Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο… Λουκουμάκια στο ταψί.-

Το κλασσικό είναι πάντοτε και το πιο ωραίο. Κλασσικές, μαμαδίστικες μπριζόλες  στον φούρνο, με πατάτες ή χωρίς. Σήμερα αποφάσισα χωρίς, γιατί το συνοδευτικό θα είναι μεν πατάτες αλλά πατάτες τηγανητές. Έτσι ψήφισε ομόφωνα η ομήγυρης. Εντάξει, εντάξει, είναι λίγο αμαρτωλές η πατατούλες στο τηγάνι αλλά όλα τα αμαρτωλά, τι να σας το λέω, το ξέρετε και από μόνες σας,  είναι και τα πιο νόστιμα.  Μπριζολίτσες χοιρινές στο φούρνο λοιπόν και δηλώνω πως  αυτό το φαγάκι, όπως και να το φτιάξεις, είναι best seller. Γίνεται ανάρπαστο.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 21

Ένα τόσο φανταστικό έδεσμα όμως θέλει φυσικά και την ανάλογη μεταχείριση. Δεν έχει κανένα νόημα να πεις «τσάκο δυο κιλά χοιρινές μπριζόλες να τις βάλουμε στο φούρνο». Για να αποκτήσει αυτό το παρεξηγημένο χοιρινό κρέας γεύση  ιδιαίτερη,  φτάνουν μόνο λίγα λεπτάκια φροντίδας και περιποίησης. Ένα ελαφρύ… μασαζάκι με λαδάκι, ξυδάκι και μυρωδικά θα το χαλαρώσει, θα το μαλακώσει και θα το βοηθήσει να ξεδιπλώσει όλα τα μοναδικά χαρακτηριστικά του. Να γίνει τρυφερό, νόστιμο και απολαυστικό σκέτο λουκουμάκι στο ταψί, που λένε…

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 23

Τι θα χρειαστείτε:

– 6 μπριζόλες, με κόκκαλο ή χωρίς
– 1/2  φλυτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
– Λίγο ξύδι
– 1/2 φλυτζ. τσαγ. κρασί
– 1 φλυτζ. τσαγ. νεράκι
– Ρίγανη
– Αλάτι και πιπέρι
– Λεμόνι

Πώς θα τις φτιάξετε:

Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα και αφιερώστε λίγο χρόνο για να προετοιμάσετε τις μπριζολίτσες σας.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 1

Στάξτε μια-δυο σταγόνες ξιδάκι στα χέρια σας  και κάντε σε κάθε μία μπριζολίτσα  ξεχωριστά ένα ελαφρύ μασαζάκι. Το ξιδάκι θα τις μαλακώσει και θα εξαλείψει οποιαδήποτε δυσάρεστη μυρωδιά…

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 5

Αλατίστε και πιπερώστε τις μπριζόλες κατά βούληση.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 4

Ραντίστε τις με λίγο από το λαδάκι και συνεχίστε το  ελαφρύ μασάζ να λαδωθούν καλά καλά.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 2

Πασπαλίστε  με ρίγανη.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 9

Ρίξτε το μισό από το λάδι στο ταψί και τοποθετείστε τις μπριζόλες τη μία δίπλα στην άλλη σε όλη την επιφάνεια του ταψιού. Αν οι μπριζόλες σας έχουν λιπάκι περιμετρικά, με ένα κοφτερό μαχαιράκι χαράξτε το σε δύο τρία μέρη, να ανοίξει σαν βεντάλια. Ραντίστε με το υπόλοιπο λάδι.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 6Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 7

Ρίξτε εδώ και εκεί το κρασί και το νεράκι.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 11Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 12

Σκεπάστε καλά με το αλουμινόχαρτο και βάλτε το ταψί στο φούρνο.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 13

Ψήστε τις μπριζόλες έτσι όπως είναι σκεπασμένες για μία ώρα. Μετά αφαιρέστε το αλουμινόχαρτο  γυρίστε με ένα πιρουνάκι τις μπριζόλες και συνεχίστε το ψήσιμο για μισή ωρίτσα ακόμα και ροδοκοκκινίσουν.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 15Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 16

Στύψτε το λεμόνι και ραντίστε τις μπριζολίτσες.  Συνοδέψτε τις με πουρέ, πιλαφάκι, πατατούλες τηγανητές η με μια σκέτη χωριάτικη σαλατούλα.

Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 19Μπριζόλες κρασάτες στο φούρνο - 18

Καλή επιτυχία φίλες μου και καλή σας όρεξη. Μέχρι το επόμενο μαγειρικό μας ραντεβού να  είστε καλά, να προσέχετε του υπέροχους εαυτούς σας και μην ξεχνάτε αυτό που έλεγε η γιαγιά  Αθηνά: « Αλλάξτε τη καθημερινότητα σας , πρωτοτυπήστε γιατί όταν τα πράγματα γίνονται μονότονα, ακόμα και η καλοσύνη καταντάει βαρετή».

Σας φιλώ αυγή

Λουκουμαδένιο αρνάκι στη γάστρα με μελωμένες πατατούλες, μμμμμούρλια.

Το αρνάκι στη γάστρα με πατάτες, μαγειρεμένο στο φούρνο εννοείται, είναι το απόλυτο κύριο πιάτο σε ένα γιορτινό ή κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι ή τραπέζι με συγγενείς και φίλους. Και θα σας πω και τούτο: μέχρι σήμερα, δεν έτυχε να γνωρίσω κανέναν, μα κανέναν, μικρό ή μεγάλο που να μην ενέδωσε στη γοητεία του. Εντάξει το λέω κομψά, γιατί όσες φορές κάνει την εμφάνισή του στο τραπέζι το αρνάκι ή το κατσικάκι με τις μελωμένες πατατούλες, πέφτουμε όλοι με τα μούτρα και το ξεκοκαλίζουμε, σαν πρωτόγονοι, σε χρόνο ντε τε.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 17

Η συνταγή είναι εξαιρετικά απλή και εύκολη και το αποτέλεσμα εγγυημένο. Το μόνο μυστικό επιτυχίας -όπως πάντα- είναι η καλή πρώτη ύλη: το αρνί ή το κατσίκι που πρέπει να είναι καλό. Καλό για μένα σημαίνει μικρό ζώο 6-7, το πολύ 8 κιλά, ντόπιο και θηλυκό.

Τι θα χρειαστείτε:

– 2 ½ κιλά αρνί ή κατσίκι
– Αλάτι και διάφορα πιπέρια
– 1 φλυτζ. ελαιόλαδο
– 1 κουταλιά της σούπα ξίδι
– 1 ζουμερό λεμόνι
– 1 κουτ. σουπ. αποξηραμένη ρίγανη
– 2 κουτ. σουπ. μουστάρδα
– 2 ολόκληρες σκελ. σκόρδο
– 1 φλυτζ. του καφέ νερό
– Λαδόκολλα
– Αλουμινόχαρτο

Πώς θα το φτιάξετε:

Ξεκινήστε πρώτα με την ετοιμασία του αρνιού. Σκουπίστε το αρνάκι με χαρτί κουζίνας (δεν το πλένετε ΠΟΤΕ!) και τοποθετείστε το σε ταψί. Καθαρίστε τις σκελίδες του σκόρδου και κόψτε τις στα δύο ή στα τρία. «Σκορδίστε» το κρέας ανοίγοντας με κοφτερό μαχαιράκι τρύπες και μπήγοντας μέσα τα κομματάκια του σκόρδου. Φροντίστε να βάλετε σκόρδο παντού σε όλο το αρνί γύρω-γύρω, πάνω-κάτω, μέσα-έξω… Ρίξτε λίγο από το λάδι και αλείψτε με το χέρι σας το κρέας να πάει παντού. Αλατοπιπερώστε και βρέχοντας τα χέρια σας με λίγο ξυδάκι κάντε του ένα γερό μασάζ . Έτσι το αλάτι θα πάει παντού και θα εισχωρήσει και στα πιο δύσκολα σημεία. Ραντίστε το με το χυμό του λεμονιού. Αν αυτήν τη δουλίτσα την κάνετε και από βραδύς, σκεπάσετε το κρέας με μεμβράνη και το βάλτε το στο ψυγείο, σας εγγυώμαι πως το κρέας θα είναι πολύ πιο νόστιμο και πολύ πιο μαλακό.

Προθερμάνετε το φούρνο στους 220 βαθμούς.

Καθαρίστε τις πατάτες και κόψτε τις στα τέσσερα αν είναι μεγάλες ή στα δύο αν είναι μικρότερες.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 1Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 2

Προσθέστε αλάτι, πιπέρι, ρίγανη μουστάρδα, λεμόνι και λάδι και ανακατέψτε καλά καλά.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 4Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 3Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 5Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 6

Στρώστε τις πατάτες στη γάστρα και από πάνω βάλτε το αρνί.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 10Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 11

Προσθέστε το νεράκι εδώ κι εκεί. Μην σας ανησυχεί που είναι λιγοστό. Κατά την διάρκεια του μαγειρέματος το αρνάκι θα αφήσει του χυμούς του και οι πατατούλες θα μαγειρευτούν μέσα σ’ αυτούς, θα μελώσουν και θα γίνουν λουκουμάκια.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 14

Ρίξτε λίγο από το λαδάκι ακόμα πάνω από το κρέας, κλείστε τη γάστρα με το καπάκι της.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 12Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 15

Σε περίπτωση που δεν έχετε γάστρα μια χαρά την κάνει τη δουλειά του και ένα ταψί, αρκεί να το καλύψετε καλά καλά με αλουμινόχαρτο. Βάλτε το φαγητό στο φούρνο και ψήστε για μισή ώρα στους 220 βαθμούς. Μετά μειώστε στους 180 βαθμούς και συνεχίστε το ψήσιμο για άλλες δυο ώρες. Στο διάστημα αυτό μπορείτε να επιβλέπετε το φαγητό σας και να ραντίζετε πού και πού το κρέας με τους χυμούς που θα ελευθερώσει κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Αφού το βγάλετε από το φούρνο μην το σερβίρετε αμέσως. Ξέρω, είναι μαρτύριο η αναμονή, γιατί εν τω μεταξύ οι ευωδιές θα έχουν σκορπιστεί γύρω και θα σας έχουν ανοίξει την όρεξη. Επιβάλλεται όμως να μείνει για ένα δεκάλεπτο – τέταρτο ίσως- με κλειστό καπάκι.

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - 16

Καλή επιτυχία φίλες μου και καλή σας όρεξη. Μέχρι το επόμενο μαγειρικό μας ραντεβού να περνάτε καλά να προσέχετε τους υπέροχους εαυτούς σας και αξιοποιήστε το χρόνο σας όσο καλύτερα και δημιουργικότερα γίνεται γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: «Ο χρόνος είναι δωρεάν, αλλά είναι ανεκτίμητος. Δεν μας ανήκει, αλλά μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε. Δεν μπορούμε να τον αποταμιεύσουμε , αλλά μπορούμε να τον ξοδέψουμε. Και από τη στιγμή που τον χάσουμε, δεν μπορούμε να τον πάρουμε πίσω..»

Αρνάκι στη γάστρα με πατάτες - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Σας φιλώ αυγή.

Σνίτσελ, το τέλειο!

Μπορεί το σνίτσελ να είναι ένα παραδοσιακό πιάτο της Γερμανίας και άλλων γερμανόφωνων περιοχών, έχει όμως, λόγω της νοστιμιάς του, κατακτήσει όλο τον κόσμο  και το συναντάει κανείς σε όλες σχεδόν τις κουζίνες, σε διάφορες παραλλαγές. Το λεπτοκομμένο κρέας χοιρινού, παναρισμένο με τρίμματα ψωμιού, φρυγανιά ή νιφάδες βρώμης, μαγειρεμένο  στο τηγάνι ή στο φούρνο, γίνεται εξαιρετικά νόστιμο.

