Μαρμελάδα Σύκο… η Ερωτική!

ΕΧΕΤΕ ΠΟΤΕ σταθεί μπροστά από συκιά μήνα Αύγουστο; Αν ναι, απλά σκεφτείτε ότι η εικόνα που έχε­τε μπροστά σας εμπεριέχει χιλιάδες αναγωγές στην αρχαιότητα και στον ελληνικό πολιτισμό… Η συκιά είναι είναι ένα δέντρο με ιστορία χιλιάδων ετών μιας και είναι το πρώτο δένδρο που αναφέρεται στη Βί­βλο. Είναι γνωστή ακόμα από την δημιουργία του κόσμου αφού οι πρωτόπλαστοι Αδάμ και η Εύα μετά το προπατορικό αμάρτημα εφόρεσαν τα πλατιά φύλλα συκής σαν το πρώτο ένδυμα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που και ο Ιούδας σε συκιά κρεμάστηκε.

Μαρμελάδα σύκο - πρωτόπλαστοι - φύλλο συκής

Σκληρό δένδρο η συκιά, σαν πολεμιστής. Λέγεται ότι είναι η γήινη μορ­φή του Τιτά­να, του Συκέα, που όταν οι σύντροφοί του ηττήθηκαν από τους συμμάχους του Δία ήταν ο μόνος που κατόρθω­σε να ανέβει στη γη από τα Τάρταρα αλλά έγινε δένδρο, η γνωστή μας συκιά. Άλλη ιστορία αναφέρει ότι ο Διόνυσος και ο Πρίαπος είχαν ως αγαπημένο δένδρο τη συκιά. Μια άλλη πάλι λέει ότι η Δήμητρα ήταν αυτή που χάρισε τη συκιά στους Αθηναίους όταν περνούσε περίοδο πένθους λόγω της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα.

Μαρμελάδα συκαλάκι - 20

Στην Αθήνα, πάντως, το σύκο εθεωρείτο όχι μόνο ιερό αλλά και πολύτιμο για την υγεία φρούτο, αφού όπως αναφέρεται σε πηγές, οι Πελταστές που ήταν στρατιώτες με ελαφρύ οπλισμό, όταν περπατούσαν 10-15 παρασάγγες την ημέρα (1 παρασάγγης =5,5 χιλιόμε­τρα) κουβαλούσαν, μαζί με την ασπίδα, την περικεφαλαία και το δόρυ, οπωσδήποτε αποξηραμένα σύκα μαζί τους…

Μαρμελάδα συκαλάκι - 35

Το σύκο, να ξέρετε, είναι ένα φρούτο γεμάτο συμβολισμούς. Αυτή η μικρή πρασινωπή ή μαβιά φουσκίτσα είναι γεμάτη μικροσκοπικούς σπόρους που συμβολίζουν τη γονιμότητα και την ευημερία, την ενότητα και τη γνώση. Γονιμότητα επίσης συμβολίζει και το λευκό γαλακτώδες υγρό που στάζει από τον κορμό της συκιάς και που παραπέμπει, λέει, τόσο στο ανδρικό σπέρμα όσο και στο μητρικό γάλα.

Μαρμελάδα συκαλάκι - 33

Το σύκο από τον Όμηρο και τους προελληνικούς χρόνους είχε κεντρικό ρόλο στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων. Μάλιστα τάιζαν ορισμένα ζώα (χήνες και χοίρους) αποκλειστικά με σύκα προκειμένου να νοστιμίσουν το συκώτι τους. Αυτό το εκλεκτό έδεσμα ονομαζόταν «συκωτόν ήπαρ» και ήταν ανάλογο του σημερινού γαλλικού φουαγκρά. Από το σύκο λοιπόν προέρχεται και η λέξη συκώτι (βλ. Σαραντάκος). Έτσι λοιπόν αν θέλετε να «νοστιμίσετε το συκώτι σας» που ίσως το ταλαιπωρήσατε το προηγούμενο βράδυ με το κατιτίς παραπάνω που ήπιατε, φτιάξτε ένα γενναίο πρωινό που θα περιέχει απαραιτήτως αυτήν την λαμπερή μαρμελάδα σύκο.

Μαρμελάδα συκαλάκι - 22

Αλλά και για το εμπόριο τα σύκα στην αρχαία Αθήνα ήταν υπερπολύτιμα και ως εκ τούτου απαγορευόταν με ειδικό νό­μο η εξαγωγή των σύκων από την Αθήνα. Κατά τον Πλούταρχο, όπως αναφέρεται στο λεξικό Μπαμπινιώτη, συκοφάντης ήταν αυτός που κατήγγειλε τους παράνομους εξαγωγείς σύκων, αλλά η απλούστερη εξήγηση φαίνεσαι και λογικότερη, δηλαδή συκοφάντης ήταν αυτός που καταδεί­κνυε κάποιον που είχε κλέψει και κρύψει σύκα κάτω από τα ρούχα του, άρα αυτός που κατήγγειλε μικροκλοπές.

Μαρμελάδα συκαλάκι - 28

«Σύκον χειμώνος αιτώ» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και αναφέρονταν σε αυτούς που ζητούσαν πράγματα εκτός εποχής, και γενικά είχαν άκαιρες επιθυμίες. Γιατί το σύκο ως γνωστόν είναι αποκλειστικά καλοκαιρινό φρούτο και μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει καταφέρει τεχνολογικά (ευτυχώς) να το ανατρέψει αυτό. Αυτό όμως που ανατρέψαμε και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα είναι τη δυνατότητα να νιώθουμε στο καταχείμωνο την καλοκαιρινή γλύκα του μέσα από το γλυκό συκαλάκι και τη λαμπερή μαρμελάδα σύκο. Χρόνια τώρα εκεί στα τέλη Αυγούστου ετοιμάζω μαρμελάδα σύκο για να γεμίζω με καλοκαιρινό φως τα συννεφιασμένα χειμωνιάτικα πρωϊνά μας.

Μαρμελάδα συκαλάκι - 24

Μη διστάσετε να την φτιάξετε γιατί είναι μια από τις ευκολότερες μαρμελάδες και με σίγουρη επιτυχία. Και καθώς τη φτιάχνετε να σκέφτεστε πως αποταμιεύετε λίγο καλοκαίρι για τις μουντές χειμωνιάτικες μέρες και σε κάθε μπουκιά απλωμένη στο ψωμί σας θα θυμάστε τις Αυγουστιάτικες διακοπές σας και, γιατί όχι, κάτι έντονα ερωτικό που συνέβη σ’ αυτές…

Μαρμελάδα συκαλάκι - 34 Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρμελάδα Σύκο… η Ερωτική!

Το παγωτό του δεκάλεπτου

Μπορεί, φίλες μου, τούτο το καλοκαιράκι να μας ταλαιπωρεί λιγάκι με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του μια ζέστη μια κρύο αλλά εδώ και δυο τρεις μέρες ο καιρός έστρωσε και οι ζέστες που ήρθαν είναι καλοδεχούμενες. Με το που σφίγγουν, λοιπόν, οι ζέστες, δύο πράγματα σκεφτόμαστε οι νεοέλληνες: παγωτά και μπάνια σε μια από τις εκατοντάδες ελληνικές καταγάλανες ακρογιαλιές. Και επειδή οι ελληνικές ακρογιαλές δεν είναι πιa προσιτές στον καθένα ας ασχοληθούμε με το παγωτό.

Παγωτό δεκάλεπτου - 25

Νομίζω, λοιπόν ότι είναι η κατάλληλη εποχή να ξανασυστηθούμε με αυτήν την λαχταριστή παγωμένη κρέμα, που κάνει μικρούς και μεγάλους να… λιώνουν στην σκέψη και στη θέα της. Για την καταγωγή και την ιστορία του παγωτού… σφάζονται παλληκάρια. Η αλήθεια είναι ότι το παγωτό δεν ήταν ένα γλύκισμα που το εφεύρε κάποιος μονομιάς αλλά ακολούθησε εξελικτική πορεία, αντίστοιχη με αυτήν της ψύξης. Όσο πιο πολύ εξελίσσονταν οι τεχνικές ψύξης τόσο περισσότερο τελειοποιούνταν το παγωτό.

Παγωτό δεκάλεπτου - 26

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Πηγές από το 3000 π.Χ. αναφέρουν ότι οι Κινέζοι ανακάτευαν χιόνι με χυμούς φρούτων για να δροσιστούν. Υπάρχουν αναφορές για παρασκευή ενός γλυκίσματος με γάλα, βρασμένο ρύζι και χιόνι, που μοιάζει πολύ με αυτό που ονομάζουμε σήμερα παγωτό και φυλάσσονταν στην κινέζικη αυτοκρατορική αυλή, σε μεγάλες τετράγωνες δεξαμενές πάγου, κάτω από το έδαφος. Μαρτυρίες υπάρχουν επίσης από τον 5ο αι. π.Χ. οι οποίες αναφέρουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες σέρβιραν αντίστοιχα επιδόρπια με χιόνι, μέλι και φρούτα στα συμπόσια τους. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πώς διαδόθηκε το παγωτό στην Ευρώπη αφού οι μύθοι και οι θρύλοι μπλέκονται με την πραγματικότητα.

Παγωτό δεκάλεπτου - 29

Μια εκδοχή λέει ότι ο Μάρκο Πόλο πήρε την συνταγή για παγωμένο γάλα από τους Κινέζους και την έφερε στην Ιταλία, το 1295. Ως τότε οι συμπατριώτες του ήξεραν μόνο την γρανίτα, που προήλθε από τα αραβικά σερμπέτια και είχε γίνει εμμονή στους Σικελούς, αλλά δεν είχαν σκεφτεί ποτέ την ιδέα του παγωτού με γάλα. Διάσημη όμως είναι και η ιστορία για τον Νέρωνα, ο οποίος λέγεται ότι έστελνε τους σκλάβους του στα Απένινα Όρη, να συλλέγουν χιόνι, για να του φτιάχνουν οι μάγειρες του το παγωτό που τόσο επιθυμούσε. Ένας ακόμη μύθος, μας λέει ότι μια ιταλίδα πριγκίπισσα, η Αικατερίνη των Μεδίκων, εισήγαγε το παγωτό στην Γαλλία όταν παντρεύτηκε τον Γάλλο βασιλιά και μετακόμισε στην χώρα του.

Παγωτό δεκάλεπτου - 20

Το παγωτό, γενικά, ήταν ένα γλύκισμα της υψηλής κοινωνίας, καθώς η παρασκευή του κόστιζε πολύ.. Η ευρεία κατανάλωση ξεκίνησε από την Αμερική. Το 1843 μια αμερικανίδα νοικοκυρά ανακάλυψε την παγωτομηχανή. Η υστερία των αμερικανών για το παγωτό ξεκίνησε περίπου το 1919, όταν λόγω της ποτοαπαγόρευσης έκλεισαν πολλά μπαρ και ανοιξαν χιλιάδες παγωτατζίδικα. Στην Ελλάδα η πρώτη γαλακτοβιομηχανία άνοιξε το 1934, στον Βοτανικό και βρίσκεται ακόμα και σήμερα στην ίδια θέση. Λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε και στην Β. Ελλάδα μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, με έδρα τις Σέρρες. Τότε κυκλοφόρησε το πρώτο τυποποιημένο παγωτό αλλά και διάφορες καινοτομίες όπως ο «πύραυλος», το παγωτό ξυλάκι κτλ.

Παγωτό δεκάλεπτου - 28

Οι πλανόδιοι παγωτατζήδες έγιναν σύμβολο μιας μεταπολεμικής Ελλάδας που εκσυγχρονίζονταν. Με το καρότσι τους γεμάτο παγωμένη κρέμα και παγωτά κασάτα περιφέρονταν στις γειτονιές και πούλαγαν την γλυκιά πραμάτια τους. Στη Φλώρινα οι παλαιότεροι θα θυμούνται τον γνωστό παγωτατζή Ματσκαλούλε και το απαράμιλλης γεύσης παγωτό κρέμα που όμοιό του, εγώ που το έχω γευτεί, δεν έχει ξαναυπάρξει. Αν σας αρέσει η παρασκευή παγωτού δείτε και το εύκολο παγωτό

Παγωτό δεκάλεπτου - 30

Υλικά:

– 1 κουτί ζαχαρούχο
– 1 κουτί εβαπορέ
– 1 κρέμα γάλακτος (φυτική)
– Βανίλιες
– Μπισκότα ή φρούτα της αρεσκείας σας, ξηροί καρποί (όλα προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Χτυπήστε την κρέμα με το ζαχαρούχο γάλα ώσπου να γίνει ένας σφιχτός αφρός.

Παγωτό δεκάλεπτου - 1Παγωτό δεκάλεπτου - 2Παγωτό δεκάλεπτου - 6Παγωτό δεκάλεπτου - 7

Προσθέστε το γάλα εβαπορέ και τις βανίλιες και συνεχίστε το χτύπημα για λίγο ακόμα να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Παγωτό δεκάλεπτου - 9Παγωτό δεκάλεπτου - 10Παγωτό δεκάλεπτου - 12

Θρυμματίστε τα μπισκότα και κόψτε τα φρούτα σε κομματάκια αν επιλέξετε να προσθέσετε μπισκότα ή/και φρούτα. Βάλτε το παγωτό για μισή ωρίτσα στην κατάψυξη και μετά ρίξτε τα μπισκότα και τα φρούτα.

Παγωτό δεκάλεπτου - 16

Ξαναβάλτε το στην κατάψυξη, αφήστε το να παγώσει καλά και μετά… ζήστε την απόλαυση.

Παγωτό δεκάλεπτου - 18Παγωτό δεκάλεπτου - 22Παγωτό δεκάλεπτου - 19Παγωτό δεκάλεπτου - 21 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Καλή επιτυχία φίλες μου. Μέχρι το επόμενο ραντεβού μας, απολαύστε τις πρώτες μέρες του καλοκαιριού, χαλαρώστε και μη βιάζετε τα πράγματα γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: « Κάθε πράγμα στο καιρό του. Κοιτάξτε τη φύση. Δεν βιάζεται ποτέ, κι όμως τα πάντα γίνονται στην ώρα τους.

Σας φιλώ, αυγή.

Μαρμελάδα Φράουλα

Δεν το θέλω αλλά θα το παινευτώ φίλες μου. Ετούτη εδώ η μαρμελάδα φράουλα είναι η καλύτερη μαρμελάδα που έχετε ποτέ δοκιμάσει. Δεμένη όσο πρέπει, με χρώμα λαμπερό, ευωδιά ανεπανάληπτη και γεύση …μμμμμ δεν σας λέω τίποτα.  Και είναι εύκολη όσο δεν πάει. Τώρα που οι φράουλες, οι δικές μας φράουλες, οι Φλωρινιώτισσες, με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα, την ευωδιά που τους χαρίζει η γη και ο αέρας του Βιτσίου είναι στην πιο καλή τους ώρα, εκμεταλλευτείτε το και φτιάξτε την. Και φτιάξτε μπόλικη. Θα με θυμηθείτε όταν θα την απολαμβάνετε μέσα στο καταχείμωνο αλειμμένη επάνω στο ψωμί σας. Θα είναι σαν να φέρνετε μια μικρή ανοιξιάτικη ανάσα  μέσα στη μουντάδα του χειμώνα. (Δείτε και τη συνταγή για γλυκό φράουλα, απο εκεί μπορείτε να κρατήσετε το μισό σιρόπι για να φτιάξετε και λικέρ φράουλα)

Μαρμελάδα Φράουλα - 18

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό φράουλες
– 700 γρ. ζάχαρη
– χυμός από δύο  λεμόνια
– Άρωμα βανίλιας προαιρετικά

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρμελάδα Φράουλα

Τεμπελογλυκό με μπισκότα

Απλό αλλά φανταστικό! Το γλυκό που σας προτείνω σήμερα είναι όντως «τεμπελογλυκό» γιατί δεν χρειάζεται χρόνο για να το ετοιμάσετε αλλά ούτε και ιδιαίτερες ικανότητες για το πετύχετε. Τα υλικά είναι απλά, δεν στοιχίζουν πολύ και τα βρίσκει κανείς εύκολα στο ράφι του σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Αν λοιπόν δεχτήκατε τηλεφώνημα για μια  ξαφνική επίσκεψη, αισθάνεστε κουρασμένες, αλλά παράλληλα θέλετε να περιποιηθείτε την καλεσμένη σας αυτό το γλυκάκι είναι ότι πρέπει. Θα σας βγάλει ασπροπρόσωπες. Ακόμα και στην περίπτωση που νοιώθετε εκείνην την βασανιστική λιγούρα για κάτι γλυκό,  αλλά βαριέστε, (όλες έχουμε που και πού δικαίωμα στην τεμπελιά) μη διστάσετε, φτιάξτε το. Σε λίγα λεπτάκια θα έχετε κάτι για να κατευνάσετε την πείνα σας αλλά παράλληλα  θα το ευχαριστηθείτε όσο δε φαντάζεστε…

Υλικά:

  • 2 πακέτα μπισκότα πτι μπερ
  • 1 φακελάκι κρέμα ζαχαροπλαστικής ΓΙΩΤΗΣ βανίλια (στιγμής)
  • 1 φακελάκι κρέμα ζαχαροπλαστικής ΓΙΩΤΗΣ σοκολάτα (στιγμής)
  • 700 γρ.γάλα
  • Λίγο γάλα και  Βανίλια ή καφέ στιγμής ή λικέρ για το βρέξιμο των μπισκότων

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Τεμπελογλυκό με μπισκότα

Γλυκό Κυδώνι

Αν για κάτι ζήλευε η γιαγιά Αθηνά την γειτόνισσα, αυτό ήταν η κυδωνιά που είχε σε μιαν άκρη στην αυλή της. Τι κι αν είχαμε ότι λαχταρούσε η ψυχή της στο κήπο που ήταν μπροστά στην αυλή μας. Και μια κερασιά πανύψηλη είχαμε και μηλίτσες φουντωτές και παινεμένες και μια αχλαδιά και δυο αγριοροδακινιές -που ήταν τα καμάρια της– είχαμε, αλλά το μάτι της εκεί, στην κυδωνιά της γειτόνισσας. «Μια κυδωνιά δεν αξιώθηκαν να μου φυτέψουν» μουρμούριζε συνεχώς. Η αλήθεια είναι ότι  η εν λόγω κυδωνιά ήταν όντως αξιοζήλευτη. Πραγματικό στολίδι. Φούντωνε και καμάρωνε με άνθη μεγάλα, λευκορόδινα την άνοιξη και εκεί γύρω στις αρχές του φθινόπωρου λύγιζαν τα κλαδιά της από το βάρος των μυρωδάτων κυδωνιών τυλιγμένων στο ασημένιο χνούδι τους.

Όχι βέβαια πως της έλειψαν ποτέ τα κυδώνια της γιαγιάς μου. Η καλή γειτόνισσα όταν έκανε τη συγκομιδή, γέμιζε την ποδιά της και της τα έφερνε έτοιμα. «Σου τά’φερα με το κλωνάρι τους Αθηνά μου, όπως τα θέλεις. Άιντε καλό χειμώνα να’χουμε». Χαμογελούσαν και τα μουστάκια της γιαγιάς «Α, σε ευχαριστώ .Μα δεν ήταν ανάγκη» καμωνόταν, τάχαμου, πως δεν τα ήθελε. «Μπήκες τώρα στον κόπο. Κάτσε να ψήσω καφέ να τα πούμε. Να σε κεράσω και ένα γλυκό κυδώνι από το περσινό. Τέτοια κυδώνια σαν τα δικά σου, δεν υπάρχουν στο ντουνιά». Και δώστου παινέματα για να εξασφαλίσει και τα κυδώνια της επόμενης χρονιάς, η γιαγιά Αθηνά.

Μετά  τα έπαιρνε  και τα κρέμαγε στο ξύλινο ταβάνι του κελαριού και μοσχομύριζε το σύμπαν. Το χειμώνα τα έψηνε στο φούρνο της ξυλόσομπας με κρασί και ζάχαρη και κανέλα, να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Τη συνταγή για τα ψητά κυδώνια σας την έχω δώσει. Άλλοτε πάλι τα μαγείρευε με κρέας χοιρινό και ήταν, μμμμμ… «λουκούμι», πεντανόστιμα. Έφτιαχνε επίσης υπέροχη μαρμελάδα και  εκείνο δε που δεν έλειπε ποτέ από το ντουλάπι μας ήταν το γλυκό κυδώνι.

Τη συνταγή της γιαγιάς Αθηνάς θα φτιάξουμε σήμερα. Απλή, απλούστατη και εύκολη. Θυμάμαι  την πρώτη φορά που είδε το δικό μου το γλυκό και με κατσάδιασε: «Αχ, αχ, αχ, πολύ το έβρασες! Το άφησες και πήρε χρώμα. Κοκκίνισε, δεν έπρεπε!». Για τη γιαγιά μου πετυχημένο γλυκό κυδώνι ήταν εκείνο που διατηρούσε ένα γλυκό χρυσαφί χρώμα. Εμένα πάλι καθόλου δε με πειράζει να κοκκινίσει και λίγο το γλυκάκι. Είναι το ίδιο νόστιμο  μη σας πω ότι είναι και πιο γιορτινό. Όμως μια και η γιαγιά το ήθελε «να χρυσίζει το γλυκό» θα σας πω το μυστικό της και με λίγη προσοχή θα καταφέρουμε και θα το πετύχουμε μια χαρά! Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Κυδώνι

Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)

Για να είμαι ειλικρινής φίλες μου τη νηστίσιμη συνταγή που σας προτείνω σήμερα, την  ονόμασα «Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο» γιατί μόνον έτσι  πιστεύω ότι θα κατάφερνα να σας πείσω να δοκιμάσετε να τα φτιάξετε. Και αφού τα φτιάξετε και τα γευτείτε τότε δώστε τους η κάθε μία από εσάς, σαν ονομασία, την πρώτη λέξη που θα σας έρθει στο νου όταν θα γευτείτε την πρώτη μπουκιά. Γιατί είμαι σίγουρη ότι αν τα φτιάξετε μια φορά , θα ξαναφτιάξετε και θα συνεχίσετε να τα φτιάχνετε, πρώτον γιατί γίνονται στο πι και φι. Δεύτερον γιατί όπως θα διαπιστώσετε δεν χρειάζονται πολλά υλικά και τρίτον γιατί η τρυφερή τους υφή, η θεσπέσια γεύση τους, θα σας κατακτήσουν…

Υλικά για τη ζύμη:

– 2 κούπες ελαιόλαδο ή μία ελαιόλαδο και μια σπορέλαιο
– ¾ κούπας χυμό πορτοκαλιού
– 1 σφηνάκι κονιάκ ή ουίσκι
– 3-4 βανίλιες
– 2 πακέτα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ίσως και λίγο λιγότερο)

Για το σιρόπι:

– 1 ½ κουπα ζάχαρη
– 1 ½  κούπας νερό
– Πορτοκαλόφλουδα
– Χυμός μισού λεμονιού
– 1 βανίλια

Για τη γέμιση:

– ¼ κιλού καρύδια ψιλοκοπανισμένα
– 1 κουταλιά ζάχαρη
– 1 κοφτή κουταλιά κανέλα
– 1 βανίλια
– Ξύσμα ενός λεμονιού

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)

Γλυκό Πορτοκάλι

Θα σας φτιάξω την κρύα χειμωνιάτικη μέρα σας, σήμερα, φίλες μου, είμαι σίγουρη! Και να πως: Θα  ξεκινήσω πρώτα- πρώτα με ένα παραμυθάκι. Το διάβαζα στα παιδάκια μου της πρώτης Δήμοτικού, όταν ήθελα να τους μιλήσω για το πορτοκάλι. Μετά θα φτιάξουμε γλυκό πορτοκάλι μυρωδάτο και πεντανόστιμο και μετά… θα καθίσουμε να το απολαύσουμε με παρεούλα, ή και μόνες, γιατί όχι; Καμιά φορά η καλύτερη παρέα είναι ο εαυτός μας.

Μια φορά και ένα καιρό, που λέτε, ήταν  μια  μικρή ηλιαχτίδα. Μικρή, μα πολυταξιδεμένη. Και  πού δεν είχε πάει! Είχε ταξιδέψει μέχρι τα πιο μακρινά αστέρια. Είχε διασχίσει το  διάστημα, σκαρφαλωμένη πάνω σε βιαστικούς γαλαξίες. Μα πάντα γυρνούσε πίσω. Στη ζεστή αγκαλιά του ήλιου. Ώσπου μια μέρα αποφάσισε να έρθει στη Γη. Και  ήρθε! Έπαιξε με τα κύματα! Κρύφτηκε μέσα στα σκοτεινά φυλλώματα των δέντρων. Δροσίστηκε στα νερά των ποταμών. Κουβέντιασε καθισμένη πάνω στα πέταλα μιας μαργαρίτας, με τις μέλισσες και τις πεταλούδες. Ακούμπησε πάνω στις φτερούγες ενός αηδονιού και τραγούδησε μαζί του.

Οι μέρες περνούσαν. «Πότε θα γυρίσεις πίσω;» τη ρωτούσε ο ήλιος. «Αχ , είναι όμορφη η γη, άσε με να μείνω για πάντα!», του απαντούσε εκείνη. Ο ήλιος δεν της χάλασε το χατίρι. « Μείνε!» της είπε. Κι η ηλιαχτίδα, χαρούμενη, άρχισε να ψάχνει να βρει, πού θα έστηνε το νέο σπιτικό της. Έψαξε εκεί που φυτρώνουν τα λουλούδια. Έψαξε κι εκεί που υψώνονται τα πεύκα. Εκεί που κοιμούνται τα ελάφια. Εκεί που ξεδιψούνε τα πουλιά. Παντού ήταν όμορφα! Ποιο μέρος να πρωτοδιαλέξει; Ώσπου μια μέρα συνάντησε ένα δέντρο. Μικρό ήταν. Μα είχε καταπράσινα φύλλα, με όμορφη μυρωδιά. Είχε και  κάτι ολοστρόγγυλους, πράσινους καρπούς, που κρεμόντουσαν από τα κλαδιά του. Κάτω από τη φλούδα τους – κι αυτή μυρωδάτη ήταν –η ηλιαχτίδα άκουσε τους χυμούς να την προσκαλούνε: «Σ’ εμάς μείνε!», της έλεγαν. «Πώς σας λένε;» ρώτησε η ηλιαχτίδα. «Μας λένε  πορτοκάλια» της ααπάντησαν. Κι έτσι έκανε.

Από τότε είναι που τα πορτοκάλια έχουν αυτό το λαμπερό χρυσαφένιο χρώμα. Όταν τα πιάνεις στα χέρια σου, λες και κρατάς τον ήλιο. Ίδια μ’ αυτόν λάμπουν. Σας άρεσε; Πάμε τώρα να κλείσουμε τον ήλιο μέσα σε βαζάκια φτιάχνοντας ένα λαχταριστό γλυκό πορτοκάλι…! Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Πορτοκάλι

Γλυκό Ακτινίδιο Μοναδικό!

Η παροιμία που αναφέρεται στο μήλο αλλά και στο ακτινίδιο ταιριάζει γάντι: «Ένα ακτινίδιο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα» γιατί πρόκειται για ένα φρούτο σωστή «βόμβα» βιταμινών. Το ακτινίδιο έχει μεγάλη περιεκτικότητά σε βιταμίνη  C, τριπλάσια σχεδόν από αυτήν του πορτοκαλιού, είναι Πλούσιο σε φυτικές ίνες, βοηθάει στη λειτουργία του εντέρου, επιπλέον, περιέχει φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο και ιχνοστοιχεία, είναι ένα όπλο προστασίας και αντιμετώπισης των κάθε λογής μικροβίων, και εκτός όλων αυτών γίνεται και καταπληκτικό γλυκό κουταλιού. Και μη βιαστείτε να ξινίσετε τα μούτρα σας και να ψιθυρίσετε «Μα γλυκό κουταλιού με ακτινίδια; Είναι δυνατόν;» γιατί ναι, είναι δυνατόν.  Και για του λόγου το αληθές σας προκαλώ να το φτιάξετε.

Είναι από τα πιο εύκολα γλυκά κουταλιού και ίσως από τα πιο ιδιαίτερα και εύγευστα.   Για να είμαι ειλικρινής, αυτή η συνταγή, τυχαία μου προέκυψε. Είχα αφήσει στο πανέρι κάμποσα ακτινίδια αρκετό καιρό και είχαν παραωριμάσει. Ετοιμάστηκα να τα πετάξω αλλά σκέφτηκα ότι οι καιροί είναι  δύσκολοι και είναι κρίμα να πάνε χαμένα.  Αποφάσισα λοιπόν να πειραματιστώ  και να δοκιμάσω να τα κάνω γλυκό.  Τα καθάρισα, τα ανακάτεψα με ζαχαρίτσα και σε μία ωρίτσα είχα φτιάξει αυτό το  ωραιότατο, γευστικότατο γλυκό κουταλιού. Μη φοβηθείτε και  φτιάξτε το!.

Όπως προανέφερα είναι ένα γλυκό χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, με σίγουρη επιτυχία.  Αν εξακολουθείτε να έχετε κάποιες αμφιβολίες  κάντε πρώτα μια μικρή ποσότητα  Σας λέω με βεβαιότητα πως όταν το δοκιμάσετε θα ξαναφτιάξετε αμέσως και άλλη. Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό Ακτινίδιο Μοναδικό!

Πορτοκαλόπιτα

Μπορεί να έχει επικρατήσει να λέμε ότι ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα,  το πορτοκάλι, ο μικρός, στρογγυλός καρπός όμως με το εκτυφλωτικό πορτοκαλί χρώμα που δεν λείπει ποτέ από κανένα ελληνικό σπίτι, μας προφυλάσσει εξίσου  από περιττές και διόλου ευχάριστες επισκέψεις στον γιατρό μας. Το πορτοκάλι  ήρθε στην ζωή μας τον 15ο αιώνα από την Ινδία. Το έφεραν Πορτογάλοι έμποροι. Σε αυτούς εξάλλου οφείλει και το όνομά του.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα πολύτιμα θρεπτικά στοιχεία κρύβονται κάτω από το πορτοκαλί περιτύλιγμα αυτού του φρούτου-δυναμίτη. Τα οφέλη στην υγεία είναι γνωστά ήδη από πολύ παλιά. Πορτογάλοι, Ισπανοί, Άραβες και Ολλανδοί ναύτες φύτευαν πορτοκαλιές στους εμπορικούς δρόμους σαν μέτρο πρόληψης κατά του σκορβούτου.Το πορτοκάλι έχει επικρατήσει ως η πιο διάσημη πηγή βιταμίνης C στον κόσμο, παρ’ όλο που υπάρχουν άλλες τροφές με πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα της πολύτιμης βιταμίνης.

Εκτός από βιταμίνη C, όμως, περιέχει επίσης σάκχαρα, ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη Α, θειαμίνη, ριβοφλαμίνη και άλλες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μαγνήσιο, ποτάσιο, σίδηρο και ψευδάργυρο, … η λίστα είναι ατελείωτη! Η κατανάλωση πορτοκαλιών βοηθάει στο άσθμα, την βρογχίτιδα, την πνευμονία και τους ρευματισμούς. Είναι επίσης πολύτιμος σύμμαχος στην πρόληψη της πέτρας στους νεφρούς και του διαβήτη και μειώνει τα επίπεδα της χοληστερίνης και την υψηλή πίεση.

Εντάσσοντάς το στην καθημερινή σας διατροφή θα νιώσετε ζωντάνια και ευεξία, ενώ η βιταμίνη C θα σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε πιο εύκολα τα κρυώματα και τις γρίπες του χειμώνα. Το αιθέριο έλαιο του πορτοκαλιού, που περιέχεται στην φλούδα του, κατέχει περίοπτη θέση στην αρωματοθεραπεία. Ρίξτε μια σταγόνα αιθέριο έλαιο πορτοκάλι στα κεριά σας και νιώστε το άρωμά του να διαχέεται στον χώρο.

Έχει αντισηπτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, λειτουργεί ως αντικαταθλιπτικό και γι’ αυτό θα σας ηρεμήσει και θα σας αναζωογονήσει. Αν έχετε μείνει με την εντύπωση ότι το πορτοκάλι μπορεί κανείς να το απολαύσει  κανείς μόνο σαν φρούτο, κάνετε μεγάλο λάθος. Πειραματιστείτε με το χυμό και το ξύσμα του στην μαγειρική και το  αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει. Δώστε για παράδειγμα μια διαφορετική νότα σε ένα κλασικό πιάτο, όπως είναι το κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο περιχύνοντάς το, όχι μόνο με χυμό λεμονιού αλλά και πορτοκαλιού.

Κάντε σπιτική μαρμελάδα πορτοκάλι, γλυκό του κουταλιού και φτιάξτε απαραιτήτως την πορτοκαλόπιτα που σας προτείνω.  Ευωδιαστή αφράτη και ζουμερή  είμαι σίγουρη ότι θα αρέσει πολύ σε όλους. Συνεχίστε την ανάγνωση Πορτοκαλόπιτα