαστκαλούλε, με το καρότσι του, αλλά αντικαταστάθηκε από τα ψυγεία, όπου κανείς βρίσκει ότι γεύση, μέγεθος, χρώμα η σχήμα ,επιθυμεί. Αν ψάξουμε δε  για τη ιστορία του, θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω.  Όπως αναφέρουν  τα αρχαία κείμενα, ο Μέγας Αλέξανδρος  είχε την ευτυχία να δοκιμάσει μια πρώιμη μορφή παγωτού. Εκείνη την εποχή,το έφτιαχναν από φρούτα ανακατεμένα με μέλι,  παγωμένα στο χιόνι που το έφερναν οι σκλάβοι  από τις πλαγιές του Ολύμπου.

Στην Κίνα ανακάτευαν το χιόνι με γάλα και ρύζι και έφτιαχναν ένα είδος παγωτού…ρυζόγαλο, για το οποίο υπάρχουν γραπτές αναφορές. Εκεί στις αρχές του 17ου αιώνα , πρώτοι οι Ιταλοί, έφτιαξαν ένα παγωτό , κράμα γάλακτος και ζάχαρης, ανακατεμένο με πολτούς φρούτων που το  χτυπούσαν σε κάδους βυθισμένους μέσα σε θρυμματισμένο πάγο και αλάτι. Τα παγωτά αυτά έφταναν μέχρι το παλάτι των Βερσαλλιών, σε αστρονομικές τιμές. Στην Αμερική το ταξίδεψαν οι Ιταλοί μετανάστες, που το πουλούσαν στους δρόμους, όπως ο δικός μας αγαπημένος παγωτατζής,  ο Μάτσκας στη Φλώρινα.

Το 1864 μια αμερικανίδα νοικοκυρά ανακάλυψε τη χειροκίνητη παγωτομηχνή και έκανε τη κατασκευή του εύκολη και τη διάδοση του στο ευρύ κοινό, ευκολότερη. Από τότε οδηγηθήκαμε με βήματα γοργά στη σημερινή πραγματικότητα, με τον «πόλεμο» να έχει ξεσπάσει ανάμεσα στις εταιρίες, με τις απίστευτες διαφημίσεις . Εμείς όμως, εδώ  στα ηχωμαγειρέματα επιμένουμε παραδοσιακά, και φτιάχνουμε στο σπίτι παγωτό νόστιμο, υγιεινό με υλικά αγνά και μάλιστα χωρίς πολύ κόπο. Η δόση που σας προτείνω είναι μικρή  για να το δοκιμάσετε. Αν σας αρέσει -που θα σας αρέσει σίγουρα- διπλασιάστε τα υλικά… Συνεχίστε την ανάγνωση Εύκολο Παγωτό

Τεμπελογλυκό με μπισκότα

Απλό αλλά φανταστικό! Το γλυκό που σας προτείνω σήμερα είναι όντως «τεμπελογλυκό» γιατί δεν χρειάζεται χρόνο για να το ετοιμάσετε αλλά ούτε και ιδιαίτερες ικανότητες για το πετύχετε. Τα υλικά είναι απλά, δεν στοιχίζουν πολύ και τα βρίσκει κανείς εύκολα στο ράφι του σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Αν λοιπόν δεχτήκατε τηλεφώνημα για μια  ξαφνική επίσκεψη, αισθάνεστε κουρασμένες, αλλά παράλληλα θέλετε να περιποιηθείτε την καλεσμένη σας αυτό το γλυκάκι είναι ότι πρέπει. Θα σας βγάλει ασπροπρόσωπες. Ακόμα και στην περίπτωση που νοιώθετε εκείνην την βασανιστική λιγούρα για κάτι γλυκό,  αλλά βαριέστε, (όλες έχουμε που και πού δικαίωμα στην τεμπελιά) μη διστάσετε, φτιάξτε το. Σε λίγα λεπτάκια θα έχετε κάτι για να κατευνάσετε την πείνα σας αλλά παράλληλα  θα το ευχαριστηθείτε όσο δε φαντάζεστε…

Υλικά:

  • 2 πακέτα μπισκότα πτι μπερ
  • 1 φακελάκι κρέμα ζαχαροπλαστικής ΓΙΩΤΗΣ βανίλια (στιγμής)
  • 1 φακελάκι κρέμα ζαχαροπλαστικής ΓΙΩΤΗΣ σοκολάτα (στιγμής)
  • 700 γρ.γάλα
  • Λίγο γάλα και  Βανίλια ή καφέ στιγμής ή λικέρ για το βρέξιμο των μπισκότων

