Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Αυτό το λικεράκι με το εκθαμβωτικό χρυσαφένιο χρώμα, το χρώμα του ήλιου του καλοκαιριού κουβαλάει πολλούς αιώνες ιστορίας και είναι γνωστό σαν «αμαρέτο», λέξη ιταλική που παραφρασμένη σημαίνει, ….λίγο πικρό ή καλύτερα πικρούτσικο. Έχει όντως μια μοναδική ιδιάζουσα υπόπικρη γεύση και ένα χαρακτηριστικό άρωμα που το κάνει ξεχωριστό και ακαταμάχητο. Αμαρέτο οι Ιταλοί λένε κάθε γλυκό παρασκεύασμα λικέρ ή μπισκότο το οποίο έχει το χαρακτηριστικό άρωμα πικραμύγδαλου. Το αμαρέτο που αγοράζετε από το σούπερ μάρκετ είναι βιομηχανικό λικέρ και παρασκευάζεται από άγρια αμύγδαλα που είναι πικρά και από κουκούτσια βερίκοκου επίσης. Δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακό τρόπο που φτιάχνουμε το σπιτικό λικέρ.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 2

Ίσως να μην το έχετε ξανακούσει, αλλά όλα τα πικρά αμύγδαλα και γενικά η πικρή ψίχα των κουκουτσιών περιέχουν μια κυανιούχο ουσία (cyanide), σε μεγαλύτερη ή μικρότερη συγκέντρωση το καθένα και όταν τα τρως ωμά, νοιώθεις τη γλώσσα σου να μουδιάζει. Σε μικρή ποσότητα αυτή η ουσία είναι ακίνδυνη και μάλιστα είναι ένα και ένα κατά του καρκίνου.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 3

Υπάρχει και μια ρομαντική ιστορία γραμμένη με … λικέρ αμαρέτο που αξίζει τον κόπο να σας την διηγηθώ. Μια φορά και ένα καιρό, εκεί γύρω στα 1500 μ.χ. στο Σορόννο, μια κωμόπολη της γειτονικής μας Ιταλίας, βρέθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής, ο Μπερναντίνο Λουίνι, για να ζωγραφίσει την προσκύνηση των μάγων σε μια τοπική εκκλησία. Στο πανδοχείο όπου έμενε εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της νεαρής ξενοδόχου και της πρότεινε να γίνει τα μοντέλο του για το πρόσωπο της Παναγίας στο έργο του. Εκείνη δέχτηκε και κατά τη διάρκεια των εργασιών ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον με πάθος. Λένε πως αυτή η νεαρή ξενοδόχος επινόησε το λικέρ αμαρέτο και… πότιζε με αυτό τον ερωτευμένο καλλιτέχνη.

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 6

Το λικέρ διαδόθηκε πάρα πολύ γρήγορα και διατήρησε από τότε τον συμβολισμό του πάθους, της φιλίας και της συμπάθειας. Το όνομά του παραμένει «αμαρέτο» , δεν μεταφράζεται και είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και καταξιωμένα ιταλικά προϊόντα σε ολόκληρο τον κόσμο… Αν σας αρέσουν τα λικέρ δείτε και τις συνταγές για λικέρ καρύδι, λικέρ μανταρίνι, λικέρ ρόδι, λικέρ φράουλα και λικέρ αρμπαρόριζα

Λικέρ αμαρέτο με κουκούτσια βερίκοκου - 8

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 λίτρο βότκα 40%
– 100 γρ. κονιάκ
– 100 γρ. κουκούτσια από βερίκοκα
– 3 ολόκληρα βερίκοκα
– 1 κούπα ζάχαρη
– ½ κούπα νερό

Πώς θα το ετοιμάσετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Χρυσαφένιο λικέρ αμαρέτο από κουκούτσια βερίκοκου

Κολοκυθόριζο το… απλόν

Σύμφωνα με… έγκυρες πηγές, από προχθές το βραδάκι στις 19.38 ώρα Ελλάδος έχουμε περάσει και επισήμως στην εποχή του χρόνου που λέγεται καλοκαίρι. Θερινό ηλιοστάσιο γαρ που σημαίνει ότι βιώσαμε ήδη την μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Το καλοκαίρι είναι λέξη μεσαιωνική και την ετυμολογία της την καταλαβαίνουμε αμέσως. Πράγματι, προέκυψε «εκ συναρπαγής» που λένε και οι φιλόλογοι, δηλαδή από συγχώνευση σε μια λέξη της φράσης «καλός καιρός». Ήδη σε κάποιο ελληνολατινικό γλωσσάρι της ύστερης αρχαιότητας παραδίδεται ο τύπος «καλόκαιρος», ενώ σε κείμενο του 9ου αιώνα απαντά ο τύπος «καλοκαίριον» -από εκεί είναι εύκολο, καλοκαίριν, καλοκαίρι. Το πιάσαμε το υπονοούμενο, το καλοκαίρι κάνει καλό καιρό!

