Αρακάς ο λαδερός! Ένας… φίλος στο πιάτο μας

Η πριγκίπισσα έφτασε το βράδυ στο παλάτι. Είχε χάσει τη συνοδεία της μέσα στην καταιγίδα που άρχισε ξαφνικά. Ζήτησε να την φιλοξενήσουν.
«Είμαι πριγκίπισσα» είπε.
« Αληθινή πριγκίπισσα;».
«Ναι!» απάντησε αυτή.
Η βασίλισσα δεν την πίστεψε, όμως για να σιγουρευτεί, κάλεσε τις καμαριέρες και τους είπε:
«Θα βάλετε τα πιο χοντρά μας στρώματα στο κρεβάτι και από πάνω τα πιο μαλακά παπλώματα. Κάτω, κάτω, θα βάλετε αυτό το μπιζέλι»…
Και έβγαλε από το κομψό τσαντάκι της ένα καταπράσινο ξερό μπιζέλι και τους το έδωσε. Αυτές έκαναν όπως τους είπε η βασίλισσα και ετοίμασαν το δωμάτιο για την πριγκίπισσα.

Η πριγκίπισσα έκανε μπάνιο, έφαγε με όρεξη την πεντανόστιμη μπιζελόσουπα μαζί με το βασιλιά, τη βασίλισσα και το μονάκριβο γιο τους, τον νεαρό όμορφο πρίγκιπα. Μετά κουρασμένη έπεσε να κοιμηθεί . Κοιμήθηκε χαμογελαστή και ονειρεύτηκε μια βροχή από μπιζέλια…

Αρακάς Λαδερός - 22

Το παραπάνω είναι ένα απόσπασμα από το αγαπημένο παραμύθι του Χαν Κρίστιαν Άντερσεν. Όταν το διάβαζα μικρή με καταλάμβανε μια ειρωνική διάθεση απέναντι στην κακομαθημένη πριγκίπισσα που ακόμα και ένα τόσο δα μπιζελάκι, τοποθετημένο κάτω από μια ντουζίνα στρώματα ήταν ικανό να την ενοχλήσει τόσο ώστε να χάσει τον ύπνο της… Ωστόσο καθόλου δεν την ενόχλησε όταν κάθισε και γεύτηκε την πεντανόστιμη μπζελόσουπα. Ίσως γιατί είχε δίπλα της το πεντάμορφο βασιλόπουλο. Πάντα, ακόμα και στα παραμύθια, μια καλή παρέα γίνεται αιτία να βλέπουμε τα πράγματα με άλλο μάτι.

Ο αρακάς είναι όσπριο και όχι λαχανικό όπως νομίζουν οι περισσότεροι και αν σας μπερδεύει το διπλό όνομα αρακάς-μπιζέλι, ξεκαθαρίζω ότι πρόκειται για το ίδιο πράγμα, μόνο που μπιζέλι συνήθως αποκαλούμε το αποξηραμένο φασολάκι της μπιζελιάς ενώ αρακά το φρέσκο. Όμως οι… αμφιβολίες για τον αρακά σταματούν εδώ καθότι δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να αμφιβάλλει για τις γευστικές του ιδιότητες και κυρίως για τη μεγάλη θρεπτική αξία του, που τον κάνουν πραγματικό φίλο του οργανισμού μας. Έναν πραγματικά καλό φίλο στο πιάτο μας. Είναι σπουδαία πηγή βιταμίνης Α, Β1 και C. Οι φλούδες του αρακά είναι πλούσιες σε χλωροφύλλη, σίδηρο και ουσίες που ρυθμίζουν το ασβέστιο. Ο αρακάς είναι ελαφρά διουρητικός. Ανακουφίζει από τους πόνους του έλκους στομάχου, γιατί συμβάλλει στην εξουδετέρωση των γαστρικών υγρών. Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιούν ένα βάμμα από ώριμους σπόρους κατά των ασθενειών του νωτιαίου μυελού, της σπαστικής παραλύσεως, της μυελίτιδος και της κατά πλάκας σκλήρυνσης.