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Τεμπελογλυκό με μπισκότα

Έτσι φτιάχνονται οι παραδοσιακές Χυλοπίτες

«Κόρες» στο ντόπιο ιδίωμα σημαίνει φύλλα, χυλοπίτες. Στα αρβανητοχώρια τις χυλοπίτες τις λένε «πέτα» ή «πέτκα», οι δε βλάχοι «πέτουρε». Παλιά οι  χυλοπίτες μαζί με τον τραχανά,  φτιάχνονταν στο σπίτι από τα άξια χέρια των γυναικών εκεί στο τέλος του καλοκαιριού.  Στέγνωναν κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και κατόπιν αποθηκεύονταν σε λευκά πάνινα σακούλια και έπαιρναν την θέση τους στο κελάρι μαζί με τις άλλες προμήθειες του χειμώνα  μιας και αποτελούσαν σημαντικό πιάτο της χειμερινής  διατροφής.

Οι χυλοπίτες φτιάχνονταν και εξακολουθούν να φτιάχνονται με φρέσκα υλικά, αλεύρι, αυγά, γάλα και λίγο αλάτι σε μεγάλες ποσότητες. Στην παρασκευή τους  συμμετείχαν όλες οι γυναίκες της γειτονιάς, ειδοποιημένες από την προηγούμενη.  «Αύριο θα φτιάξουμε φύλλα στης Ευτυχίας», «Μεθαύριο στης Μερόπης». Το άνοιγμα των φύλλων δεν είναι απλή δουλειά. Χρειάζεται τέχνη και επιδεξιότητα για να γίνει το φύλλο λεπτό, σχεδόν διάφανο, ολοστρόγγυλο, χωρίς ψεγάδια. Τέχνη που την μετέφεραν με τον καιρό οι μεγαλύτερες στις μικρότερες.

Μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς και κεφιού ανάμεσα σε γέλια και πειράγματα, συναγωνίζονταν ποια θα ανοίξει τα περισσότερα. Ακόμα και τα μικρά παιδιά συμμετείχαν στο πανηγύρι. Έπαιρναν τα φύλλα τυλιγμένα στους πλάστες και τα άπλωναν στα καθαρά σεντόνια, κάτω από τον καυτό ήλιο να στεγνώσουν και να «σκάσουν» σε μικρά κομμάτια. Όταν τελείωναν το άνοιγμα ακολουθούσε τραπέζωμα με πίτες, γλυκά, φρούτα και καλούδια διάφορα . Με τις ευχές «καλό χειμώνα», «με υγεία να τα φάτε», αποχωρούσαν δίνοντας ραντεβού την επόμενη μέρα, στο σπίτι  κάποιας άλλης γειτόνισσας… Το πανηγύρι σταματούσε, όταν όλα τα σπίτια της γειτονιάς είχαν φτιάξει αυτά τα καταπληκτικά ζυμαρικά.

Οι χυλοπίτες όπως σας προανέφερα παρασκευάζονταν σε μεγάλες ποσότητες. Οι οικογένειες εκείνη την εποχή ήταν πολυμελείς και το συγκεκριμένο ζυμαρικό το έτρωγαν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Για πολλές δε οικογένειες οι χυλοπίτες μαζί με τον τραχανά αποτελούσαν το καθημερινό πρωινό γεύμα. Μαγειρεύονταν εύκολα, τους ζέσταινε και πάνω από όλα ήταν θρεπτικό και τους «κράταγε» χορτάτους.

Εγώ θα σας δώσω τα υλικά για μια μικρή ποσότητα. Ας πούμε για να μαγειρέψετε περίπου τρεις φορές για πέντε άτομα. Μπορείτε να τις φτιάξετε στο σπίτι και να τις απλώσετε να στεγνώσουν στο μπαλκόνι. Προλαβαίνετε! Ο καιρός ακόμα καλά κρατεί. Συνεχίστε την ανάγνωση Έτσι φτιάχνονται οι παραδοσιακές Χυλοπίτες

Εκμέκ Κανταϊφι

Καλά, δε σας λέω τίποτα φίλες μου. Το σημερινό γλυκό, το Εκμέκ Κανταίφι δεν είναι ένα απλό γλυκό, είναι ένα γλυκό γλυκό, ένα… πως το περιγράψω, ένα γλυκό που κλείνει μέσα του  όλο το μυστήριο, όλα τα αρώματα, όλες τις γεύσεις της ανατολής. Γιατί θα το γνωρίζετε ήδη ότι πατρίδα του είναι η γειτονική μας Τουρκία. Εκμέκ στην τουρκική γλώσσα σημαίνει ψωμί. Όχι όμως το κοινό ψωμί, αυτό που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας. Το Εκμέκ είναι ένα είδος ψωμιού, εμπλουτισμένο με αυγά, γάλα και βούτυρο. Αυτό το ψωμί  αποτελεί  και τη βάση του αυθεντικού Εκμέκ, γιατί το δικό μας, το ελληνικό είναι ένα Εκμέκ, γιαλαντζί (λέξη κατάλοιπο που σημαίνει μη αυθεντικό, ψεύτικο).