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 15

Η αρχαία λέξη έχει διατηρηθεί κι αυτή, θέρος. Είναι ήδη ομηρική. Διαβάζουμε στην Οδύσσεια : « ουτ’ εν θέρει, ουδ’ εν οπώρη» όπου οπώρα σημαίνει το φθινόπωρο. Η λέξη θέρος προέρχεται από ινδοευρωπαϊκή ρίζα που δηλώνει τη ζέστη και τη θερμότητα -από την οποία άλλωστε προέρχεται και η λέξη «θερμός». Θέρος όμως είναι και ο θερισμός: «θέρος-τρύγος-πόλεμος» λέει η παροιμία για τις τρεις μεγάλες αναστατώσεις της παλιάς εποχής…

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 19

Άραγε να ονομάστηκε το καλοκαίρι από τον θερισμό, να σημαίνει «εποχή του θερισμού»; Όχι, το αντίστροφο συνέβη. Η αρχική σημασία του ρήματος «θερίζω» ήταν «περνώ το καλοκαίρι» και μετά πήρε τη σημασία «δρέπω». Σας ζάλισα; Τι να κάνω; Παρασύρομαι και δεν έχω και κανένα δίπλα μου να με διακόψει. Καλοκαιράκι λοιπόν παντού, στη φύση, στην καρδιά, στο μυαλό και κατά συνέπεια και στην κουζίνα μας. Διότι ετούτη η εποχή η ευλογημένη με τη αφόρητη ζέστη, που δεν ήρθε ακόμα αλλά είναι προ των πυλών, καλεί για ελαφριές συνταγές. Και μιας και τα κολοκυθάκια είναι στα καλύτερά τους αυτήν την εποχή (μόλις μάζεψα τα πρώτα από το κηπάκι μας, τρυφερά , τρυφερά, με επιδερμίδα βελούδινη) και έφτιαξα αυτό το καθημερινό, εύκολο, ελαφρύ, νόστιμο καλοκαιρινό φαγητό! Κολοκυθόρυζο. Βγήκε τέλειο! Το τιμήσαμε δεόντως. Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους για να μαγειρέψετε τα κολοκυθάκια ίσως ο πιο ελαφρύς.

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 17

Τι θα χρειαστείτε:

– 1 κιλό κολοκυθάκια μικρά
– 1 φλυτζ. τσαγ. ρύζι καρολίνα ή νυχάκι για πιο σπυρωτό αποτέλεσμα
– 1/2 κούπα ελαιόλαδο
– 2 και 1/2 κούπες ζεστό νερό
– 1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
– 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
– 1 πιπεριά κέρατο
– δυόσμο ή άνιθο
– μαϊντανό (ένα φλυτζ. τσαγιού)
– Αλάτι, πιπέρι

Για το σερβίρισμα:

– Φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
– Γιαούρτι

Πώς θα το φτιάξετε:

Κολοκυθόριζο το... απλόν - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Κολοκυθόριζο το… απλόν

Γλυκό βύσσινο, βυσσινάδα, λικέρ… Με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια

Πιστεύω, φίλες μου,  πως η βυσσινάδα, μαζί με τη λεμονάδα, είναι τα καλύτερα σπιτικά αναψυκτικά!  Και το γλυκό βύσσινο, με το βελούδινο σιροπάκι του, ένα από τα πιο εύγευστα γλυκά κουταλιού. Λεμόνια βρίσκουμε σχεδόν όλο το χρόνο, βύσσινα όμως μπορούμε να βρούμε μόνο τώρα, Ιούνιο-Ιούλιο, γι αυτό πρέπει να βιαστείτε.  Εαρινό ηλιοστάσιο,  σήμερα, αρχή καλοκαιριού λέγανε οι παλιοί. Αυτό το γλυκό το έφτιαχνε ανέκαθεν, η γιαγιά Αθηνά, τέτοια εποχή μιας και τα βύσσινα περίσσευαν στο χωριό, τότε που σχεδόν κάθε σπίτι είχε και τη δική του βυσσινιά.

Όταν ωρίμαζαν τα βύσσινα και κρέμονταν ανάμεσα στα καταπράσινα φύλλα,  ώριμα, ώριμα, βαθυκόκκινα προκλητικά, η γιαγιά, έδινε το σύνθημα και   εμείς , παιδιά τότε, σκαρφαλώναμε, σαν αίλουροι  στα κλαδιά,  και  αφού γευόμασταν λαίμαργα τον ξινόγλυκο καρπό και πασαλείβαμε το πρόσωπό μας με τους χυμούς του, γεμίζαμε την ποδιά μας και την αδειάζαμε στη μεγάλη μπακιρένια κατσαρόλα,  που η γιαγιά τη χρησιμοποιούσε μόνο για να φτιάχνει γλυκά κουταλιού. Μετά,  άρχιζε η ιεροτελεστία του καθαρίσματος των κουκουτσιών με την ….παραμάνα.

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 3

Από τότε, δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο ξύπνημα, τώρα το καλοκαίρι, μετά το γλυκό μεσημεριανό ύπνο, από ένα ποτήρι παγωμένη βυσσινάδα.  Ούτε καλύτερο τονωτικό  από ένα ποτηράκι μυρωδάτο λικέρ. Αλλά και η ώρα του καφέ, άλλαζε διάσταση όταν συνοδευόταν από ένα πιατάκι με αυτό το εκθαμβωτικό σε χρώμα και  ανεπανάληπτη γεύση, γλυκό. Επίσης δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα πιο μεγαλοπρεπές,  από ένα  παγωτό κρέμα,  περιχυμένο με γλυκό βύσσινο. Απίστευτη χρωματική αντίθεση του βαθυκόκκινου, πάνω στην χρυσοκίτρινη κρέμα, στολισμένη εδώ κι εκεί με τραγανά βυσσινάκια!