Ο αρακάς σαν φυτό δεν αγαπάει τη ζέστη. Αντέχει και ευδοκιμεί στο κρύο. Η συγκομιδή του γίνεται την άνοιξη . Τότε εμφανίζεται στις λαϊκές υπέροχος με λαμπερό χλωροπράσινο χρώμα. Ο φρέσκος αρακάς εξωτερικά μοιάζει με φρέσκο φασολάκι και στο εσωτερικό του έχει τουλάχιστον πέντε ολοστρόγγυλους σπόρους Οι πράσινες μπίλιες που κρύβονται μέσα στα τρυφερά φασολάκια τους μεταμορφώνονται σε υπέροχα πιάτα με ανοιξιάτικα αρώματα. Τον φρέσκο αρακά όταν είναι στην εποχή του και δεν τον χάνουμε με τίποτα. Ακόμα κι αν μας κουράζει η διαδικασία του καθαρίσματος. Είναι γλυκός, τρυφερός, ευκολόβραστος. Όμως είναι πάρα πολύ σύντομη η εποχή καρποφορίας του (2-3 εβδομάδες) και καλά-καλά δεν προλαβαίνουμε να τον φάμε φρέσκο. Έτσι αναγκαζόμαστε να καταφύγουμε στη λύση του κατεψυγμένου που είναι επίσης νόστιμος και φθηνότερος. Ο αρακάς ταιριάζει πολύ με τον άνηθο, το δυόσμο, και τα καρότα. Και όταν μαγειρεύονται μαζί, κάνουν ένα από τα πιο ωραία λαδερά φαγητά της ελληνικής κουζίνας…

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 φλυτζ. ελαιόλαδο έξτρα παρεθένο
– 1½ κρεμμύδι ξερό
– 2 σκελίδες σκόρδο
– 1 πιπεριά κέρατο
– 3-4 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 2 καρότα μέτρια
– 1 κιλό αρακά φρέσκο ή κατεψυγμένο
– 1 κουτί ντοματάκια ή τρεις ντομάτες ώριμες
– 1 φλυτζ. μυρωδικά άνηθος, μαϊντανός, φυλλαράκια δυόσμου, όλα ψιλοκομμένα
– Αλάτι, πιπέρι
– Νερό ζεστό

Πώς θα το φτιάξετε: Συνεχίστε την ανάγνωση Αρακάς ο λαδερός! Ένας… φίλος στο πιάτο μας

Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;)

Ο μουσακάς αναμφισβήτητα είναι ένα πιάτο πεντανόστιμο. Ένα πιάτο γιορτινό, ένα πιάτο που μπαίνει σε τραπέζι όπου χωράνε πολλοί. Κομματάκι, πολύπλοκο, κομματάκι δύσκολο, κομματάκι μπελαλίδικο, κομματάκι βαρύ και παχυντικό, είναι η αλήθεια, αλλά δε βαριέσαι. Άλλωστε, για όλους τους παραπάνω λόγους, δεν τον μαγειρεύουμε συχνά οπότε αξίζει το κόπο, μια στο τόσο, να τον απολαύσουμε και ας πάει και το παλιάμπελο που λένε. Για να είμαι ειλικρινής παλιά στο πατρικό μου σπίτι και σε όλα τα σπίτια του χωριού δηλαδή, δεν τον μαγειρεύαμε καθόλου γιατί, όσο και αν ακούγεται παράξενο, αγνοούσαμε εντελώς την ύπαρξή του. Η κουζίνα των ορεινών πληθυσμών, το έχω αναφέρει και σε άλλα σημειώματα, ήταν λιτή, σχεδόν δωρική,. Όσπρια, χόρτα άγρια, λαχανικά εποχής, γαλακτοκομικά και κρέας αραιά και πού, αυτά ήταν όλα και όλα. Τέτοια πλούσια πιάτα, μουσακάδες, παστίτσια, σουφλέδες και άλλα παρόμοια μπήκαν στη κουζίνα μας από τότε που οι γυναίκες του χωριού άρχισαν να παρακολουθούν μαθήματα μαγειρικής στο «σπίτι του παιδιού» που είχε ιδρύσει στο χωριό η βασίλισσα Φρειδερίκη.