Το αυθεντικό λοιπόν Εκμέκ,  αποτελείται από μια στρώση του ειδικού αυτού ψωμιού, καϊμάκι (βουβαλίσια κρέμα ή ανθόγαλα) και σιρόπι. Επειδή όμως το ψωμί που χρειάζεται για την κατασκευή της βάσης του γλυκού σπανίζει στην Ελλάδα, όπως και το βουβαλίσιο γάλα άλλωστε, στον τόπο μας διαμορφώθηκαν διάφορες παραλλαγές μεταξύ των οποίων και η εκδοχή με κανταΐφι, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το τούρκικο. Δοκιμάστε το και δεν θα χάσετε… Συνεχίστε την ανάγνωση Εκμέκ Κανταϊφι

Πως φτιάχνεται ο παραδοσιακός Τραχανάς

Υπάρχει μια μυρωδιά που φέρνει χειμώνα, φέρνει χωριό κι αναμμένο τζάκι, φέρνει φίλους και ωραίες παρέες, με σκουφιά και κασκόλ πεταμένα στους καναπέδες, φέρνει τους ήχους που βγάζουν τα κουτάλια, όταν βυθίζονται στα  πιάτα, φέρνει μνήμες και ανθρώπους. Είναι ο τραχανάς, βεβαίως! Εγώ έχω καταχωρημένη την εικόνα του στο άλμπουμ του μυαλού μου, έτσι όπως τον έφτιαχνε η γιαγιά μου, απλωμένο σε ολόκληρη την αυλή  στα κατάλευκα σεντόνια, να ξεροψήνεται  κάτω από τον καυτό Αυγουστιάτικο ήλιο.

Ο τραχανάς, λοιπόν, και δεν είναι υπερβολή να σας πω ότι έχει τις καταβολές του από την αρχαιοελληνική γαστρονομία, στην οποία συναντάει κανείς αναφορές του Αθήναιου και του Διοσκουρίδη στον «χόνδρο», δηλαδή το χοντρό αλεσμένο σιτάρι. Στο τέλος του 1989, διάβασα ότι  έγινε μιας διεθνής συνάντηση στις ΗΠΑ με αντικείμενο την ιστορική προέλευση διαφόρων τροφών. Μια ιστορικός της διατροφής, η Maria Johnson, εξέφρασε την άποψη ότι ο ελληνικός τραχανάς προέρχεται από την τουρκική λέξη «tarhana», που ούτε λίγο ούτε πολύ σημαίνει, σπιτικά ζυμαρικά  με βασικά συστατικά στοιχεία τα δημητριακά και το γάλα.

Στον τόπο μας (Φλώρινα) στην ντόπια διάλεκτο,  ο τραχανάς, ονομάζεται «Ταράνα», στα βλάχικα, «πισερούτς», στα δε αρβανίτικα  «ροσνίτσα». Ίσως οι περισσότερες έχετε ακουστά τη φράση  « Τι κάνει αυτός; Απλώνει τραχανά!», που δηλώνει μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο, υπομονή και λεπτοδουλειά. Για παράδειγμα, ένας τρόπος -ο πιο δύσκολος τρόπος- παρασκευής του ξινού τραχανά έχει τα εξής στάδια: Ιούλιο και Αύγουστο μαζεύεται το γάλα σε καθαρούς τενεκέδες τις καρδάρες όπως τις λέγαμε στο χωριό μου. Το αφήνουν να ξινίσει. Μια μέρα πριν βραστεί ο τραχανάς, ρίχνουν γιαούρτι μέσα στο γάλα. Την επομένη βράζουν το γάλα. Μετά, αλάτι και καλό ανακάτεμα. Μετά αρχίζει το βράσιμο και πέφτει το σιμιγδάλι. Όταν είναι έτοιμος και λίγο στεγνωμένος, τον ψιλοκόβουν, μια πολύ κοπιαστική δουλειά, και τον απλώνουν σε καθαρά σεντόνια και τραπεζομάντιλα σε όλο το σπίτι.

Εγώ όμως θα σας δώσω μια εκδοχή κατασκευής του τραχανά που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια γιατί είναι η πιο εύκολη, αλλά δεν στερείται καθόλου νοστιμιάς. Η ποσότητα που θα προκύψει από τα υλικά είναι αρκετή για μια πρώτη δοκιμή. Πιστέψτε το! Ο τραχανάς μέσα στη  σεμνότητα του, προσφέρει υψηλότατες απολαύσεις! Συνεχίστε την ανάγνωση Πως φτιάχνεται ο παραδοσιακός Τραχανάς

Γιαούρτι Σπιτικό

Σήμερα φίλες μου θα φτιάξουμε σπιτικό, αληθινό γιαούρτι, «ζωντανό», όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση,  χωρίς τα διάφορα επικίνδυνα για την υγεία μας πρόσθετα. Tο γιαούρτι  το έχω εντάξει στη καθημερινή μας  διατροφή. Όλοι στην οικογένεια, καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες, Άλλος για πρωινό, άλλος για δεκατιανό ή βραδινό.  Τώρα λοιπόν που τα πράγματα έχουν σφίξει και η τιμή του γιαουρτιού ανεβαίνει καθημερινά, ξαναθυμήθηκα  τη μέθοδο της γιαγιάς μου, παμπάλαια αλλά σίγουρη, πολύ απλή και εύκολη και κάθε δυο τρεις μέρες φτιάχνω  μια αρκετά μεγάλη ποσότητα..

Γι α την ιστορία το γιαούρτι χρονολογείται από το 10.000π.χ περίπου, τότε που ο άνθρωπος άρχισε να εξημερώνει τα πρώτα μηρυκαστικά. Κάποιος μακρινός μας πρόγονος  ξέχασε σε κάποιο δοχείο λίγο γάλα. Το γάλα λόγω της θερμότητας μετατράπηκε σε γιαούρτι και από τότε η πορεία του καλά κρατεί. Το γιαούρτι λοιπόν δεν είναι τίποτε άλλο από γάλα πηγμένο. Το γάλα πήζει με τη βοήθεια «καλών» βακτηριδίων, που του δίνουν αυτήν την ευγενική υπόξυνη γεύση  και την τρυφερή, σχεδόν βελούδινη υφή του.

Και βέβαια μπορούμε να το φτιάξουμε με όλων των ειδών τα γάλατα. Εγώ προτιμώ το  φλωρινιώτικο φρέσκο, κατσικίσιο, που το βρίσκω στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου, κάθε Δευτέρα και Σάββατο πρωί. Το γιαούρτι στην ουσία είναι τυρί. Για του λόγου το αληθές, βάλτε μια ποσότητα γιαουρτιού σε ένα τουλουπάνι και αφήστε το να στραγγίξει για 24 ώρες. Θα χάσει ένα μεγάλο μέρος της υγρασίας του και θα μετατραπεί σε ξυνούτσικο τυράκι το οποίο μπορείτε να το νοστιμέψετε με λίγο αλατάκι, πιπεράκι, ριγανίτσα και να το απολαύσετε.

Σήμερα τα γιαούρτια που βλέπουμε στα ράφια των σούπερ μάρκετ έχουν υποστεί  ένα σοβαρό … λίφτιγκ, τόσο στην εμφάνιση, όσο και στην γεύση, σε τέτοιο βαθμό, που τα  παιδιά, δεν αναγνωρίζουν την αληθινή γεύση του γιαουρτιού και όταν τους το προσφέρουν δεν το εκτιμούν.

Το γιαούρτι είναι μια τροφή φάρμακο. Ιδίως για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Μέσα σ’ ένα γιαούρτι που θα το φτιάξετε μόνη σας υπάρχουν πρωτεΐνες υδατάνθρακες, Ω3 και  Ω6 λιπαρά, πολλές λιποδιαλυτές βιταμίνες του γάλακτος και πολλά μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως ασβέστιο, φωσφόρο, κάλιο, μαγνήσιο νάτριο, σελήνιο, χρώμιο. Το σπιτικό γιαούρτι  είναι μια απέραντη κοινότητα ζωντανών μικροοργανισμών που είναι χρήσιμοι στον ανθρώπινο οργανισμό, ιδιαίτερα στο πεπτικό σύστημα.

Μετά από όλα όσα ανέφερα είμαι σίγουρη ότι σας έπεισα να δοκιμάσετε, έστω για μια φορά, να φτιάξετε το δικό σας γιαούρτι! Θα νιώσετε πολύ υπερήφανες από το αποτέλεσμα, αρκεί να ακολουθήσετε δύο- τρία απλά βήματα… Συνεχίστε την ανάγνωση Γιαούρτι Σπιτικό