Λεμονάτες Αγκινάρες με Αρακά

Να και ένα εξαιρετικό λαχανικό που δεν το πολυμαγειρεύουμε, φίλες μου, στον τόπο μας τη Φλώρινα. Ένα λαχανικό, φάρμακο, θα έλεγα, αφού από την αρχαιότητα ακόμα το χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς. Τρία φλιτζάνια την ημέρα, αφέψημα αποξηραμένης αγκινάρας, (γιατί ναι, μπορείτε να τη βρείτε και σε αυτήν τη μορφή στο παζάρι), λειτουργούν θεραπευτικά κατά της αρτηριοσκλήρυνσης, της ανεπάρκειας του συκωτιού, της χρόνιας νεφρίτιδας, της τοξικής ανουρίας, της φαγούρας  του δέρματος, του ίκτερου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Το συγκεκριμένο αφέψημα, διαλύει επίσης τις πέτρες στα νεφρά, καθαρίζει το αίμα,  τονώνει την καρδιά, είναι άριστο διουρητικό, κατευνάζει  τους πόνους της κοιλιάς και κάνει και άλλα πολλά που δεν θα τα καταθέσω εδώ.

Ο Πτολεμαίος ο Ευεργέτης, βασιλιάς της Αιγύπτου, αναφέρει ότι στις όχθες ενός ποταμού της Λιβύης φύτρωναν αγκινάρες που μάζευαν οι στρατιώτες, έβγαζαν τα αγκάθια και τις έτρωγαν. Σαν τροφή, η αγκινάρα είναι πολύτιμη. Περιέχει 84% νερό, 3% πρωτεΐνες, 11% υδατάνθρακες και λιγότερο από 1% λιπαρά οξέα. Είναι πλούσια πηγή ασβεστίου και διάφορων βιταμινών (Α, Β1, Β2 ,C).

Μπορούμε να μαγειρέψουμε την αγκινάρα με πολλούς τρόπους. Εγώ φτιάχνω μια υπέροχη σούπα με αγκινάρες μυρωδικά και γιαούρτι. Η συνταγή είναι γαλλική και περιέχει κρέμα γάλακτος. Τη ξεσήκωσα από ένα περιοδικό και την προσάρμοσα στα Φλωρινιώτικα δεδομένα. Αντικατέστησα τη κρέμα γάλακτος με γιαούρτι κατσικίσιο που το φτιάχνω μόνη μου και το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Θα την μαγειρέψουμε μια άλλη φορά. Για σήμερα, αγγάρεψα, τη Σοφία από το φαγάδικο «Λαδόκολλα», να μαγειρέψει αγκινάρες με αρακά. Σαν Κερκυραία, (στην Κέρκυρα έχουν τις αγκινάρες περί πολλού) μαγειρεύει τις αγκινάρες τέλεια και  με διάφορους τρόπους: Βραστή σαν σαλάτα, με ψάρι, κρέας, σαλιγκάρια, κουκιά, ρύζι, αρακά και μάραθο. Φτιάχνει επίσης ωραιότατο  τουρσί με αγκινάρες και πεντανόστιμη αγκιναρόπιτα. Συνεχίστε την ανάγνωση Λεμονάτες Αγκινάρες με Αρακά

Γιορτινά Αμυγδαλοτρουφοσοκολατάκια

Το ξέρω πως τούτες τις μέρες το έχουμε όλοι μας παρακάνει με τα γλυκά, όμως ειλικρινά θέλω να δοκιμάσετε να φτιάξετε αυτά τα γιορτινά αμυδαλοτρουφοσοκολατάκια φίλες γιατί  νομίζω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο. Και μην σκεφτείτε ότι μέσα στη φούρια των ημερών δεν σας περισσεύει χρόνος γιατί είναι, πανεύκολα, γίνονται γρήγορα, και είναι μμμμμ πεντανόστιμα  με το καβουρντισμένο αμύγδαλο να απογειώνει τη γεύση τους. Σας βεβαιώνω πως όταν τα κέρασα κανείς, μα κανείς δεν περιορίστηκε μόνο σε ένα. Η ζήτηση τους ήταν πολύ μεγάλη. Αν πάλι δεν ευκαιρείτε να τα φτιάξετε αυτές τις μέρες των γιορτών μπορείτε άνετα να τα φτιάξετε  με την ευκαιρία μιας ονομαστικής εορτής, να τα προσφέρετε για δωράκι σε μια επέτειο, μια γέννηση, μια βάπτιση γιατί όχι  και σε ένα γάμο. Όπως και όποτε, φτιάξτε τα και απολαυστε τα!