Εκεί λοιπόν ανάμεσα στα άλλα, ομολογουμένως χρήσιμα, έμαθαν οι γυναίκες του χωριού να μαγειρεύουν και τον μουσακά . Ο μουσακάς, λοιπόν, μαζί με τη φέτα βέβαια, λόγω της νοστιμιάς του κατέληξε να είναι ο βασικός τουριστικός μας εκπρόσωπος, ειδικά στην κονσερβαρισμένη εκδοχή του φέιμους γκρικ μουζάκα . Υπάρχει όμως και η….. ανθελληνική αμφιβολία για την καταγωγή της σκούφιας του γιατί αν…. σκαλίσουμε λίγο το πιάτο θα βρούμε κάτω κάτω την πατάτα, που από το δημοτικό μαθαίναμε για εκείνο το λαϊκό μύθο με τον Καποδίστρια και τις κλεψιμαίικες νεοφερμένες πατάτες. Η ντομάτα όμως; Νοείται ελληνικό φαγητό χωρίς ντομάτα; Η βάση της μεσογειακής μας (sic) διατροφής; Και όμως, η ντομάτα μας ήρθε από την Αμερική αφού την ανακάλυψε εκείνος ο «καταραμένος» ο Κολόμβος.

Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;) - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Και η μελιτζάνα, από την Ινδία ξεκίνησε, κάπου στα χρόνια του Βυζαντίου έφτασε στα μέρη μας. Για να μην αναφερθούμε τέλος και στη λόγια φράγκικη μπεσαμέλ. Κοντολογίς, οι αρχαίοι έλληνες τα μόνα από τα συστατικά του μουσακά που γνώριζαν ήταν το κρέας, το κρεμμύδι και το σκόρδο . Εμείς όμως δεν θέλουμε να φιλοσοφίσουμε πάνω από ένα πιάτο μουσακά. Εμείς θέλουμε να τον φάμε. Οπότε Έλληνας η ξένος, ποσώς μας ενδιαφέρει. Εκείνο που τελικά κρατάμε είναι το «νόστιμος». Συνεχίστε την ανάγνωση Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;)

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα

Εδώ που τα λέμε τα σπιτικά ντολμαδάκια είναι άλλο πράγμα. Η γεύση τους, όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεται με κανένα ετοιματζίδικο. Για να είμαι ειλικρινής δεν τα μαγειρεύαμε στο σπίτι μας. Ίσως γιατί δεν είχαμε ποτέ κληματαριά στην αυλή. Τα είχα δοκιμάσει μόνο από κονσέρβα, είχα απογοητευτεί και τα είχα απορρίψει.  Ώσπου η…. μοίρα με έφερε μπροστά  στα ονειρεμένα ντολμαδάκια της Φρόσως. Η Φρόσω είχε καταγωγή από την πόλη.  Μέναμε στην ίδια πολυκατοικία, τα διαμερίσματά μας δίπλα, δίπλα.  Ήταν μια  πανέμορφη και άξια  γυναίκα η Φρόσω, θεός σχωρέστην . Έμαθα πολλά από αυτήν. «Φαρδυκάπουλη και μαρμαροστηθούσα» ξετρέλαινε  τον άντρα της με τα τσαλίμια  και με τη μαγειρική της. Ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια ο κυρ Σωτήρης, γινόταν χαλί να την πατήσει. Χατίρι δεν της χάλαγε.  Τον θυμάμαι να βάζει στο κασετόφωνο  το τραγούδι του Βαμβακάρη και να της το τραγουδάει : «πολίτισσα μου έμορφη, γλυκιά μελαχρινή μου, μονάκριβό πουλί μου, είσαι για μένα ο θησαυρός, για μένα είσαι η ζωή μου…»

Αυτή ήταν που μου έμαθε να τα μαγειρεύω  και επέμενε πως «τα κληματόφυλλα  τα μαζεύεις ώρα  πολύ πρωινή, για να κρατάνε τη δροσιά της νύχτας» και  «και μη ξεχάσεις πως τα γιαλαντζί  θέλουν πολύ κρεμμύδι και ζαχαρίτσα για να γλυκάνει το ρύζι τους… και το ρύζι θέλει μούλιασμα να φύγει η κόλλα για να μη λασπώνουν».

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί - 23

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να τα τυλίξω, πάντα με τη Φρόσω πάνω από το κεφάλι μου τα έκανα μαντάρα. Τελικά σας το βεβαιώνω πως  δεν είναι  δα και πυρηνική φυσική το τύλιγμα. «Αν πάρεις τη ρέγουλα» , είναι απλή υπόθεση. Απλή και χαλαρωτική. Μάλιστα αποφάσισα πως  κάνει πάρα πολύ καλό στην ψυχική μου ηρεμία. Αυτή η επαναλαμβανόμενη χειρονακτική εργασία με ηρεμεί, με βοηθά να συγκεντρωθώ, να σκεφτώ, να πάρω αποφάσεις, να ξεφορτωθώ άγχος, να συνεχίσω με καλύτερη διάθεση την ημέρα μου. Τι λέτε; Σας έπεισα να δοκιμάσετε να φτιάξετε τα ντολμαδάκια γιαλαντζί  με τη συνταγή της Φρόσως της πολίτισσας;

Τι θα χρειαστείτε:

– 250 γρ. τρυφερά αμπελόφυλλα, (γύρω στα 40-50)
– 1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
– 4-5  ξερά κρεμμύδια
– 1 δοντάκι σκόρδο
– 2-3  πράσινα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
– 1 ματσάκι μαϊντανό
– 10 κλαράκια δυόσμο (μόνο τα φύλλα, ψιλοκομμένα)
– 1 κουτ. σουπ. ζάχαρη
– Αλάτι και πιπέρι
– Χυμός από 1 λεμόνι
– 1 φλιτζάνι του τσαγιού εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα

Ανοιξιάτικο Φρικασέ με κατσικάκι γάλακτος

Το φρικασέ είναι ένα ελληνικό, ελληνικότατο φαγητό. Υπάρχει με άλλα λόγια σε όλες τις κουζίνες από τη Μακεδονία μέχρι την Πελοπόννησο και στα νησιά από το Ιόνιο, το Αιγαίο έως κάτω στην Κρήτη. Είναι, θα έλεγα, φαγητ …. παντός καιρού. Χειμωνιάτικο αν μαγειρευτεί με χοιρινό αλλά και ανοιξιάτικο, αφού τότε είναι η καλύτερη εποχή για τα αρνάκια και τα κατσικάκια του γάλακτος. Επίσης την άνοιξη τα μαρούλια και ο άνηθος μεγαλουργούν στους μπαξέδες και τα βρίσκεις πάμφθηνα  σε όλες τις λαϊκές αγορές Μπορεί όμως να μαγειρευτεί θαυμάσια και κατακαλόκαιρο με τρυφερό μοσχαράκι. Το φρικασέ  με λίγα λόγια είναι ένα κλασικό, αγαπημένο, μαμαδίστικο φαγητό.

Αρνάκι Φρικασέ - 23

Όμως, και εδώ είναι το μεγαλείο  της ελληνικής κουζίνας, κάθε μαμά  το μαγειρεύει με διαφορετικά υλικά. Η επιλογή των υλικών διαφέρει ανάλογα με την καταγωγή και την οικογενειακή μαγειρική παράδοση της κάθε μαμάς. Η μαμά μου το μαγειρεύει με σπανάκι. Στην Κρήτη το δοκίμασα σε δύο εκδοχές (και οι δύο υπέροχες):  με σταμναγκάθι η μία, μαγειρεμένο από τη  μαμά της φίλης μου της Φιλιώς και με αγριόχορτα, μυρώνια και καυκαλίθρες η άλλη. Εγώ πάλι το φτιάχνω κλασικά με κρεμμυδάκι και  μαρούλια αλλά μερικές φορές όταν με πιάνει το δημιουργικό μου ρίχνω και ότι λαχανικό μου περισσεύει και αντίδια και κολοκυθάκια τρυφερά έριξα  για παράδειγμα τις προάλλες και πηγαίνουν θαύμα. Το κοινό στοιχείο σε όλες τις εκδοχές είναι ότι όλες τελειώνουν πάντα με ένα ξινούτσικο αυγολέμονο.

Εδώ θα σας δείξω την παραδοσιακή  εκδοχή: Φρικασέ με κατσικάκι γάλακτος με μαρούλια και φρέσκο κρεμμυδάκι. Είναι ιδανική επιλογή για ένα γεύμα η και  για δείπνο στο σπίτι με παρέα, καθώς μπορείτε να το ετοιμάσετε από πιο νωρίς και να το ζεστάνετε μετά προσεκτικά, αλλά κυρίως επειδή η ασυνήθιστη γεύση του αρέσει πάντα πολύ σε όλους…

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό κατσικάκι ή αρνάκι γάλακτος κομμένο σε 5-6 μερίδες
– 1 φλυτζ. του καφέ έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
– 2 μαρούλια μεγάλα
– 5-6 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 1 κρεμμύδι ξερό
– 1 λίτρο νερό βραστό
– Αλάτι  και πιπέρι
– Μια πρέζα κύμινο (προαιρετικά. Του πάει όμως πολύ)
– 1 φλυτζ. τσαγ. ψιλοκομμένο άνηθο (προαιρετικά)

Για το αυγολέμονο:

– 2 αυγά
– Χυμός από δύο λεμόνια
– Αλάτι πιπέρι
– Μια κουταλιά  κορν φλάουρ (προαιρετικά)

Πώς θα το φτιάξετε:

Αρνάκι Φρικασέ - 1 Συνεχίστε την ανάγνωση Ανοιξιάτικο Φρικασέ με κατσικάκι γάλακτος

Μαρμελάδα Φράουλα

Δεν το θέλω αλλά θα το παινευτώ φίλες μου. Ετούτη εδώ η μαρμελάδα φράουλα είναι η καλύτερη μαρμελάδα που έχετε ποτέ δοκιμάσει. Δεμένη όσο πρέπει, με χρώμα λαμπερό, ευωδιά ανεπανάληπτη και γεύση …μμμμμ δεν σας λέω τίποτα.  Και είναι εύκολη όσο δεν πάει. Τώρα που οι φράουλες, οι δικές μας φράουλες, οι Φλωρινιώτισσες, με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα, την ευωδιά που τους χαρίζει η γη και ο αέρας του Βιτσίου είναι στην πιο καλή τους ώρα, εκμεταλλευτείτε το και φτιάξτε την. Και φτιάξτε μπόλικη. Θα με θυμηθείτε όταν θα την απολαμβάνετε μέσα στο καταχείμωνο αλειμμένη επάνω στο ψωμί σας. Θα είναι σαν να φέρνετε μια μικρή ανοιξιάτικη ανάσα  μέσα στη μουντάδα του χειμώνα. (Δείτε και τη συνταγή για γλυκό φράουλα, απο εκεί μπορείτε να κρατήσετε το μισό σιρόπι για να φτιάξετε και λικέρ φράουλα)

Μαρμελάδα Φράουλα - 18

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό φράουλες
– 700 γρ. ζάχαρη
– χυμός από δύο  λεμόνια
– Άρωμα βανίλιας προαιρετικά

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρμελάδα Φράουλα

Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Τι είναι αυτό που στις Σέρρες καταναλώνεται όλες τις ώρες της ημέρας και πουλιέται με το κιλό, στη Θεσσαλονίκη έχει κατοχυρωθεί ως το πιο πλήρες και λαχταριστό πρωινό, ενώ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας θεωρείται τοπικό έδεσμα; Ο λόγος για τη μπουγάτσα, μια μοναδική λιχουδιά με μεγάλη παράδοση. Το όνομά της προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική λέξη πογάτσα (POĞAÇA) (πίτα με κρέμα ή τυρί). Στον τόπο μας  την έφεραν μικρασιάτες πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, και την έκαναν  ιδιαίτερα δημοφιλή στη Βόρεια Ελλάδα, ειδικά στη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, που θεωρούνται φημισμένες για τη μπουγάτσα τους.

Και  τώρα μη μου πείτε  μου ότι στο όνομα και μόνο της μπουγάτσας δεν τρέχουν τα σάλια σας; Γιατί αυτή η κυρία, με το φύλλο το ροδοψημένο και το τραγανό  και τη  λαχταριστή γέμιση  τυριού ή κρέμας ή κιμά… μμμμμμ αληθινός πειρασμός. Μόνο που για να φτιάξεις μπουγάτσα με τον τρόπο που τη φτιάχνουν οι μερακλήδες Θεσσαλονικείς ή Σερραίοι μπουγατσοποιοί, χρειάζεται εμπειρία τέχνη, μυϊκή δύναμη, χρόνο  και πολλά, πολλά μικρά μυστικά, που ο καθένας από αυτούς τα κρατάει κρυμμένα και τα προσέχει «Ως κόρην οφθαλμού»  και τα παραδίδει στην επόμενη  γενιά.

Και εδώ έρχομαι εγώ που σας το δηλώνω με το χέρι στη καρδιά: Μυστικά δεν κρατάω και επί πλέον, ότι σας προτείνω είναι δοκιμασμένο, εύκολο, γίνεται γρήγορα, έχει σίγουρη επιτυχία. Μου αρέσει να ασχολούμαι με την κουζίνα και να  πειραματίζομαι. Βάζω τη φαντασία μου, κάνω τις παρεμβάσεις μου και σας καταθέτω όλες τις λεπτομέρειες που κάνουν τις  συνταγές μου πετυχημένες.  Η μπουγάτσα που σας προτείνω μπορεί να μην είναι σαν της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει ούτε σε εμφάνιση ούτε σε  νοστιμιά από αυτήν.. Γίνεται γρήγορα και επί πλέον είναι  πολύ- πολύ εύκολη, τόσο, που μπορεί να τη φτιάξει και κάποιος που δεν πολυασχολείται με την κουζίνα. Κάθε φορά λοιπόν που σας πιάνει λιγούρα ή εμφανίζεται απρόσμενος επισκέπτης φτιάξτε την. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εισπράξετε εκτός από γεύση και πολλά κοπλιμέντα…

ΥΛΙΚΑ:

– 600 γραμ. φύλλο κρούστας
– 3 αυγά
– 1 κούπα ζάχαρη
– 2-3 βανίλιες
– 1 ποτήρι γάλα εβαπορέ
– 1 ποτήρι νερό
– 1 πακέτο μαργαρίνη των 250 γραμ.
– Άχνη ζάχαρη για το πασπάλισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνεχίστε την ανάγνωση Μπουγάτσα της Αυγής (Γλυκιά, Εύκολη & Πρωτότυπη)

Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Όταν ακούτε τη λέξη γεμιστά, ποιο λαχανικό σας έρχεται στο νου; Φυσικά οι πιπεριές και μάλιστα οι κοντούλες και χοντρούλες με τη  μεγάλη άδεια κοιλίτσα, οι «μπούφκες όπως τις λέμε στο χωριό μου. Βέβαια δεν γεμίζουμε μόνο πιπεριές αλλά και ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, κρεμμύδια, κολοκυθανθούς, αγκινάρες, πατάτες, κλπ.  Όμως, σε αυτήν την περίπτωση δεν λέμε απλά «γεμιστά» αλλά «ντομάτες γεμιστές» «κρεμμύδια γεμιστά», «μελιτζάνες γεμιστές», «αγκινάρες γεμιστές».

Τα γεμιστά, πιπεριές με κανά δυο ντομάτες ανάμεσα, είναι ένα πιάτο που «φωνάζει» ελληνικό καλοκαίρι.  Οι ντομάτες, κατ΄ εξοχήν καλοκαιρινή άφιξη, συν τις πιπεριές δικαιολογούν την αύρα θερινού φαγητού που συνοδεύει  αυτό το έξοχο φαγητό,  ενώ το ρύζι, το ελαιόλαδο, ο δυόσμος και ο μαϊντανός είναι τα τελείως απαραίτητα συστατικά τους. Τα γεμιστά, και εδώ δεν θέλω διαμαρτυρίες, δεν  είναι ελληνική πατέντα.  Θα τα συναντήσει κανείς σε όλες τις κουζίνες των χωρών της Μεσογείου και βέβαια, η γέμιση μαγειρεύεται  με πολλούς τρόπους και πολλά και διαφορετικά υλικά. Εκτός από το ρύζι, ο τραχανάς, το πληγούρι, η φέτα, η γαλέτα, ο κιμάς, ακόμα και θαλασσινά και μανιτάρια κ.λ.π. είναι υλικά με τα οποία μπορεί κανείς να γεμίσει τις πιπεριές και τις ντομάτες.

Τα γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς είναι  υπέροχα και εύκολα ακόμα και για τις πιο αρχάριες γιατί η σοφή γιαγιάκα μου απέφευγε τα πολύπλοκα, τα τσιγαριστά και τα βαριά γι αυτό και έζησε μέχρι τα 97, ακμαιότατη και υγιής.  Γίνονται ωραιότατα με τον κιμά αλλά είναι εξ’ ίσου νόστιμα και «ορφανά» με  σκέτο ρύζι.

Τι θα χρειαστείτε:

Για 12-14 πιπεριές μετρίου μεγέθους:

– Ρύζι καρολίνα  (υπολογίστε μια γεμάτη κουταλιά της σούπας  για κάθε πιπεριά)
– Περίπου 3οο γρ.  κιμάς μοσχαρίσιος
– 2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
– 1 σκελίδα σκόρδο
– 1 κούπα ελαιόλαδο
– 4-5  ώριμες ντομάτες μεγάλες
– 1 κουτ. σουπ. ρίγανη
– 1 φλυτζ. τσαγ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
– 2-3   κλαδάκια φρέσκο δυόσμο ή 1 κουταλάκι ξερό
– Αλάτι
– Κόκκινο και μαύρο πιπέρι
– Προαιρετικά 2-3 πατάτες

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Πιπεριές Γεμιστές (Γεμιστά της γιαγιάς Αθηνάς)

Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε μαζί μου αλλά πιστεύω πως υπάρχουν γεύσεις που σε ηρεμούν και σε ανακουφίζουν. Μια από αυτές είναι η γεύση του ρυζόγαλου. Δεν νομίζω  να υπάρχει άνθρωπος, από τη δικιά μας γενιά τουλάχιστον που να μπορεί να πει όχι σε ένα μπολ ρυζόγαλο πασπαλισμένο με μπόλικη μυρωδάτη κανελίτσα.

Είναι ένα γλυκό παραδοσιακό, μαμαδίστικο, λιτό και απέριττο που κουβαλάει μνήμες από χρόνια παιδικά και ανέμελα και μπορώ να βεβαιώσω με το χέρι στην καρδιά πως έχει κατευνάσει άπειρες φορές το στομάχι μας από πείνα ή από απλή επιθυμία για κάτι γλυκό.  Απλά πράματα, σπιτίσια, λίγο γαλατάκι λίγη ζαχαρίτσα ρυζάκι  και το γλυκάκι είναι έτοιμο. Οι  νεότεροι δεν το πολυσυνηθίζουν  γιατί εν τω μεταξύ μπήκαν ένα σωρό άλλα μοντέρνα και πολύπλοκα και πιο φανταχτερά εδέσματα στη ζωή μας και το ταπεινό ρυζόγαλο όπως και άλλα πολλά παραδοσιακά μπήκαν στο περιθώριο.

Να λοιπόν, είναι ευκαιρία να το γνωρίσουν και να το εντάξουν στη διατροφή τους γιατί εκτός από γεύση προσφέρει και ποιότητα. Έχω δοκιμάσει άπειρα ρυζόγαλα εδώ και αλλού, με κορν φλάουρ, σοκολάτα κ.τ.λ. αλλά τολμώ να πω πως σαν αυτό της γιαγιάς Αθηνάς δεν υπάρχει . Φτιάξτε το. Τέσσερα υλικά και λίγη υπομονή αρκούν για να συνθέσουν αυτό το τέλειο  ρυζόγαλο!

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 ½  λίτρο γάλα
– 3/4 φλιτζ. τσαγ. (165 γραμμάρια) κρυσταλλική ζάχαρη
– 220 γραμ. μικρόκοκκο ρύζι
– 1 κουτ. γλυκ. εκχύλισμα βανίλιας
– Κανέλα και φλούδα από 1 λεμόνι (προαιρετικά)

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ρυζόγαλο της γιαγιάς Αθηνάς

Μελιτζάνες Παπουτσάκια

Η μελιτζάνα φίλες μου είναι της κουζίνας η εξωτική καλλονή. Μια καλλονή από λουστρίνι μωβ, του πανσέ, της βιολέτας, της παπικής μελάνης, μωβ του πένθους και ακόμη πιο εντατικά βαθύχρωμη σχεδόν μαύρη. Και άσπρη, με μια χλωμάδα  ρομαντική. Στο μάτι και στο στόμα οι μελιτζάνες είναι κούκλες. Οι καχύποπτοι της δυτική κουζίνας όμως,  άργησαν να ενδώσουν στα κάλλη της, Τόσο δε, τους ταράζει το άγνωστο που βάφτισαν τη μελιτζάνα malum insanum = το μήλο της τρέλας.

Στη Ινδία και στην Κίνα,  ήταν γνωστή εκατοντάδες χρόνια πριν να γεννηθεί ο Χριστός. Οι πρώτοι που την καλλιέργησαν στη γηραιά ήπειρο, ήταν οι γείτονες  Ιταλοί, αλλά στους κήπους, σαν καλλωπιστικό φυτό. Βλέπετε, η πικρή της γεύση τους απέτρεπε να την εντάξουν στο διαιτολόγιό τους.  Μόλις το 18ο αιώνα άρχισαν  να την μαγειρεύουν και από τότε, έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα καλοκαιρινά φαγητά.

Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες ποικιλίες μελιτζάνας έχουν προκύψει. Κάποιες από αυτές εξακολουθούν να διατηρούν την πικρίλα της… προγιαγιάς τους, γι’ αυτό και πριν μαγειρευτούν, πρέπει να μείνουν με το αλάτι για δυο τρεις ώρες για να την αποδεσμεύσουν. Οι περισσότερες ποικιλίες σήμερα δίνουν καρπούς γλυκούς  και δε χρειάζονται τη διαδικασία του ξεπικρίσματος. Όπως και να έχει, η μελιτζάνα κατέληξε να θεωρείται  αναπόσπαστο κομμάτι της μεσογειακής κουζίνας. Μαγειρεύεται με χίλιους δυο τρόπους. Μέχρι και στη ζαχαροπλαστική φιγουράρει και κάνει αισθητή την παρουσία της ως «γλυκό μελιτζανάκι».  Η μελιτζάνα εκτός από την πλούσια γεύση  –  « χαβιάρι των φτωχών» την αποκαλούν οι εβραίοι  – διαθέτει  απαράμιλλη νοστιμιά. Συμπεριφέρεται σαν τις έξυπνες εκείνες γυναίκες, που έχουν επίγνωση της γοητείας τους. Αφήνουν τη σάρκα τους να λιώσει και  παραδίδονται προσδίδοντας αξία σε οτιδήποτε τις συνοδεύει , νόστιμο, άνοστο, πικάντικο: κρέας, τυριά, αβγά, ψάρια.

Γαργαλάει τον ουρανίσκο και προσφέρει τους θησαυρούς που κλείνει μέσα στο γλυκό καρπό της: βιταμίνη C , Β3 , ασβέστιο, κάλιο , μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο και μια ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία την nasunin.  Τρώγοντάς την,  λειτουργεί καλύτερα  ο εγκέφαλος, η καρδιά, το έντερο, διεγείρεται η λειτουργία του συκωτιού και των νεφρών. Τέλος, σας αποκαλύπτω  και ένα μυστικό της γιαγιά μου, η οποία με τα ξεραμένα  κοτσάνια και τα φύλλα της μελιτζανιάς, έφτιαχνε μια σκόνη, κάτι σαν πούδρα που βοηθούσε στην θεραπεία των αιμορροΐδων. Αυτά τα ολίγα για τη  μελιτζάνα, την κυρία της κουζίνας με τα μωβ. Πάμε τώρα να μαγειρέψουμε τα… γοβάκια της! Συνεχίστε την ανάγνωση Μελιτζάνες Παπουτσάκια