Σνίτσελ, το τέλειο - 22

Εκτός αυτού είναι ένα φαγητό πολύ εύκολο, που γίνεται γρήγορα και  αρέσει σε όλους . Εγώ τα έφτιαξα σήμερα  στο τηγάνι και έγιναν όνειρο. Από έξω τραγανά, τραγανά και από μέσα μαλακά και ζουμερά . Τα φτιάχνω και στο φούρνο αλλά η νοστιμιά του τηγανητού είναι άλλο πράγμα.  Θα μου πείτε ότι το τηγανητό είναι κομμάτι βαρύ αλλά δε βαριέσαι, μια στο τόσο και μια παρασπονδία δεν κάνει κακό. Στο φούρνο γίνονται νόστιμα αλλά λίγο πιο σκληρά.  Δοκιμάστε τα έτσι και αλλιώς και κρατήστε αυτό που σας αρέσει περισσότερο…

Τι θα χρειαστείτε:

– 4  σνίτσελ
– 2  αβγά χτυπημένα
– Αλεύρι
– Φρυγανιά τριμμένη
– Ρίγανη-αλάτι-πιπέρι
– Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Εκτέλεση:

Αν έχετε δικό σας χασάπη όπως εγώ, σίγουρα θα σας δώσει καλό κρέας. Η επιτυχία ενός φαγητού εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις πρώτη ύλη, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κρέας.

Σνίτσελ, το τέλειο - 1 Συνεχίστε την ανάγνωση Σνίτσελ, το τέλειο!

Παραδοσιακές Τσιγαρίδες (Τζουμπερίγκες)

« …Τα χριστούγεννα για τους γεωργούς ήταν ξεκούρασμα , γι αυτούς και για τα ζώα τους, καλοπέραση! Την παραμονή έσφαζαν τα γουρούνια που τα έτρεφαν ως επί το πλείστον με βελάνι (βαλανίδια) και καλαμπόκι. Και ο φτωχότερος ακόμη είχε στο σπίτι του γουρούνι τουλάχιστον 50 οκάδων για τα Χριστούγεννα. Η σφαγή των γουρουνιών ήτο έθιμον παλαιόν, σχετιζόμενον με τα Κρόνια των αρχαίων, κατά τα οποία έσφαζαν χοίρους, θυσία στον Κρόνον. Κατά το σφάξιμο του γουρουνιού,  φρόντιζε ο σφαγεύς να μη σκούξει το γουρούνι και το ακούσει ο εχθρός και πει κακά λόγια, γιατί τότε το κρέας θα μύριζε και θα σκουλίκιαζε…»

Αυτά γράφει ο λαογράφος Φίλιππος Αφένδρας για το έθιμο της σφαγής του γουρουνιού ή γουρουνοχαράς , το οποίο έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας, αν και τηρείται  πια μόνο από λίγους μερακλήδες. Παλιά κάθε οικογένεια είχε τουλάχιστον ένα γουρούνι στην αυλή. Το έπαιρναν από μικρό, ένα χρόνο πριν και το τάιζαν έτσι ώστε να καταφέρουν να το παχύνουν  όσο το δυνατόν περισσότερο. Με φροντίδα και καλό τάισμα το γουρουνάκι γινόταν…θρεφτάρι. «Καλό» θεωρούνταν ένα γουρούνι που έφτανε τις 100 οκάδες.

Ζωοτροφές σαν αυτές που υπάρχουν σήμερα  δεν υπήρχαν τότε. Το τάιζαν με βελανίδια , τσουκνίδες,  χόρτα  και αποφάγια ως την παραμονή των Χριστουγέννων, οπότε και ξεκινούσε το έθιμο της  χοιροσφαγής.  Μαζεύονταν 3-4 άνδρες, συνήθως γείτονες  και με τη χρήση βαριοπούλας ,το χτυπούσαν στο μέτωπο, το ζάλιζαν, το  έριχναν κάτω για να μπορέσουν να το σφάξουν. Βάρβαρη μέθοδος, αλλά το κρέας του πεντανόστιμο. Αφού το έσφαζαν, το έγδερναν και το κρεμούσαν σε τσιγγέλι,  για να στραγγίξει και μετά το τεμάχιζαν .

Άφθονο και νόστιμο χοιρινό κρέας σε αναμμένα τζάκια, εύφραινε τους πιστούς μετά την πολυήμερη νηστεία  και έδινε πανηγυρική ατμόσφαιρα στο δωδεκαήμερο των γιορτών. Ένα σημαντικό όμως μέρος του κρέατος έπρεπε να διατηρηθεί για τους ερχόμενους μήνες μέσα σε κιούπια σκεπασμένο με καυτό λίπος. Η σπατάλη ήταν γνωστή μόνο σαν λέξη, εκείνη την εποχή, όχι σαν νοοτροπία. Τίποτα από το σφάγιο δεν πετιόταν. Όλα, μα όλα τα μέρη του ζώου τα αξιοποιούσαν οι ντόπιες καλονοικοκυρές. Με τα αυτιά και τα πόδια έφτιαχναν την περίφημη πηχτή. Με το δέρμα του, που το ξύριζαν και το στέγνωναν, νοστίμιζαν τα όσπρια και άλλα φαγητά και με τα έντερα του, έφτιαχναν νοστιμότατα λουκάνικα.

Αυτό που χρειάζονταν όμως περισσότερο ήταν το πολύτιμο ζωικό λίπος  και τις θερμίδες του γιατί  ο Φλωρινιώτικος χειμώνας ήταν βαρύς και διαρκούσε πολλούς μήνες. Έκοβαν το λιπώδη ιστό  σε μικρά κομματάκια και τα έλιωναν σε μεγάλα καζάνια. Αφού έλιωνε ένα τμήμα από το λίπος, έμεναν στο καζάνι μικρά τραγανά κομματάκια από λίπος και κρέας. Αυτά ήταν οι περίφημες «τσιγαρίδες» ή «τζουμπερίγκες», το αγαπημένο φαγητό μικρών και μεγάλων. Μετά το ψήσιμο στα καζάνια άρχιζε το τσιμπούσι με άφθονο κρασί αλλά και χορό. Το υπόλοιπο λίπος το στράγγιζαν σε τενεκέδες και το χρησιμοποιούσαν  όλο το χρόνο στο μαγείρεμα. Έφτιαχναν  πίτες  (ζέλνικ και μάζνικ) τηγανίτες και μπουκουβάλα ή το άλειφαν πάνω σε φέτες ψωμιού.

Μέρες που είναι, λοιπόν, λέω να θυμηθούμε λίγο τα παλιό  έθιμο και να  φτιάξουμε τσιγαρίδες. Σπιτικές, παραδοσιακές τσιγαρίδες, ξεροψημένες και λαχταριστές από έξω και ζουμερές από μέσα,  με τον αυθεντικό τρόπο του παρελθόντος αλλά σε μικρή ποσότητα. Η συνταγή απλή, αλλά  είναι κάπως κουραστική γιατί τα κομμάτια του λίπους χρειάζονται ανακάτεμα συνεχώς για να μην κολλήσουν. Το αποτέλεσμα όμως σε αποζημιώνει.  Εγώ το τηρώ το έθιμο και φτιάχνω τσιγαρίδες κάθε χρόνο, παραμονές των Χριστουγέννων και μοσχομυρίζει το σύμπαν . Πιστέψτε με, γίνονται ανάρπαστες και είναι το πιο περιζήτητο έδεσμα.

Κρατάω και το λίπος, γιατί  είμαι από αυτούς που πιστεύω ότι τα ζωικό λίπος ( όχι μόνο το χοιρινό ) είναι πολύτιμο και υγιεινό αν καταναλωθεί με μέτρο. Μετά τον ανελέητο πόλεμο που δέχτηκε από τις βιομηχανίες παραγωγής, (δήθεν φυτικών) λιπαρών, με χημικό τρόπο, οι οποίες το ενοχοποίησαν και το εξοβέλισαν από το τραπέζι μας, είναι καιρός να ξαναπάρει τη θέση που του αξίζει  στην κουζίνα γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά, ότι παράγεται στο εργοστάσιο της μητέρας φύσης, δεν μπορεί να σε βλάψει περισσότερο από αυτό που παράγεται  στο  εργοστάσιο από τους ανθρώπους. Συνεχίστε την ανάγνωση Παραδοσιακές Τσιγαρίδες (Τζουμπερίγκες)

Κοφτό Μακαρονάκι με Κεφτεδάκια αλά κρεμ

Αν θέλετε να φτιάξετε κάτι  εύκολο γρήγορο, νόστιμο, πρωτότυπο και παράλληλα  να αξιοποιήσετε ότι υπάρχει στο ψυγείο σας ιδού η λύση. Λίγος κιμάς που περίσσεψε και δεν ξέρετε πώς να τον μαγειρέψετε, ένα καροτάκι, ένα κρεμμυδάκι, ότι ζυμαρικό έχετε και θα φτιάξετε ένα φαγάκι όνειρο. Αυτό το έξυπνο  φαγητό  είναι η τρανή επιβεβαίωση της φιλοσοφίας που είχε η γιαγιά Αθηνά και μαζί με αυτήν όλες οι νοικοκυρές της γενιάς της. Καλή νοικοκυρά, έλεγε, δεν είναι εκείνη που έχει γεμάτο το ντουλάπι της επομένως και γεμάτο το τραπέζι της. Καλή νοικοκυρά είναι εκείνη που και με άδειο ντουλάπι πάντα βρίσκει τρόπο να γεμίσει το τραπέζι της.

Την εποχή της γιαγιάς Αθηνάς βέβαια το άδειο ντουλάπι ήταν ένα συνηθισμένο καθημερινό φαινόμενο. Οπότε επιστρατεύονταν μηχανισμοί περίεργοι ευφυείς και το τίποτα γινόταν κάτι. Η έμπνευση και ο αυτοσχεδιασμός  δημιουργούσαν θαύματα.  Ένα χορταράκι από εδώ, λίγο αλευράκι από εκεί,, μια στάλα λαδάκι, τα χθεσινά περισσεύματα που δεν πετιόταν ποτέ (αμαρτία παιδάκι μου φαγάκι του θεού δεν πετιέται) και μια νέα έξυπνη συνταγή έκανε την εμφάνισή της στο τραπέζι. Κάπως έτσι άλλωστε δημιουργήθηκε η σοφή ελληνική παραδοσιακή μαγειρική, απαλλαγμένη από περιττά,  τριγλυκερίδια  και χολιστερίνες, προορισμένη να χορταίνει χωρίς να βλάπτει.

Και για να θυμηθούμε λίγο και το Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο «η μαγειρική είναι παράδοσις και ταπείνωσις.» . Βέβαια τούτο εδώ το φαγάκι κάθε άλλο παρά ταπεινό θα το έλεγε κανείς. Μπορεί να έγινε με ότι υπάρχει στο ψυγείο αλλά το αποτέλεσμα  σας βεβαιώνω μοιάζει …. Βασιλικό. Συνεχίστε την ανάγνωση Κοφτό Μακαρονάκι με Κεφτεδάκια αλά κρεμ

Υπέροχο Γιουβέτσι

Είναι κάποια φαγητά που στο άκουσμά τους και μόνο ανακαλείς εικόνες από παλιές αγαπημένες Κυριακές όπως αυτό εδώ το γιουβετσάκι, αυτό το παραδοσιακό μαμαδίστικο φαγητό με το καλοβρασμένο κρέας, το σπυρωτό κριθαράκι και τη μελωμένη σάλτσα. Κυριακές με φαγητό ιδιαίτερο, ξεχωριστό, φροντισμένο, διαφορετικό. Κυριακές με χαλαρές στιγμές στον καναπέ, με μεγάλα τραπέζια και την οικογένεια γύρω από αχνιστές πιατέλες και καράφες με ροζέ κρασί και τσουγκρίσματα και γέλια. Μιλάγαμε, λέγαμε, φωνάζαμε, τσακωνόμασταν και βέβαια στο τέλος δίκιο είχε πάντα η μαμά! Και έτσι έμπαιναν τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις για να ξέρουμε και ποιός κάνει κουμάντο δηλαδή. Να, γιατί αυτές οι Κυριακές μένουν ανεξίτηλες στο μυαλό και την καρδιά γιατί ήταν η αφορμή  για τρυφερά μοιράσματα. Και το φαγητό, το σπιτικό φαγητό,  για μένα ήταν και πάντα θα είναι  μια καλή ευκαιρία για μοίρασμα, αγάπη και επικοινωνία.

Υλικά:

– 1.200 γρ. μοσχάρι κομμένο σε μερίδες (κατά προτίμηση ελιά  ή σπάλα)
– 500 γρ. κριθαράκι χοντρό (2 κούπες)
– 1/2 φλ. ελαιόλαδο
– 1  κρεμμύδι
– 3 σκελ. σκόρδο
– 1 καρότο
– 1 πιπεριά
– 2 -3 κλωνάρια μαϊντανό
– 1 κουτ.σουπ. τοματοπελτέ
– 1/2 κρασοπότηρο κόκκινο ξηρό κρασί
– 2 συσκευασίες ντοματάκια ολόκληρα αποφλειωμένα (ή τριμμένη ντομάτα)
– 1 πρέζα ζάχαρη
– 1 δαφνόφυλλο
– Αλάτι,  πιπέρι κόκκινο και μαύρο
– Κεφαλοτύρι τριμμένο (προαιρετικά)
– 6 κούπες νερό

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Υπέροχο Γιουβέτσι

Σοφρίτο Κερκυραϊκό

Το σοφρίτο που σας παρουσιάζω σήμερα, φίλες μου, το μαγείρεψε η Σοφία. Η Σοφία είναι Κερκυραία. Κερκυραία γέννημα θρέμμα.  Ερωτική μετανάστης στη πόλη μας, κουβάλησε μαζί με τις αποσκευές της, ένα πτυχίο με άριστα από τη «Σχολή μαγείρων» της Κέρκυρας, πολλά βραβεία για τη μαγειρική της  δεξιοτεχνία και ένα όνειρο: Να μπορέσει κάποτε να δημιουργήσει το δικό της μεγάλο χώρο, όπου θα μπορεί να ξετυλίξει το ταλέντο της στη μαγειρική, και να κάνει κοινωνούς της Κερκυραϊκής μαγειρικής -και όχι μόνο- τους Φλωρινιώτες. Δε βιάζεται όμως ! Προς το παρόν ασχολείται με την οικογένεια και αρκείται στη …..«Λαδόκολλα», όπου Λαδόκολλα, ένα μικρό Ουζερί στην οδό Κων/ πόλεως 3. Ένας χώρος ισόγειος, μικρός,  χωρίς πολλά- πολλά. Απλός και λιτός, όπου μπορεί κανείς να απολαύσει κερκυραϊκούς ουζομεζέδες, μπιφτέκια, ψητό λουκάνικο και ένα φαγητό ημέρας, μαγειρεμένο με αγνό λάδι φερμένο από τη Κέρκυρα και αγνά προϊόντα από το περιβόλι που διαθέτει η οικογένεια. Επισκεφτείτε για μια δοκιμή τη «Λαδόκολλα» ή ζητείστε να σας να σας εξυπηρετήσουν στο σπίτι. Θα ξαφνιαστείτε ευχάριστα! Για του λόγου το αληθές η Σοφία  μαγείρεψε  για τη στήλη –έτσι, για να πάρετε μια ιδέα-  ένα από τα μοναδικά πιάτα της και ιδού: Σας παρουσιάζουμε σήμερα, το υπέροχο «Σοφρίτο  α λα  Σοφία». Συνεχίστε την ανάγνωση Σοφρίτο Κερκυραϊκό

Μοσχαράκι Στιφάδο Μούρλια

Φίλες μου, η αλήθεια είναι ότι ενώ τρελαίνομαι για τη γεύση του, δεν το μαγειρεύω πολύ συχνά γιατί είναι λίγο μπελαλίδικο, ένα φαγητό  που κατά την  γιαγιά Αθηνά «πρώτα το τρως και μετά το καταλαβαίνεις» . Της έπεφτε, βλέπετε, κομματάκι βαρύ και το έτρωγε με «ρέγουλα και πάντα μεσημέρι»… Για το μοσχαράκι στιφάδο σας μιλάω, που το μαγείρεψα, κατά παραγγελία φίλων, την προηγούμενη  Κυριακή  και μοσχομύρισε το σπίτι. «Το θέλουμε με ολόκληρα κρεμμύδια, και μπόλικο μπούκοβο, ξέρεις εσύ».

Μπορεί  τα κρεμμύδια να φέρνουν δάκρυα στα μάτια, να μην είναι και ο καλύτερος σύμμαχος για δροσερή αναπνοή, σίγουρα όμως τέρπουν τον ουρανίσκο γι αυτό και χρησιμοποιούνται πολύ και με πολλούς τρόπους στην κουζίνα με κορυφαίο το στιφάδο. Το στιφάδο είναι  ένα φαγητό …. Φαγητό, με όλη τη σημασία τη ς λέξης, αρωματικό, παραδοσιακό, μαμαδίσιο, χορταστικό, χειμωνιάτικο.

Το τιμήσαμε όλοι είναι η αλήθεια και δεν μας έπεσε καθόλου βαρύ γιατί φρόντισα να καθαρίσω τα κρεμμύδια από βραδύς και να τα αφήσω να κολυμπάνε στο νερό όλη νύχτα.  Μυστικό  της κουμπάρας μου της Βούλας καλονοικοκυράς και άριστης μαγείρισσας.  Με αυτόν τον τρόπο  δεν έχουν τις γνωστές παρενέργειες και  γίνονται  ελαφριά και εύπεπτα.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή γιατί αυτό το φαγητό εκτός από νόστιμο είναι και θρεπτικό, και αντιφλεγμονώδες και αντικαρκινικό, και φίλος της καρδιάς και των οστών, λόγω των κρεμμυδιών που είναι και το κύριο συστατικό του. Βέβαια οι περισσότεροι όταν ακούμε τη λέξη στιφάδο ο νους μας πάει σε «λαγό στιφάδο» ή «κουνέλι στιφάδο». Μπορεί όμως να μαγειρευτεί με όλα σχεδόν τα κρέατα,  με γριβάδι  και άλλα μεγάλα ψάρια, θαλασσινα σουπιές, καλαμάρια, αλλά και  χορτοφαγικό  στιφάδο με μανιτάρια για όσους απέχουν από την κατανάλωση κρέατος. Συνεχίστε την ανάγνωση Μοσχαράκι Στιφάδο Μούρλια

Μελιτζάνες με μοσχαράκι στη κατσαρόλα

Στη μελιτζάνα, την αρχόντισσα των λαχανικών και στις χάρες της, έχω αναφερθεί σε προηγούμενες δημοσιεύσεις φίλες μου. Οπότε σήμερα θα  αφήσω τα πολλά, πολλά και θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Λέω, λοιπόν,  να την μαγειρέψουμε με μοσχαράκι στη κατσαρόλα. Είναι γνωστό σε όλες μας ότι, η μελιτζάνα  χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο μαγείρεμα. Απαιτεί  να της φερθείς ευγενικά γιατί είναι  ευαίσθητη.  Στην κατσαρόλα, αν παραβράσει, μπορεί να διαλυθεί, να γίνει νιανιά  και το φαγητό να αποτύχει. Στο τηγάνι με σαλτσούλα ντομάτας και μπόλικο σκορδάκι είναι  πεντανόστιμη αλλά αν δεν τηγανιστεί  σωστά  απορροφά πολύ λάδι  και πέφτει κομματάκι βαριά.

Το μοσχαράκι, για παράδειγμα, με μελιτζάνες είναι ένα  φαγάκι  που προσωπικά το τοποθετώ στην κορυφή της πυραμίδας των γαστριμαργικών μου προτιμήσεων… Είναι αυτό που λέμε «φαγητό για μερακλήδες και καλοφαγάδες». Παρ’ όλα αυτά  οι νοικοκυρές αποφεύγουν να το μαγειρέψουν γιατί το θεωρούν βαρύ αλλά και δύσκολο.  Σας βεβαιώνω όμως πως αν ακολουθήσετε βήμα προς βήμα τις οδηγίες  μου, θα φτιάξετε ένα φαγητό μούρλια,  πετυχημένο, ελαφρύ και  νόστιμο που θα το απολαύουν όλοι μικροί και μεγάλοι και θα γλύφουν και τα δάχτυλά τους! Συνεχίστε την ανάγνωση Μελιτζάνες με μοσχαράκι στη κατσαρόλα