ΥΛΙΚΑ (για περίπου 56 κομμάτια):

– 250 γρ. βιτάμ  σε θερμοκρασία δωματίου
– 397 γρ. ζαχαρούχο γάλα (1 κουτι)
– 3 πακέτα μπισκότα πτι μπερ
– 330 γρ. αμύγδαλα χοντροκομμένα και  καβουρντισμένα
– 1 σφηνάκι κονιάκ ή άλλο ποτό της αρεσκείας σας
– 600 γρ. κουβερτούρα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνεχίστε την ανάγνωση Γιορτινά Αμυγδαλοτρουφοσοκολατάκια

Λαχταριστός Μπαμπάς

Το θυμάστε φίλες μου, (στις Φλωρινιώτισες της ηλικίας μου αναφέρομαι) δε μπορεί να μην το θυμάστε εκείνον το γλυκό πειρασμό που σέρβιρε, ανάμεσα στους άλλους γλυκούς πειρασμούς, το πάλαι ποτέ ζαχαροπλαστείο «ΟΛΥΜΠΙΟΝ». Εκείνη την αφράτη, ζουμερή αμαρτία, που πρώτα τη τρώγαμε γιατί δεν μπορούσαμε να της αντισταθούμε και μετά άρχιζαν να μας.τρώνε οι  τύψεις και αισθανόμασταν την ανάγκη να εξομολογηθούμε και να νηστέψουμε για να χάσουμε τις θερμίδες που είχαμε πάρει.

Για το «Μπαμπά» μιλάω που τον τρώγαμε παρέα με μια μπάλα παγωτό κρέμα και ευφραίνονταν οι αισθήσεις μας. Για μας τους παλαιότερους, «ο μπαμπάς» εκτός από νοστιμιά και θερμίδες, κουβαλάει και  αναμνήσεις. Γλυκές αναμνήσεις, σαν το σιρόπι που έσταζε από την άκρη των εφηβικών μας χειλιών όταν τον «τσακίζαμε» με βουλιμία, καθισμένες εκεί στα σιδερένια τραπεζάκια του «ΟΛΥΜΠΙΟΝ»  με τη μαρμάρινη επιφάνεια. «Σιγά κορίτσια, σιγά, θα πνιγείτε. Το γλυκό τρώγεται αργά, αργά. αλλιώς πώς θα απολαύσετε τη γλύκα του;» μας έλεγε  ο συμπαθέστατος κ. Μάκης- θεός σχωρέστον- που παρακολουθούσε μισοκρυμμένος πίσω από το ψυγείο. Δεν του ξέφευγε τίποτα. «Θα μας πεις  το μυστικό σου κ. Μάκη; Τι βάζεις στα γλυκά σου και είναι τόσο νόστιμα;» «Αν μου πείτε κι εσείς τα δικά σας μυστικά, τότε ευχαρίστως!» απαντούσε και τα γαλανά του μάτια σπίθιζαν γεμάτα πονηριά και υπονοούμενα.

Η συνταγή που σας δίνω σήμερα, σίγουρα δεν θα έχει τη νοστιμιά της παλιάς συνταγής . Άλλωστε εκείνη την εποχή εκτός  τα υλικά και το μεράκι του κ Μάκη, ήταν και άλλα πράγματα που αναμειγνύονταν  μαζί με αυτά και έκαναν τα πάντα να μοιάζουν μοναδικά.  Όμως είναι μια συνταγή γρήγορη, πολύ νόστιμη, εύκολη, και πετυχαίνει πάντα. Μη ξεχνάτε όμως: Ο «μπαμπάς» τρώγεται πάντα  συνοδευμένος από  μια μπάλα παγωτό, φτιαγμένο με την παλια Φλωρινιώτικη συνταγή, την οποία επιφυλάσσομαι να σας την παρουσιάσω σύντομα. Προς το παρόν πάμε για τον. «μπαμπά»! Συνεχίστε την ανάγνωση Λαχταριστός Μπαμπάς

Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Ο μπακλαβάς είναι  υπέροχο παραδοσιακό γλυκό που έχει την τιμητική του  τα Χριστούγεννα. Τον έχουμε συνδέσει με τη λατρεμένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, το χιόνι, το δέντρο, τα κάλαντα. Τότε κυρίως τον φτιάχνουμε, όσες τον φτιάχνουμε. Λέω «όσες το φτιάχνουμε» γιατί δεν είναι και από τα ευκολότερα γλυκά, οπότε οι περισσότερες προτιμούν αντί να μπλέξουν, να κάνουν μια βόλτα μέχρι το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς και τον  προμηθευτούν έτοιμο.

Η αλήθεια είναι πως  δεν πετυχαίνει πάντα. Έχει τα μυστικά και τις παραξενιές του. Εγώ όμως, έχω μια θεωρία: Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο! Γι αυτό λέω,  ώσπου να χτυπήσουν την πόρτα μας τα Χριστούγεννα (οπότε επιφυλάσσομαι να σας δώσω μια συνταγή για παραδοσιακό μπακλαβά, μούρλια, σίγουρη εύκολη και γρήγορη), θα σας βάλω να κάνετε μια μικρή εξάσκηση φτιάχνοντας, ας  πούμε…  έναν ψευτομαπακλαβά ή  «μπακλαβά της τεμπέλας» όπως τον λέω εγώ, γιατί γίνεται ώσπου να πεις κύμινο.

Αυτόν τον μπακλαβά- σας το εγγυώμαι – μπορούν να τον φτιάξουν ακόμα και όσες δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με την κουζίνα ή φοβούνται να καταπιαστούν με τέτοιου είδους «δύσκολα γλυκά». Η γεύση του δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει αυτήν του κλασικού μπακλαβά και επί πλέον δεν χρειάζεται να ξοδέψετε και πολύ χρόνο στην κουζίνα για να τον ετοιμάσετε.  Το μόνο που φοβάμαι είναι πως, αν το φτιάξετε και το δοκιμάσετε θα σας αρέσει τόσο, που δεν πρόκειται  να καθίσετε να φτιάξετε παραδοσιακό μπακλαβά και κάτι τέτοιο δε θα το ήθελα. Συνεχίστε την ανάγνωση Μπακλαβάς της Τεμπέλας!

Σοκολατοκεκάκια Μούρλια

Αυτά τα μοσχοβολιστά κεκάκια, φίλες μου, πρέπει να τα φτιάξετε οπωσδήποτε πρώτον, γιατί είναι ευκολότατα και γίνονται στο άψε σβήσε, δεύτερον γιατί είναι ελαφριά και υγιεινά γιατί όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας τα υλικά, δεν έχουν  πολλή ζάχαρη, δεν είναι πνιγμένα στο βούτυρο και τα πολλά αυγά και τρίτον γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα ευχαριστηθείτε. Είναι μυρωδάτα, νόστιμα, με τραγανή κρούστα από έξω και αφράτα στο εσωτερικό τους και  θα σας φτιάξουν κυριολεκτικά την μέρα.

Υλικά:

– 200 γραμ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
– ½  κουτ. γλυκ. Σόδα
– 1  κουτ. γλυκ. Μπέικιν πάουντερ
– 1  πρέζα αλάτι
– 70  γραμ. βούτυρο
– 1  αυγό
– 200 γραμ. ζάχαρη
– 80 δάκρυα σοκολάτας
– 1 γεμάτη  κουταλιά της σούπας καφές στιγμής
– 130 γραμ. γιαούρτι πλήρες

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Σοκολατοκεκάκια Μούρλια

Σφολιατίνια με μερέντα & μαρμελάδα…

Η φίλη μου η Εριέττα, προχθές που πήγα επίσκεψη στο σπίτι της, με κέρασε αυτά τα υπέροχα σφολιατίνια, που δεν της πήρε πάνω από 5 λεπτά για να τα φτιάξει και άλλα 15 λεπτά για να τα ψήσει. Ώσπου να ετοιμάσει δηλαδή τον καφέ, ήταν και αυτά έτοιμα!