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 30

Το μεγάλο μυστικό  για ένα πετυχημένο γλυκό βύσσινο και κατά συνέπεια της βυσσινάδας, αλλά και του λικέρ  είναι,  πώς θα καταφέρεις να πετύχεις  να παραμείνει  το χρώμα  έτσι όπως το πετύχαινε πάντα η γιαγιά Αθηνά, λαμπερό  και κρυστάλλινο και  να μην περάσει σε πιο καφέ αποχρώσεις. Συνήθως το γλυκό σκουραίνει όταν παραβράσει και καραμελώσουν τα σάκχαρά του. Όταν  πάλι,  το σταματήσετε νωρίτερα απ’ ότι πρέπει , το χρώμα του είναι ξεπλυμένα φωτεινό και το σιρόπι υδαρές. Αν όμως το κατεβάσετε από τη φωτιά τη σωστή στιγμή, τότε ακριβώς που  η σταγόνα από το σιρόπι δεν θα απλώνει στο πιάτο θα έχετε ένα γλυκό απόλυτα πετυχημένο. Σας προτείνω λοιπόν να κάνετε το  τεστ  του «δεσίματος».

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 40

 Αφού ξαφρίσετε προσεχτικά το γλυκό, φροντίστε να έχετε  δίπλα σας ένα λευκό πιάτο όπου επάνω θα στάξετε την τελευταία σταγόνα σιροπιού που θα στάξει  από την ξύλινη κουτάλα.  Ελέγξτε το χρώμα του σιροπιού αλλά και το πόσο απλώνει. Σε τακτά διαστήματα κάντε το ίδιο τεστ παρατηρώντας  τον κόμπο του σιροπιού, που σιγά σιγά  αρχίζει και αποκτά ύψος. Όταν το δέσιμο φτάσει στην πυκνότητα της τέταρτης σταγόνας, όπως  στη φωτογραφία, βγάλτε το γλυκό από τη φωτιά και βάλτε το στα βαζάκια.

Γλυκό Φράουλα - 14Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 42

Θυμάμαι ότι η γιαγιά Αθηνά  χρησιμοποιούσε πάντα μια  ξύλινη κουτάλα στα γλυκά κουταλιού, που την ονόμαζε  «μαρμελαδοκουτάλα». Κανείς  δεν τολμούσε να   χρησιμοποιήσει  αυτήν την κουτάλα για άλλη χρήση. «Το ξύλο» έλεγε, «απορροφά μυρωδιές». Επίσης, η ξύλινη κουτάλα ήταν για τη γιαγιά Αθηνά, δείκτης για το σωστό δέσιμο του γλυκού, γιατί  το ξύλο απορροφά το ζεστό υγρό και όταν το σιρόπι είναι ακόμα υδαρές, βγάζοντας την κουτάλα, το ξύλο δείχνει σχεδόν στεγνό. Όταν το σιρόπι έχει δέσει, το ξύλο της κουτάλας έχει αποκτήσει ένα λούστρο, το οποίο δεν απορροφάται, ακόμα κι αν είναι καυτό το σιρόπι…

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 27

Αν σας αρέσουν τα γλυκά από φρούτα η διαδικασία είναι πάνω κάτη η ίδια. Δειτε και τις συνταγές για γλυκό βερίκοκο, γλυκό κυδώνι, γλυκό φράουλα, γλυκό σύκο, γλυκό πορτοκάλι ή γλυκό ακτινίδιο

Υλικά:

– 2 κιλά βύσσινα
– 1 κιλό ζάχαρη (δύο κιλά αν το θέλετε πιο γλυκό)
– Χυμός δύο λεμονιών
– 1 βανίλα (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Γλυκό βύσσινο - λικέρ βύσσινο - βυσσινάδα - 2

Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκό βύσσινο, βυσσινάδα, λικέρ… Με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια

Ψάρι πλακί στο φούρνο. Μμμμμ… φανταστικό

Ωραίο φαγάκι σας έχω σήμερα. Καλοκαιρινό νόστιμο γρήγορο εύκολο: ψάρι (γριβάδι) πλακί στο φούρνο…!

Το ψάρι στο φούρνο, φίλες και φίλοι μου, γίνεται με πολλούς τρόπους, από τον πιο απλό μέχρι τον πιο σύνθετο. Αρκεί το ψάρι να είναι φρέσκο. Μέχρι και στο χαρτί το τυλίγεις πετάς εκεί πέρα κανά δυο μυρωδικά και έχεις γεύμα τέλειο. Αλλά σήμερα δε θα μιλήσουμε για ότι κι ότι, θα μιλήσουμε για Πλακί με Π κεφαλαίο. Το πλακί είναι εμβληματικό πιάτο της παραδοσιακής μας κουζίνας. Εκεί μέσα στη ζεστασιά του φούρνου ανακατεύονται αρμονικά η γεύση του ψαριού με τη γλύκα της μελωμένης ντομάτας, του λεπτοκομμένου κρεμμυδιού, του σκόρδου, των λαχανικών και των μυρωδικών και το αποτέλεσμα είναι ένα ψάρι θεϊκό που βουλιάζει μέσα σε μια πεντανόστιμη σάλτσα. Μια σάλτσα όνειρο . Μια σάλτσα που σου μιλάει. Σου λέει να πιάσεις το ζεστό καρβέλι, να το σπάσεις με το χέρι σου και να αρχίσεις τις βούτες και τελειωμό να μην έχεις.

Ψάρι πλακί στο φούρνο - 613

Το μαγείρεμα του ψαριού στο φούρνο είναι ένας τρόπος «να φτουρήσει το ψάρι,» όπως έλεγε η γιαγιά Αθηνά που κατά την άποψή της «το ψάρι δεν είναι φαγητό είναι ….φρούτο και δε σε χορταίνει». Για να γίνει λοιπόν φαγητό που θα ταΐσει όλη την οικογένεια – και μιλάμε για μεγάλες οικογένειες_ πρέπει να συνδυαστεί και με άλλα υλικά, με φρέσκα λαχανικά, μυρωδικά και καλό ελαιόλαδο, οπότε και μετατρέπεται σε ένα θεϊκό πιάτο με αξεπέραστη γεύση και επί πλέον χορταίνει . Η προσοχή στο ψήσιμο του ψαριού, που δεν πρέπει επ’ ουδενί να στεγνώσει. Όλα τα ψάρια μαγειρεύονται στο φούρνο, μικρά και μεγάλα αλλά τα αφρόψαρα, σαν τον κολιό, το σκουμπρί ή τη σαρδέλα, δίνουν άλλη γεύση στη σάλτσα εξαιτίας των λιπαρών τους. Τέλος, το μεγάλο ψάρι κομμένο σε φέτες στο φούρνο είναι μια εύκολη, γρήγορη γευστική και αξιοπρεπής λύση που σου λύνει τα χέρια.

Ψάρι πλακί στο φούρνο - 612

Εγώ έφτιαξα το πλακί με γριβάδι που το είχα κομμένο σε φέτες και φυλαγμένο στην κατάψυξη από τη γιορτή του Ευαγγελισμού. Αυτήν την περίοδο – περίοδος αναπαραγωγής του γριβαδιού- απαγορεύεται το ψάρεμα οπότε και δεν μπορείς να το βρεις στα ψαράδικα. Φτιάξτε το με ότι ψάρι βρείτε στην ψαραγορά. Το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικό.

Ψάρι πλακί στο φούρνο - 610

Τι θα χρειαστείτε:

– 1-1 1/2 κιλό ψάρι σε φέτες (πάχους 4-5 εκ.) ή δύο-τρία ολόκληρα
– 4 μεγάλες ντομάτες
– 3 μεγάλα κρεμμύδια, σε λεπτές φέτες
– 2-3 καρότα μέτρια κομμένα σε ροδέλες
– 6 σκελίδ. σκόρδο σε φετάκια
– 1/2 φλιτζ. τσαγ. μαϊντανός ψιλοκομμένος
– 1/2 φλιτζ. τσαγ. λευκό κρασί
– Χυμός από ένα ζουμερό λεμόνι
– 2 φύλλα δάφνης
– 1 κουτ. καφέ. θυμάρι ή ρίγανη
– 1 φλιτζ. τσαγ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
– Αλάτι, πιπέρι

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνεχίστε την ανάγνωση Ψάρι πλακί στο φούρνο. Μμμμμ… φανταστικό

Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Αγόρασα από τον μανάβη τα πρώτα βερίκοκα της χρονιάς· Δηλώνω φανατική της ζουμερής πορτοκαλοχρυσοκίτρινης σάρκας τους και εφ όσον τα παράγει άφθονα τούτος ο ευλογημένος τόπος τα απολαμβάνω, χωρίς μέτρο ομολογώ, Ιούνιο και Ιούλιο που είναι ο καιρός τους. Τα βερίκοκα είναι ένα φρούτο με αμέτρητες χρήσεις στην μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική. Φρέσκα, αποξηραμένα, νωπά, μαγειρεμένα, λιωμένα, ολόκληρα, κομματιασμένα, όπως και να τα χρησιμοποιήσουμε νοστιμίζουν και στολίζουν ταυτόχρονα μ’ αυτό το υπέροχο χρώμα τους τα πιάτα μας και το τραπέζι μας. «Καίσια» τα έλεγε η γιαγιά μου η Αθηνά αλλά και οι περισσότεροι στο χωριό, έτσι τα λέγανε, λέξη που μάλλον είναι δάνειο από τα τουρκικά. Έλεγε και κάτι άλλο η γιαγιά Αθηνά όταν δοκιμάζαμε με τις αταξίες μας την υπομονή της : «Ελάτε εδώ και θα σας μάθω εγώ τι εστί βερίκοκο.»

Γλυκό Βερίκοκο - 38

Ποια είναι η αρχή της φράσης «τι εστί βερίκοκο», δεν θα σας το πω γιατί απλούστατα δεν το ξέρω. Η δική μου εικασία τότε ήταν ότι την πρωτοείπε κάποιος νοικοκύρης που έπιασε κάποιον να του κλέβει τα βερίκοκα. Αργότερα όταν μεγάλωσα και διάβασα το 10 του Καραγάτση συνειδητοποίησα ότι το βερίκοκο, κύριος είδε γιατί, έχει και σεξουαλικό υπονοούμενο. Πριν 50 χρόνια, λοιπόν, στο 10 του Καραγάτση, υπάρχει το απόσπασμα, σε μια σκηνή όπου εργατοκόριτσα έχουν πιάσει κουβέντα για το σεξ: «Οι πιο μικρές σώπαιναν τάχα ντροπιασμένες· με την έκφρασή τους όμως άφηναν να εννοηθεί ότι κάτι ήξεραν από βερίκοκο, κι ας προσποιούνταν την πάπια.»

Γλυκό Βερίκοκο - 41

Παλιότερα «το τι εστί βερίκοκο» λεγόταν σαν απειλή σε κάποιον που κοκορεύεται ή που μας περιφρονεί: «Θα σου δείξω εγώ τι εστί βερίκοκο ή θα σε μάθω τι εστί βερίκοκο!» και έτσι την καταγράφει στο γύρισμα του 20ού αιώνα ο Νικόλαος Πολίτης στη συλλογή του και λέει ότι πιθανόν στην αρχή της φράσης να κρύβεται μύθος λησμονημένος. Σήμερα, η σημασία ίσως έχει κάπως μετατοπιστεί, μια και ο Μπαμπινιώτης πλάι στην απειλή δίνει και τη σημασία της «επισήμανσης της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος».

Στο χωριό, θυμάμαι, δυο ήταν όλες κι όλες οι καισιές και αυτές προστατευμένες μέσα σε καγκελόφραχτη αυλή. Δέντρα θεόρατα, φορτωμένα με χρυσοκίτρινα φρούτα περίμεναν χέρια πολλά για να τα δρέψουν. Όμως η βαριά σιδερένια πόρτα ήταν μονίμως κλειστή και ένας πυκνός συρματόπλεχτος φράχτης κρατούσε μακριά όποιον κοίταζε με λαιμαργία τον απαγορευμένο καρπό. Δυο γριούλες, αδερφές, αν θυμάμαι καλά ήταν οι ιδιοκτήτριες οι οποίες δεν νοιάζονταν για τις καισιές που στέναζαν από το πολύτιμο φορτίο. Μάλλον προτιμούσαν την ασφάλεια του σπιτιού τους γιατί πολύ σπάνια βλέπαμε δυο μαντιλόδετες, μαυροντυμένε φιγούρες να εμφανίζονται στο μικρό μπαλκόνι στηριγμένες στα μπαστούνια τους και αυτό έκανε τη φαντασία μας να καλπάζει . Δημιουργούσαμε ιστορίες με δράκους και μάγισσες. που μας γέμιζαν φόβο . Και καθώς περνούσε ο καιρός, τα καίσια, αφού δεν τα μάζευε κανείς, παραωρίμαζαν και έπεφταν σαν χρυσή βροχή. . Και εμείς μια σταλιά παιδιά κολλούσαμε το πρόσωπό μας στο κάγκελο και παρακολουθούσαμε με θλίψη το θρήνο της βερικοκιάς. Έτσι φάνταζε στο παιδικό μου μυαλό τότε. Είχα γράψει και μια έκθεση στην Πέμπτη τάξη δημοτικού για μια καισιά που κλαίει γιατί κανείς δεν πάει να μαζέψει τα παιδιά της και σαπίζουν….. ιστορίες που δεν έχουν τελειωμό…. Ας είναι περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα….

Γλυκό Βερίκοκο - 42

Θέλω να σας πω ακόμα πως οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο παράγουν πολλά βερίκοκα –σε μια βικιπαίδεια βρίσκω πρώτη σε παραγωγή την Τουρκία και την Ελλάδα πέμπτη στον κόσμο. Λέγανε παλιά πως τα καλύτερα βερίκοκα είναι της Συρίας. Εγώ πάντως τα βερίκοκα που αγόρασα είναι ωραιότατα. αρωματικότατα, γευστικότατα και ελληνικότατα. Έφαγα κάμποσα και τα υπόλοιπα τα έκανα μαρμελάδα βερίκοκο, λικέρ βερίκοκο και αυτό το υπέροχο τραγανό γλυκό.

Το γλυκό βερίκοκο πρέπει να ομολογήσω πως έχει κάποιους …κινδύνους
στην προετοιμασία του. Εύκολα μπορεί να λιώσει και να μετατραπεί σε μαρμελάδα!
Γι αυτό πρέπει να διαλέξετε φρούτα ώριμα μεν, αλλά καθόλου μαλακά. Επίσης πρέπει να χρησιμοποιήσετε ασβέστη για να γίνει τραγανό και νόστιμο. Συνεχίστε την ανάγνωση Καλοκαιρινό, χρυσοκίτρινο, αρωματικό γλυκό κουταλιού βερίκοκο

Λικέρ Καρύδι, το Ιαματικό…

Δεν φέρθηκε καλά ετούτη η Άνοιξη στις καρυδιές μας. Τις πέτυχε η ανοιξιάτικη παγωνιά επάνω στη ανθοφορία τους και τις τσάκισε. Για ένα διάστημα στέκονταν εκεί με τα γυμνά κλαδιά τους, υψωμένα προς τον ουρανό, χωρίς ίχνος ζωής, σαν μάνες που θρηνούσαν τα παιδιά τους. Με το που ζέστανε όμως ο καιρός, ω του θαύματος, μικρά πράσινα φυλλαράκια άρχισαν να ξεπετιούνται, εδώ κι εκεί στην αρχή, και σιγά, σιγά φούντωσαν και γέμισαν ζωή και ομορφιά. Εντάξει, μπορεί εφέτος να μην έχουμε τη σοδειά που περιμέναμε αλλά λιγοστά καρυδάκια βρήκα προστατευμένα κάτω από το πυκνό φύλλωμα και τα μάζεψα ίσα, ίσα για να φτιάξω υπέροχο λικέρ.

Το λικέρ καρύδι είναι ένα λικέρ ξεχωριστό, φίνο, αριστοκρατικό, με πολύ ιδιαίτερη γεύση και χαρακτήρα μοναδικό, όχι πολύ συνηθισμένο τα τελευταία χρόνια. Όμως πρέπει να γνωρίζετε πως είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Ένα ποτό από καρύδια το χρησιμοποιούσαν σαν αντίδοτο κατά των δηλητηριάσεων. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα Ιταλοί μοναχοί εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τις θεραπευτικές ιδιότητες των καρυδιών και δημιούργησαν ένα απολαυστικό γλυκό ποτό που θεωρείται πρόγονος του σημερινού λικέρ. Θυμάμαι πως όταν είχαμε κοιλόπονο η γιαγιά Αθηνά μας έδινε να πιούμε μονοκοπανιά ένα σφηνάκι καρυδάτο λικεράκι και ο πόνος έκανε φτερά . Η μαμά μου το έφτιαχνε κάθε χρόνο με τσίπουρο αλλά εγώ το δοκίμασα με βότκα και πρόσθεσα και λίγο κονιάκ. Κατά την άποψή μου βγήκε καλύτερο . Το τσίπουρο έχει έντονη μυρωδιά και γεύση και καπελώνει αυτήν του καρυδιού σε αντίθεση με την βότκα που είναι άοσμη.

Προλαβαίνετε να το φτιάξετε. Δεν χρειάζονται ειδικές ικανότητες. Γίνεται πολύ εύκολα, και γρήγορα αρκεί να βρείτε καρυδάκια. Επιβάλλεται να είναι τρυφερά και μικρά στο μέγεθος μεγάλης ελιάς. Και με λίγο μεγαλύτερα όμως θα γίνει η δουλειά, μόνο που το αποτέλεσμα γευστικά θα έχει μεγαλύτερη ένταση. Δείτε και τις συνταγές για λικέρ μανταρίνι, λικέρ φράουλα, λικέρ ρόδι, λικέρ αρμπαρόριζαΣυνεχίστε την ανάγνωση Λικέρ Καρύδι, το Ιαματικό…

Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το… θερμιδοφόρο

Τώρα για να λέμε αλήθειες, αν αποφασίσετε να μαγειρέψετε παστίτσιο, πρέπει να το πάρετε απόφαση, πρώτον ότι θα κουραστείτε λιγουλάκι γιατί, μεταξύ μας, είναι ένα φαγητό μπελάς – τρεις κατσαρόλες και ένα ταψί και μερικά άλλα ψιλολόγια για καθάρισμα, δεν είναι και μικρό πράγμα- και δεύτερον ότι θα βάλετε στη μπάντα τις λάιτ εκδοχές, τις δίαιτες, το μέτρημα θερμίδων και τα συναφή, διότι δίαιτα και παστίτσιο δεν συμβιβάζονται. Ή που θα το μαγειρέψεις όπως πρέπει, πλούσιο πλούσιο ή που μην το μαγειρεύεις καθόλου. Διότι θα το πω και αμαρτίαν ουκ έχω, το παστίτσιο είναι μεν μπελάς αλλά ωραίος μπελάς, γευστικά υπέροχος μπελάς, απολαυστικός μπελάς, μπελάς που λες μακάρι παναγίτσα μου να ήταν έτσι όλοι του κόσμου οι μπελάδες.

Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το... θερμιδοφόρο - 31

Το παστίτσιο το… θερμιδοφόρο παίζει κι έναν μυστήριο, ανεξήγητο, συμβολικό ρόλο στη ζωή της Ελληνίδας. Αποτελεί, μάλλον λόγω της πολυπλοκότητά του και ένα τεστ, ας πούμε, αξιοσύνης, που αν δεν καταφέρεις και το περάσεις, μέχρι που και ο…. γάμος σου, πάει περίπατο. Αυτό το κατάλαβα προχθές όταν άκουσα χωρίς να το θέλω κάτι σκόρπιες κουβέντες από το κουτσομπολιό που είχε στηθεί στο απέναντι μπαλκόνι. «Τι λες Κούλα μου; Χώρισε η Λέτα; Εμ βέβαια πώς να μην χώριζε… Καλέ αυτή ούτε ένα παστίτσιο της προκοπής δεν ήξερε να κάνει. Είδε και απόειδε ο άνθρωπος και τη χώρισε».

Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το... θερμιδοφόρο - 32

Και αν αυτά έπαθε η καημένη η Λέτα, δείτε τώρα τι παθαίνω εγώ όταν αποφασίζω να μαγειρέψω παστίτσιο. Τι συνειρμοί ανακαλούνται από τα βάθη του νου μου: Η σχέση της γιαγιάς μου Αθηνάς με το παστίτσιο ήταν από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους εχθρικές. Το παστίτσιο ήρθε σχετικά αργά στην κουζίνα μας μαζί με τον μουσακά οπότε, η καημένη η γιαγιάκα μου, συνηθισμένη στην λιτή καθημερινότητά μας δεν μπορούσε να χωνέψει το γεγονός ότι τόσα πολλά υλικά μπορούν να ξοδευτούν για να μαγειρευτεί ένα μόνο φαγητό που το λένε παστίτσιο. Όταν λοιπόν η μαμά μου άρχισε να το μαγειρεύει αυτή αρνούνταν να υποκύψει στις προκλήσεις μια σπάταλης μαγειρικής. Ούτε καν το δοκίμαζε. Έβραζε το μακαρονάκι της, το ράντιζε με λίγο σκορδόλαδο, πάντα μετρημένο με το κουτάλι, έτριβε και λίγη κατσικίσια φετούλα, πετούσε και δυο τρία φυλλαράκια μυρωδάτο, φρεσκοκομμένο δυόσμο από το κηπάκι μας και όλα καλά όλα ωραία.

Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το... θερμιδοφόρο - 30

Ώσπου στα 97 της όταν πια λόγω αδυναμίας εναπόθεσε την διατροφή της στα χέρια της μαμάς μου, οι άμυνές της έπεσαν, ενέδωσε, και παραδόθηκε ολοκληρωτικά στα θέλγητρα του παστίτσιου. «Πότε θα κάνεις εκείνη την παστίτσα;» τη ρωτούσε. «Το παστίτσιο γιαγιά, όχι η παστίτσα. Δεν είναι θηλυκό είναι ουδέτερο…» τη διορθώναμε εμείς αλλά εκείνη επέμενε: «Η παστίτσα, ξέρω εγώ τι λέω. Δεν μπορεί ένα τέτοιο φαγητό με τόσα πλούσια τα ελέη να είναι ουδέτερο. Θηλυκό είναι και θηλυκό του διαβόλου».

Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το... θερμιδοφόρο - 34

Αυτό, λοιπόν, το διαβολικά νόστιμο παστίτσιο έφτιαξα σήμερα και το μοιράζομαι μαζί σας… Συνεχίστε την ανάγνωση Παστίτσιο το τέλειο αλλά και το… θερμιδοφόρο

Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;)

Ο μουσακάς αναμφισβήτητα είναι ένα πιάτο πεντανόστιμο. Ένα πιάτο γιορτινό, ένα πιάτο που μπαίνει σε τραπέζι όπου χωράνε πολλοί. Κομματάκι, πολύπλοκο, κομματάκι δύσκολο, κομματάκι μπελαλίδικο, κομματάκι βαρύ και παχυντικό, είναι η αλήθεια, αλλά δε βαριέσαι. Άλλωστε, για όλους τους παραπάνω λόγους, δεν τον μαγειρεύουμε συχνά οπότε αξίζει το κόπο, μια στο τόσο, να τον απολαύσουμε και ας πάει και το παλιάμπελο που λένε. Για να είμαι ειλικρινής παλιά στο πατρικό μου σπίτι και σε όλα τα σπίτια του χωριού δηλαδή, δεν τον μαγειρεύαμε καθόλου γιατί, όσο και αν ακούγεται παράξενο, αγνοούσαμε εντελώς την ύπαρξή του. Η κουζίνα των ορεινών πληθυσμών, το έχω αναφέρει και σε άλλα σημειώματα, ήταν λιτή, σχεδόν δωρική,. Όσπρια, χόρτα άγρια, λαχανικά εποχής, γαλακτοκομικά και κρέας αραιά και πού, αυτά ήταν όλα και όλα. Τέτοια πλούσια πιάτα, μουσακάδες, παστίτσια, σουφλέδες και άλλα παρόμοια μπήκαν στη κουζίνα μας από τότε που οι γυναίκες του χωριού άρχισαν να παρακολουθούν μαθήματα μαγειρικής στο «σπίτι του παιδιού» που είχε ιδρύσει στο χωριό η βασίλισσα Φρειδερίκη.

Εκεί λοιπόν ανάμεσα στα άλλα, ομολογουμένως χρήσιμα, έμαθαν οι γυναίκες του χωριού να μαγειρεύουν και τον μουσακά . Ο μουσακάς, λοιπόν, μαζί με τη φέτα βέβαια, λόγω της νοστιμιάς του κατέληξε να είναι ο βασικός τουριστικός μας εκπρόσωπος, ειδικά στην κονσερβαρισμένη εκδοχή του φέιμους γκρικ μουζάκα . Υπάρχει όμως και η….. ανθελληνική αμφιβολία για την καταγωγή της σκούφιας του γιατί αν…. σκαλίσουμε λίγο το πιάτο θα βρούμε κάτω κάτω την πατάτα, που από το δημοτικό μαθαίναμε για εκείνο το λαϊκό μύθο με τον Καποδίστρια και τις κλεψιμαίικες νεοφερμένες πατάτες. Η ντομάτα όμως; Νοείται ελληνικό φαγητό χωρίς ντομάτα; Η βάση της μεσογειακής μας (sic) διατροφής; Και όμως, η ντομάτα μας ήρθε από την Αμερική αφού την ανακάλυψε εκείνος ο «καταραμένος» ο Κολόμβος.

Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;) - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Και η μελιτζάνα, από την Ινδία ξεκίνησε, κάπου στα χρόνια του Βυζαντίου έφτασε στα μέρη μας. Για να μην αναφερθούμε τέλος και στη λόγια φράγκικη μπεσαμέλ. Κοντολογίς, οι αρχαίοι έλληνες τα μόνα από τα συστατικά του μουσακά που γνώριζαν ήταν το κρέας, το κρεμμύδι και το σκόρδο . Εμείς όμως δεν θέλουμε να φιλοσοφίσουμε πάνω από ένα πιάτο μουσακά. Εμείς θέλουμε να τον φάμε. Οπότε Έλληνας η ξένος, ποσώς μας ενδιαφέρει. Εκείνο που τελικά κρατάμε είναι το «νόστιμος». Συνεχίστε την ανάγνωση Μουσακάς, ο υπέροχος, ο Ελληνικός (;;;)

Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Πόσες αναμνήσεις μπορεί να κρύβει ένα παλιό τετράδιο με συνταγές μαγειρικής; Πολλές, πάρα πολλές σας βεβαιώνω. Βάλθηκα να καθαρίζω τις προάλλες μια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και εκεί ανάμεσα σε παλιά περιοδικά και ντοσιέ με αποκόμματα εφημερίδων το είδα το παλιό μου τετράδιο με τις συνταγές, το ξεφύλλισα και με πήραν παραμάζωμα οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα και με σήκωσαν. Κάθε σελίδα και ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κάθε σημείωση και ένα τσικ στο στομάχι και στην καρδιά. Γέλια και δάκρυα και θυμός και συγκίνηση και οι εικόνες να ξεπηδούν και να στήνουν τρελό χορό . Παιδικά πάρτι, γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, γάμοι και κηδείες, σχολικές εκδρομές , μυρωδιές βανίλιας κανέλας, λεμονοπορτόκαλου και γεύσεις πολλές όλα κλειδωμένα μέσα στις πυκνογραμμένες σελίδες.

Να αυτή η υπέροχη συνταγή, για παράδειγμα, για το ρεβανί με το γάλα μου θύμισε τη φίλη μου την Άννα. Αγαπημένη φίλη, πώς χαθήκαμε; Μην ρωτάτε το γιατί. Έτσι, απλά, χωρίς λόγο χώρισαν οι δρόμοι μας. Μπήκε η απόσταση ανάμεσά μας, έκανε και ο χρόνος τη δουλειά του και χάσαμε επαφή. Πόσα χρόνια πίσω με πήγε δε θέλετε να ξέρετε. Της είχα παραπονεθεί κάποτε ότι τα παιδάκια μου δεν πίνουν καθόλου γάλα και μου είχε προτείνει αυτό εδώ το πρωτότυπο ρεβανί. Το έφτιαχνα σχεδόν κάθε εβδομάδα και το τιμούσαν τα παιδάκια μου δεόντως αλλά όχι μόνο αυτά. Όλοι μας το απολαμβάναμε, ιδιαίτερα το καλοκαιράκι με μια μπάλα παγωτό από δίπλα….τι να σας λέω τώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι εύκολο, δεν περιέχει βούτυρα και άλλα λιπαρά και το σιρόπιασμα με το γάλα το κάνει πιο ελαφρύ και πιο υγιεινό… Αν σας αρέσει το ρεβανί ή γενικά τα γλυκά δείτε και τη συνταγή για σπιτικό παραδοσιακό ρεβανί ή αλλιώς «Ρεβανί της Μαίρης».

Ρεβανί αλλιώτικο με σιρόπι... γάλακτος - 33 Συνεχίστε την ανάγνωση Ρεβανί Αλλιώτικο με Σιρόπι… Γάλακτος

Χρυσαφένια Μαρμελάδα Βερίκοκο στα Χρώματα του Καλοκαιριού

Αγαπημένο φρούτα, τα βερίκοκα φίλες μου. Δύο γεμάτους καλοκαιρινούς μήνες, Ιούνιο και Ιούλιο, έχουμε στη διάθεσή μας για να τα απολαύσουμε Πέρα από τη μεταξωτή πορτοκαλοκίτρινη σάρκα τους, το άρωμά και τη γλυκιά και ελαφρώς όξινη γεύση τους, τα βερίκοκα έχουν σοβαρή προσφορά από διατροφική άποψη: περιέχουν βιταμίνες Α, C και Β, το περίφημο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο και πάμπολλα άλλα καροτονοειδή (β–καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη),  Όλα αυτά τα συστατικά, εκτός από το όμορφο χρώμα του βερίκοκου, είναι υπεύθυνα και για τις σοβαρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φρούτου, που προστατεύουν τα μάτια και την καρδιά και προλαμβάνουν διάφορες μορφές καρκίνου.

Μαρμελάδα Βερίκοκο - 1α

Με σχετικά λίγες θερμίδες (51 θερμίδες στα 3 μέτρια βερίκοκα) και πολλές ίνες, κερδίζουν άνετα μια γερή θέση στο καλοκαιρινό διαιτολόγιο. Να φανταστείτε ότι στην Κίνα, φτιάχνουν ένα φάρμακο  από το πυρήνα του βερίκοκου, παγκοσμίως γνωστό με την ονομασία  «χρυσός του βερίκοκου». Είναι πανάκριβο και  θεωρείται ελιξίριο  μακροζωίας, νεότητας  και ομορφιάς.  Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστη είναι αυτή η πληροφορία. Εκείνο που μπορώ να βεβαιώσω με σιγουριά είναι πως το ζουμί από τα βρασμένα κουκούτσια του βερίκοκου είναι ένα και ένα για την ευκοίλια λόγω της πηκτίνης που περιέχουν, ότι είναι ισάξιο του συκωτιού ως προς την παραγωγή αιμοσφαιρίνης και ότι ο φρέσκος χυμός των φύλλων της βερικοκιάς,  θεραπεύει  τις  δερματικές παθήσεις και δρα ευεργετικά  στην ψώρα, στο  έκζεμα και  στα ηλιακά εγκαύματα . (Αυτά όλα από τις περίφημο τετράδιο της σοφής γιαγιάς  Αθηνάς).

Μαρμελάδα Βερίκοκο - 6α

Μιας και έκαναν την εμφάνισή τους στις αγορές θα ήταν κρίμα να μην εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία  για να φτιάξουμε ωραιότατη μαρμελάδα ή γλυκό, ή και γιατί όχι να τα αποξηράνουμε κιόλας για να τα απολαμβάνουμε σκέτα ή σε κομπόστα τις κρύες μέρες του χειμώνα. Αν σας αρέσουν οι σπιτικές μαρμελάδες δείτε και τις συνταγές για μαρμελάδα φράουλα ή για μαρμελάδα ροδάκινο. Συνεχίστε την ανάγνωση Χρυσαφένια Μαρμελάδα Βερίκοκο στα Χρώματα του Καλοκαιριού