Μπατσίνα η… ξεβράκωτη ή αλλιώς κολοκυθόπιτα καλοκαιρινή χωρίς φύλλο

Η Μπατσίνα, φίλες μου είναι μια ιδιαίτερη πίτα που φτιάχνεται στη Θεσσαλία. Μερικοί  τη λένε και… ξεβράκωτη γιατί είναι μια… γυμνή πίτα, μια πίτα χωρίς φύλλο. Βεβαιώνω όμως με το χέρι στην καρδιά πως αυτή  η γύμνια δεν της στερεί  τίποτα από εμφάνιση και  νοστιμιά. Ίσα – ίσα που την κάνει πιο ελκυστική και πάνω από όλα εύκολη.  Η μόνη δυσκολία είναι το τρίψιμο  των κολοκυθακίων αλλά και πάλι, πέντε δέκα λεπτάκια για να φτιάξετε αυτή τη νοστιμιά, δεν είναι και τίποτα.Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 31

Αυτήν τη γυμνή πίτα,  μου την εκθείαζε κατά καιρούς η  Στεφανία, η οποία είναι ερωτική μετανάστης στη Φλώρινα, προερχόμενη εκ Θεσσαλίας. Εκεί η μπατσίνα είναι κάτι σαν τοπική σπεσιαλιτέ. Την φτιάχνει η μαμά της συχνά και αρέσει πολύ στα παιδιά της. Μου είχε πει, πάνω κάτω, πως γίνεται αλλά δεν είχα συγκρατήσει ακριβώς τα υλικά.

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 5

Εφέτος, λοιπόν που οι  προκομμένες μου κολοκυθιές δε σταμάτησαν να γεννοβολάνε τρυφερά, δροσερά κολοκυθάκια, θυμήθηκα τη μπατσίνα της Στεφανίας. Έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα πολλές συνταγές. Διάλεξα μία, έκανα κάποιες μικροαλλαγές και τη προσάρμοσα στα δικά μου γούστα. Πρέπει να σας πω πως τα βασικά υλικά σε όλες τις συνταγές, είναι πάνω κάτω τα ίδια με μικρές παραλλαγές. Εγώ έφτιαξα τη δική μου και σας την παρουσιάζω με μεγάλη υπερηφάνεια . Αυτό που διαπίστωσα μετά από αρκετούς πειραματισμούς  είναι ότι ψήνεται καλύτερα όταν είναι λεπτή.

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 1

Πρέπει επίσης να σας εξομολογηθώ ότι την πρώτη φορά που την έφτιαξα (πριν προσαρμόσω τη δόση των υλικών στα μέτρα μου) το μείγμα μου βγήκε κάτι παραπάνω από αρκετό αλλά πιστέψτε με, δεν πήγε χαμένο. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.  Έστρωσα  το χυλό που περίσσεψε σε ένα άλλο μικρότερο ταψάκι και το έβαλα στην κατάψυξη. Το έψησα μια βδομάδα αργότερα και ήταν μια χαρά. Επίσης έφτιαξα τη μπατσίνα και με κολοκύθα μεγάλη, κίτρινη και είναι εξίσου νόστιμη. Τα υλικά που σας δίνω είναι για ένα ταψάκι 25 επί 25 εκατοστά…

Μπατσίνα - Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο - 32

Τι θα χρειαστείτε:

– 4 αυγά
– ½ κούπας ελαιόλαδο
– 1 κούπα αλεύρι
– 1 κουταλιά σούπας μπέικιν πάουντερ
– 4 μεγάλα κολοκυθάκια
– 1 κούπα και λίγο ακόμα κασέρια κίτρινα διάφορα
– 1 κουταλιά σούπας δυόσμο ξερό ή φρέσκο
– 1 καρότο
– 1 κρεμμύδι
– 1 σκελίδα σκόρδο
– Αλάτι πιπέρι

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μπατσίνα η… ξεβράκωτη ή αλλιώς κολοκυθόπιτα καλοκαιρινή χωρίς φύλλο

Χυλόπιτα, παραδοσιακή, ροδοψημένη τραγανή (Παρβαλιάκ ή Παλτσίντα)

Σήμερα θα φάμε χυλόπιτα. Όχι όμως σαν εκείνη της γνωστής φράσης «έφαγα χυλόπιτα», που θα την έχετε ακούσει σίγουρα. Η φράση χρησιμοποιείται στην αργκό και υποδηλώνει την απόρριψη και μάλιστα τη ερωτική απόρριψη. Όσο κι αν μοιάζει περίεργο, η φράση έχει κυριολεκτική σημασία και η προέλευσή της εντοπίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Εκείνη την περίοδο η ιατρική επιστήμη δεν ήταν διαδεδομένη και κυριαρχούσε η πρακτική ιατρική. Πολλοί, που εμφανίζονταν ως σωτήρες ήταν στην ουσία απατεώνες ή όπως τους έλεγαν αλλιώς κομπογιαννίτες. Ένας από αυτούς ήταν ο Παρθένης Νένιμος από τα Γιάννενα. Η περιοχή των Ιωαννίνων «γέννησε» άλλωστε και τον όρο κομπογιαννίτης.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 31

Ετυμολογικά, η λέξη προέρχεται από τη συνένωση των λέξεων κομπώνω, που σημαίνει δένω με μάγια και Ιωαννίτης. Οι πρακτικοί θεραπευτές που δρούσαν γύρω από τη χαράδρα του Βίκου χρησιμοποιούσαν κόμβους, δηλαδή ρίζες για τα γιατροσόφια τους και έδεναν τα βότανα που αποξήραιναν σε μαντήλια σε σχήμα πουγκιού, δηλαδή κόμβου. Έτσι από τους κόμπους, ονομάστηκαν κομπογιαννίτες. Αργότερα ο όρος διαδόθηκε και χρησιμοποιήθηκε για όλους τους εμπειρικούς «γιατρούς». Ο κομπογιαννίτης Νένιμος, λοιπόν εκτός από τους βαριά αρρώστους, θεράπευε και τους βαριά ερωτευμένους. Ιδιαίτερα εκείνους που δεν έβρισκαν ανταπόκριση και υπέφεραν από τον ερωτικό καημό.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 32

Το «φάρμακο» ήταν ένας παχύς χυλός από σιτάρι με μπαχαρικά, ψημένος στον φούρνο, τον οποίο έπρεπε οι «παθόντες» οι ερωτικά απογοητευμένοι, να τον καταναλώσουν για τρία συνεχόμενα πρωινά, νηστικοί. Έτσι καθιερώθηκε να λέγεται πως όποιος ερωτευόταν χωρίς ανταπόκριση είχε «φάει χυλόπιτα» για να του περάσει ο πόνος του έρωτα… Αυτά για την ιστορία. Σας το υπογράφω όμως πως η δική μου η χυλόπιτα μπορεί να μη θεραπεύει από το πάθος του έρωτα αλλά όποιος τη γευτεί σίγουρα θα την… ερωτευτεί.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 34

Αν, λοιπόν θέλετε να φτιάξετε κάτι γρήγορο αλλά όχι πρόχειρο, νόστιμο αλλά όχι βαρύ, κάτι που θα θεραπεύσει με όμορφο τρόπο την πείνα, θα το τιμήσουν και θα το ευχαριστηθούν όλοι στην οικογένεια, φτιάξτε την χυλόπιτα, το παρβαλιάκ (στα αρβανίτικα) ή την παλτσίντα (στα βλάχικα) και θα με θυμηθείτε. Η συνταγή είναι παραδοσιακή. Η γιαγιά Αθηνά την πήρε από τη μαμά της και πάει λέγοντας. Βέβαια η γιαγιά Αθηνά την έψηνε πάνω στην πιροστιά και από πάνω έβαζε τη μεγάλη γάστρα, το σάτσι. Μοσχοβόλαγε η γειτονιά. Η νοστιμιά εκείνης της παλτσίντας δεν περιγράφεται.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 35 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Μετά ανέλαβε να ηνία η μαμά μου η οποία δεν τα κατάφερε και άσχημα. Όχι πως θέλω να το παινευτώ αλλά σαν το παρβαλιάκ, της μαμάς μου δεν υπάρχει. Αφράτο, μοσχομυριστό, ροδοψημένο, όχι στο σάτσι αλλά στο φούρνο της μεγάλης μασίνας… δεν υπάρχει σας λέω. Και βέβαια τη συνταγή την κρατώ και τη μοιράζομαι μαζί σας με τα μικρά μυστικά που εξασφαλίζουν την σίγουρη επιτυχία…

Τι θα χρειαστείτε για ένα ταψί μεγάλο κουζίνας:

– 6 κούπες γεμάτες αλεύρι
– 4 κούπες χλιαρό νερό
– 1 κύβο μαγιά μπύρας νωπή (50) γρ.
– Μισό κιλό φέτα θρυμματισμένη ή ξινή μυζήθρα
– 200 γρ βούτυρο γάλακτος ή μαργαρίνη
– Λίγη ζάχαρη
– Μια κουταλιά της σούπας αλάτι

Πώς θα τη φτιάξετε:

Σε βαθειά κατσαρόλα ρίξτε το νερό και χλιαρώστε το. Βάλτε σε ένα μπολάκι λίγο από το χλιαρό νερό, τη ζάχαρη και τη μαγιά. Ανακατέψτε καλά, καλά για να λιώσει η μαγιά.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 1Περβελιάκ χυλόπιτα - 2Περβελιάκ χυλόπιτα - 3

Στο υπόλοιπο νερό ρίξτε το αλάτι το αλεύρι και την διαλυμένη μαγιά και ανακατέψτε με το χέρι σας ώσπου να πετύχετε έναν πηχτό χυλό.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 4Περβελιάκ χυλόπιτα - 6Περβελιάκ χυλόπιτα - 9

Δουλέψτε το χυλό πολύ καλά ώσπου να γίνει λείος και χωρίς κόμπους. Προσοχή! Ο χυλός δεν πρέπει να είναι αραιός. Αν σας βγει αραιός, ρίξτε λίγο αλεύρι. Αν σας βγει πολύ πηχτός, ρίξτε λίγο ακόμα χλιαρό νερό.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 10Περβελιάκ χυλόπιτα - 12

Καλύψτε την κατσαρόλα και αφήστε το χυλό να ξεκουραστεί και να φουσκώσει σε μέρος ζεστό γύρω στη μία ώρα.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 13Περβελιάκ χυλόπιτα - 15

Ανάψτε το φούρνο στους 200 βαθμούς C. Θρυμματίστε τη φέτα.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 21

Αλείψτε πολύ καλά το ταψί της κουζίνας με 1/3 περίπου της ποσότητας του βουτύρου και το υπόλοιπο βάλτε το σε ένα μικρό σκεύος και λιώστε το.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 16

Ρίξτε το χυλό στο ταψί και απλώστε το ομοιόμορφα.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 17Περβελιάκ χυλόπιτα - 20

Σκορπίστε από πάνω τη θρυμματισμένη φέτα…

Περβελιάκ χυλόπιτα - 23Περβελιάκ χυλόπιτα - 24

Ραντίστε με το λιωμένο βούτυρο.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 27Περβελιάκ χυλόπιτα - 28

Αφήστε το ταψί με το χυλό να καθίσει λίγο ακόμα. Όταν αρχίσει να φουσκώνει, μετά από ένα τεταρτάκι περίπου, η χυλόπιτα είναι έτοιμη να μπει στο φούρνο.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 29

Ψήστε για 30-40 λεπτά, ώσπου να ροδοκοκκινίσει και να μοσχομυρίσει.

Περβελιάκ χυλόπιτα - 30Περβελιάκ χυλόπιτα - 37

Καλή επιτυχία φίλες μου και καλή σας όρεξη. Μέχρι το επόμενο ραντεβού μας καλά να περνάτε και να προσέχετε του υπέροχους εαυτούς σας. Φροντίστε ότι κάνετε να το κάνετε με καθαρή συνείδηση γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: «Η στιγμή της πραγματικής ησυχίας σου δεν είναι εκείνη, όπου κοιμάσαι συ, αλλ’ εκείνη, όπου κοιμάται ήσυχα η συνείδησή σου..

Περβελιάκ χυλόπιτα - 35 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Σας φιλώ αυγή.

Γκέλα Ρόσα ή Κιουλ… Βελούδινος, Πεντανόστιμος Βλαχαρβανίτικος Χυλός

Το χωριό μου, η Δροσοπηγή στο νομό της Φλώρινας το δημιούργησαν ορεινοί πληθυσμοί, Βλάχων και Αρβανιτών που μετακινήθηκαν από την περιοχή των Μαστοροχωρίων της Ηπείρου, (Πληκάτι, Βούμπιανι, Αετομελίτσα), εκεί γύρω στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Η ευλογημένη αλλά φτωχή και στερημένη γη της Ηπείρου και το άγριο περιβάλλον, επέβαλλαν στους κατοίκους ανάλογες συμπεριφορές. Δημιουργικοί, οι Δροσοπηγιώτες, με καλλιτεχνικές τάσεις, λακωνικοί και άμεσοι στην επικοινωνία, λιτοί, σχεδόν δωρικοί ως προς την ενδυμασία, έχουν δώσει και πολύτιμα μαθήματα οικιακής οικονομίας. Στη Βλαχαρβανίτικη κουζίνα μαθαίνει κανείς, πώς τα πιο ασήμαντα γεννήματα της φύσης μπορούν να γίνουν νοστιμότατα φαγητά.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 21

Η διατροφή των Βλαχαρβανιτών απλή, λιτή, με καθαρές γεύσεις, χωρίς πολλά καρυκεύματα και μυρωδικά, στηρίζονταν κυρίως στα παρασκευάσματα από αλεύρι, στις ζύμες, τους χυλούς, σπιτικά ζυμαρικά, άγρια χόρτα (τσουκνίδες, λάπατα, ξινήθρες, αγριοράδικα κτλ.) και τα γαλακτοκομικά. Ονομαστές είναι οι Αρβανίτικες πίτες (χορτόπιτες, γαλατόπιτες, γυριστές, μπουρέκια, πλασίντες, παρβαλιάκ, καλαμποκόπιτες), που ξεχωρίζουν τόσο για τον ιδιαίτερο τρόπο που φτιάχνονται όσο και για τη μεγάλη ποικιλία και νοστιμιά.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 29

Ήδη έχετε πάρει μερικά δείγματα και ακολουθούν και άλλα πολλά γιατί οι πίτες είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο. Σήμερα οι Δροσοπηγιώτες, συνεχίζουν να μαγειρεύουν με τον τρόπο που ήξεραν από αιώνες, μπολιάζοντας την κουζίνα τους με υλικά και γεύσεις της καινούριας περιοχής. Το παραδοσιακό κιούλ, στα αρβανίτικα, γκέλα ρόσα στα βλάχικα, που σε απλή μετάφραση σημαίνει κόκκινο φαγητό, είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της βαλαχαρβανήτικης κουζίνας και σας το παρουσιάζω με μεγάλη υπερηφάνεια γιατί έμαθα να το μαγειρεύω με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το μαγειρεύει η μαμά μου, το μαγείρευε η γιαγιά μου και πολλές γενιές ακόμα πίσω.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 23

Το κιούλ, ή γκέλα ρόσα, είναι ελαφρύς χυλός, βελούδινος στην υφή, νόστιμος, θρεπτικός, εύκολος στην κατασκευή. Ένα γρήγορο, χορταστικό και πάρα πολύ εμφανίσιμο πιάτο. Μοιάζει κάπως με το μακάλο των ντόπιων , αλλά περιέχει τυρί, αυγά, φρέσκο βούτυρο και κόκκινο πιπέρι υλικά που δένουν τόσο αρμονικά μεταξύ τους ώστε το αποτέλεσμα θα το ζήλευε και ο καλύτερος σεφ…

Τι θα χρειαστείτε:

– Για τέσσερα πιάτα κιουλ
– Δυο γεμάτες κουταλιές φρέσκο βούτυρο
– 8 κοφτές κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις
– 4 αυγά
– 250 γρ. φέτα
– 4 πιάτα νερό (χρησιμοποιούμε το βαθύ πιάτο στο οποίο θα σερβίρουμε το χυλό)
– Αλάτι
– Πιπέρι κόκκινο στη μύτη του κουταλιού του γλυκού

Πώς θα το φτιάξετε:

Χτυπήστε τα αυγά ελαφρώς με ένα πιρούνι.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 12

Θρυμματίστε τη φέτα με τα δάχτυλά σας.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 10

Σε ένα βαθύ τηγάνι ή πλακουτσωτή κατσαρόλα, λιώστε το βούτυρο και αφήστε το λίγο να κάψει ελαφρώς.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 1

Αποσύρετε το σκεύος από το μάτι και ρίξτε το κόκκινο πιπέρι.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 2

Ανακατέψτε για να μην καεί το πιπέρι.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 3

Το βούτυρο θα πάρει ένα ωραιότατο κοκκινωπό χρώμα.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 4

Μοιράστε με ένα κουτάλι ισόποσα το βούτυρο στα πιάτα.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 5Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 9

Ξαναβάλτε το σκεύος στη φωτιά χωρίς να το καθαρίσετε έτσι όπως είναι βουτυρωμένο και ρίξτε το αλεύρι και το αλάτι.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 6

Αρχίστε να ανακατεύετε το αλεύρι ώσπου να αρχίσει να χρυσίζει και να μοσχοβολάει. Προσέχετε να μη καεί.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 7Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 8

Αποσύρετε από τη φωτιά και αφήστε 4 – 5 λεπτά να πέσει λίγο η θερμοκρασία. Προσθέστε τα τέσσερα πιάτα νερό.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 11

Ξαναβάλτε το τηγάνι στο μάτι και συνεχίστε το ανακάτεμα με το σύρμα ή με μια ξύλινη κουτάλα. Σε λίγο τα μείγμα θα αρχίσει να πήζει. Θα γίνει σαν μια ελαφριά βελουδένια μπεσαμέλ.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 13Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 14

Ρίξτε τα χτυπημένα αυγά ξεκινώντας από το κέντρο σε μορφή σπείρας.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 15

Σταματήστε το ανακάτεμα και αφήστε ένα με δύο λεπτά να μαγειρευτούν τα αυγά.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 16

Αρχίστε το ανακάτεμα με την την κουτάλα απαλά από κάτω προς τα επάνω. Τέλος ρίξτε τη φέτα και ανακατέψτε απαλά.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 17Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 18Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 20

Μοιράστε το χυλό στα πιάτα. Το κοκκινισμένο βούτυρο θα εμφανιστεί στο χείλος κάθε πιάτου. Με ένα πιρούνι ή κουτάλι κάντε διάφορα σχήματα και δώστε τη δική σας αισθητική στο πιάτο.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 26Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 27

Η γκέλα ρόσα, το κιούλ, ένα φαγητό απλό παραδοσιακό που έθρεψε γενιές και γενιές σε καιρούς δύσκολους είναι έτοιμο. Ένας άλλος τρόπος σερβιρίσματος είναι να μοιράσετε πρώτα το κιουλ στα πιάτα και μετά να ρίξετε από πάνω το βούτυρο.

Γκέλα Ρόσα ή Κιούλ - Βλαχαρβανήτικος Χυλός - 28 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Καλή επιτυχία φίλες μου και καλή σας όρεξη! Μέχρι το επόμενο μαγειρικό μας ραντεβού καλά να περνάτε και να προσέχετε τους υπέροχους εαυτούς σας. Μην κακιώνετε με τους γύρω σας. Αφήστε να πάρει ο άνεμος τα αρνητικά τους και μάθετε να μετράτε τα θετικά τους γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: «Υπάρχουν στους ανθρώπους περισσότερα πράγματα να θαυμάσουμε παρά να περιφρονήσουμε…»

Σας φιλώ αυγή

Save

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Σνίτσελ, το τέλειο!

Μπορεί το σνίτσελ να είναι ένα παραδοσιακό πιάτο της Γερμανίας και άλλων γερμανόφωνων περιοχών, έχει όμως, λόγω της νοστιμιάς του, κατακτήσει όλο τον κόσμο  και το συναντάει κανείς σε όλες σχεδόν τις κουζίνες, σε διάφορες παραλλαγές. Το λεπτοκομμένο κρέας χοιρινού, παναρισμένο με τρίμματα ψωμιού, φρυγανιά ή νιφάδες βρώμης, μαγειρεμένο  στο τηγάνι ή στο φούρνο, γίνεται εξαιρετικά νόστιμο.

Σνίτσελ, το τέλειο - 22

Εκτός αυτού είναι ένα φαγητό πολύ εύκολο, που γίνεται γρήγορα και  αρέσει σε όλους . Εγώ τα έφτιαξα σήμερα  στο τηγάνι και έγιναν όνειρο. Από έξω τραγανά, τραγανά και από μέσα μαλακά και ζουμερά . Τα φτιάχνω και στο φούρνο αλλά η νοστιμιά του τηγανητού είναι άλλο πράγμα.  Θα μου πείτε ότι το τηγανητό είναι κομμάτι βαρύ αλλά δε βαριέσαι, μια στο τόσο και μια παρασπονδία δεν κάνει κακό. Στο φούρνο γίνονται νόστιμα αλλά λίγο πιο σκληρά.  Δοκιμάστε τα έτσι και αλλιώς και κρατήστε αυτό που σας αρέσει περισσότερο…

Τι θα χρειαστείτε:

– 4  σνίτσελ
– 2  αβγά χτυπημένα
– Αλεύρι
– Φρυγανιά τριμμένη
– Ρίγανη-αλάτι-πιπέρι
– Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Εκτέλεση:

Αν έχετε δικό σας χασάπη όπως εγώ, σίγουρα θα σας δώσει καλό κρέας. Η επιτυχία ενός φαγητού εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις πρώτη ύλη, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κρέας.

Σνίτσελ, το τέλειο - 1 Συνεχίστε την ανάγνωση Σνίτσελ, το τέλειο!

Αφράτη, πανεύκολη Μηλόπιτα

Μηλόπιτα… η αφράτη… η τέλεια… η πανεύκολη! (Δες και τη συνταγή για μηλόπιτα τριφτή).

«Λόλα… να ένα μήλο». Η φράση, σφηνωμένη στον παιδικό μαθητικό εγκέφαλο, είναι μία από τις πρώτες ισχυρές αναμνήσεις αυτού του φρούτου, αν εξαιρέσουμε τις μωρουδιακές φρουτόκρεμες και τα καραμελωμένα μήλα της προσχολικής ηλικίας. Το μήλο, με ιστορία που χάνεται στις απαρχές του χρόνου, κουβαλά στους σπόρους του συμβολισμούς αιώνων, θεραπευτικές αλλά και μεταφυσικές ιδιότητες.

Η ιστορία του μήλου ξεκινά από την αρχαία Αίγυπτο όπου, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι ιστορικοί, περίπου τον 13ο αιώνα π.Χ. ο Φαραώ Ραμσής φύτεψε τις πρώτες μηλιές στις όχθες του Νείλου. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι έχουν βρεθεί απολιθώματα μήλων σε διάφορα χωριά της Ελβετίας, τα οποία χρονολογούνται από τη Λίθινη Εποχή. Εμείς βέβαια ξέρουμε ότι τα πρώτα μήλα εμφανίστηκαν με τη δημιουργία του κόσμου στον Κήπο της Εδέμ.

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, τα μήλα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι των γαμήλιων τελετών, (πράγμα που ισχύει σε μερικές περιοχές ακόμα και σήμερα. Στο χωριό μου τη Δροσοπηγή για παράδειγμα η νύφη μετά την γαμήλια τελετή αντί για ανθοδέσμη ρίχνει ένα μεγάλο μήλο που έχει σφηνωμένο στην σάρκα του ένα κέρμα για υγεία και πλούτο. Όποιος ή όποια το πιάσει θα παντρευτεί σύντομα).  Επίσης μήλα με κέρμα μοιράζουν οι νεόνυμφοι μετά την γαμήλια τελετή στα πρωτότοκα παιδιά των συγγενικών οικογενειών για να είναι το ζευγάρι καρπερό. Στην αρχαιότητα  όταν κάποιος έριχνε ένα μήλο προς το μέρος μιας γυναίκας, αυτό ισοδυναμούσε με πρόταση γάμου. Εμείς μάθαμε από την μυθολογία ότι η προσφορά μήλου, ειδικά εάν πρόκειται γι’ αυτό της Έριδος, ισοδυναμεί με τον Τρωικό Πόλεμο.

Η Εύα είναι ο πρώτος άνθρωπος που συνέδεσε την ύπαρξή του με το μήλο. Αυτός που την… πλήρωσε, βέβαια, ήταν ο Αδάμ. Το γνωστό «μήλο του Αδάμ» μάλλον ήταν το κομμάτι που του κάθισε στον λαιμό. Επίσης εάν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, αντίστοιχα δικαιώματα στο φρούτο, εκτός από την Εύα έχει και ο όφις. Το μήλο ονομάστηκε «ο καρπός του κακού και της γνώσης»…

Τα χρυσά μήλα σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία τα είχαν οι Εσπερίδες, στον κήπο τους αν και δεν μπορούσαν να τα απολαύσουν, καθώς βρίσκονταν συνέχεια σε επαγρύπνηση μην τυχόν τους τα κλέψουν. Ένα τέτοιο μήλο, χρυσό από τον Κήπο των Εσπερίδων, κλήθηκε ο Πάρις να χαρίσει στην ομορφότερη θεά και η επιλογή του προκάλεσε τον έρωτα που οδήγησε στον τρωικό πόλεμο, ο οποίος έγινε ομηρικό έπος.

Εκατοντάδες χρόνια μετά, ο Θεόφιλος δεν είχε μελετήσει μυθολογία για να πάρει το μάθημά του και προσέφερε το σωτήριο έτος 830 στο Βυζάντιο ένα χρυσό μήλο στην Κασσιανή, για να το πάρει πάλι πίσω, με μια κίνηση αντρικής κυριαρχίας και συντηρητισμού για τη θέση των γυναικών.

Ενισχυμένη είναι η παρουσία του μήλου και στους μύθους, τους θρύλους και τα παραμύθια σε όλη την Ευρώπη, ως ένα από τα πιο παλιά και ευρέως αναγνωρισμένα σύμβολα – σύμβολο απαγορευμένης γνώσης αλλά και της αιώνιας νεότητας. Κορυφαίο το μήλο της Χιονάτης,

Μεταφορά για την ψυχή του μήλου παραμένει η παροιμία «Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει», κάνοντας όλους μας να λυπόμαστε τα αχλάδια και τα πορτοκάλια, που δεν έχουν κερδίσει αντίστοιχη θέση στην καρδιά μας… Συνεχίστε την ανάγνωση Αφράτη, πανεύκολη Μηλόπιτα

Έτσι φτιάχνονται οι παραδοσιακές Χυλοπίτες

«Κόρες» στο ντόπιο ιδίωμα σημαίνει φύλλα, χυλοπίτες. Στα αρβανητοχώρια τις χυλοπίτες τις λένε «πέτα» ή «πέτκα», οι δε βλάχοι «πέτουρε». Παλιά οι  χυλοπίτες μαζί με τον τραχανά,  φτιάχνονταν στο σπίτι από τα άξια χέρια των γυναικών εκεί στο τέλος του καλοκαιριού.  Στέγνωναν κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και κατόπιν αποθηκεύονταν σε λευκά πάνινα σακούλια και έπαιρναν την θέση τους στο κελάρι μαζί με τις άλλες προμήθειες του χειμώνα  μιας και αποτελούσαν σημαντικό πιάτο της χειμερινής  διατροφής.

Οι χυλοπίτες φτιάχνονταν και εξακολουθούν να φτιάχνονται με φρέσκα υλικά, αλεύρι, αυγά, γάλα και λίγο αλάτι σε μεγάλες ποσότητες. Στην παρασκευή τους  συμμετείχαν όλες οι γυναίκες της γειτονιάς, ειδοποιημένες από την προηγούμενη.  «Αύριο θα φτιάξουμε φύλλα στης Ευτυχίας», «Μεθαύριο στης Μερόπης». Το άνοιγμα των φύλλων δεν είναι απλή δουλειά. Χρειάζεται τέχνη και επιδεξιότητα για να γίνει το φύλλο λεπτό, σχεδόν διάφανο, ολοστρόγγυλο, χωρίς ψεγάδια. Τέχνη που την μετέφεραν με τον καιρό οι μεγαλύτερες στις μικρότερες.

Μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς και κεφιού ανάμεσα σε γέλια και πειράγματα, συναγωνίζονταν ποια θα ανοίξει τα περισσότερα. Ακόμα και τα μικρά παιδιά συμμετείχαν στο πανηγύρι. Έπαιρναν τα φύλλα τυλιγμένα στους πλάστες και τα άπλωναν στα καθαρά σεντόνια, κάτω από τον καυτό ήλιο να στεγνώσουν και να «σκάσουν» σε μικρά κομμάτια. Όταν τελείωναν το άνοιγμα ακολουθούσε τραπέζωμα με πίτες, γλυκά, φρούτα και καλούδια διάφορα . Με τις ευχές «καλό χειμώνα», «με υγεία να τα φάτε», αποχωρούσαν δίνοντας ραντεβού την επόμενη μέρα, στο σπίτι  κάποιας άλλης γειτόνισσας… Το πανηγύρι σταματούσε, όταν όλα τα σπίτια της γειτονιάς είχαν φτιάξει αυτά τα καταπληκτικά ζυμαρικά.

Οι χυλοπίτες όπως σας προανέφερα παρασκευάζονταν σε μεγάλες ποσότητες. Οι οικογένειες εκείνη την εποχή ήταν πολυμελείς και το συγκεκριμένο ζυμαρικό το έτρωγαν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Για πολλές δε οικογένειες οι χυλοπίτες μαζί με τον τραχανά αποτελούσαν το καθημερινό πρωινό γεύμα. Μαγειρεύονταν εύκολα, τους ζέσταινε και πάνω από όλα ήταν θρεπτικό και τους «κράταγε» χορτάτους.

Εγώ θα σας δώσω τα υλικά για μια μικρή ποσότητα. Ας πούμε για να μαγειρέψετε περίπου τρεις φορές για πέντε άτομα. Μπορείτε να τις φτιάξετε στο σπίτι και να τις απλώσετε να στεγνώσουν στο μπαλκόνι. Προλαβαίνετε! Ο καιρός ακόμα καλά κρατεί. Συνεχίστε την ανάγνωση Έτσι φτιάχνονται οι παραδοσιακές Χυλοπίτες

Κολοκυθοκεφτέδες στο φούρνο

Είμαι σίγουρη φίλες μου ότι καμιά  μας  δεν μπορεί να πει όχι σε έναν ροδοτηγανισμένο πικάντικο κεφτέ. Οι παντός είδους κεφτέδες κολοκυθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες, μελιτζανοκεφτέδες, είναι από τα πιο αγαπημένα μεζεδάκια και έχουν σημαντική θέση στο καλοκαιρινό τραπέζι. Μια και το θέμα μας είναι οι κολοκυθοκεφτέδες, τώρα που τα κολοκυθάκια τα βρίσκω σε αφθονία τους φτιάχνω πολύ συχνά. Το πρόβλημα είναι, πως τα τηγανητά είναι μεν νόστιμα άλλα, λίγο πολύ, τις  θερμιδούλες τους τις έχουν και εμείς πρέπει και να προσέχουμε. Ξέρετε χολιστερίνες, πίεση,  περιτά κιλά κτλ.

Προσπαθώντας να βρω τρόπο να αποφύγω το τηγάνισμα, σκέφτηκα: «Γιατί να μην δοκιμάσω να τους κάνω… φουρνιστούς;». Τους έφτιαξα λοιπόν και τους έψησα στο φούρνο, στο ταψί με τις υποδοχές. Εκεί που κάνω τα μικρά ατομικά κέικ, σε σχήμα καρδιάς. Το αποτέλεσμα,  ήταν εκπληκτικό.  Οι κολοκυθοκεφτέδες έγιναν χάρμα στην εμφάνιση και μμμμμμ στη γεύση. Δεν πρόλαβα να τους βγάλω από το ταψί.  Εξαφανίστηκαν πριν ακόμη κρυώσουν! Έτσι τώρα αναγκάζομαι και φτιάχνω διπλή δόση για να μας φτάσουν! Επίσης έτσι ομορφούληδες που βγαίνουν  είναι ότι πρέπει για μπουφέ… Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθοκεφτέδες στο φούρνο

Ζουμερό Κέικ Καρότου (πανεύκολο)

Τα καρότα στο χωριό μου, τουλάχιστον φίλες μου, παλιά, τα σπέρναμε στους μπαξέδες και τα χρησιμοποιούσαμε για να νοστιμίζουμε τα φαγητά μας. Που και πού στολίζαμε και καμιά σαλάτα η τα μασουλάγαμε για να ξεγελάσουμε την πείνα μας ώσπου να ετοιμαστεί το φαγητό. Το να τα βάλουμε σε γλυκό δεν περνούσε από το μυαλό κανενός. Ώσπου κάποια «Αθηναία», περαστική από το χωριό, έκανε γνωστό το «γλυκό κουταλιού καροτάκι».

Για ένα διάστημα ήταν το γλυκό της μόδας ώσπου, από την άλλη  μεριά του Ατλαντικού,  ήρθε η συνταγή για το «Κέικ καρότου» μέσα στης αποσκευές μιας ομογενούς εξ Αμερικής και το γλυκό καροτάκι έπεσε στα αζήτητα. Το κέικ καρότου, έκτοτε και για αρκετό καιρό, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στους πρωινούς και απογευματινούς καφέδες. Σε ένα τέτοιο καφέ το δοκίμασα κι εγώ,  εντυπωσιάστηκα και το ενέταξα στη λίστα με τα αγαπημένα μου.

Σας το προτείνω λοιπόν, γιατί  είναι ένα κέικ με πολλά … προσόντα:  Κατ’ αρχήν είναι πα-νεύ-κο-λο. Απλά ανακατεύεις με ένα πιρούνι τα υλικά και μέχρι να πεις…. «καρότο» το έχεις βάλει στο φούρνο. Σε λίγη ώρα βγαίνει, μοσχομυριστό, φουσκωτό, φουσκωτό,  αφράτο, ζουμερό, εντυπωσιακό σε εμφάνιση και  με μια γεύση όνειρο… Συνεχίστε την ανάγνωση Ζουμερό Κέικ Καρότου (πανεύκολο)

Πως φτιάχνεται ο παραδοσιακός Τραχανάς

Υπάρχει μια μυρωδιά που φέρνει χειμώνα, φέρνει χωριό κι αναμμένο τζάκι, φέρνει φίλους και ωραίες παρέες, με σκουφιά και κασκόλ πεταμένα στους καναπέδες, φέρνει τους ήχους που βγάζουν τα κουτάλια, όταν βυθίζονται στα  πιάτα, φέρνει μνήμες και ανθρώπους. Είναι ο τραχανάς, βεβαίως! Εγώ έχω καταχωρημένη την εικόνα του στο άλμπουμ του μυαλού μου, έτσι όπως τον έφτιαχνε η γιαγιά μου, απλωμένο σε ολόκληρη την αυλή  στα κατάλευκα σεντόνια, να ξεροψήνεται  κάτω από τον καυτό Αυγουστιάτικο ήλιο.

Ο τραχανάς, λοιπόν, και δεν είναι υπερβολή να σας πω ότι έχει τις καταβολές του από την αρχαιοελληνική γαστρονομία, στην οποία συναντάει κανείς αναφορές του Αθήναιου και του Διοσκουρίδη στον «χόνδρο», δηλαδή το χοντρό αλεσμένο σιτάρι. Στο τέλος του 1989, διάβασα ότι  έγινε μιας διεθνής συνάντηση στις ΗΠΑ με αντικείμενο την ιστορική προέλευση διαφόρων τροφών. Μια ιστορικός της διατροφής, η Maria Johnson, εξέφρασε την άποψη ότι ο ελληνικός τραχανάς προέρχεται από την τουρκική λέξη «tarhana», που ούτε λίγο ούτε πολύ σημαίνει, σπιτικά ζυμαρικά  με βασικά συστατικά στοιχεία τα δημητριακά και το γάλα.

Στον τόπο μας (Φλώρινα) στην ντόπια διάλεκτο,  ο τραχανάς, ονομάζεται «Ταράνα», στα βλάχικα, «πισερούτς», στα δε αρβανίτικα  «ροσνίτσα». Ίσως οι περισσότερες έχετε ακουστά τη φράση  « Τι κάνει αυτός; Απλώνει τραχανά!», που δηλώνει μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο, υπομονή και λεπτοδουλειά. Για παράδειγμα, ένας τρόπος -ο πιο δύσκολος τρόπος- παρασκευής του ξινού τραχανά έχει τα εξής στάδια: Ιούλιο και Αύγουστο μαζεύεται το γάλα σε καθαρούς τενεκέδες τις καρδάρες όπως τις λέγαμε στο χωριό μου. Το αφήνουν να ξινίσει. Μια μέρα πριν βραστεί ο τραχανάς, ρίχνουν γιαούρτι μέσα στο γάλα. Την επομένη βράζουν το γάλα. Μετά, αλάτι και καλό ανακάτεμα. Μετά αρχίζει το βράσιμο και πέφτει το σιμιγδάλι. Όταν είναι έτοιμος και λίγο στεγνωμένος, τον ψιλοκόβουν, μια πολύ κοπιαστική δουλειά, και τον απλώνουν σε καθαρά σεντόνια και τραπεζομάντιλα σε όλο το σπίτι.

Εγώ όμως θα σας δώσω μια εκδοχή κατασκευής του τραχανά που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια γιατί είναι η πιο εύκολη, αλλά δεν στερείται καθόλου νοστιμιάς. Η ποσότητα που θα προκύψει από τα υλικά είναι αρκετή για μια πρώτη δοκιμή. Πιστέψτε το! Ο τραχανάς μέσα στη  σεμνότητα του, προσφέρει υψηλότατες απολαύσεις! Συνεχίστε την ανάγνωση Πως φτιάχνεται ο παραδοσιακός Τραχανάς