Υλικά (για να φτιάξουμε περίπου 28-30 κομμάτια):

– 1 πακέτο σφολιάτα ( δηλαδή 2 φύλλα) κατεψυγμένη
– Μαρμελάδα της αρεσκείας μας
– Μερέντα

Εκτέλεση:

Συνεχίστε την ανάγνωση Σφολιατίνια με μερέντα & μαρμελάδα…

Λικέρ Ρόδι

Το ρόδι φίλες μου αυτήν την εποχή έχει την τιμητική του. Ποιος δεν έχει σπάσει πρωτοχρονιάτικα ρόδι στην πόρτα του για γούρι; Για να «γεμίσει το σπίτι όπως γεμίζει το ρόδι»…; Το έθιμο αυτό κρατάει από τα ομηρικά χρόνια. Τότε οι νεόνυμφοι για να πάει καλά το ξεκίνημα της καινούριας τους ζωής, έσπαζαν ένα ρόδι στο κατώφλι του σπιτιού τους, μιας και το ρόδι ήταν το αγαπημένο φρούτο της θεάς του γάμου, της Ήρας.  Η ροδιά, ήταν  το πρώτο φυτό που φύτεψε η Αφροδίτη, στον κήπο της στην Πάφο της Κύπρου και με τους χυμούς των ρουμπινένιων σπόρων, έφτιαχνε διάφορα ελιξίρια ομορφιάς. Ο μύθος λέει πως ο Πλούτωνας, έδωσε στην Περσεφόνη να φάει σπόρους ροδιού και έτσι την ανάγκασε να επιστρέφει στα Τάρταρα κάθε χρόνο. Έτσι εξηγείται και η προσθήκη σπόρων ροδιού στα κόλλυβα που γίνεται σε κάποιες περιοχές της χώρας, για να υπάρξει, λένε, δροσιά στη ψυχή του νεκρού.

Το «στέμμα» που έχει το ρόδι στην κορφή του, ερέθισε τη φαντασία πολλών ηγεμόνων και  έτσι σε πολλά οικόσημα  απεικονίζεται ο καρπός της ροδιάς, στρουμπουλός και ολοπόρφυρος. Με ρόδια στόλιζαν τους κίονες στον περίφημο ναό του Σολομώντα, ενώ το ένδυμα του ιερέα είχε πάνω του κεντημένα  ρόδια. Στην εποχή μας χρησιμοποιούμε το ρόδι περισσότερο σαν διακοσμητικό. Τα γιατρικά που μας χαρίζει απλόχερα η ροδιά, όπως το μυκητοκτόνο  αφέψημα από τη ρίζα και το τονωτικό έγχυμα των φύλλων της, ξεχάστηκαν, όπως ξεχάστηκαν και οι αποτοξινωτικές ιδιότητες του χυμού του ροδιού . Ας το θυμηθούμε τουλάχιστον τώρα,  την περίοδο των γιορτών που πλησιάζουν όπου να ‘ναι και ας στολίσουμε με ρόδια τις πιατέλες μας. Θα  χαρίσουν χαρμόσυνες πινελιές αφθονίας στο γιορταστικό τραπέζι.

Και επίσης προλαβαίνουμε μέχρι τις γιορτές να φτιάξουμε λικέρ ονειρεμένο, με τους ολοπόρφυρους  ροδόσπορους ακολουθώντας την παλιά παραδοσιακή συνταγή της γιαγιάς. Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Ρόδι

Λικέρ Αρμπαρόριζα

Η Αρμπαρόριζα, φίλες μου, είναι ένα καλλωπιστικό  έντονα αρωματικό φυτό  με μικρά ροζ ανθάκια που προβάλλουν σαν μικρές πεταλουδίτσες ανάμεσα από τα σγουρά πλατιά φύλλα. Ομορφαίνει τον κήπο ή το μπαλκόνι  σκορπίζοντας  γύρω το μεθυστικό του άρωμα. Λόγω του έντονου αυτού αρώματος την ονομάζουν και  μοσχόφυλλο, αλλά και λουκουμόχορτο, επειδή την χρησιμοποιούν οι λουκομοπαραγωγοί για να αρωματίζουν τα λουκούμια.

Είναι  ανθεκτικό φυτό και δεν έχει πολλές απαιτήσεις. Δώσε της μια ηλιόλουστη γωνιά και λίγο νεράκι και θα τη δείτε να φουντώνει μέρα με τη μέρα.  Πολλαπλασιάζεται, επίσης πολύ  εύκολα, την άνοιξη,  με μοσχεύματα.  Παλιά στο χωριό δεν έλειπε από κανένα σπίτι. Το κλίμα όμως εκεί ψηλά στις πλαγιές του Βιτσίου είναι σχεδόν πολικό το χειμώνα και  δεν αστειεύεται. Θυμάμαι λοιπόν τη γιαγιά, Αθηνά να μεταφέρει με τα πρώτα φθινοπωρινά κρύα τις αρμπαρόριζες, φυτεμένες σε μεγάλους λαδοτενεκέδες, μαζί με άλλα ευαίσθητα φυτά, σε ασφαλές μέρος για να μην τα «ξεπαστρέψει» η παγωνιά.

Και μεγάλωνε και φούντωνε τα σγουρά της φύλλα η αρμπαρόριζα της γιαγιάς και άνθιζε την άνοιξη τα μωβ ανθάκια και ζάλιζε με τη μοσχοβολιά  της τη γειτονιά. Η γιαγιά αρωμάτιζε το γλυκό κυδώνι, τις μαρμελάδες  και τις κομπόστες, με τα φύλλα της αρμπαρόριζας  και μερικές φορές τα  στέγνωνε  κιόλας και  έφτιαχνε ένα αρωματικό χαλαρωτικό αφέψημα που το νοστίμιζε με μέλι και λεμόνι. Το έπινε ζεστό- ζεστό και μουρμούριζε: «Αχ, κορίτσι μου, τι βάλσαμο, τι ευλογία είναι αυτό το τσαγάκι,  για τα κοκαλάκια μου!».

Σίγουρα κάτι θα ήξερε η σοφή μου γιαγιούλα, γιατί απ’ ότι διαβάζω το αφέψημα της αρμπαρόριζας  θεωρείται από τα πλέον αποτελεσματικά κατά της αρθρίτιδας και της  ναυτίας, ανακουφίζει από τις ημικρανίες και μειώνει την χοληστερόλη. Λικέρ όμως δε θυμάμαι να είχε φτιάξει ποτέ, η γιαγιά. Και λέω δε θυμάμαι γιατί το λικέρ αρμπαρόριζας αν το δοκιμάσεις είναι τόσο αρωματικό, τόσο φίνο και ντελικάτο, τόσο υπέροχο, που  σκαλώνει στα γρανάζια της μνήμης και δεν ξεχνιέται ποτέ.

Η συνταγή  για το λικέρ αρμπαρόριζας  που σας  προτείνω ήρθε στα χέρια μου, μαζί με ένα μικρό μπουκαλάκι καταπληκτικό λικέρ,  από την Κοζανίτικη ομάδα «Πελίτι». Το έφτιαξα και ομολογώ ότι πιο εύκολο και πιο γρήγορο λικέρ δεν έχω ξαναφτιάξει ποτέ μου. Και επειδή όπου νά ‘ναι  θα αρχίσουν τα κρύα και τα φύλλα της αρμπαρόριζας θα αρχίσουν να κιτρινίζουν,  φτιάξτε το! Προλαβαίνετε ακόμα. Διαφορετικά θα πρέπει να περιμένετε ως την άνοιξη. Συνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Αρμπαρόριζα

Εύκολο Γιαουρτογλυκό

Πριν δυο τρεις μέρες  διάβασα ένα άρθρο σε κάποιο περιοδικό που αναφερόταν σε  ένα από τα πιο παραδοσιακά προϊόντα μας, το γιαούρτι. Το άρθρο ανάμεσα στα άλλα πληροφορούσε ότι το γιαούρτι, είναι στη μόδα διεθνώς και ότι τα τελευταία χρόνια στην Αμερική κάνει θραύση το greek yoghurt, το ελληνικό γιαούρτι. Μάλιστα ετοιμάζονται να το βάλουν στα σχολεία τους σαν κολατσιό των μαθητών!

Το καλό γιαούρτι, το γνωρίζετε  άλλωστε φίλες μου, είναι πηγή υγείας και ευεξίας. Είναι αξεπέραστο σκέτο ή σερβιρισμένο με μέλι και λίγα καρύδια, ή με κάποιο από τα υπέροχα γλυκά μας του κουταλιού. Όμως ήδη από τη δεκαετία του 1960 οι νοικοκυρές το συνδυάζουν με διάφορα  προϊόντα της αγοράς  όπως τον ζελέ, το ζαχαρούχο γάλα τις κομπόστες κ.α και φτιάχνουν δροσερά γλυκάκια, απολύτως καλοκαιρινά. Να μην ξεχνάμε και το γιαουρτοπαγωτό που είναι και πολύ της μόδας τώρα τελευταία!

Εγώ πολύ συχνά συνδυάζω το γιαούρτι με  ζαχαρούχο γάλα και φτιάχνω μια εύκολη, την ευκολότερη ίσως, γλυκόξινη κρέμα του κόσμου. Ειδικά την καλοκαιρινή περίοδο  όταν έχω τραπέζι και δεν θέλω να κουραστώ με κάτι πολύπλοκο, αυτή η δροσιστική κρεμούλα με βγάζει ασπροπρόσωπη γιατί τρώγεται ευχάριστα από όλους. Δοκιμάστε να την φτιάξετε.  Αν η ποσότητα των υλικών σας φαίνεται μεγάλη δοκιμάστε με την μισή. Αν σας αρέσει το γιαούρτι δείτε και αυτό το ελαφρύ γλυκό γιαουρτιού στο πι και φιΣυνεχίστε την ανάγνωση Εύκολο Γιαουρτογλυκό

Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί

Έκανα τη συνηθισμένη μου βολτίτσα στην λαϊκή την προηγούμενη Τετάρτη φίλες μου και διαπίστωσα ότι πρωτεύουσα θέση ανάμεσα στα άλλα λαχανικά έχουν ακόμα, οι κόκκινες πιπεριές. Και ξέρετε τι παθαίνω κάθε φορά που αντικρίζω κόκκινες πιπεριές; Το μυαλό μου γεμίζει εικόνες. Τις βλέπω πότε κρεμασμένες στα χαγιάτια σε αρμαθιές να φλερτάρουν με τον ήλιο, πότε ξαπλωμένες στις ταράτσες, να ξεραίνονται υπομονετικά για να καταναλωθούν τις βαριές χειμωνιάτικες μέρες που λείπουν τα φρέσκα λαχανικά, πότε λουσμένες στο λαδόξυδο (μεταξύ μας δεν υπάρχει πιο γευστική σαλάτα), πότε γεμιστές με ρύζι και μυρωδικά στον ταβά (Θεέ μου τι γεύση!!), πότε σαν συμπληρωματικό συστατικό σε άλλες συνταγές, πότε αλεσμένες με σκόρδο και λάδι, υπέροχο άλειμμα πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί.

Οι κόκκινες πιπεριές, οι πιπεριές Φλωρίνης, είναι το σήμα κατατεθέν της ακριτικής μας  Φλώρινας και με αυτό το όνομα είναι γνωστές σε ολόκληρη την επικράτεια. Πιπεριές κόκκινες, λοιπόν, πιπεριές Φλωρίνης τουρσί και μάλιστα γεμιστές με λάχανο, καρότο και μυρωδικά έχει το μενού για σήμερα φίλες μου. Αν σας ενδιαφέρει το τουρσί δείτε και την άλλη μου συνταγή για τουρσί πολύχρωμο. Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα τουρσάκι εύκολο, γρήγορο και ονειρεμένο… Συνεχίστε την ανάγνωση Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί